art. 42

Artykuł 42 Uznanie kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego 1.   Do momentu wydania decyzji na podstawie art. 40 ust. 1 kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego może świadczyć usługi zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, pod warunkiem że zostanie uznany przez ESMA zgodnie z niniejszym artykułem. 2.   Kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego zamierzający uzyskać uznanie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu (zwany dalej „ubiegającym się o uznanie kontrolerem zewnętrznym z państwa trzeciego”), musi spełniać wymogi określone w art. 23–38 i art. 54–56. 3.   Ubiegający się o uznanie kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego musi mieć przedstawiciela prawnego z siedzibą w Unii. Ten przedstawiciel prawny: a) odpowiada, wraz z ubiegającym się o uznanie kontrolerem zewnętrznym z państwa trzeciego, za zapewnienie, by świadczenie usług na podstawie niniejszego rozporządzenia przez ubiegającego się o uznanie kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego spełniało wymogi, o których mowa w ust. 2, i w tym zakresie odpowiada przed ESMA za działania w Unii ubiegającego się o uznanie kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego; b) działa w imieniu ubiegającego się o uznanie kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego jako główny punkt kontaktowy z ESMA i wszelkimi innymi osobami w Unii w zakresie obowiązków kontrolera zewnętrznego wynikających z niniejszego rozporządzenia; oraz c) posiada wystarczającą wiedzę, wiedzę ekspercką i zasoby, aby wypełnić swoje obowiązki wynikające z niniejszego ustępu. 4.   Wniosek o uznanie przez ESMA, o którym mowa w ust. 1, zawiera wszelkie informacje niezbędne do stwierdzenia przez ESMA, że ubiegający się o uznanie kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego dokonał wszystkich niezbędnych przygotowań w celu spełnienia wymogów, o których mowa w ust. 2 i 3, oraz, w stosownych przypadkach, wskazuje się w nim właściwy organ odpowiedzialny za nadzór w państwie trzecim nad ubiegającym się o uznanie kontrolerem zewnętrznym z państwa trzeciego. 5.   W terminie 30 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku o uznanie, ESMA sprawdza jego kompletność. Jeżeli wniosek nie jest kompletny, ESMA informuje o tym ubiegającego się o uznanie kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego i wyznacza termin, w którym ubiegający się o uznanie kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego ma przedłożyć dodatkowe informacje. Jeżeli wniosek jest kompletny, ESMA informuje o tym ubiegającego się o uznanie kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego. 6.   W terminie 45 dni roboczych od dnia otrzymania kompletnego wniosku o uznanie ESMA sprawdza, czy wymogi określone w ust. 2 i 3 zostały spełnione. ESMA może przedłużyć termin, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, o 15 dni roboczych, jeżeli ubiegający się o uznanie kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego zamierza skorzystać z outsourcingu w przypadku niektórych czynności w zakresie kontroli zewnętrznej. 7.   ESMA powiadamia na piśmie ubiegającego się o uznanie kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego o swojej decyzji o uznaniu lub odmowie uznania kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego. Decyzja o uznaniu lub odmowie uznania kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego zawiera uzasadnienie i staje się skuteczna piątego dnia roboczego od jej wydania. 8.   ESMA zawiesza lub, w stosownych przypadkach, cofa uznanie udzielone zgodnie z ust. 7, jeżeli ma uzasadnione, oparte na udokumentowanych dowodach podstawy, aby sądzić, że kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego działa ze szkodą dla interesów odbiorców jego usług lub prawidłowego funkcjonowania rynków lub poważnie naruszył niniejsze rozporządzenie lub złożył fałszywe oświadczenia, lub zastosował jakiekolwiek inne środki niezgodne z prawem, aby uzyskać uznanie. 9.   ESMA opracowuje projekt regulacyjnych standardów technicznych określających informacje zawarte we wniosku, o którym mowa w ust. 4, oraz jego formę i treść. ESMA przedkłada Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 21 grudnia 2025 r. Komisja jest uprawniona do uzupełniania niniejszego rozporządzenia poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.