art. 56

Artykuł 56 Kontrole na miejscu 1.   W celu wypełniania swoich obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia ESMA może przeprowadzać wszelkie niezbędne kontrole na miejscu w dowolnych obiektach stanowiących miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, na dowolnym terenie lub w składnikach majątku osób prawnych, o których mowa w art. 54 ust. 1. W przypadku gdy wymaga tego właściwe i skuteczne przeprowadzenie kontroli, ESMA może przeprowadzić kontrolę na miejscu bez uprzedzenia. 2.   Urzędnicy i inne osoby upoważnione przez ESMA do przeprowadzenia kontroli na miejscu mogą wejść do dowolnych obiektów stanowiących miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, na dowolne tereny lub uzyskać dostęp do składników majątku osób prawnych, których dotyczy decyzja o dochodzeniu wydana przez ESMA, i dysponują wszelkimi uprawnieniami, o których mowa w art. 55 ust. 1. Są oni również uprawnieni do opieczętowania wszelkich obiektów stanowiących miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, wszelkich składników majątku oraz ksiąg lub dokumentów na czas kontroli i w zakresie koniecznym do przeprowadzenia kontroli. 3.   Urzędnicy i inne osoby upoważnione przez ESMA do przeprowadzenia kontroli na miejscu wykonują swoje uprawnienia po przedstawieniu pisemnego upoważnienia określającego przedmiot i cel kontroli oraz okresowe kary pieniężne przewidziane w art. 61, nakładane w przypadku, gdy odpowiednie osoby nie poddają się kontroli. Z odpowiednim wyprzedzeniem przed kontrolą ESMA powiadamia o niej właściwy organ państwa członkowskiego, w którym ma być przeprowadzona kontrola. 4.   Osoby, o których mowa w art. 54 ust. 1, poddają się kontrolom na miejscu zarządzonym na podstawie decyzji ESMA. W decyzji określa się przedmiot i cel kontroli, datę jej rozpoczęcia oraz okresowe kary pieniężne przewidziane w art. 61, jak również środki odwoławcze przysługujące na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 oraz prawo do zaskarżenia decyzji do Trybunału Sprawiedliwości. ESMA podejmuje takie decyzje po skonsultowaniu się z właściwym organem państwa członkowskiego, w którym ma być przeprowadzana kontrola. 5.   Urzędnicy właściwego organu państwa członkowskiego, w którym ma być przeprowadzana kontrola, a także osoby upoważnione bądź wyznaczone przez ten organ pomagają aktywnie, na żądanie ESMA, urzędnikom ESMA i innym osobom upoważnionym przez ESMA. W tym celu przysługują im uprawnienia określone w ust. 2. Na żądanie, urzędnicy tego właściwego organu mogą również być obecni podczas kontroli na miejscu. 6.   ESMA może zażądać od właściwych organów państwa członkowskiego, w którym ma być przeprowadzona kontrola, przeprowadzenia w jej imieniu konkretnych czynności dochodzeniowych i kontroli na miejscu określonych w niniejszym artykule i w art. 55 ust. 1. W tym celu właściwym organom przysługują te same uprawnienia co ESMA, określone w niniejszym artykule i w art. 55 ust. 1. 7.   W przypadku gdy urzędnicy ESMA i inne osoby towarzyszące upoważnione przez ESMA stwierdzą, że osoba sprzeciwia się kontroli zarządzonej na podstawie niniejszego artykułu, właściwy organ zainteresowanego państwa członkowskiego udziela im niezbędnej pomocy, zwracając się w razie potrzeby o pomoc policji lub równorzędnego organu ścigania, aby umożliwić im przeprowadzenie kontroli na miejscu. 8.   Jeżeli kontrola na miejscu określona w ust. 1 lub pomoc określona w ust. 7 wymaga udzielenia zezwolenia przez organ wymiaru sprawiedliwości zgodnie z obowiązującym prawem krajowym, ESMA występuje o takie zezwolenie. ESMA może również wystąpić o wydanie takiego zezwolenia w celach zapobiegawczych. 9.   W przypadku wystąpienia o zezwolenie, o którym mowa ust. 8, krajowy organ wymiaru sprawiedliwości sprawdza, czy decyzja ESMA jest autentyczna i czy przewidziane środki przymusu nie są arbitralne ani nadmierne, uwzględniając przedmiot kontroli. Sprawdzając, czy środki przymusu są proporcjonalne, krajowy organ wymiaru sprawiedliwości może zwrócić się do ESMA o szczegółowe wyjaśnienia, w szczególności w odniesieniu do przesłanek, na podstawie których ESMA podejrzewa, że doszło do naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia, a także do wagi podejrzewanego naruszenia oraz charakteru udziału osoby, wobec której stosowane są środki przymusu. Krajowy organ wymiaru sprawiedliwości nie może jednak dokonywać kontroli konieczności przeprowadzania dochodzenia ani żądać dostępu do informacji zawartych w aktach sprawy ESMA. Zgodność z prawem decyzji ESMA podlega kontroli jedynie ze strony Trybunału Sprawiedliwości zgodnie z procedurą określoną w rozporządzeniu (UE) nr 1095/2010.