art. 37
32024R1351
Treść przepisu
Artykuł 37
Wygaśnięcie odpowiedzialności
1. W przypadku gdy państwo członkowskie wydaje osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową dokument pobytu, zdecyduje się zastosować art. 35, uzna, że przekazanie małoletniego bez opieki do odpowiedzialnego państwa członkowskiego nie jest w najlepszym interesie dziecka lub nie przekaże danej osoby odpowiedzialnemu państwu członkowskiemu w terminie określonym w art. 46, to państwo członkowskie staje się odpowiedzialnym państwem członkowskim i obowiązki przewidziane w art. 36 zostają przeniesione na to państwo członkowskie. W stosownych przypadkach powiadamia ono uprzednio odpowiedzialne państwo członkowskie, państwo członkowskie prowadzące procedurę ustalania odpowiedzialnego państwa członkowskiego lub państwo członkowskie, do którego skierowano wniosek o przejęcie lub powiadomienie o wtórnym przejęciu osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, korzystając z sieci łączności elektronicznej ustanowionej na podstawie art. 18 rozporządzenia (WE) nr 1560/2003.
Państwo członkowskie, które staje się odpowiedzialnym państwem członkowskim zgodnie z akapitem pierwszym niniejszego ustępu, wskazuje, że stało się odpowiedzialnym państwem członkowskim na podstawie art. 16 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2024/1358.
2. Po rozpatrzeniu wniosku w ramach procedury granicznej zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2024/1348 obowiązki określone w art. 36 ust. 1 niniejszego rozporządzenia wygasają 15 miesięcy po tym, jak decyzja o odrzuceniu wniosku jako niedopuszczalnego, bezzasadnego lub oczywiście bezzasadnego w odniesieniu do statusu uchodźcy lub statusu ochrony uzupełniającej lub decyzja uznająca wniosek za wycofany w sposób dorozumiany lub wyraźny staną się ostateczne.
Wniosek zarejestrowany po okresie, o którym mowa w akapicie pierwszym, uznaje się za nowy wniosek do celów niniejszego rozporządzenia, stanowiący podstawę do wszczęcia nowej procedury ustalania odpowiedzialnego państwa członkowskiego.
3. Niezależnie od ust. 2 akapit pierwszy niniejszego artykułu, w przypadku gdy dana osoba wystąpi z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej w innym państwie członkowskim w okresie 15 miesięcy, o którym mowa w tym akapicie, a w dniu upływu tego okresu 15 miesięcy procedura wtórnego przejęcia jest jeszcze w toku, odpowiedzialność wygasa dopiero w momencie zakończenia tej procedury wtórnego przejęcia lub upływu terminów, w jakich przekazujące państwo członkowskie powinno zgodnie z art. 46 dokonać przekazania.
4. Obowiązki określone w art. 36 ust. 1 niniejszego rozporządzenia wygasają w przypadku gdy odpowiedzialne państwo członkowskie ustali, na podstawie danych zarejestrowanych i przechowywanych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/2226 lub innych dowodów, że dana osoba opuściła terytorium państw członkowskich na co najmniej dziewięć miesięcy, chyba że dana osoba posiada ważny dokument pobytu wydany przez odpowiedzialne państwo członkowskie.
Wniosek zarejestrowany po okresie nieobecności, o którym mowa w akapicie pierwszym, uznaje się za nowy wniosek do celów niniejszego rozporządzenia, stanowiący podstawę do wszczęcia nowej procedury ustalania odpowiedzialnego państwa członkowskiego.
5. Obowiązek określony w art. 36 ust. 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia dotyczący wtórnego przejęcia obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca wygasa w przypadku gdy na podstawie aktualizacji zbioru danych, o którym mowa w art. 16 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) 2024/1358, zostanie wykazane, że dana osoba opuściła terytorium państw członkowskich, przymusowo albo dobrowolnie, zgodnie z decyzją nakazującą powrót lub nakazem wydalenia wydanymi w następstwie wycofania lub odrzucenia wniosku.
Wniosek zarejestrowany po faktycznym wydaleniu lub dobrowolnym powrocie uznaje się za nowy wniosek do celów niniejszego rozporządzenia, stanowiący podstawę do wszczęcia nowej procedury ustalania odpowiedzialnego państwa członkowskiego.
ROZDZIAŁ V
Procedury
SEKCJA I
Rozpoczęcie procedury
© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 13.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy