art. 38

Artykuł 38 Rozpoczęcie procedury 1.   Państwo członkowskie, w którym po raz pierwszy zarejestrowano wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2024/1348, lub w stosownych przypadkach państwo członkowskie relokacji niezwłocznie wszczyna procedurę ustalania odpowiedzialnego państwa członkowskiego. 2.   Jeżeli osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową ucieknie, państwo członkowskie, w którym po raz pierwszy zarejestrowano wniosek, lub – w stosownych przypadkach – państwo członkowskie relokacji, dalej prowadzi procedurę ustalania odpowiedzialnego państwa członkowskiego. 3.   Państwo członkowskie, które prowadziło procedurę ustalania odpowiedzialnego państwa członkowskiego lub które stało się odpowiedzialnym państwem członkowskim na podstawie art. 16 ust. 4 niniejszego rozporządzenia, niezwłocznie wskazuje w Eurodac zgodnie z art. 16 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2024/1358: a) swoją odpowiedzialność wynikającą z art. 16 ust. 2; b) swoją odpowiedzialność wynikającą z art. 16 ust. 3; c) swoją odpowiedzialność wynikającą z art. 16 ust. 4; d) swoją odpowiedzialność wynikającą z niedotrzymania przez nie terminów określonych w art. 39; e) odpowiedzialność państwa członkowskiego, które przyjęło wniosek o przejęcie osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową zgodnie z art. 40; f) swoją odpowiedzialność wynikającą z art. 68 ust. 3. Do czasu wprowadzenia takich informacji stosuje się procedury przewidziane w ust. 4 niniejszego artykułu. 4.   Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową, która przebywa w innym państwie członkowskim bez dokumentu pobytu lub która w tym państwie członkowskim występuje z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej w trakcie procedury ustalania odpowiedzialnego państwa członkowskiego, musi zostać wtórnie przejęta przez państwo członkowskie dokonujące ustalenia na warunkach określonych w art. 41 i 46. Obowiązek ten wygasa w przypadku gdy państwo członkowskie dokonujące ustalenia ustali, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową uzyskała dokument pobytu od innego państwa członkowskiego. 5.   Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową, która przebywa w państwie członkowskim bez dokumentu pobytu lub która w tym państwie członkowskim występuje z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej po tym, jak inne państwo członkowskie potwierdziło, że dana osoba ma zostać relokowana zgodnie z art. 67 ust. 9, i przed przekazaniem do państwa członkowskiego relokacji zgodnie z art. 67 ust. 11, musi zostać wtórnie przejęta przez to państwo członkowskie na warunkach określonych w art. 41 i 46. Obowiązek ten wygasa w przypadku gdy państwo członkowskie relokacji ustali, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową uzyskała dokument pobytu od innego państwa członkowskiego. SEKCJA II Postępowanie w sprawie wniosków o przejęcie