art. 7

Artykuł 7 Strategiczne podejście do zarządzania azylem i migracją na poziomie krajowym 1.   Państwa członkowskie wprowadzają krajowe strategie, w których ustanawiają strategiczne podejście w celu zapewnienia zdolności do skutecznego wdrożenia systemu zarządzania azylem i migracją, w pełnym poszanowaniu zobowiązań wynikających z prawa unijnego i prawa międzynarodowego, z uwzględnieniem szczególnej sytuacji tych państw, w szczególności ich położenia geograficznego. Podczas ustanawiania swoich strategii krajowych państwa członkowskie mogą, w stosownych przypadkach i zgodnie z prawem krajowym, konsultować się z Komisją i odpowiednimi organami i jednostkami organizacyjnymi Unii, w szczególności z Agencją ds. Azylu, a także z władzami lokalnymi i regionalnymi. Strategie te obejmują co najmniej: a) środki zapobiegawcze w celu zmniejszenia ryzyka presji migracyjnej oraz planowanie kryzysowe, z uwzględnieniem planowania kryzysowego zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2019/1896, rozporządzeniem (UE) 2021/2303 i dyrektywą (EU) 2024/1346 oraz sprawozdaniami Komisji wydawanymi na podstawie zalecenia (UE) 2020/1366; b) informacje dotyczące sposobu, w jaki zasady określone w niniejszej części są wdrażane przez państwa członkowskie oraz w jaki wypełniane są na poziomie krajowym zobowiązania prawne, które z nich wynikają; c) informacje dotyczące sposobu, w jaki zostały uwzględnione wyniki monitorowania prowadzonego przez Agencję ds. Azylu oraz Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej, wyniki oceny przeprowadzonej zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2022/922, a także monitorowania prowadzonego zgodnie z art. 10 rozporządzenia (EU) 2024/1356. 2.   W strategiach krajowych uwzględnia się inne odpowiednie strategie oraz istniejące środki wsparcia, w szczególności środki wsparcia na podstawie rozporządzeń (UE) 2021/1147 i (UE) 2021/2303, i muszą one być spójne z krajowymi strategiami dotyczącymi europejskiego zintegrowanego zarządzania granicami, ustanowionymi zgodnie z art. 8 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2019/1896, oraz je uzupełniać. 3.   Państwa członkowskie przekazują Komisji swoje krajowe strategie zarządzania w dziedzinie azylu i migracji sześć miesięcy przed przyjęciem strategii, o której mowa w art. 8. 4.   Finansowego i operacyjnego wsparcia Unii na rzecz wywiązania się z zobowiązań, w tym wsparcia operacyjnego od jej organów i jednostek organizacyjnych, udziela się zgodnie z rozporządzeniami (UE) 2019/1986, (UE) 2021/1147, (UE) 2021/2303 oraz, w stosownych przypadkach, (UE) 2021/1148. 5.   Komisja monitoruje sytuację migracyjną oraz przekazuje odpowiednie informacje za pośrednictwem regularnych sprawozdań opartych na danych i informacjach przekazanych przez Europejską Służbę Działań Zewnętrznych, Agencję ds. Azylu, Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej, Europol oraz Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej, a w szczególności na informacjach zebranych zgodnie z zaleceniem (UE) 2020/1366 i w ramach unijnej sieci ds. reagowania w obszarze migracji i na wypadek kryzysu migracyjnego oraz, w razie potrzeby, informacje przekazywane przez państwa członkowskie. 6.   Komisja, w drodze aktów wykonawczych, ustanawia szablon, który mają wykorzystywać państwa członkowskie w celu zapewnienia porównywalności poszczególnych podstawowych elementów ich strategii krajowych, takich jak planowanie kryzysowe. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 77 ust. 2.