art. 240 § 1 pkt 11

Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

32006L0112

Znaczenie przepisu (AI)

Przepis określa dodatkowe dane, które państwa członkowskie mogą wymagać umieszczania na fakturach po nadaniu podatnikowi numeru VAT. Różnicuje wymagania w zależności od rodzaju transakcji: dla usług transgranicznych i dostaw wybranych towarów wymaga podania zarówno numeru VAT, jak i numeru rejestracji podatkowej, a dla pozostałych transakcji dopuszcza podanie tylko jednego z tych numerów.

Treść przepisu

Artykuł 240 W przypadku gdy podatnikowi nadano numer identyfikacyjny VAT, państwa członkowskie korzystające z możliwości przewidzianej w art. 272 ust. 1 akapit pierwszy lit. b) mogą również wymagać podania na fakturze następujących danych: (1) w odniesieniu do świadczenia usług, o których mowa w art. 44, 47, 50, 53, 54 i 55, oraz w odniesieniu do dostaw towarów, o których mowa w art. 138 i 141, numeru identyfikacyjnego VAT i numeru rejestracji podatkowej dostawcy; (2) w odniesieniu do innych dostaw towarów lub świadczenia usług, wyłącznie numeru rejestracji podatkowej dostawcy lub wyłącznie numeru identyfikacyjnego VAT. ROZDZIAŁ 4 Rachunkowość Sekcja 1 Definicja

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 376 powołań w bazie.

I SA/Bk 569/21 2022-01-21WSA_Bialystok
I SA/Łd 587/15 2015-10-20WSA_Lodz
I SA/Łd 652/14 2014-11-24WSA_Lodz
III SA/Gl 1041/13 2013-11-13WSA_Gliwice
III SA/Gl 1642/11 2013-01-31WSA_Gliwice