art. 5

Artykuł 5 1.   W przypadku wywozu produktów służących do cyberinwigilacji niewymienionych w załączniku I wymagane jest zezwolenie, jeżeli eksporter zostanie poinformowany przez właściwy organ, że wskazane produkty są lub mogą być przeznaczone, w całości lub w części, do wykorzystywania do celów wewnętrznych represji lub poważnych naruszeń praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego. 2.   W przypadku gdy eksporter jest świadomy jest świadomy, zgodnie ze swoimi ustaleniami dokonanymi w ramach procedury należytej staranności, że produkty do cyberinwigilacji, których wywóz proponuje, niewymienione w załączniku I są przeznaczone, w całości lub w części, do któregokolwiek z zastosowań, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, powiadamia o tym właściwy organ. Ten właściwy organ podejmuje decyzję o ewentualnym poddaniu danego wywozu wymogowi uzyskania zezwolenia. Komisja i Rada udostępniają eksporterom wytyczne, o których mowa w art. 26 ust. 1. 3.   Państwa członkowskie mogą przyjąć lub utrzymać w mocy krajowe przepisy ustawowe nakładające wymóg uzyskania zezwolenia na wywóz produktów służących do cyberinwigilacji niewymienionych w załączniku I w przypadku, gdy eksporter ma powody, by podejrzewać, że te produkty są lub mogą być przeznaczone, w całości lub w części, do któregokolwiek z zastosowań określonych w ust. 1 niniejszego artykułu. 4.   Państwo członkowskie, które nakłada wymóg uzyskania zezwolenia zgodnie z ust. 1, 2 lub 3, niezwłocznie informuje swoje organy celne i inne właściwe organy krajowe oraz przekazuje pozostałym państwom członkowskim i Komisji stosowne informacje na temat danego wymogu uzyskania zezwolenia, w szczególności dotyczące danych produktów i podmiotów, chyba że uzna to za niewłaściwe ze względu na charakter transakcji lub wrażliwy charakter odnośnych informacji. 5.   Państwa członkowskie należycie uwzględniają informacje otrzymane zgodnie z ust. 4 i dokonują ich przeglądu w świetle kryteriów określonych w ust. 1 w terminie 30 dni roboczych. Powiadamiają o tym swoje organy celne i inne właściwe organy krajowe. W wyjątkowych przypadkach dowolne państwo członkowskie może zwrócić się o przedłużenie tego 30-dniowego terminu. Jednak przedłużenie to nie może przekroczyć 30 dni roboczych. 6.   Jeżeli wszystkie państwa członkowskie powiadomią się wzajemnie oraz Komisję o tym, że należy nałożyć wymóg uzyskania zezwolenia w odniesieniu do zasadniczo identycznych transakcji, Komisja opublikuje w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej informacje o produktach służących do cyberinwigilacji oraz, w stosownych przypadkach, o miejscach przeznaczenia podlegających wymogom uzyskania zezwolenia zgłoszonym w tym celu przez państwa członkowskie. 7.   Państwa członkowskie dokonują co najmniej raz w roku przeglądu informacji publikowanych zgodnie z ust. 6 na podstawie odpowiednich informacji i analiz dostarczonych przez Komisję. Jeżeli wszystkie państwa członkowskie powiadomią się wzajemnie oraz Komisję o tym, że należy zmienić lub ponowie opublikować wymóg uzyskania zezwolenia, Komisja niezwłocznie oraz odpowiednio zmienia informacje opublikowane zgodnie z ust. 6 lub ponawia ich publikację w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej. 8.   Aby umożliwić państwom członkowskim analizy wszystkich ważnych odmów, art. 16 ust. 1 i 2 oraz ust. 5–7 mają zastosowanie do przypadków dotyczących produktów służących do cyberinwigilacji niewymienionych w załączniku I. 9.   Wszelka wymiana informacji wymagana na mocy niniejszego artykułu odbywa się zgodnie z wymogami prawnymi dotyczącymi ochrony danych osobowych, szczególnie chronionych informacji handlowych lub chronionych informacji z dziedziny polityki obronnej lub zagranicznej bądź informacji dotyczących bezpieczeństwa narodowego. Taka wymiana informacji musi odbywać się za pomocą bezpiecznych mediów elektronicznych, w tym za pośrednictwem systemu, o którym mowa w art. 23 ust. 6. 10.   Państwa członkowskie rozważają poparcie włączenia produktów opublikowanych zgodnie z ust. 6 niniejszego artykułu do odpowiednich międzynarodowych reżimów nieproliferacji lub porozumień w sprawie kontroli eksportu w celu rozszerzenia zakresu kontroli. Komisja opracowuje i udostępnia analizy odpowiednich danych zgromadzonych na podstawie art. 23 ust. 2 i art. 26 ust. 2. 11.   Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla prawa państw członkowskich do podejmowania krajowych środków na mocy art. 10 rozporządzenia (UE) 2015/479.