art. 12

Artykuł 12 Ocena mająca na celu wybór instytucji kredytowych i instytucji finansowych, które należy objąć bezpośrednim nadzorem 1.   W celu wykonywania zadań wymienionych w art. 5 ust. 2 Urząd, we współpracy z podmiotami sprawującymi nadzór finansowy, przeprowadza okresową ocenę instytucji kredytowych i instytucji finansowych oraz grup instytucji kredytowych i instytucji finansowych, jeżeli działają one, czy to za pośrednictwem zakładów, czy w ramach swobody świadczenia usług, w co najmniej sześciu państwach członkowskich, łącznie z państwem członkowskim pochodzenia, niezależnie od tego, czy prowadzą działalność za pośrednictwem infrastruktury na danym terytorium czy zdalnie. 2.   Organy nadzorcze i podmioty zobowiązane podlegające ocenie okresowej przekazują Urzędowi wszelkie informacje niezbędne do przeprowadzenia oceny okresowej, o której mowa w ust. 1. 3.   Profil ryzyka nieodłącznego i szczątkowego podmiotu zobowiązanego, ocenianego zgodnie z ust. 1 Urząd klasyfikuje jako niski, średni, znaczny lub wysoki na podstawie poziomów odniesienia i metodyki określonych w regulacyjnych standardach technicznych, o których mowa w ust. 7. Jeżeli oceniany podmiot zobowiązany jest częścią grupy instytucji kredytowych lub instytucji finansowych, profil ryzyka klasyfikuje się na poziomie całej grupy. 4.   Metodykę klasyfikacji profili ryzyka nieodłącznego i szczątkowego ustala się oddzielnie dla co najmniej następujących kategorii podmiotów zobowiązanych: a) instytucje kredytowe; b) kantory wymiany walut; c) przedsiębiorstwa wspólnego inwestowania; d) kredytodawcy inni niż instytucje kredytowe; e) instytucje pieniądza elektronicznego; f) firmy inwestycyjne; g) instytucje płatnicze; h) zakłady ubezpieczeń prowadzące działalność w zakresie ubezpieczeń na życie; i) pośrednicy ubezpieczeniowi; j) dostawcy usług w zakresie kryptoaktywów; k) pozostałe instytucje finansowe. 5.   Dla każdej kategorii podmiotów zobowiązanych, o których mowa w ust. 4, poziomy odniesienia na potrzeby oceny ryzyka nieodłącznego w metodyce oceny opierają się na kategoriach czynników ryzyka związanych z klientami, produktami, usługami, transakcjami, kanałami dystrybucji i obszarami geograficznymi. Poziomy odniesienia ustanawia się dla co najmniej następujących wskaźników ryzyka nieodłącznego w każdym państwie członkowskim, w którym podmioty zobowiązane prowadzą działalność: a) w odniesieniu do ryzyka związanego z klientami: udział niebędących rezydentami klientów z państw trzecich zidentyfikowanych zgodnie z rozdziałem III sekcja 2 rozporządzenia (UE) 2024/1624 oraz obecność i udział klientów zidentyfikowanych jako osoby zajmujące eksponowane stanowiska polityczne; b) w odniesieniu do oferowanych produktów i usług: (i) znaczenie i wielkość obrotu produktami i usługami uznanymi za najbardziej narażone na ryzyko prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu na poziomie rynku wewnętrznego w ocenie ryzyka na szczeblu Unii lub na szczeblu krajowym w krajowej ocenie ryzyka; (ii) w przypadku dostawców usługi przekazów pieniężnych – znaczenie zagregowanego rocznego wolumenu przekazów wychodzących i przychodzących realizowanych przez każdego dostawcę tych usług w krajach zidentyfikowanych zgodnie z rozdziałem III sekcja 2 rozporządzenia (UE) 2024/1624; (iii) względny wolumen produktów, usług i transakcji, które zapewniają znaczny poziom ochrony prywatności i tożsamości klientów lub inną formę anonimowości; c) w odniesieniu do obszarów geograficznych: (i) roczny wolumen usług bankowości korespondenckiej lub usług w zakresie kryptoaktywów korespondenckich świadczonych przez podmioty sektora finansowego z Unii w państwach trzecich zidentyfikowanych zgodnie z rozdziałem III sekcja 2 rozporządzenia (UE) 2024/1624; (ii) liczba i udział klientów bankowości korespondenckiej i klientów usług w zakresie kryptoaktywów w państwach trzecich zidentyfikowanych zgodnie z rozdziałem III sekcja 2 rozporządzenia (UE) 2024/1624. 6.   W odniesieniu do każdej z kategorii podmiotu zobowiązanego, o których mowa w ust. 4, ocena ryzyka szczątkowego w metodyce oceny obejmuje poziomy odniesienia na potrzeby oceny jakości wewnętrznych zasad, mechanizmów kontroli i procedur wprowadzonych przez podmioty zobowiązane w celu ograniczenia ryzyka nieodłącznego. 7.   Urząd opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych, w których określa: a) minimalne działania, które instytucja kredytowa lub instytucja finansowa ma prowadzić w ramach swobody świadczenia usług, niezależnie czy za pośrednictwem infrastruktury, czy na odległość, aby można było uznać, że prowadzi działalność w państwie członkowskim innym niż to, w którym ma siedzibę; b) metodykę opartą na poziomach odniesienia, o których mowa w ust. 5 i 6, na potrzeby klasyfikacji profilów ryzyka nieodłącznego i ryzyka szczątkowego instytucji kredytowych lub instytucji finansowych bądź grup instytucji kredytowych lub instytucji finansowych jako niskiego, średniego, znacznego lub wysokiego. Urząd przedstawia Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 1 stycznia 2026 r. Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 49 niniejszego rozporządzenia. 8.   Urząd przeprowadza przegląd poziomów odniesienia i metodyki co najmniej raz na trzy lata. Jeżeli wymagane są zmiany, Urząd przedstawia Komisji projekt zmienionych regulacyjnych standardów technicznych.