art. 69
Dz.U. 2024 poz. 1685
Treść przepisu
Art. 69.
1.
Przez dochód (stratę) jednostki składowej z działalności w zakresie żeglugi międzynarodowej
rozumie się dochód (stratę) uzyskany przez jednostkę składową z tytułu:
1)
przewozu pasażerów lub ładunków statkiem w żegludze międzynarodowej bez względu na
tytuł prawny przysługujący jednostce składowej do tego statku;
2)
przewozu pasażerów lub ładunków statkiem w żegludze międzynarodowej w ramach umowy,
której przedmiotem jest uzyskanie prawa do dysponowania określoną częścią przestrzeni
ładownej statku (umowa typu slot czarter);
3)
dzierżawy statku, który ma być wykorzystywany do przewozu pasażerów lub ładunków w
żegludze międzynarodowej, z pełnym wyposażeniem, załogą i zaopatrzeniem;
4)
dzierżawy samego statku wykorzystywanego do przewozu pasażerów lub ładunków w żegludze
międzynarodowej na rzecz innej jednostki składowej;
5)
udziału we wspólnym przedsięwzięciu lub w międzynarodowej agencji operacyjnej, przez
które jest prowadzona działalność w zakresie przewozu pasażerów lub ładunków statkiem
w żegludze międzynarodowej;
6)
sprzedaży statku wykorzystywanego do przewozu pasażerów lub ładunków w żegludze międzynarodowej,
jeżeli ten statek był użytkowany przez jednostkę składową przez co najmniej 12 miesięcy.
2.
Dochód (stratę) z działalności w zakresie żeglugi międzynarodowej ustala się jako
część księgowego dochodu (straty) netto, którą można przypisać do tej działalności.
3.
Przez dochód (stratę) jednostki składowej z działalności dodatkowej w zakresie żeglugi
międzynarodowej rozumie się dochód (stratę) uzyskany przez jednostkę składową z tytułu:
1)
dzierżawy statku bez załogi na rzecz innego przedsiębiorstwa żeglugowego, które nie
jest jednostką składową, pod warunkiem że okres dzierżawy nie przekracza 36 miesięcy,
przy czym przy ustalaniu tego okresu uwzględnia się wszelkie okoliczności mające wpływ
na faktyczną dzierżawę statku, w szczególności nowe umowy lub zmianę umów;
2)
sprzedaży biletów wystawionych przez inne przedsiębiorstwa żeglugowe na krajowy odcinek
rejsu międzynarodowego;
3)
dzierżawy i krótkoterminowego składowania kontenerów lub opłat za przetrzymanie w
przypadku opóźnionego zwrotu kontenerów;
4)
świadczenia usług na rzecz innych przedsiębiorstw żeglugowych przez inżynierów, pracowników
obsługi technicznej, pracowników zajmujących się przeładunkiem, pracowników gastronomii
oraz pracowników obsługi pasażerów;
5)
depozytów pieniężnych lub inwestycji w papiery wartościowe, jeżeli te depozyty lub
inwestycje, z których osiągnięto dochód, są dokonywane jako integralna część prowadzenia
działalności polegającej na eksploatacji statków w żegludze międzynarodowej.
4.
Dochód (stratę) z działalności dodatkowej w zakresie żeglugi międzynarodowej ustala
się jako część księgowego dochodu (straty) netto jednostki składowej, którą można
przypisać do tej działalności.
5.
Przepis ust. 2 stosuje się pod warunkiem, że przewóz nie odbywa się:
1)
śródlądowymi drogami wodnymi w obrębie terytorium tej samej jurysdykcji;
2)
między miejscami położonymi na terytorium jednej jurysdykcji, bez względu na to, czy
w tej jurysdykcji jest zlokalizowana jednostka składowa.
6.
Przepis ust. 4 stosuje się pod warunkiem, że działalność jest prowadzona głównie w
związku z przewozem pasażerów lub ładunków statkami w żegludze międzynarodowej i nie
dotyczy przewozu śródlądowymi drogami wodnymi.
Oddział 2
Księgowy dochód (strata) stałego zakładu oraz przydzielanie kwalifikowanego dochodu
(straty) między centralę a stały zakład
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy