art. 21

Artykuł 21 Prawo do doradztwa prawnego 1.   Osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową mają prawo do konsultacji, w skuteczny sposób, z doradcą prawnym lub innym doradcą, dopuszczonym lub uprawnionym do wykonywania takiej działalności na podstawie prawa krajowego, w kwestiach związanych ze stosowaniem kryteriów określonych w rozdziale II lub klauzul określonych w rozdziale III niniejszej części na wszystkich etapach procedury ustalania odpowiedzialnego państwa członkowskiego, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. 2.   Bez uszczerbku dla prawa osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową do wyboru swojego doradcy prawnego lub innego doradcy na swój własny koszt, osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową może zwrócić się o bezpłatne doradztwo prawne w ramach procedury ustalania odpowiedzialnego państwa członkowskiego. 3.   Bezpłatnego doradztwa prawnego udzielają doradcy prawni lub inni doradcy dopuszczeni lub uprawnieni na podstawie prawa krajowego do doradzania, udzielania pomocy osobom ubiegającym o ochronę międzynarodową lub oferowania im zastępstwa prawnego, lub organizacje pozarządowe akredytowane na podstawie prawa krajowego do świadczenia usług prawnych lub w zakresie zastępstwa prawnego na rzecz osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. Do celów akapitu pierwszego, skuteczny dostęp do bezpłatnego doradztwa prawnego można zapewnić powierzając jednej osobie na etapie administracyjnym postępowania świadczenie usług doradztwa prawnego jednocześnie na rzecz wielu osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. 4.   Państwa członkowskie mogą organizować świadczenie usług doradztwa prawnego zgodnie ze swoimi systemami krajowymi. 5.   Państwa członkowskie ustanawiają szczegółowe przepisy proceduralne dotyczące zasad wypełniania i rozpatrywania wniosków o udzielenie bezpłatnego doradztwa prawnego przewidzianego w niniejszym artykule. 6.   Do celów procedury ustalania odpowiedzialnego państwa członkowskiego bezpłatne doradztwo prawne obejmuje zapewnienie: a) wytycznych i wyjaśnień dotyczących kryteriów i procedur ustalania odpowiedzialnego państwa członkowskiego, w tym informacji dotyczących praw i obowiązków na wszystkich etapach tej procedury; b) wytycznych i pomocy w przekazywaniu informacji, które mogłyby pomóc w ustaleniu odpowiedzialnego państwa członkowskiego zgodnie z kryteriami określonymi w rozdziale II niniejszej części; c) wytycznych i pomocy w odniesieniu do szablonu, o którym mowa w art. 22 ust. 1. 7.   Bez uszczerbku dla ust. 1 od świadczenia bezpłatnego doradztwa prawnego w ramach procedury ustalania odpowiedzialnego państwa członkowskiego można odstąpić, w przypadku gdy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową ma już zapewnioną pomoc i jest reprezentowana przez doradcę prawnego. 8.   Do celów wykonania niniejszego artykułu państwa członkowskie mogą zwrócić się o pomoc do Agencji ds. Azylu. Ponadto wsparcie finansowe może być udzielane państwom członkowskim za pośrednictwem funduszy unijnych, zgodnie z aktami prawnymi mającymi zastosowanie do takiego finansowania.