art. 63

Artykuł 63 Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 600/2014 W rozporządzeniu (UE) nr 600/2014 wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 1 dodaje się ustęp w brzmieniu: „4a.Tytuł VII rozdział 1 niniejszego rozporządzenia ma również zastosowanie do firm z państw trzecich świadczą­cych usługi inwestycyjne lub prowadzących działalność inwestycyjną na terytorium Unii.”; 2) w tytule III tytuł otrzymuje brzmienie: „ZASADY PRZEJRZYSTOŚCI DLA PODMIOTÓW SYSTEMATYCZNIE INTERNALIZUJĄCYCH TRANSAK­CJE I FIRM INWESTYCYJNYCH PROWADZĄCYCH OBRÓT POZA RYNKIEM REGULOWANYM ORAZ SYS­TEM MINIMALNEJ WIELKOŚCI ZMIANY CENY DLA PODMIOTÓW SYSTEMATYCZNIE INTERNALIZUJĄ­CYCH TRANSAKCJE”; 3) dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 17a Minimalna wielkość zmiany ceny Kwotowania podmiotów systematycznie internalizujących transakcje, korzystne zmiany cen w stosunku do tych kwoto­wań oraz ceny wykonania muszą odpowiadać minimalnym wielkościom zmiany ceny określonym zgodnie z art. 49 dyrektywy 2014/65/UE. Stosowanie minimalnych wielkości zmiany ceny nie uniemożliwia podmiotom systematycznie internalizującym trans­akcje kojarzenia zleceń o dużej skali według wartości pośredniej między bieżącymi cenami kupna i sprzedaży.”; 4) w art. 46 wprowadza się następujące zmiany: a) w ust. 2 dodaje się literę w brzmieniu: „d) firma ustanowiła niezbędne mechanizmy i procedury do celów przekazywania informacji określonych w ust. 6a.”; b) w ust. 4 akapit piąty otrzymuje brzmienie: „W przypadku gdy Komisja nie przyjmie decyzji zgodnie z art. 47 ust. 1 lub gdy taka decyzja została przyjęta, ale straciła ważność albo w przypadku gdy nie obejmuje ona danych usług lub działalności, państwa członkowskie mogą zezwolić firmom z państw trzecich na świadczenie usług inwestycyjnych lub prowadzenie działalności inwes­tycyjnej wraz z usługami dodatkowymi, na rzecz uprawnionych kontrahentów i klientów profesjonalnych w rozu­mieniu sekcji I załącznika II do dyrektywy 2014/65/UE na ich terytorium zgodnie z systemami krajowymi.”; c) w ust. 5 akapit trzeci otrzymuje brzmienie: „Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy uprawniony kontrahent lub klient profesjonalny w rozu­mieniu sekcji I załącznika II do dyrektywy 2014/65/UE mający siedzibę lub znajdujący się w Unii zapoczątkowują z własnej wyłącznej inicjatywy świadczenie usługi inwestycyjnej lub prowadzenie działalności inwestycyjnej przez firmę z państwa trzeciego, niniejszy artykuł nie będzie miał zastosowania do świadczenia tej usługi lub do prowa­dzenia tej działalności przez firmę z państwa trzeciego na rzecz tej osoby, co obejmuje relacje związane konkretnie ze świadczeniem tej usługi lub działalności. Bez uszczerbku dla relacji wewnątrzgrupowych, w przypadku gdy firma z państwa trzeciego, w tym za pośrednictwem podmiotu działającego w jej imieniu lub mającego z nią bliskie powiązania lub jakiejkolwiek innej osoby działającej w imieniu takiego podmiotu, oferuje swoje usługi klientom lub potencjalnym klientom w Unii, nie jest to uznawane za usługę świadczoną z własnej wyłącznej inicjatywy klienta. Inicjatywa takich klientów nie uprawnia firmy z państwa trzeciego do proponowania sprzedaży takiemu klientowi nowych kategorii produktów inwestycyjnych lub usług inwestycyjnych.”; PLDziennik Urzędowy Unii Europejskiej 5.12.2019 L 314/57 d) dodaje się ustępy w brzmieniu: „6a.Firmy z państw trzecich świadczące usługi lub prowadzące działalność zgodnie z niniejszym artykułem prze­kazują co roku EUNGiPW informacje dotyczące następujących kwestii: a) skali i zakresu usług świadczonych i działalności prowadzonej przez te firmy w Unii, łącznie z rozkładem geograficznym we wszystkich państwach członkowskich; b)w odniesieniu do firm prowadzących działalność, o której mowa w sekcji A pkt 3 załącznika I do dyrek­tywy 2014/65/UE – ich miesięczne minimalne, średnie i maksymalne ekspozycje wobec kontrahentów z UE; c) w odniesieniu do firm świadczących usługi, o której mowa w sekcji A pkt 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE – łączną wartość instrumentów finansowych pochodzących od kontrahentów z UE w ramach gwarantowanej emisji lub subemisji z gwarancją przejęcia emisji w ciągu poprzednich 12 miesięcy; d) obrotu i zbiorczej wartości aktywów odpowiadających usługom i działalności, o których mowa w lit. a); e) czy ustanowiono mechanizmy ochrony inwestorów, oraz szczegółowy opis tych mechanizmów; f)polityki i mechanizmów zarządzania ryzykiem stosowanych przez firmę przy świadczeniu usług i prowa­dzeniu działalności, o których mowa w lit. a); g) zarządzania, w tym osób pełniących najważniejsze funkcje w działalności danej firmy w Unii; h)wszelkie inne informacje niezbędne EUNGiPW lub właściwym organom do wykonywania ich zadań zgod­nie z niniejszym rozporządzeniem. EUNGiPW przekazuje informacje otrzymane zgodnie z niniejszym ustępem właściwym organom państw członkowskich, w których firma z państwa trzeciego świadczy usługi inwestycyjne lub prowadzi działalność inwestycyjną zgodnie z niniejszym artykułem. W przypadku gdy jest to niezbędne do realizacji zadań EUNGiPW lub właściwych organów zgodnie z niniej­szym rozporządzeniem, EUNGiPW może – w tym również na wniosek właściwych organów państw człon­kowskich, w których firma z państwa trzeciego świadczy usługi inwestycyjne lub prowadzi działalność inwes­tycyjną zgodnie z niniejszym artykułem – zwrócić się do firm z państw trzecich świadczących usługi lub prowadzących działalność zgodnie z niniejszym artykułem o dostarczenie wszelkich dalszych informacji doty­czących ich działalności. 6b. W przypadku gdy firma z państwa trzeciego świadczy usługi lub prowadzi działalność zgodnie z niniejszym artykułem, przechowuje ona – do dyspozycji EUNGiPW – dane dotyczące wszystkich zleceń i wszystkich transakcji w Unii na instrumentach finansowych, które zrealizowała, czy to na własny rachunek czy w imieniu klienta, przez okres pięciu lat. Na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego, w którym firma z państwa trzeciego świadczy usługi inwestycyjne lub prowadzi działalność inwestycyjną zgodnie z niniejszym artykułem, EUNGiPW uzyskuje dostęp do stosownych danych przechowywanych do jego dyspozycji zgodnie z akapitem pierwszym oraz udo­stępnia te dane właściwemu organowi, który wystąpił z wnioskiem. 6c. W przypadku gdy firma z państwa trzeciego nie współpracuje w trakcie dochodzenia lub kontroli na miejscu przeprowadzonych zgodnie z art. 47 ust. 2 lub w przypadku gdy nie zastosuje się do wniosku EUNGiPW zgod­nie z ust. 6a i 6b niniejszego artykułu w należytym terminie i w odpowiedni sposób, EUNGiPW może wycofać rejestrację lub czasowo zakazać prowadzenia działalności lub ograniczyć ją zgodnie z art. 49.”; e) ust. 7 otrzymuje brzmienie: „7.EUNGiPW, w porozumieniu z EUNB, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia informacji, które firma z państwa trzeciego ubiegająca się o rejestrację ma przekazać we wniosku o rejes­trację, o którym mowa w ust. 4, oraz informacje, które mają być przekazywane zgodnie z ust. 6a. EUNGiPW przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 26 września 2021 r. Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjmowanie regulacyj­nych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”; f) dodaje się ustęp w brzmieniu: „8.EUNGiPW opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych określających format, w jakim ma być składany wniosek o rejestrację, o którym mowa w ust. 4, oraz w jakim mają być przekazywane informacje, o których mowa w ust. 6a. PLDziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 314/58 5.12.2019 EUNGiPW przedłoży Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 26 września 2021 r. Komisji powierza się uprawnienia do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjmowanie wykona­wczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”; 5) w art. 47 wprowadza się następujące zmiany: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1.Komisja może przyjąć decyzję zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 51 ust. 2, w odniesie­niu do państwa trzeciego, stanowiącą, że ramy prawne i nadzorcze tego państwa trzeciego zapewniają spełnienie wszystkich następujących kryteriów: a) firmy posiadające zezwolenie w danym państwie trzecim spełniają prawnie wiążące wymogi ostrożnościowe, organizacyjne oraz wymogi w zakresie prowadzenia działalności o skutku równoważnym wymogom określo­nym w niniejszym rozporządzeniu, rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i rozporządzeniu Parlamentu Europej­skiego i Rady (UE) 2019/2033 (*), w dyrektywie 2013/36/UE, w dyrektywie 2014/65/UE i dyrektywie Parla­mentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 (**), a także w środkach wykonawczych przyjętych na mocy tych aktów ustawodawczych; b) firmy posiadające zezwolenie w danym państwie trzecim podlegają skutecznemu nadzorowi i egzekwowaniu przepisów, co zapewnia zgodność z mającymi zastosowanie prawnie wiążącymi wymogami ostrożnościowymi, organizacyjnymi oraz wymogami w zakresie prowadzenia działalności; oraz c)ramy prawne danego państwa trzeciego zapewniają skuteczny równoważny system uznawania firm inwestycyj­nych, które uzyskały zezwolenie zgodnie z systemami prawnymi państw trzecich. W przypadku gdy istnieje prawdopodobieństwo, że skala i zakres usług świadczonych i działalności prowadzonej przez firmy z państw trzecich w Unii po przyjęciu decyzji, o której mowa w akapicie pierwszym, mogą mieć znacze­nie systemowe dla Unii, prawnie wiążące wymogi ostrożnościowe, organizacyjne oraz wymogi w zakresie prowa­dzenia działalności, o których mowa w akapicie pierwszym, można uznać za wywierające skutek równoważny wymogom określonym w aktach, o których mowa w tym akapicie, wyłącznie po przeprowadzeniu dokładnej i szczegółowej oceny. W tym celu Komisja ocenia również oraz bierze pod uwagę konwergencję nadzorczą między danym państwem trzecim a Unią. 1a.Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 50 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez doprecyzowanie okoliczności, w których skala i zakres usług świadczonych i działalności prowadzonej przez firmy z państw trzecich w Unii po przyjęciu decyzji o równoważności, o której mowa w ust. 1, mogą mieć znaczenie systemowe dla Unii. W przypadku gdy skala i zakres usług świadczonych i działalności prowadzonej przez firmy z państw trzecich mogą potencjalnie mieć znaczenie systemowe dla Unii, Komisja może dołączyć do decyzji o równoważności szczególne warunki operacyjne, które miałyby zapewniać, aby EUNGiPW i właściwe organy krajowe dysponowały niezbędnymi narzędziami w celu zapobiegania arbitrażowi regulacyjnemu oraz monitorowania działalności firm inwestycyjnych z państw trzecich zarejestrowanych zgodnie z art. 46 ust. 2 w odniesieniu do usług świadczonych i działalności pro­wadzonej w Unii poprzez zapewnianie, aby firmy te spełniały: a) wymogi, które mają skutek równoważny z wymogami, o których mowa w art. 20 i 21; b) wymogi dotyczące sprawozdawczości, które mają skutek równoważny z wymogami, o których mowa w art. 26, w przypadku gdy informacji takich nie można uzyskać bezpośrednio i na bieżąco za pomocą protokołu ustaleń z właściwym organem państwa trzeciego; c) wymogi, które mają skutek równoważny z obowiązkiem obrotu, o którym mowa w art. 23 i 28, w stosownych przypadkach. Przyjmując decyzję, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, Komisja bierze pod uwagę to, czy dane państwo trzecie uznano za jurysdykcję niechętną współpracy do celów podatkowych zgodnie z odpowiednią polityką Unii lub za państwo trzecie wysokiego ryzyka na podstawie art. 9 ust. 2 dyrektywy (UE) 2015/849. 1b.Ramy ostrożnościowe, organizacyjne i ramy prowadzenia działalności państwa trzeciego można uznać za mające równoważny skutek w przypadku gdy ramy te spełniają wszystkie następujące warunki: a)firmy świadczące usługi inwestycyjne lub prowadzące działalność inwestycyjną w tym państwie trzecim podle­gają obowiązkowi uzyskania zezwolenia oraz bieżącemu skutecznemu nadzorowi i egzekwowaniu przepisów; PLDziennik Urzędowy Unii Europejskiej 5.12.2019 L 314/59 b)firmy świadczące usługi inwestycyjne lub prowadzące działalność inwestycyjną w tym państwie trzecim podle­gają wystarczającym wymogom kapitałowym oraz w szczególności firmy świadczące usługi lub prowadzące działalność, o której mowa w sekcji A pkt 3 lub 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, podlegają wymogom kapitałowym porównywalnym do wymogów, które miałyby do nich zastosowanie, gdyby firmy te miały siedzibę w Unii; c)firmy świadczące usługi inwestycyjne lub prowadzące działalność inwestycyjną w danym państwie trzecim pod­legają odpowiednim wymogom mającym zastosowanie do akcjonariuszy lub udziałowców oraz członków organu zarządzającego; d)firmy świadczące usługi inwestycyjne lub prowadzące działalność inwestycyjną podlegają adekwatnym wymo­gom w zakresie prowadzenia działalności i wymogom organizacyjnym; e)przejrzystość i integralność rynku zapewnione są przez zapobieganie nadużyciom na rynku w postaci wykorzys­tywania informacji wewnętrznych i manipulacji na rynku. Do celów ust. 1a niniejszego artykułu, przy ocenie równoważności przepisów państw trzecich dotyczących obo­wiązku obrotu określonych w art. 23 i 28, Komisja ocenia także, czy ramy prawne państwa trzeciego przewidują kryteria wyznaczania systemów obrotu jako kwalifikujących się do celów zgodności z obowiązkiem obrotu, które to kryteria mają podobny skutek do tych ustanowionych na mocy niniejszego rozporządzenia lub dyrektywy 2014/65/UE. _____________ (*) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 575/2013, (UE) nr 600/2014 i (UE) nr 806/2014 (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 1). (**) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniająca dyrektywy 2002/87/WE, 2009/65/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE, 2014/59/UE i 2014/65/UE (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 64).”; b) w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany (i) lit. a) otrzymuje brzmienie: „a)mechanizm wymiany informacji między EUNGiPW a właściwymi organami zainteresowanych państw trze­cich, w tym dostęp do wszystkich informacji dotyczących firm spoza Unii posiadających zezwolenie w pań­stwach trzecich, których to informacji żąda EUNGiPW, oraz w stosownych przypadkach zasady dalszego udostępniania przez EUNGiPW takich informacji właściwym organom państw członkowskich;”; (ii) lit. c) otrzymuje brzmienie: „c) procedury dotyczące koordynacji działalności nadzorczej, w tym dochodzeń i kontroli na miejscu, które EUNGiPW może przeprowadzać we współpracy z właściwymi organami państw członkowskich, w przy­padku gdy firma z państwa trzeciego świadczy usługi inwestycyjne lub prowadzi działalność inwestycyjną zgodnie z art. 46, w przypadku gdy jest to niezbędne do realizacji zadań EUNGiPW lub właściwych orga­nów zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, po należytym poinformowaniu właściwego organu państwa trzeciego.”; (iii) dodaje się literę w brzmieniu: „d)procedury dotyczące wniosku o udzielenie informacji na mocy art. 46 ust. 6a i 6b, który to wniosek EUN­GiPW może przedłożyć firmie z państwa trzeciego zarejestrowanej zgodnie z art. 46 ust. 2.”; c) dodaje się ustępy w brzmieniu: „5.EUNGiPW monitoruje rozwój sytuacji w kontekście regulacyjnym i nadzorczym, praktyki z zakresu egzek­wowania przepisów i inne istotne zmiany na rynkach w państwach trzecich, w odniesieniu do których Komisja przyjęła decyzje o równoważności zgodnie z ust. 1, w celu weryfikacji, czy nadal spełnione są warunki, na których podstawie podjęto te decyzje. EUNGiPW raz w roku przedstawia Komisji poufne sprawozdanie na temat swoich ustaleń. W przypadku gdy EUNGiPW uzna to za stosowne, może skonsultować się w sprawie tego sprawozdania z EUNB. Sprawozdanie odzwierciedla również tendencje zaobserwowane na podstawie danych zgromadzonych zgodnie z art. 46 ust. 6a, w szczególności w odniesieniu do firm świadczących usługi lub prowadzących rodzaje działalności, o których mowa w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE. 6.Na podstawie sprawozdania, o którym mowa w ust. 5, Komisja co najmniej raz w roku przedkłada sprawozda­nie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Sprawozdanie to zawiera wykaz decyzji o równoważności przyjętych lub cofniętych przez Komisję w roku sprawozdawczym, a także wszelkie środki podjęte przez EUNGiPW na mocy art. 49 oraz zawiera wyjaśnienie powodów uzasadniających te decyzje i środki. PLDziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 314/60 5.12.2019 Sprawozdanie Komisji zawiera informacje na temat monitorowania zmian regulacyjnych i nadzorczych, praktyk w zakresie egzekwowania przepisów oraz innych istotnych zmian na rynkach w państwach trzecich, w odniesieniu do których przyjęto decyzje o równoważności. W sprawozdaniu zawiera się również ocenę rozwoju transgranicznego świadczenia usług inwestycyjnych przez firmy z państw trzecich w ujęciu ogólnym, a w szczególności w odniesieniu do usług i rodzajów działalności, o których mowa w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE. W stosownym przypadku sprawozdanie obejmuje również informacje dotyczące bieżącej oceny równoważności, którą to ocenę Komisja prowadzi w odniesieniu do państwa trzeciego.”; 6) art. 49 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 49 Środki, które ma podejmować EUNGiPW 1.EUNGiPW może czasowo zakazać działalności firmie z państwa trzeciego w zakresie świadczenia usług inwesty­cyjnych lub prowadzenia działalności inwestycyjnej wraz z wszelkimi usługami dodatkowymi lub bez nich, zgodnie z art. 46 ust. 1, lub ograniczyć taką działalność, w przypadku gdy dana firma z państwa trzeciego nie stosuje się do jakie­gokolwiek zakazu lub ograniczenia nałożonych przez EUNGiPW lub EUNB zgodnie z art. 40 i 41 lub przez właściwy organ zgodnie z art. 42, nie stosuje się do wniosku EUNGiPW zgodnie z art. 46 ust. 6a i 6b w należytym terminie i w odpowiedni sposób, lub w przypadku gdy dana firma z państwa trzeciego nie współpracuje w trakcie dochodzenia lub kontroli na miejscu przeprowadzanych zgodnie z art. 47 ust. 2. 2.Bez uszczerbku dla ust. 1 EUNGiPW cofa rejestrację firmy z państwa trzeciego w rejestrze ustanowionym zgodnie z art. 48, w przypadku gdy EUNGiPW przekazał sprawę właściwemu organowi państwa trzeciego, a ten właściwy organ nie podjął odpowiednich środków niezbędnych do ochrony inwestorów lub właściwego funkcjonowania rynków w Unii lub nie wykazał, że dana firma z państwa trzeciego spełnia wymogi mające do niej zastosowanie w tym państwie trzecim lub warunki, na podstawie których przyjęto decyzję zgodnie z art. 47 ust. 1, oraz zastosowanie ma jeden z następujących warunków: a)EUNGiPW ma uzasadnione, oparte na udokumentowanych dowodach powody, w tym między innymi roczne infor­macje przedstawione zgodnie z art. 46 ust. 6a, aby sądzić, że w ramach świadczenia usług inwestycyjnych i prowa­dzenia działalności inwestycyjnej w Unii firma z państwa trzeciego działa w sposób, który wyraźnie szkodzi intere­som inwestorów lub prawidłowemu funkcjonowaniu rynków; b) EUNGiPW ma uzasadnione, oparte na udokumentowanych dowodach podstawy, w tym między innymi roczne informacje przedstawione zgodnie z art. 46 ust. 6a, aby sądzić, że w ramach świadczenia usług inwestycyjnych i prowadzenia działalności inwestycyjnej w Unii firma z państwa trzeciego poważnie naruszyła przepisy mające do niej zastosowanie w państwie trzecim, na podstawie których Komisja przyjęła decyzję zgodnie z art. 47 ust. 1. 3.EUNGiPW w stosownym terminie informuje właściwy organ państwa trzeciego o tym, że zamierza podjąć działa­nia zgodnie z ust. 1 lub 2. Podejmując decyzję o podjęciu odpowiednich działań na podstawie niniejszego artykułu, EUNGiPW bierze pod uwagę charakter i powagę ryzyka stwarzanego dla inwestorów oraz właściwego funkcjonowania rynków w Unii, z uwzględ­nieniem następujących kryteriów: a) czasu trwania i częstotliwości powstałego ryzyka; b)czy dane ryzyko ujawniło poważne lub systemowe słabości w procedurach stosowanych przez firmę z państwa trze­ciego; c) czy dane ryzyko doprowadziło do przestępstwa finansowego, ułatwiło popełnienie przestępstwa finansowego lub czy istnieje między nimi innego rodzaju związek; d) czy ryzyko powstało w sposób zamierzony czy w wyniku zaniedbania. EUNGiPW niezwłocznie informuje Komisję i zainteresowaną firmę z państwa trzeciego o każdym środku przyjętym zgodnie z ust. 1 lub 2 oraz publikuje swoją decyzję na swojej stronie internetowej. Komisja ocenia, czy w odniesieniu do danego państwa trzeciego nadal spełnione są warunki, na podstawie których przyjęta została decyzja zgodnie z art. 47 ust. 1.”; PLDziennik Urzędowy Unii Europejskiej 5.12.2019 L 314/61 7) w art. 52 dodaje się ustęp w brzmieniu: „13.Do dnia 31 grudnia 2020 r. EUNGiPW dokona oceny potrzeb kadrowych oraz w zakresie zasobów, związanych z przejęciem przez ten urząd uprawnień i obowiązków zgodnie z art. 64 rozporządzenia (UE) 2019/2033 oraz przed-łoży sprawozdanie dotyczące tej oceny Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji.”; 8) art. 54 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1.Firmy z państw trzecich mogą kontynuować świadczenie usług i prowadzenie działalności w państwach człon­kowskich zgodnie z krajowymi systemami do trzech lat po przyjęciu przez Komisję decyzji odnoszącej się do danego państwa trzeciego zgodnie z art. 47. Usługi i działalność nieobjęte taką decyzją mogą być nadal świadczone i prowa­dzone zgodnie z systemem krajowym.”.