art. 138

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny

31993R2454

Treść przepisu

Artykuł 138 1. Późniejsze weryfikacje świadectw przewozowych EUR.1 i formularzy EUR.2 przeprowadza się wyrywkowo lub w każdym przypadku, gdy organy celne Państwa Członkowskiego przywozu lub republiki beneficjenta mają uzasadnione wątpliwości co do autentyczności dokumentu lub prawdziwości informacji dotyczących rzeczywistego pochodzenia danych towarów. 2. W celu zapewnienia prawidłowego stosowania niniejszych przepisów Państwa Członkowskie i republiki beneficjenci wspierają się wzajemnie za pośrednictwem swoich organów celnych, w kontroli autentyczności świadectw przewozowych EUR.1 i formularzy EUR.2 oraz prawdziwości informacji dotyczących rzeczywistego pochodzenia danych produktów. 3. Do celów ust. 1 organy celne Państwa Członkowskiego lub republiki beneficjenta przywozu zwracają świadectwo przewozowe EUR.1, formularz EUR.2 lub kopię tego świadectwa bądź formularza organom celnym kraju wywozu, podając, gdzie stosowne, materialne lub formalne powody uzasadniające kontrolę. Do świadectwa przewozowego EUR.1 lub formularza EUR.2 władze wnioskujące dołączają stosowne dokumenty handlowe lub ich kopie oraz dostarczają wszelkie uzyskane dokumenty i informacje sugerujące, że dane znajdujące się na tym świadectwie lub formularzu są niedokładne. Jeżeli w oczekiwaniu na wyniki weryfikacji organy celne w Państwie Członkowskim przywozu decydują o zawieszeniu preferencji taryfowych, określonych w art. 120, zwalniają produkty z zastrzeżeniem wszelkich środków zachowawczych uznanych za niezbędne. 4. Organy celne Państwa Członkowskiego przywozu lub republiki beneficjenta są informowane o wynikach weryfikacji w nieprzekraczalnym terminie sześciu miesięcy. Wyniki te muszą umożliwiać ustalenie, czy kwestionowane świadectwo przewozowe EUR.1 lub formularz EUR.2 odnoszą się do produktów rzeczywiście wywiezionych i czy produkty te mogą rzeczywiście kwalifikować się do stosowania preferencji taryfowych, określonych w art. 120. Jeżeli w przypadku uzasadnionych wątpliwości nie ma odpowiedzi w terminie sześciu miesięcy od daty złożenia wniosku o dokonanie weryfikacji lub jeżeli odpowiedź nie zawiera informacji wystarczających do ustalenia autentyczności danego dokumentu lub rzeczywistego pochodzenia produktów, władze wnioskujące odmawiają udzielenia preferencyjnego traktowania, z wyjątkiem przypadku siły wyższej lub wystąpienia wyjątkowych okoliczności. 5. Do celów późniejszej weryfikacji świadectw przewozowych EUR.1 organy celne kraju wywozu przez okres co najmniej dwóch lat przechowują kopie świadectw, jak również wszelkie odnoszące się do nich dokumenty wywozowe. Podsekcja 4 Ceuta i Melilla

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 13.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy