art. 459

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny

31993R2454

Treść przepisu

Artykuł 459 1. Jeżeli organy celne Państwa Członkowskiego stwierdziły powstanie długu, to roszczenia kieruje się w możliwie krótkim czasie do zrzeszenia gwarantującego tego Państwa Członkowskiego. Jeżeli powstanie długu wiąże się z faktem, że towary objęte karnetem ATA nie zostały powrotnie wywiezione lub nie otrzymały dopuszczonego przeznaczenia celnego w terminie przewidzianym w Konwencji ATA, roszczenie kierowane jest najwcześniej w terminie trzech miesięcy od daty wygaśnięcia ważności karnetu. 2. Biuro koordynujące, które występuje z roszczeniem, przesyła równocześnie do biura koordynującego, właściwego miejscowo dla urzędu odprawy czasowej, notę informacyjną sporządzoną na formularzu, którego wzór znajduje się w załączniku 59. Do takiej noty informacyjnej dołącza się kopię odcinka, dla którego nie zakończono formalności, chyba że biuro koordynujące nie jest w posiadaniu takiego odcinka. Nota może również zostać użyta w każdym przypadku, gdy okaże się to konieczne.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy