art. 23

Artykuł 23 1.   Depozytariusz ma swoją statutową siedzibę albo prowadzi przedsiębiorstwo w macierzystym państwie członkowskim UCITS. 2.   Depozytariusz jest instytucją podlegającą ostrożnościowym przepisom i stałemu nadzorowi. Przedstawia on również wystarczające finansowe i zawodowe gwarancje na to, że jest w stanie prowadzić przedsiębiorstwo jako depozytariusz i wypełnić związane z tą funkcją zobowiązania. 3.   Państwa członkowskie ustalają, które kategorie instytucji określonych w ust. 2 są odpowiednie do pełnienia funkcji depozytariuszy. 4.   Depozytariusz umożliwia właściwym organom macierzystego państwa członkowskiego UCITS otrzymanie na wniosek wszelkich informacji, jakie depozytariusz ten otrzymał w ramach wykonywania swoich obowiązków i które są niezbędne dla właściwych organów do kontroli przestrzegania przez UCITS niniejszej dyrektywy. 5.   Jeżeli macierzyste państwo członkowskie spółki zarządzającej nie jest macierzystym państwem członkowskim UCITS, depozytariusz podpisuje ze spółką zarządzającą umowę na piśmie, regulującą przepływ informacji uznawanych za niezbędne do umożliwienia mu przestrzegania obowiązków określonych w art. 22 i innych przepisach prawnych, wykonawczych lub administracyjnych, i które są przydatne dla depozytariuszy w macierzystym państwie członkowskim UCITS. 6.   Komisja może przyjąć środki wykonawcze odnośnie do środków, jakie powinien podjąć depozytariusz, aby wywiązać się z obowiązków wobec UCITS, którym zarządza spółka zarządzająca prowadząca przedsiębiorstwo w innym państwie członkowskim, łącznie z danymi, które należy włączyć do umowy standardowej zawieranej przez depozytariusza i spółkę zarządzającą, zgodnie z ust. 5. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, przewidzianą w art. 112 ust. 2.