art. 40

Artykuł 40 Zastrzeżenie starszeństwa krajowego znaku towarowego po rejestracji unijnego znaku towarowego 1.   Właściciel unijnego znaku towarowego, który jest właścicielem wcześniejszego identycznego znaku towarowego zarejestrowanego w państwie członkowskim, włącznie ze znakiem towarowym zarejestrowanym w krajach Beneluksu, lub wcześniejszego identycznego znaku towarowego zarejestrowanego na podstawie przepisów międzynarodowych ze skutkiem w państwie członkowskim, dla identycznych towarów lub usług, dla których zarejestrowany jest ten wcześniejszy znak, lub towarów lub usług zawartych w nich, może zastrzec starszeństwo wcześniejszego znaku towarowego w odniesieniu do państwa członkowskiego, w którym lub dla którego znak ten jest zarejestrowany. 2.   Zastrzeżenie starszeństwa dokonywane zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu zawiera numer rejestracyjny unijnego znaku towarowego, imię i nazwisko lub nazwę i adres jego właściciela, państwo członkowskie lub państwa członkowskie, w których lub dla których zarejestrowano wcześniejszy znak, numer rejestracji oraz datę odpowiedniej rejestracji, towary i usługi, dla których znak jest zarejestrowany i dla których zastrzega się starszeństwo, oraz dokumentację potwierdzającą przewidzianą w specyfikacjach przyjętych zgodnie z art. 39 ust. 6. 3.   Jeżeli wymogi dotyczące zastrzeżenia starszeństwa nie są spełnione, Urząd powiadamia właściciela unijnego znaku towarowego o stwierdzonych brakach. Jeżeli nie uzupełniono braków w terminie wskazanym przez Urząd, Urząd odrzuca zastrzeżenie. 4.   Art. 39 ust. 3, 4, 5 i 7 stosuje się. ROZDZIAŁ IV PROCEDURA REJESTRACJI SEKCJA 1 Rozpatrywanie zgłoszeń