art. 2 pkt 3 (art. 3a rozporządzenia 2027/97)

Artykuł 2 W rozporządzeniu (WE) nr 2027/97 wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 2 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany: a) lit. b) otrzymuje brzmienie: „b) »unijny przewoźnik lotniczy« oznacza przewoźnika lotniczego z ważną koncesją przyznaną przez państwo członkowskie zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 (*10); (*10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 z dnia 24 września 2008 r. w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty (Dz.U. L 293 z 31.10.2008, s. 3, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2008/1008/oj).”;" b) dodaje się litery w brzmieniu: „h) »sprzęt służący do poruszania się« oznacza każdy sprzęt przeznaczony do wspomagania sprawności ruchowej osób z niepełnosprawnościami lub osób o ograniczonej możliwości poruszania się w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1107/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (*11); i) »certyfikowany pies asystujący« oznacza psa specjalnie przeszkolonego do zwiększania samodzielności i niezależności osób z niepełnosprawnościami, mającego urzędowy certyfikat zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami krajowymi, jeżeli takie przepisy istnieją; j) »format spełniający wymogi dostępności« oznacza format, który daje osobie z niepełnosprawnościami lub osobie o ograniczonej możliwości poruszania się dostęp do wszelkich istotnych informacji, w tym poprzez umożliwienie takiej osobie dostępu tak łatwego i wygodnego jak ten, z którego korzysta osoba bez upośledzenia lub niepełnosprawności, i który spełnia wymogi dostępności określone zgodnie z mającym zastosowanie prawodawstwem, w szczególności z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/882 (*12); k) »pośrednik« oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, inną niż przewoźnik, która działa – w związku ze swoją działalnością handlową, gospodarczą lub zawodową – w imieniu przewoźnika lub pasażera w celu zawarcia umowy transportu. (*11)  Rozporządzenie (WE) nr 1107/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie praw osób niepełnosprawnych oraz osób o ograniczonej sprawności ruchowej podróżujących drogą lotniczą (Dz.U. L 204 z 26.7.2006, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2006/1107/oj)." (*12)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/882 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie wymogów dostępności produktów i usług (Dz.U. L 151 z 7.6.2019, s. 70, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2019/882/oj).”;" 2) art. 3 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 3 1.   Odpowiedzialność unijnego przewoźnika lotniczego w odniesieniu do pasażerów i ich bagażu podlega wszystkim postanowieniom Konwencji montrealskiej dotyczącym takiej odpowiedzialności. Obejmuje to odpowiedzialność unijnego przewoźnika lotniczego w odniesieniu do opóźnień w przewozie pasażera lub bagażu. 2.   Obowiązek posiadania ubezpieczenia, określony w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 785/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (*13) oraz art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1008/2008, w zakresie w jakim dotyczy on odpowiedzialności w odniesieniu do pasażerów traktuje się jako wymóg, aby unijny przewoźnik lotniczy był ubezpieczony w wysokości odpowiedniej do zapewnienia, aby wszystkie osoby uprawnione do odszkodowania otrzymały pełną kwotę odszkodowania, do którego są uprawnione zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. (*13)  Rozporządzenie (WE) nr 785/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wymogów w zakresie ubezpieczenia w odniesieniu do przewoźników lotniczych i operatorów statków powietrznych (Dz.U. L 138 z 30.4.2004, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2004/785/oj).”;" 3) art. 3a otrzymuje brzmienie: „Artykuł 3a Dodatkową opłatę, której zgodnie z art. 22 ust. 2 konwencji montrealskiej oraz bez uszczerbku dla art. 6a niniejszego rozporządzenia może zażądać przewoźnik lotniczy, gdy pasażer składa specjalną deklarację interesu w dostawie bagażu do miejsca docelowego (zwaną dalej »specjalną deklaracją interesu«), ustala się, dla unijnych przewoźników lotniczych, według stawki, która odzwierciedla koszty dodatkowe w związku z transportem i ubezpieczeniem bagażu o wartości przewyższającej limit odpowiedzialności. Stawki te udostępnia się pasażerom na wniosek.”; 4) art. 5 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 5 1.   W przypadku śmierci lub uszkodzenia ciała pasażera unijny przewoźnik lotniczy niezwłocznie, a w każdym razie nie później niż w terminie piętnastu dni po zidentyfikowaniu osoby fizycznej uprawnionej do otrzymania odszkodowania, dokonuje wypłaty zaliczki w takiej wysokości, jaka może być wymagana w celu pokrycia najpilniejszych potrzeb ekonomicznych, proporcjonalnie do doznanych trudności. 2.   Bez uszczerbku dla ust. 1 niniejszego artykułu zaliczka w przypadku śmierci pasażerów nie może być niższa niż 16 %, na jednego pasażera, minimalnej kwoty odpowiedzialności określonej na podstawie art. 21 ust. 1 Konwencji montrealskiej oraz przez Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego na podstawie art. 24 ust. 2 Konwencji montrealskiej. 3.   Wypłata zaliczki nie stanowi uznania odpowiedzialności i zaliczka może zostać potrącona z wszelkich kolejnych kwot wypłacanych w związku z odpowiedzialnością ponoszoną przez unijnego przewoźnika lotniczego, ale nie podlega zwrotowi, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 20 Konwencji montrealskiej lub w przypadku gdy osoba, która otrzymała tę zaliczkę, okaże się osobą nieuprawnioną do odszkodowania.”; 5) w art. 6 wprowadza się następujące zmiany: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1.   Wszyscy przewoźnicy lotniczy, przy sprzedaży przewozów lotniczych w Unii, przekazują pasażerom w jasny i przystępny sposób kompleksowe informacje o obowiązujących procedurach, które należy zastosować w przypadku utraty, opóźnienia w przewozie lub uszkodzenia bagażu. Przewoźnicy lotniczy zapewniają, aby streszczenie najważniejszych przepisów regulujących odpowiedzialność w odniesieniu do pasażerów i ich bagażu, w tym określenie terminu wszczęcia postępowania w sprawie odszkodowania oraz informacja o możliwości dokonania specjalnej deklaracji interesu, zostały udostępnione pasażerom we wszystkich punktach sprzedaży, łącznie ze sprzedażą przez telefon i przez internet. Aby spełnić ten wymóg informacyjny, unijni przewoźnicy lotniczy korzystają z ogłoszenia zawartego w załączniku. Takie streszczenie lub ogłoszenie nie mogą być wykorzystane jako podstawa roszczenia o wypłatę odszkodowania ani do interpretowania przepisów niniejszego rozporządzenia lub postanowień Konwencji montrealskiej.”; b) w ust. 2 dodaje się tiret w brzmieniu: „— prawa do bezpłatnego złożenia specjalnej deklaracji interesu dotyczącej wartości sprzętu służącego do poruszania się, w przypadku gdy pasażer jest osobą z niepełnosprawnościami lub osobą o ograniczonej możliwości poruszania się.” ; c) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3.   W przypadku gdy całość przewozu zapewniają unijni przewoźnicy lotniczy, limitami wskazanymi zgodnie z wymogami informacyjnymi określonymi w ust. 1 i 2 są limity ustalone w niniejszym rozporządzeniu, chyba że unijny przewoźnik lotniczy dobrowolnie stosuje wyższe limity. W przypadku gdy całość przewozu zapewniają przewoźnicy lotniczy z państw trzecich, ust. 1 i 2 stosuje się jedynie do przewozów do Unii, z Unii lub w obrębie jej terytorium.”; d) dodaje się ustępy w brzmieniu: „4.   Wszyscy przewoźnicy lotniczy udostępniają w swoich aplikacjach mobilnych oraz na swoich stronach internetowych, a organy zarządzające portami lotniczymi – w miejscach odbioru bagażu we wszystkich unijnych portach lotniczych obsługujących komercyjny ruch pasażerski, formularz umożliwiający pasażerowi natychmiastowe złożenie skargi, online lub na papierze, dotyczącej uszkodzonego, opóźnionego lub utraconego bagażu. Formularz udostępniany pasażerom przez organy zarządzające portami lotniczymi jest wspólnym formularzem. Pasażerowie mają prawo do składania skarg do przewoźników lotniczych przy użyciu tego wspólnego formularza. Przewoźnicy lotniczy mogą udostępnić pasażerom swój własny formularz na swoich stronach internetowych, w aplikacjach mobilnych lub w formie papierowej, pod warunkiem że formularz taki oferuje – w formacie spełniającym wymogi dostępności – wybór i informacje zawarte we wspólnym formularzu oraz jest dostępny co najmniej w języku rezerwacji. Datę złożenia formularza przewoźnik lotniczy uznaje za datę wniesienia skargi zgodnie z art. 31 ust. 2 i 3 Konwencji montrealskiej, nawet jeżeli przewoźnik lotniczy zwróci się w późniejszym terminie o dodatkowe informacje. Niniejszy ustęp pozostaje bez wpływu na prawo pasażera do złożenia skargi inną drogą w terminie określonym przez Konwencję montrealską. 5.   W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania ust. 4 niniejszego artykułu Komisja przyjmuje akt wykonawczy ustanawiający wspólny formularz. Ten wspólny formularz ustanawia się w formacie spełniającym wymogi dostępności. Komisja udostępnia wspólny formularz na swojej stronie internetowej we wszystkich językach urzędowych Unii. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 6d ust. 2. 6.   Wszystkie informacje przekazywane na podstawie niniejszego artykułu oraz formularze skarg udostępniane są w formacie spełniającym wymogi dostępności, a także udostępniane są osobom niekorzystającym z narzędzi cyfrowych. 7.   Wszystkie obowiązki informacyjne na podstawie niniejszego artykułu mają również zastosowanie do pośredników, przy sprzedaży przewozów lotniczych do Unii, z Unii i w obrębie jej terytorium.”; 6) dodaje się artykuły w brzmieniu: „Artykuł 6a 1.   Przy każdym przewozie odprawionego sprzętu służącego do poruszania się lub certyfikowanych psów asystujących unijny przewoźnik lotniczy zapewnia, aby osoby z niepełnosprawnościami i osoby o ograniczonej możliwości poruszania się uzyskały informacje o przysługujących im prawach oraz możliwość złożenia specjalnej deklaracji interesu, w formacie spełniającym wymogi dostępności, na podstawie art. 22 ust. 2 konwencji montrealskiej, w momencie dokonywania rezerwacji, w tym samym czasie co zgłoszenie na podstawie art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2006, a najpóźniej w momencie przekazania sprzętu przewoźnikowi lotniczemu, a w przypadku certyfikowanego psa asystującego – przy wejściu na pokład. W takim przypadku unijny przewoźnik lotniczy nie może nakładać na zainteresowanych pasażerów dodatkowej opłaty. W przypadku gdy sprzęt został zniszczony, utracony, uszkodzony lub opóźniony w przewozie, lub w przypadku śmierci lub uszkodzenia ciała certyfikowanego psa asystującego, unijny przewoźnik lotniczy może wymagać od osoby z niepełnosprawnościami lub osoby o ograniczonej możliwości poruszania się – w celu pokrycia kwoty określonej w specjalnej deklaracji interesu – przedstawienia dowodu kosztów zastąpienia, w tym tymczasowego zamiennika, sprzętu służącego do poruszania się lub certyfikowanego psa asystującego. 2.   W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania ust. 1 niniejszego artykułu Komisja przyjmuje akt wykonawczy ustanawiający formularz specjalnej deklaracji interesu. Formularz ten ustanawia się w formacie dostępnym dla osób z niepełnosprawnościami i osób o ograniczonej możliwości poruszania się. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 6d ust. 2. Pasażerowie mają prawo do składania przewoźnikom lotniczym swoich specjalnych deklaracji interesu przy użyciu tego formularza. Przewoźnicy lotniczy mogą udostępnić pasażerom swój własny formularz na swoich stronach internetowych, w aplikacjach mobilnych lub w formie papierowej, pod warunkiem że formularz taki oferuje – w formacie spełniającym wymogi dostępności – wybór i informacje zawarte w formularzu ustanowionym przez Komisję oraz jest dostępny co najmniej w języku rezerwacji. Przy sprzedaży przewozów lotniczych w imieniu unijnego przewoźnika lotniczego pośrednicy informują zainteresowanych pasażerów o przysługujących im prawach oraz oferują im możliwość złożenia, w formacie spełniającym wymogi dostępności, specjalnej deklaracji interesu na podstawie art. 22 ust. 2 konwencji montrealskiej, w momencie dokonywania rezerwacji i w tym samym czasie co zgłoszenie na podstawie art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2006. Tę specjalną deklarację interesu składa się na tych samych warunkach co warunki określone w akapicie pierwszym niniejszego ustępu. Pośrednik jak najszybciej przekazuje deklarację unijnemu przewoźnikowi lotniczemu. 3.   W przypadku zniszczenia, utraty, uszkodzenia lub opóźnienia w przewozie odprawionego sprzętu służącego do poruszania się lub w przypadku śmierci lub uszkodzenia ciała certyfikowanego psa asystującego, unijny przewoźnik lotniczy jest zobowiązany do zapłaty sumy nieprzekraczającej sumy zadeklarowanej przez pasażera, chyba że udowodni, że suma, której dotyczy roszczenie, jest większa niż rzeczywisty interes danej osoby w dostawie do miejsca docelowego. 4.   W przypadku gdy zastosowanie ma ust. 3 niniejszego artykułu oraz bez uszczerbku dla art. 7 i 8 i załącznika I akapit czwarty do rozporządzenia (WE) nr 1107/2006, unijni przewoźnicy lotniczy szybko podejmują wszelkie racjonalne starania w celu zapewnienia natychmiastowo potrzebnego tymczasowego zamiennika odprawionego sprzętu służącego do poruszania się i tymczasowych rozwiązań służących zastąpieniu certyfikowanych psów asystujących. Osobie z niepełnosprawnościami lub osobie o ograniczonej możliwości poruszania się zezwala się na bezpłatne utrzymanie tego tymczasowego zamiennika do czasu wypłaty odszkodowania, o którym mowa w ust. 3, lub do czasu zrekompensowania przez unijnych przewoźników lotniczych osobom prawnym lub fizycznym kosztów potrzebnego tymczasowego zamiennika sprzętu służącego do poruszania się lub certyfikowanego psa asystującego. 5.   Wypełnienie obowiązków przewidzianych w ust. 4 nie stanowi uznania odpowiedzialności unijnego przewoźnika lotniczego.