art. 20

Artykuł 20 Dostępność informacji 1.   Informacji, o których mowa w art. 19, udziela się na piśmie w zwięzłej, przejrzystej, czytelnej i łatwo dostępnej formie, przy użyciu jasnego i prostego języka oraz w języku, który osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową rozumie lub co do którego można zasadnie przypuszczać, że go rozumie. Państwa członkowskie wykorzystują do tego celu wspólne materiały informacyjne sporządzone zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu. Wspólne materiały informacyjne udostępnia się również online na otwartej i łatwo dostępnej platformie dla osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. W przypadku gdy jest to konieczne do właściwego zrozumienia informacji przez osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową, informacji udziela się także ustnie, w stosownych przypadkach w związku z przesłuchaniem, o którym mowa w art. 22. W tym celu osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową musi mieć możliwość zadawania pytań, aby uzyskać wyjaśnienie udzielonych informacji. Państwa członkowskie mogą korzystać z pomocniczego sprzętu multimedialnego. 2.   Agencja ds. Azylu, w ścisłej współpracy z odpowiedzialnymi organami krajowymi, sporządza wspólne materiały informacyjne, a także specjalne informacje dla małoletnich bez opieki i osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wymagających szczególnego traktowania, w razie potrzeby w przypadku osób ubiegających się o ochronę międzynarodową o szczególnych potrzebach w zakresie przyjmowania lub szczególnych potrzebach proceduralnych, zawierające co najmniej informacje, o których mowa w art. 19. Takie wspólne materiały informacyjne muszą również zawierać informacje dotyczące stosowania rozporządzenia (UE) 2024/1358, a w szczególności celu, w jakim dane osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową mogą być przetwarzane w systemie Eurodac. Wspólne materiały informacyjne sporządza się w taki sposób, aby państwa członkowskie mogły je uzupełniać dodatkowymi informacjami, specyficznymi dla danego państwa członkowskiego. 3.   W przypadku gdy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową jest małoletnia, informacji, o których mowa w art. 19, udziela w sposób przyjazny dziecku odpowiednio przeszkolony personel, w obecności przedstawiciela osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową.