art. 20

Artykuł 20 Dostęp do sieci gazociągów kopalnianych 1. Państwa Członkowskie przyjmują środki konieczne w celu zagwarantowania przedsiębiorstwom gazowniczym i uprawnionym odbiorcom, gdziekolwiek byliby usytuowani, możliwość uzyskania dostępu do sieci gazociągów kopalnianych (złożowych, kolektorowych i ekspedycyjnych), łącznie z pomocniczymi instalacjami technicznymi systemu związanymi z tym dostępem, zgodnie z niniejszym artykułem, z wyjątkiem tych części sieci i instalacji, które są używane do lokalnej działalności produkcyjnej na obszarze złoża, gdzie wydobywany jest gaz. Przyjęte środki powinny być zgłaszane do Komisji, zgodnie z postanowieniami art. 33. 2. Dostęp, o którym mowa w ust. 1, jest przyznawany w sposób określony przez Państwo Członkowskie zgodnie z właściwymi narzędziami prawnymi. Państwa Członkowskie realizują cele polegające na sprawiedliwym i otwartym dostępie, osiągnięciu konkurencyjnego rynku gazu ziemnego i unikaniu jakiegokolwiek nadużywania dominującej pozycji, przy uwzględnieniu bezpieczeństwa i regularności dostaw, dostępnej albo możliwej do uzyskania przepustowości systemu oraz z uwzględnieniem ochrony środowiska. Następujące zagadnienia mogą być wzięte pod uwagę: a) konieczność odmowy dostępu, w przypadkach gdy występuje brak zgodności specyfikacji technicznych, których przezwyciężenie nie jest realnie możliwe; b) konieczność uniknięcia trudności, których przezwyciężenie nie jest realnie możliwe i które mogłyby zaszkodzić efektywnemu, bieżącemu i planowanemu przyszłemu wydobyciu węglowodorów, w tym również pochodzącym ze złóż o marginalnej opłacalności ekonomicznej i wykonalności; c) konieczność przestrzegania należycie uzasadnionych rozsądnych potrzeb właściciela lub operatora sieci gazociągów kopalnianych w zakresie transportu, oczyszczania i obróbki gazu oraz interesów wszystkich innych użytkowników tych gazociągów kopalnianych lub odnośnych instalacji oczyszczania, obróbki i oddawania gazu do sieci, których to może dotyczyć; oraz d) konieczność stosowania ich praw i procedur administracyjnych zgodnie z prawodawstwem Wspólnoty dla wydawania zezwoleń na produkcję albo rozwój sieci gazociągów kopalnianych. 3. Państwa Członkowskie zapewniają posiadanie porozumień dla rozstrzygania sporów oraz niezależny od stron urząd posiadający dostęp do wszystkich istotnych informacji dla niezwłocznego rozstrzygania sporów związanych z dostępem do sieci gazociągów kopalnianych, biorąc pod uwagę kryteria określone w ust. 2 oraz liczbę stron, które mogą być zaangażowane w negocjowanie dostępu do tych sieci. 4. W przypadku sporów transgranicznych stosuje się porozumienie dla rozstrzygania sporów dla Państwa Członkowskiego sprawującego jurysdykcję nad siecią gazociągów kopalnianych, do których odmówiono dostępu. Jeżeli w przypadku sporów transgranicznych odnośna sieć znajduje się w więcej niż jednym Państwie Członkowskim, wówczas te Państwa Członkowskie przeprowadzają konsultacje w celu zapewnienia spójnego stosowania postanowień niniejszej dyrektywy.