art. 63

Artykuł 63 Kompensacje odpowiedzialności 1.   W przypadku gdy zobowiązania w zakresie relokacji na rzecz rocznej puli solidarnościowej określone w akcie wykonawczym Rady, o którym mowa w art. 57, wynoszą co najmniej 50 % wartości liczbowej wskazanej we wniosku Komisji, o którym mowa w art. 12, państwo członkowskie będące beneficjentem może zwrócić się do pozostałych państw członkowskich, aby zamiast relokacji zgodnie z procedurą określoną w art. 69 przejęły odpowiedzialność za rozpatrzenie wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej, w odniesieniu do których państwo członkowskie będące beneficjentem zostało uznane za odpowiedzialne. 2.   Państwo członkowskie wnoszące wkład może poinformować państwo członkowskie będące beneficjentem o tym, że jest gotowe, aby zamiast dokonania relokacji przejąć odpowiedzialność za rozpatrzenie wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej, w odniesieniu do których państwo członkowskie będące beneficjentem zostało uznane za odpowiedzialne: a) w przypadku gdy osiągnięty został próg określony w ust. 1; lub b) w przypadku gdy państwo członkowskie wnoszące wkład zobowiązało się przeznaczyć na relokacje co najmniej 50 % swojego obowiązkowego sprawiedliwego udziału w rocznej puli solidarnościowej określonego w akcie wykonawczym Rady, o którym mowa w art. 57. W przypadku gdy państwo członkowskie wnoszące wkład wyraziło taką gotowość, a państwo członkowskie będące beneficjentem wyrazi na to zgodę, państwo członkowskie będące beneficjentem stosuje procedurę określoną w art. 69. 3.   Państwa członkowskie wnoszące wkład przejmują odpowiedzialność za wnioski o udzielenie ochrony międzynarodowej, w odniesieniu do których państwo członkowskie będące beneficjentem zostało uznane za odpowiedzialne – aż do osiągnięcia wyższej z dwóch wartości liczbowych, o których mowa w lit. a) i b) niniejszego ustępu, w przypadku gdy po posiedzeniu forum wysokiego szczebla zwołanego zgodnie z art. 13 ust. 4 zobowiązania w zakresie relokacji na rzecz rocznej puli solidarnościowej określone w akcie wykonawczym Rady, o którym mowa w art. 57, są: a) niższe od wartości liczbowej, o której mowa w art. 12 ust. 2 lit. a); lub b) niższe od 60 % kwoty stosowanej do obliczania obowiązkowego sprawiedliwego udziału każdego państwa członkowskiego w relokacjach do celów ustanowienia rocznej puli solidarnościowej zgodnie z art. 57. 4.   Ust. 3 niniejszego artykułu stosuje się również w przypadku gdy zobowiązania do wykonania w danym roku są niższe od wyższej z dwóch wartości liczbowych, o których mowa w lit. a) lub b) tego ustępu, w wyniku częściowego lub całkowitego zwolnienia przyznanego zgodnie z art. 61 lub 62 lub ponieważ państwa członkowskie będące beneficjentami, o których mowa w art. 58 ust. 1 i art. 59 ust. 4, nie są zobowiązane do wykonania swoich deklarowanych wkładów solidarnościowych w danym roku. 5.   Państwo członkowskie wnoszące wkład, które do końca danego roku nie wykonało swoich zobowiązań lub nie zaakceptowało relokacji na podstawie art. 67 ust. 9 w liczbie odpowiadającej relokacjom, do których się zobowiązało i o których mowa w art. 57 ust. 3, jak najszybciej po zakończeniu danego roku, na wniosek państwa członkowskiego będącego beneficjentem przejmuje odpowiedzialność za wnioski o udzielenie ochrony międzynarodowej, w odniesieniu do których państwo członkowskie będące beneficjentem zostało uznane za odpowiedzialne – do osiągnięcia liczby relokacji, do których się zobowiązało zgodnie z art. 57 ust. 3. 6.   Państwo członkowskie wnoszące wkład wskazuje poszczególne wnioski, za które przejmuje odpowiedzialność zgodnie z ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, oraz informuje o tym państwo członkowskie będące beneficjentem, z wykorzystaniem sieci łączności elektronicznej ustanowionej na podstawie art. 18 rozporządzenia (WE) nr 1560/2003. Państwo członkowskie wnoszące wkład staje się państwem członkowskim odpowiedzialnym za wskazane przez siebie wnioski oraz informuje o swojej odpowiedzialności zgodnie z art. 16 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2024/1358. 7.   Państwa członkowskie nie są zobowiązane do przejęcia odpowiedzialności zgodnie z ust. 6 akapit pierwszy niniejszego artykułu powyżej poziomu wynikającego z przypadającego im sprawiedliwego udziału obliczonego według klucza referencyjnego określonego w art. 66. 8.   Niniejszy artykuł stosuje się jedynie w przypadku gdy: a) osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie jest małoletnim bez opieki; b) państwo członkowskie będące beneficjentem zostało uznane za odpowiedzialne na podstawie kryteriów określonych w art. 29–33; c) termin na przekazanie określony w art. 39 ust. 1 jeszcze nie upłynął; d) osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie uciekła z państwa członkowskiego wnoszącego wkład; e) dana osoba nie jest osobą korzystającą z ochrony międzynarodowej; f) dana osoba nie jest osobą przyjętą. 9.   Państwo członkowskie wnoszące wkład może stosować niniejszy artykuł do obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców, których wnioski zostały ostatecznie odrzucone przez państwo członkowskie będące beneficjentem. Zastosowanie mają art. 55 i 56 rozporządzenia 2024/1348.