art. 41

Artykuł 41 Wspólne specyfikacje 1.   Komisja może przyjmować akty wykonawcze ustanawiające wspólne specyfikacje w odniesieniu do wymogów ustanowionych w sekcji 2 niniejszego rozdziału lub, w stosownych przypadkach, obowiązków ustanowionych w rozdziale V sekcja 2 i 3, w przypadku gdy spełnione są następujące warunki: a) Komisja wystąpiła zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012 do jednej lub kilku europejskich organizacji normalizacyjnych z wnioskiem o opracowanie normy zharmonizowanej w odniesieniu do wymogów określonych w sekcji 2 niniejszego rozdziału, lub, w stosownych przypadkach, w odniesieniu do obowiązków ustanowionych w rozdziale V sekcja 2 i 3, oraz: (i) wniosek ten nie został przyjęty przez żadną z europejskich organizacji normalizacyjnych; lub (ii) normy zharmonizowane stanowiące odpowiedź na ten wniosek nie zostały wydane w terminie określonym zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012; lub (iii) odpowiednie normy zharmonizowane w niewystarczającym stopniu uwzględniają obawy dotyczące praw podstawowych; lub (iv) normy zharmonizowane nie są zgodne z wnioskiem; oraz b) w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie opublikowano odniesienia do zharmonizowanych norm obejmujących wymogi, o których mowa w sekcji 2 niniejszego rozdziału, lub, w stosownych przypadkach, obowiązki, o których mowa w rozdziale V sekcja 2 i 3, zgodnie z przepisami rozporządzenia (UE) nr 1025/2012 i nie przewiduje się opublikowania takiego odniesienia w rozsądnym terminie. Przygotowując projekt wspólnych specyfikacji, Komisja konsultuje się z forum doradczym, o którym mowa w art. 67. Akty wykonawcze, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 98 ust. 2. 2.   Przed przygotowaniem projektu aktu wykonawczego Komisja informuje komitet, o którym mowa w art. 22 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012, że uważa za spełnione warunki ustanowione w ust. 1 niniejszego artykułu. 3.   W przypadku systemów AI wysokiego ryzyka lub modeli AI ogólnego przeznaczenia zgodnych ze wspólnymi specyfikacjami, o których mowa w ust. 1, lub z częściami tych specyfikacji domniemuje się, że są one zgodne z wymogami ustanowionymi w sekcji 2 niniejszego rozdziału lub, w stosownych przypadkach, spełniają obowiązki ustanowione w rozdziale V sekcja 2 i 3, w zakresie, w jakim te wspólne specyfikacje obejmują te wymogi i te obowiązki. 4.   W przypadku gdy europejska organizacja normalizacyjna przyjmuje normę zharmonizowaną i proponuje Komisji opublikowanie odniesienia do niej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, Komisja ocenia normę zharmonizowaną zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1025/2012. W przypadku opublikowania odniesienia do normy zharmonizowanej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej Komisja uchyla akty wykonawcze, o których mowa w ust. 1, lub ich części, które obejmują te same wymogi ustanowione w sekcji 2 niniejszego rozdziału lub, w stosownych przypadkach, te same obowiązki ustanowione w rozdziale V sekcja 2 i 3. 5.   W przypadku gdy dostawcy systemów AI wysokiego ryzyka lub modeli AI ogólnego przeznaczenia nie zapewnią zgodności ze wspólnymi specyfikacjami, o których mowa w ust. 1, należycie wykazują oni, że przyjęli rozwiązania techniczne, które są zgodne z wymogami, o których mowa w rozdziale I sekcja 2, lub, w stosownych przypadkach, spełniają obowiązki ustanowione w rozdziale V sekcja 2 i 3, na poziomie co najmniej równoważnym tym wspólnym specyfikacjom. 6.   W przypadku gdy państwo członkowskie uważa, że wspólna specyfikacja nie jest całkowicie zgodna z wymogami ustanowionymi w sekcji 2 lub, w stosownych przypadkach, nie spełnia całkowicie obowiązków ustanowionych w rozdziale V sekcja 2 i 3, informuje o tym Komisję, przedstawiając szczegółowe wyjaśnienie. Komisja ocenia te informacje i w stosownym przypadku zmienia akt wykonawczy ustanawiający daną wspólną specyfikację.