art. 24

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 603/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania rozporządzenia (UE) nr 604/2013 w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca oraz w sprawie występowania o porównanie z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na potrzeby ochrony porządku publicznego, oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1077/2011 ustanawiające Europejską Agencję ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (wersja przekształcona)

32013R0603

Treść przepisu

Artykuł 24 Przesyłanie 1. Odciski palców są przetwarzane cyfrowo i przesyłane w formacie danych, o którym mowa w załączniku I. O ile jest to niezbędne do skutecznego funkcjonowania systemu centralnego, Agencja określa wymogi techniczne w zakresie formatu przesyłania danych przez państwa członkowskie do systemu centralnego i w odwrotnym kierunku. Agencja zapewnia, aby dane daktyloskopijne przesyłane przez państwa członkowskie mogły być porównywane przez skomputeryzowany system rozpoznawania odcisków palców. 2. Państwa członkowskie przekazują dane, o których mowa w art. 11, art. 14 ust. 2 i art. 17 ust. 2, drogą elektroniczną. Dane, o których mowa w art. 11 oraz art. 14 ust. 2, są automatycznie zapisywane w systemie centralnym. O ile jest to niezbędne do skutecznego funkcjonowania systemu centralnego, Agencja określa wymogi techniczne mające na celu zapewnienie właściwego przesyłania danych drogą elektroniczną przez państwa członkowskie do systemu centralnego i w odwrotnym kierunku. 3. Numer referencyjny, o którym mowa w art. 11 lit. d), art. 14 ust. 2 lit. d), art. 17 ust. 1 i art. 19 ust. 1, umożliwia jednoznaczne przyporządkowanie danych do jednej określonej osoby oraz do państwa członkowskiego, które przesyła dane. Ponadto umożliwia stwierdzenie, czy dane te odnoszą się do osoby, o której mowa w art. 9 ust. 1, art. 14 ust. 1 lub art. 17 ust. 1. 4. Numer referencyjny zaczyna się od litery(liter) identyfikacyjnej(-ych), umożliwiającej(-ych) – zgodnie z normą, o której mowa w załączniku I – identyfikację państwa członkowskiego przesyłającego dane. Po literze(-ach) identyfikacyjnej(-ych) znajduje się cyfra określająca kategorię osoby lub wniosku. Cyfra „1” odnosi się do osób, o których mowa w art. 9 ust. 1, cyfra „2” – do osób, o których mowa w art. 14 ust.1, cyfra „3” – do osób, o których mowa w art. 17 ust. 1, cyfra „4” – do wniosków, o których mowa w art. 20, cyfra „5” – do wniosków, o których mowa w art. 21, a cyfra „9” – do wniosków, o których mowa w art. 29. 5. Agencja ustanawia procedury techniczne niezbędne do zapewniania przez państwa członkowskie otrzymywania przez system centralny jednoznacznych danych. 6 System centralny, najszybciej jak to możliwe, potwierdza otrzymanie przesłanych danych. W tym celu Agencja ustanawia wymogi techniczne niezbędne do zapewnienia, aby państwa członkowskie otrzymywały potwierdzenie jeśli tego zażądają.