art. 182

Artykuł 182 1. Zgoda na badanie towarów, określone w art. 42 Kodeksu, udzielana jest osobie uprawnionej do nadania towarom przeznaczenia celnego na jej ustny wniosek, chyba że organy celne uważają, że z uwagi na okoliczności niezbędne jest złożenie wniosku na piśmie. Pobranie próbek dozwolone jest jedynie na pisemny wniosek osoby zainteresowanej. 2. Pisemne wnioski, określone w ust. 1, są podpisywane przez osobę zainteresowaną i składane właściwym organom celnym. Wnioski zawierają następujące dane: - nazwisko i adres osoby występującej z wnioskiem, - miejsce, w którym znajdują się towary, - numer deklaracji skróconej, o ile została ona już przedstawiona, z wyjątkiem przypadków, w których urząd celny sam umieszcza te dane, bądź wskazanie poprzedniej procedury celnej albo dane niezbędne do identyfikacji środka transportu, na którym znajdują się towary, - wszystkie inne dane niezbędne do ustalenia tożsamości towarów. Organy celne udzielają pozwolenia na wniosku okazanym przez zainteresowaną osobę. Gdy wniosek ten dotyczy pobrania próbek, wspomniane organy określają ilość towarów, która ma zostać pobrana. 3. Uprzednie badanie towarów i pobranie próbek dokonywane jest pod kontrolą organów celnych, które w zależności od przypadku ustalają procedury postępowania. Rozpakowanie, ważenie, ponowne pakowanie i wszystkie inne czynności dokonywane są na towarach na odpowiedzialność i koszt osoby zainteresowanej. Pokrywa ona również koszty związane z analizą. 4. Pobrane próbki podlegają formalnościom w celu nadania im przeznaczenia celnego. Żaden dług celny nie powstaje, gdy w wyniku badania próbki zostały zniszczone lub nieodwracalnie utracone. Art. 182 ust. 5 Kodeksu stosuje się do odpadów i złomu. ROZDZIAŁ 2 Deklaracja skrócona