art. 63

Artykuł 63 Przepisy proceduralne dotyczące stosowania środków nadzorczych i nakładania grzywien 1.   Jeżeli w trakcie wykonywania obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia ESMA stwierdzi, że wiele wskazuje na możliwe istnienie faktów mogących stanowić co najmniej jedno naruszenie wymienione w art. 60 ust. 1, ESMA wyznacza w swoich strukturach niezależnego urzędnika dochodzeniowego, który bada daną sprawę. Urzędnikiem dochodzeniowym nie może zostać osoba, która jest lub była bezpośrednio bądź pośrednio zaangażowana w nadzór nad danym kontrolerem zewnętrznym lub w procedurę dokonywania wpisu do rejestru tego kontrolera; urzędnik dochodzeniowy wykonuje swoje funkcje niezależnie od Rady Organów Nadzoru ESMA. 2.   Urzędnik dochodzeniowy bada zarzucane naruszenia, uwzględniając wszelkie uwagi przedstawione przez osoby, w stosunku do których prowadzone jest dochodzenie, i przedkłada Radzie Organów Nadzoru ESMA kompletne akta sprawy zawierające dokonane przez niego ustalenia. 3.   Aby wykonywać swoje zadania, urzędnik dochodzeniowy może wykonywać uprawnienia do wzywania do udzielenia informacji zgodnie z art. 54 i do prowadzenia dochodzeń i kontroli na miejscu zgodnie z art. 55 i 56. Wykonując te uprawnienia, urzędnik dochodzeniowy musi postępować zgodnie z art. 57. 4.   W trakcie wykonywania swoich zadań urzędnik dochodzeniowy ma dostęp do wszystkich dokumentów i informacji zebranych przez ESMA w ramach czynności nadzorczych. 5.   Urzędnik dochodzeniowy – po zakończeniu prowadzonego przez siebie dochodzenia i przed przekazaniem Radzie Organów Nadzoru ESMA akt sprawy zawierających jego ustalenia – zapewnia osobom, w stosunku do których prowadzone jest to dochodzenie, możliwość zajęcia stanowiska odnośnie do spraw będących przedmiotem dochodzenia. Podstawę ustaleń urzędnika dochodzeniowego mogą stanowić wyłącznie fakty, co do których osoby, w stosunku do których prowadzone jest dochodzenie, miały możliwość zajęcia stanowiska. 6.   W toku dochodzeń prowadzonych na podstawie niniejszego artykułu w pełni przestrzega się prawa do obrony przysługującego zainteresowanym osobom. 7.   Urzędnik dochodzeniowy, z chwilą przedłożenia Radzie Organów Nadzoru ESMA akt sprawy zawierających dokonane przez niego ustalenia, powiadamia o tym fakcie osoby, w stosunku do których prowadzone jest dochodzenie. Osoby, w stosunku do których prowadzone jest dochodzenie, mają prawo dostępu do akt sprawy, z zastrzeżeniem uzasadnionego interesu innych osób w zakresie ochrony ich tajemnicy zawodowej. Prawo dostępu do akt sprawy nie obejmuje informacji poufnych dotyczących osób trzecich. 8.   Na podstawie akt sprawy zawierających ustalenia urzędnika dochodzeniowego oraz – na wniosek zainteresowanych osób – po zapoznaniu się ze stanowiskiem tych osób zgodnie z art. 64, ESMA decyduje, czy osoby, w stosunku do których prowadzone jest dochodzenie, dopuściły się naruszenia lub naruszeń wymienionych w art. 60 ust. 1, a jeżeli tak – stosuje środek nadzorczy zgodnie z art. 59 i nakłada grzywnę zgodnie z art. 60. 9.   Urzędnik dochodzeniowy nie bierze udziału w obradach Rady Organów Nadzoru ESMA ani nie uczestniczy w żaden inny sposób w procesie podejmowania przez nią decyzji. 10.   Komisja przyjmuje akty delegowane do dnia 21 grudnia 2024 r. zgodnie z art. 68 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez doprecyzowanie przepisów proceduralnych dotyczących wykonywania uprawnienia ESMA do nakładania grzywien lub okresowych kar pieniężnych, w tym przepisów dotyczących prawa do obrony, przepisów tymczasowych, przepisów dotyczących pobierania grzywien lub okresowych kar pieniężnych, a także szczegółowych przepisów dotyczących terminów przedawnienia nakładania i egzekwowania kar. 11.   ESMA przekazuje sprawy w celu wszczęcia postępowania karnego odpowiednim organom krajowym, jeżeli, wykonując swoje obowiązki wynikające z niniejszego rozporządzenia, stwierdzi, że wiele wskazuje na możliwe istnienie faktów mogących stanowić przestępstwo. Ponadto ESMA odstępuje od nałożenia grzywien lub okresowych kar pieniężnych w przypadku, gdy – wskutek postępowania karnego prowadzonego na mocy prawa krajowego – uprawomocnił się wcześniejszy wyrok uniewinniający lub skazujący wydany na podstawie identycznych faktów lub faktów, które są zasadniczo takie same.