art. 21

Artykuł 21 Środki administracyjne 1.   Na potrzeby wykonywania zadań, o których mowa w art. 5 ust. 2 Urząd jest uprawniony do stosowania środków administracyjnych określonych w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, aby zobowiązać dowolny wybrany podmiot zobowiązany do zastosowania niezbędnych środków, w przypadku gdy: a) stwierdzenia, że wybrany podmiot zobowiązany naruszył wymogi aktów Unii i przepisów krajowych, o których mowa w art. 1 ust. 2; b) Urząd posiada wystarczające i możliwe do wykazania przesłanki, że wybrany podmiot zobowiązany prawdopodobnie naruszy wymogi aktów Unii i przepisów krajowych, o których mowa w art. 1 ust. 2, a zastosowanie środka administracyjnego może zapobiec naruszeniu lub zmniejszyć ryzyko jego wystąpienia; c) zgodnie z należycie uzasadnionymi ustaleniami Urzędu wewnętrzne zasady, procedury i mechanizmy kontroli wdrożone przez wybrany podmiot zobowiązany nie są współmierne do ryzyka prania pieniędzy, powiązanych z nim przestępstw źródłowych lub finansowania terroryzmu, na które narażony jest wybrany podmiot zobowiązany. 2.   Na potrzeby art. 6 ust. 1 Urząd jest uprawniony w szczególności do zastosowania następujących środków administracyjnych: a) wydawanie zaleceń; b) nakazanie podmiotom zobowiązanym przestrzegania przepisów, w tym wdrożenia konkretnych środków naprawczych; c) wydawanie oświadczeń publicznych wskazujących daną osobę fizyczną lub prawną oraz charakter naruszenia; d) wydawanie decyzji nakazujących danej osobie fizycznej lub prawnej zaprzestania danego zachowania i powstrzymania się od powtarzania tego zachowania; e) ograniczanie działalności, operacji lub sieci instytucji obejmującej wybrany podmiot zobowiązany lub żądanie zbycia działalności; f) wymaganie zmian w strukturze zarządzania; g) jeżeli wybrany podmiot zobowiązany podlega wymogowi uzyskania zezwolenia – kierowanie wniosków o cofnięcie lub zawieszenie zezwolenia do organu, który go udzielił; jeżeli organ, który udzielił zezwolenia, nie zastosuje się do wniosku Urzędu o zawieszenie lub cofnięcie zezwolenia, Urząd zwraca się do niego o przedstawienie powodów na piśmie. 3.   Za pomocą środków administracyjnych, o których mowa w ust. 2, Urząd może w szczególności: a) żądać przekazania wszelkich danych lub informacji niezbędnych do wykonania zadań wymienionych w art. 5 ust. 2 bez zbędnej zwłoki, żądać przedłożenia wszelkich dokumentów lub nałożyć dodatkowe wymogi w zakresie sprawozdawczości lub wymóg częstszej sprawozdawczości; b) wymagać wzmocnienia wewnętrznych zasad, procedur i mechanizmów kontroli; c) wymagać stosowania szczególnej strategii lub szczególnych wymogów wobec kategorii klientów lub indywidualnych klientów, transakcji, działań lub kanałów dystrybucji, które stwarzają wysokie ryzyko prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu; d) wymagać wdrożenia środków mających ograniczyć ryzyko prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, jakie stwarzają działalność i produkty wybranych podmiotów zobowiązanych; e) tymczasowo zakazać pełnienia funkcji kierowniczych w podmiocie zobowiązanym osobie wykonującej obowiązki kierownicze w podmiocie zobowiązanym lub innej osobie fizycznej odpowiedzialnej za naruszenie; 4.   W odniesieniu do środków administracyjnych, o których mowa w ust. 2, określa się w stosownych przypadkach wiążący termin ich skutecznego wdrożenia. Urząd monitoruje i ocenia realizację wymaganych działań przez wybrany podmiot zobowiązany. 5.   Podmioty sprawujące nadzór finansowy niezwłocznie powiadamiają Urząd, jeżeli dowiedzą się o co najmniej jednej przesłance wskazującej, że wybrany podmiot zobowiązany naruszył rozporządzenie (UE) 2023/1113 lub rozporządzenie (UE) 2024/1624. 6.   Stosowane środki administracyjne muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.