art. 89

Artykuł 89 Międzynarodowy dostęp administracji rządowej do elektronicznych danych nieosobowych dotyczących zdrowia 1.   Organy ds. e-zdrowia, organy ds. dostępu do danych dotyczących zdrowia, upoważnieni uczestnicy transgranicznych infrastruktur, o których mowa w art. 23 i 75, oraz użytkownicy danych dotyczących zdrowia wprowadzają wszelkie uzasadnione środki techniczne, prawne i organizacyjne, w tym ustalenia umowne, w celu zapobiegania przekazywaniu do państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej, w tym administracji rządowej państwa trzeciego, elektronicznych danych nieosobowych dotyczących zdrowia przechowywanych w Unii, w przypadku gdy takie przekazywanie jest sprzeczne z prawem Unii lub prawem krajowym odpowiedniego państwa członkowskiego. 2.   Wszelkie orzeczenia sądu lub trybunału państwa trzeciego oraz wszelkie decyzje organu administracyjnego państwa trzeciego nakazujące organowi ds. e-zdrowia, organowi ds. dostępu do danych dotyczących zdrowia lub użytkownikom danych dotyczących zdrowia przekazanie przechowywanych w Unii elektronicznych danych nieosobowych dotyczących zdrowia wchodzących w zakres stosowania niniejszego rozporządzenia lub udzielenie dostępu do tych danych są uznawane lub w jakikolwiek sposób egzekwowalne wyłącznie wówczas, gdy opierają się na umowie międzynarodowej, takiej jak umowa o wzajemnej pomocy prawnej, obowiązującej między wzywającym państwem trzecim a Unią lub na ewentualnej takiej umowie między wzywającym państwem trzecim a państwem członkowskim. 3.   W przypadku braku umowy międzynarodowej, o której mowa w ust. 2, jeżeli organ ds. e-zdrowia, organ ds. dostępu do danych dotyczących zdrowia lub użytkownicy danych dotyczących zdrowia są adresatami decyzji lub orzeczenia sądu lub trybunału państwa trzeciego lub decyzji organu administracyjnego państwa trzeciego nakładających na nich obowiązek przekazania przechowywanych w Unii danych nieosobowych wchodzących w zakres stosowania niniejszego rozporządzenia lub udzielenia dostępu do tych danych, a zastosowanie się do takiej decyzji lub takiego orzeczenia wiązałoby się z ryzykiem narażenia adresata na konflikt z prawem Unii lub z prawem krajowym danego państwa członkowskiego, przekazanie takich danych sądowi, trybunałowi lub organowi administracyjnemu tego państwa trzeciego lub udzielenie mu dostępu do takich danych odbywa się wyłącznie w przypadku, gdy: a) system prawny państwa trzeciego wymaga określenia powodów i proporcjonalności takiej decyzji lub takiego orzeczenia, a także wymaga, by taka decyzja lub takie orzeczenie miały szczególny charakter, na przykład przez ustanowienie wystarczającego powiązania z niektórymi osobami podejrzanymi lub naruszeniami; b) uzasadniony sprzeciw adresata podlega kontroli właściwego sądu lub trybunału państwa trzeciego; oraz c) właściwy sąd lub trybunał państwa trzeciego wydający orzeczenie lub dokonujący kontroli decyzji organu administracyjnego jest uprawniony na mocy prawa krajowego tego państwa trzeciego do należytego uwzględnienia odpowiednich interesów prawnych dostawcy danych chronionych prawem Unii lub prawem krajowym danego państwa członkowskiego. 4.   Jeżeli spełnione są warunki określone w ust. 2 lub 3, organy ds. e-zdrowia, organy ds. dostępu do danych dotyczących zdrowia lub organizację altruizmu danych dostarczają minimalną ilość danych dozwoloną w odpowiedzi na wniosek, w oparciu o jego właściwą interpretację. 5.   Organy ds. e-zdrowia, organy ds. dostępu do danych dotyczących zdrowia i użytkownicy danych dotyczących zdrowia informują posiadacza danych o istnieniu wniosku organu administracyjnego państwa trzeciego o dostęp do jego danych, zanim zastosują się do tego wniosku, z wyjątkiem przypadków, w których wniosek służy celom egzekwowania prawa, i tak długo, jak jest to konieczne do zachowania skuteczności działań w zakresie egzekwowania prawa.