art. 130 ust. 1

Ustawa z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu

Dz.U. 2018 poz. 723
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis wyznacza system nadzoru w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy, wskazując Generalnego Inspektora jako głównego kontrolanta oraz wymieniając organy specjalistyczne (KNF, NBP, sądy, urzędy celne, wojewodów) odpowiedzialne za konkretne grupy instytucji obowiązanych.

Treść przepisu

Art. 130. 1. Generalny Inspektor sprawuje kontrolę wykonywania przez instytucje obowiązane obowiązków w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, zwaną dalej „kontrolą”. 2. W ramach sprawowanego nadzoru lub kontroli kontrolę sprawują także: 1) na zasadach określonych w przepisach odrębnych, z zastrzeżeniem art. 131 ust. 1, 2 i 5: a) Prezes NBP – zgodnie z ustawą z dnia 27 lipca 2002 r. – Prawo dewizowe, w odniesieniu do podmiotów prowa-dzących działalność kantorową w rozumieniu tej ustawy, b) KNF – w odniesieniu do instytucji obowiązanych przez nią nadzorowanych, c) Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa – w odniesieniu do spółdzielczych kas oszczędnościowo--kredytowych, d) prezesi sądów apelacyjnych – w odniesieniu do notariuszy, e) naczelnicy urzędów celno-skarbowych – w odniesieniu do instytucji obowiązanych kontrolowanych przez te organy; 2) na zasadach określonych w ustawie wojewodowie lub starostowie – w odniesieniu do stowarzyszeń; 3) na zasadach określonych w ustawie ministrowie lub starostowie – w odniesieniu do fundacji. 3. W podmiotach, o których mowa w ust. 1 i 2, zadania związane bezpośrednio ze sprawowaniem nadzoru lub kontroli mogą być powierzone wyłącznie osobie, która posiada niezbędną wiedzę i kwalifikacje wymagane na stanowisku związa-nym ze sprawowaniem nadzoru lub kontroli oraz daje rękojmię należytego wykonywania powierzonych obowiązków.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy