art. 384

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Tekst mający znaczenie dla EOG)

32013R0575

Treść przepisu

Artykuł 384 Metoda standardowa 1.   Instytucja, która nie oblicza wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka związanego z CVA wobec swoich kontrahentów zgodnie z art. 383, oblicza wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka związanego z CVA dla portfela każdego kontrahenta według poniższego wzoru, uwzględniając zabezpieczenia CVA uznane za uznawalne zgodnie z art. 386: gdzie: h = roczny horyzont czasowy dotyczący ryzyka (w latach); h = 1; wi = waga mająca zastosowanie do kontrahenta „i”. Kontrahentowi „i” przypisuje się jedną z sześciu wag wi na podstawie zewnętrznej oceny kredytowej wystawionej przez wyznaczoną ECAI, jak określono w tabeli 1. W przypadku kontrahenta, który nie posiada oceny kredytowej wystawionej przez wyznaczoną ECAI: a) instytucja stosująca metodę określoną w tytule II rozdział 3 przyporządkowuje rating wewnętrzny kontrahenta jednej z zewnętrznych ocen kredytowych; b) instytucja stosująca metodę określoną w tytule II rozdział 2 przypisuje temu kontrahentowi wi=1,0 %. Niemniej jednak, jeżeli instytucja stosuje przepisy art. 128 do przypisania wagi ryzyka ekspozycjom na ryzyko kredytowe kontrahenta wobec tego kontrahenta, należy przypisać wi=3,0 %. = całkowita wartość ekspozycji na ryzyko kredytowe kontrahenta „i” (zsumowana między pakietami kompensowania) uwzględniająca skutek zabezpieczenia zgodnie z metodami określonymi w tytule II rozdział 6 sekcja 3–6 mającymi zastosowanie do obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka kredytowego tego kontrahenta. Instytucja stosująca jedną z metod określonych w tytule II rozdział 6 sekcja 3 i 4 może jako EADitotal używać w pełni skorygowanej wartości ekspozycji zgodnie z art. 223 ust. 5. W przypadku instytucji, która nie stosuje metody określonej w tytule II rozdział 6 sekcja 6, ekspozycję dyskontuje się przy użyciu poniższego czynnika: Bi = kwota referencyjna nabytych zabezpieczeń jednopodmiotowego swapu ryzyka kredytowego (będąca sumą, jeżeli istnieje więcej niż jedna pozycja) dotycząca kontrahenta „i” i stosowana do celów zabezpieczenia ryzyka związanego z CVA. Kwotę referencyjną dyskontuje się przy użyciu poniższego czynnika: Bind = całkowita kwota referencyjna co najmniej jednego indeksowanego swapu ryzyka kredytowego nabytej ochrony służącej do zabezpieczenia ryzyka związanego z CVA. Kwotę referencyjną dyskontuje się przy użyciu poniższego czynnika: wind = waga mająca zastosowanie do zabezpieczeń indeksowanych. Instytucja ustala wind, obliczając średnią ważoną wi, które mają zastosowanie do poszczególnych składników indeksu; Mi = efektywny termin zapadalności transakcji z kontrahentem „ i ”. W przypadku instytucji stosującej metodę określoną w tytule II rozdział 6 sekcja 6 Mi oblicza się zgodnie z art. 162 ust. 2 lit. g). Do tego celu Mi nie jest jednak ograniczony do 5 lat, lecz do najdłuższego umownego pozostałego terminu zapadalności w ramach pakietu kompensowania. W przypadku instytucji, która nie stosuje metody określonej w tytule II rozdział 6 sekcja 6, Mi jest referencyjnym średnioważonym terminem zapadalności, o którym mowa w art. 162 ust. 2 lit. b). Do tego celu Mi nie jest jednak ograniczony do 5 lat, lecz do najdłuższego umownego pozostałego terminu zapadalności w ramach pakietu kompensowania; = = zapadalność instrumentu zabezpieczającego z kwotą referencyjną Bi (wartości Mihedge Bi należy zsumować, jeżeli obejmują kilka pozycji); Mind = zapadalność zabezpieczenia indeksowanego. Jeżeli zabezpieczenie indeksowane obejmuje więcej niż jedną pozycję, Mind jest referencyjnym ważonym terminem zapadalności. 2.   Jeżeli kontrahent jest uwzględniony w indeksie, na którym opiera się swap ryzyka kredytowego służący do zabezpieczenia ryzyka kredytowego kontrahenta, instytucja może odjąć kwotę referencyjną przypisywaną temu kontrahentowi zgodnie z wagą przypisaną jego podmiotowi referencyjnemu od kwoty referencyjnej indeksowanego swapu ryzyka kredytowego i traktować go jako jednopodmiotowe zabezpieczenie (Bi) pojedynczego kontrahenta z terminem zapadalności opartym na terminie rozliczenia indeksu. Tabela 1 Stopień jakości kredytowej Waga wi 1 0,7  % 2 0,8  % 3 1,0  % 4 2,0  % 5 3,0  % 6 10,0  %

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy