art. 339

Artykuł 339 Obliczanie ryzyka ogólnego na podstawie metody terminów zapadalności 1.   W celu obliczenia wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka ogólnego wszystkie pozycje waży się według terminów zapadalności, jak wyjaśniono w ust. 2, aby obliczyć kwotę funduszy własnych wymaganą do pokrycia tych pozycji. Wymóg ten zostaje ograniczony, jeżeli obok pozycji ważonej posiadana jest również przeciwstawna pozycja ważona w tym samym przedziale zapadalności. Ograniczenie wymogu stosuje się również wówczas, gdy przeciwstawne pozycje ważone zaliczane są do różnych przedziałów zapadalności, przy czym stopień ograniczenia wymogu zależy od tego, czy obie pozycje znajdują się w tej samej strefie, czy nie, oraz od konkretnych stref, w jakich te pozycje się znajdują. 2.   Instytucja klasyfikuje swoje pozycje netto do odpowiednich przedziałów zapadalności znajdujących się, stosownie do przypadku, w kolumnie 2 lub 3 tabeli 2 zawartej w ust. 4. Instrumenty o oprocentowaniu stałym klasyfikuje się według rezydualnego terminu zapadalności, natomiast instrumenty, których oprocentowanie zmienia się przed ostatecznym terminem zapadalności – według okresu do najbliższego terminu określenia stopy procentowej. Ponadto instytucja rozróżnia instrumenty dłużne o kuponach odsetkowych w wysokości co najmniej 3 % od tych o kuponach odsetkowych poniżej 3 % i na tej podstawie przypisuje je odpowiednio do kolumny 2 lub 3 w tabeli 2. Każdy z nich następnie jest mnożony przez podaną w kolumnie 4 w tabeli 2 wagę dla danego przedziału zapadalności. 3.   Instytucja następnie wylicza sumę ważonych pozycji długich i sumę ważonych pozycji krótkich w każdym przedziale zapadalności. Kwota wysokości pierwszej sumy równoważona kwotą w wysokości drugiej sumy w danym przedziale zapadalności stanowi dopasowaną pozycję ważoną tego przedziału, zaś rezydualna pozycja długa lub krótka stanowi niedopasowaną pozycję ważoną tego przedziału. Następnie wylicza się sumę łączną dopasowanych pozycji ważonych we wszystkich przedziałach. 4.   Instytucja wylicza sumy łączne niedopasowanych pozycji ważonych długich dla przedziałów zapadalności należących do każdej strefy w tabeli 2 celem określenia niedopasowanej pozycji ważonej długiej dla każdej strefy. Podobnie wylicza się sumę niedopasowanych pozycji ważonych krótkich w każdym przedziale poszczególnej strefy, aby obliczyć niedopasowaną pozycję ważoną krótką tej strefy. Kwota niedopasowanej pozycji ważonej długiej w danej strefie równoważona niedopasowaną pozycją ważoną krótką w tej samej strefie stanowi dopasowaną pozycję ważoną tej strefy. Kwota niedopasowanej pozycji ważonej – długiej lub krótkiej – w danej strefie, której nie można w ten sposób zrównoważyć, stanowi niedopasowaną pozycję ważoną tej strefy. Tabela 2 Strefa Przedział zapadalności Waga (w %) Zakładana zmiana stopy procentowej (w %) Kupon odsetkowy w wysokości co najmniej 3 % Kupon odsetkowy poniżej 3 % Pierwsza 0 ≤ 1 miesiąc 0 ≤ 1 miesiąc 0,00 — > 1 ≤ 3 miesiące > 1 ≤ 3 miesiące 0,20 1,00 > 3 ≤ 6 miesięcy > 3 ≤ 6 miesięcy 0,40 1,00 > 6 ≤ 12 miesięcy > 6 ≤ 12 miesięcy 0,70 1,00 Druga > 1 ≤ 2 lata > 1,0 ≤ 1,9 roku 1,25 0,90 > 2 ≤ 3 lata > 1,9 ≤ 2,8 roku 1,75 0,80 > 3 ≤ 4 lata > 2,8 ≤ 3,6 roku 2,25 0,75 Trzecia > 4 ≤ 5 lat > 3,6 ≤ 4,3 roku 2,75 0,75 > 5 ≤ 7 lat > 4,3 ≤ 5,7 roku 3,25 0,70 > 7 ≤ 10 lat > 5,7 ≤ 7,3 roku 3,75 0,65 > 10 ≤ 15 lat > 7,3 ≤ 9,3 roku 4,50 0,60 > 15 ≤ 20 lat > 9,3 ≤ 10,6 roku 5,25 0,60 > 20 lat >10,6 ≤ 12,0 roku 6,00 0,60 > 12,0 ≤ 20,0 roku 8,00 0,60 > 20 lat 12,50 0,60 5.   Kwota niedopasowanej pozycji ważonej długiej lub krótkiej strefy pierwszej, która jest równoważona przez niedopasowaną pozycję ważoną krótką lub długą strefy drugiej, stanowi zatem dopasowaną pozycję ważoną między strefą pierwszą a drugą. Następnie dokonuje się takiego samego obliczenia dla tej części niedopasowanej pozycji ważonej strefy drugiej i dla niedopasowanej pozycji ważonej strefy trzeciej w celu obliczenia dopasowanej pozycji ważonej między strefą drugą a trzecią. 6.   Instytucja może również odwrócić kolejność obliczeń w ust. 5, aby obliczyć dopasowaną pozycję ważoną między strefą drugą a trzecią przed obliczeniem tej pozycji między strefą pierwszą a drugą. 7.   Pozostałą część niedopasowanej pozycji ważonej strefy pierwszej równoważy się następnie pozostałą częścią tej samej pozycji strefy trzeciej po dopasowaniu pozycji strefy drugiej i trzeciej, aby obliczyć dopasowaną pozycję ważoną między strefą pierwszą a trzecią. 8.   Pozycje rezydualne, które nadal pozostają niedopasowane po przeprowadzeniu przedstawionych w ust. 5, 6 i 7 trzech oddzielnych obliczeń w celu dopasowania pozycji między strefami, zostają zsumowane. 9.   Wymóg w zakresie funduszy własnych danej instytucji oblicza się jako sumę następujących wielkości: a) 10 % sumy dopasowanych pozycji ważonych we wszystkich przedziałach zapadalności; b) 40 % dopasowanej pozycji ważonej strefy pierwszej; c) 30 % dopasowanej pozycji ważonej strefy drugiej; d) 30 % dopasowanej pozycji ważonej strefy trzeciej; e) 40 % dopasowanej pozycji ważonej między strefą pierwszą a drugą oraz między strefą drugą a trzecią; f) 150 % dopasowanej pozycji ważonej między strefą pierwszą a trzecią; g) 100 % rezydualnych niedopasowanych pozycji ważonych.