art. 261

Artykuł 261 Metoda ratingów zewnętrznych 1.   W ramach metody ratingów zewnętrznych instytucja oblicza kwotę ekspozycji ważonej ryzykiem dla pozycji sekurytyzacyjnej lub resekurytyzacyjnej z ratingiem poprzez zastosowanie odpowiedniej wagi ryzyka do wartości ekspozycji i pomnożenie uzyskanego wyniku przez współczynnik 1,06. Odpowiednią wagą ryzyka jest waga ryzyka określona w tabeli 4, z którą wiąże się ocena kredytowa danej pozycji zgodnie z przepisami sekcji 4. Tabela 4 Stopień jakości kredytowej Pozycje sekurytyzacyjne Pozycje resekurytyzacyjne Oceny kredytowe inne niż oceny krótkoterminowe Krótkoterminowe oceny kredytowe A B C D E 1 1 7  % 12  % 20  % 20  % 30  % 2 8  % 15  % 25  % 25  % 40  % 3 10  % 18  % 35  % 35  % 50  % 4 2 12  % 20  % 40  % 65  % 5 20  % 35  % 60  % 100  % 6 35  % 50  % 100  % 150  % 7 3 60  % 75  % 150  % 225  % 8 100  % 200  % 350  % 9 250  % 300  % 500  % 10 425  % 500  % 650  % 11 650  % 750  % 850  % Wszystkie pozostałe i bez ratingu 1 250  % Wagi w tabeli 4 kolumna C stosuje się w przypadku, gdy pozycja sekurytyzacyjna nie jest pozycją resekurytyzacyjną i gdy efektywna liczba ekspozycji sekurytyzowanych jest mniejsza od sześciu. W odniesieniu do pozostałych pozycji sekurytyzacyjnych, które nie są pozycjami resekurytyzacyjnymi, stosuje się wagi określone w kolumnie B, chyba że dana pozycja znajduje się w najbardziej uprzywilejowanej transzy, kiedy to stosuje się wagi określone w kolumnie A. W odniesieniu do pozycji resekurytyzacyjnych stosuje się wagi określone w kolumnie E, chyba że dana pozycja resekurytyzacyjna znajduje się w najbardziej uprzywilejowanej transzy resekurytyzacji, a żadne ekspozycje bazowe same nie stanowią ekspozycji resekurytyzacyjnych, kiedy to stosuje się wagi określone w kolumnie D. Przy określaniu, czy dana transza jest najbardziej uprzywilejowana, nie wymaga się uwzględniania kwot należnych z tytułu kontraktu na stopę procentową lub pochodnych instrumentów walutowych, należnych opłat lub innych podobnych płatności. Przy obliczaniu efektywnej liczby ekspozycji sekurytyzowanych ekspozycje wielokrotne wobec jednego dłużnika traktuje się jako jedną ekspozycję. Efektywną liczbę ekspozycji oblicza się według wzoru: gdzie EADi stanowi sumę wartości ekspozycji wszystkich ekspozycji wobec i-tego dłużnika. Jeżeli jest dostępna informacja o udziale w portfelu związanym z największą ekspozycją, C1, dana instytucja może obliczyć N jako 1/C1. 2.   Ograniczenie ryzyka kredytowego z tytułu pozycji sekurytyzacyjnych może być uznane zgodnie z art. 264 ust. 1 i 4, z zastrzeżeniem warunków zawartych w art. 247.