art. 83

Artykuł 83 1. Zawsze możliwe jest zastąpienie jednego lub większej liczby świadectw pochodzenia na formularzu A jednym lub większą liczbą innych takich świadectw, pod warunkiem że dokonują tego organy celne we Wspólnocie odpowiedzialne za kontrolę produktów. 2. Świadectwo zastępcze wystawione zgodnie z niniejszym artykułem lub art. 80 jest uznawane za ostateczne świadectwo pochodzenia określonych w nim produktów. To świadectwo zastępcze wystawiane jest na podstawie pisemnego wniosku reeksportera. 3. Świadectwo zastępcze wskazuje w prawym górnym polu nazwę kraju pośredniczącego, w którym zostało wystawione. Pole 4 zawiera jeden z następujących wpisów: lub , jak również datę wystawienia oryginalnego świadectwa pochodzenia i jego numer seryjny. Nazwa/nazwisko reeksportera umieszczana(-e) jest w polu 1. Nazwa/nazwisko ostatecznego odbiorcy może zostać umieszczona(-e) w polu 2. Odniesienia do faktur reeksportera są umieszczane w polu 10. Dane znajdujące się w oryginalnym świadectwie, dotyczące produktów powrotnie wywożonych, umieszczane są w polach 3-9. Poświadczenie organu celnego, który wystawił świadectwo zastępcze, umieszcza się w polu 11. Odpowiedzialność tego organu ogranicza się jedynie do wystawienia świadectwa zastępczego. Wpisy umieszczone w polu 12, dotyczące kraju pochodzenia i kraju przeznaczenia, pochodzą z oryginalnego świadectwa. Pole to jest podpisywane przez reeksportera. Reeksporter, który podpisuje to pole w dobrej wierze, nie jest odpowiedzialny za prawidłowość danych umieszczonych na świadectwie oryginalnym. 4. Urząd celny mający dokonać tej czynności zaznacza na świadectwie oryginalnym masę, numery i rodzaj towarów wysłanych oraz podaje numery seryjne odpowiedniego świadectwa lub świadectw zastępczych. Oryginalne świadectwo jest przechowywane przez dany urząd celny przez okres co najmniej dwóch lat. 5. Fotokopię świadectwa oryginalnego można dołączyć do świadectwa zastępczego.