art. 44

Artykuł 44 Detencja 1.   Państwa członkowskie nie mogą umieszczać osoby w detencji tylko z tego powodu, że podlega ona procedurze ustanowionej w niniejszym rozporządzeniu. 2.   W przypadku gdy istnieje ryzyko ucieczki lub w przypadku gdy wymaga tego ochrona bezpieczeństwa narodowego lub porządku publicznego, państwa członkowskie mogą umieścić w detencji daną osobę w celu zapewnienia procedur przekazania zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, na podstawie indywidualnej oceny sytuacji tej osoby i tylko wówczas, gdy taka detencja jest proporcjonalna oraz nie można skutecznie zastosować innych, łagodniejszych środków alternatywnych. 3.   Detencja musi trwać jak najkrócej i nie dłużej niż jest to rozsądnie konieczne do zakończenia wymaganych procedur administracyjnych z zachowaniem należytej staranności do momentu przeprowadzenia przekazania na podstawie niniejszego rozporządzenia. 4.   W odniesieniu do warunków detencji oraz gwarancji mających zastosowanie do osób ubiegających się o ochronę międzynarodową umieszczonych w detencji na podstawie niniejszego artykułu, zastosowanie mają art. 11, 12 i 13 dyrektywy (EU) 2024/1346. 5.   Detencję na podstawie niniejszego artykułu orzekają na piśmie organy administracyjne lub sądowe. Orzeczenie o zastosowaniu detencji musi zawierać powody faktyczne i prawne stanowiące jego podstawę. W przypadku orzeczenia detencji przez organ administracyjny państwa członkowskie zapewniają – z urzędu lub na wniosek osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, lub w obu tych przypadkach – szybką sądową kontrolę zgodności z prawem detencji.