0110-KSI2-1.441.31.2025.2.PK

DECYZJA Na podstawie art. 221 i art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową” oraz art. 42a i 42g ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775), zwanej dalej „ustawą”, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po rozpatrzeniu odwołania z dnia 13 maja 2025 r. (data wpływu 13 maja 2025 r.) od wiążącej informacji stawkowej (WIS) wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dnia 18 kwietnia 2025 r. nr 0111-KDSB1-1.440.30.2025.3.MCW, określającej dla usługi – budowa budynku zamieszkania zbiorowego – (…) – klasyfikację do działu 41 PKWiU 2015 oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, uchyla decyzję Organu pierwszej instancji w całości i określa: –    przedmiot wniosku: usługa – budowa budynku zamieszkania zbiorowego – (…) –    opis usługi: usługa polegająca na budowie budynku zbiorowego zamieszkania (…) oraz (…) i instalacjami: wodociągowymi, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, wewnętrzna linią zasilającą, (…) i przyłączem ciepłowniczym na działce (…) przy ul. (…). –    rozstrzygnięcie: budowa obiektu budowlanego zaliczonego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym –    stawka podatku od towarów i usług: 8% –    podstawa prawna: art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 pkt 1 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy –    cel wydania: określenie stawki podatku od towarów i usług. UZASADNIENIE W dniu 5 lutego 2025 r. do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wpłynął wniosek Strony o wydanie wiążącej informacji stawkowej, dotyczącej klasyfikacji usługi – budowa budynku zamieszkania zbiorowego – (…) – na potrzeby opodatkowania podatkiem od towarów i usług. W pozycji „Szczegółowy opis towaru/usługi” formularza do wniosku WIS Strona wskazała: „X. (dalej: "Wnioskodawca") prowadzi działalność w branży budowlanej. Wnioskodawca powziął wątpliwość co do stawki podatku VAT, którą ma zastosować dla usług budowlanych wykonywanych na rzecz Y. (dalej: Y. związanych z budową (…). W ramach działalności statutowej, Y. zajmuje się m.in. budowaniem i (…), (…). Przedmiotem wniosku jest (…), który ma zostać zbudowany przy (…). Aktualny odpis z KRS Wnioskodawcy oraz Y. zostały załączone do niniejszego wniosku. (Załącznik nr 1) W celu budowy (…) Y. zawarła umowę użyczenia w formie aktu notarialnego na mocy której nieruchomość stanowiąca m.in. działkę gruntową o numerze ewidencyjnym (…) w (…), została oddana w bezpłatne używanie (…) na okres (…) lat. Niniejsza umowa stanowi załącznik do wniosku. (Załącznik nr 2) W (…) zamieszkiwać będą (…). (…). Zestawienie powierzchni z przybliżonym metrażem poszczególnych pomieszczeń w (…) stanowią załącznik do niniejszego pisma. (Załącznik nr 3) (…). Wnioskodawca zawarł z Y. umowę w zakresie prac budowlanych i instalacyjnych dla celów budowy (…). Umowa będąca podstawą realizacji opisanej inwestycji stanowi załącznik do wniosku (Załącznik nr 4). W ramach zawartej umowy Wnioskodawca zobowiązał się do budowy budynku zamieszkania zbiorowego (…) oraz (…) i instalacjami: wodociągowymi, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, wewnętrzna linią zasilającą (…) i przyłączem ciepłowniczym na działce (…) przy ul. (…) w (…) (dalej: "Inwestycja"). Projekt architektoniczny zawierający szczegółowy rozkład pomieszczeń znajdujących się w (…) (ukazujący m.in. ich przeznaczenie oraz dokładną ilość) wraz z opisem zagospodarowania terenu Inwestycji został załączony do niniejszego wniosku. (Załącznik nr 5 i 6) Wnioskodawca pragnie wskazać, że niniejszy wniosek dotyczy tylko i wyłącznie tej części prac wykonywanych przez Wnioskodawcę, która polega na budowie (…), pozostałe elementy prac Wnioskodawcy w Inwestycji, w szczególności prace związane z (…), czy też jakimikolwiek elementami infrastruktury technicznej znajdującej się poza obrębem ścian (…), nie stanowią przedmiotu wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej. Tym samym niniejszym wnioskiem objęte są jedynie prace Wnioskodawcy związane z budynkiem zamieszkania zbiorowego (…) i wykonywane w obrębie tego budynku". Uzasadnienie proponowanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji towaru wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 z późn. zm.)) do klasy PKOB 1130. I. (…) jako obiekt budowlany Zgodnie z definicją zawartą w PKOB przez obiekty budowlane należy rozumieć: „[…] konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych." Biorąc pod uwagę powyższe, należy uznać iż (…) spełnia wymogi uznania go za obiekt budowlany, bowiem stanowi on konstrukcję połączoną z gruntem w sposób trwały (wskazują na to fundamenty (…), które stanowią element konstrukcyjny przekazujący na podłoże gruntowe całość obciążeń tegoż budynku), wykonany z materiałów budowlanych (fundament betonowy, w tym w części podziemnej zbiornik na wodę pożarową, konstrukcja i ściany (…) oraz tradycyjne materiały w częściach technicznych i magazynowych), będące wynikiem podjętych prac budowlanych). II. (…) jako budynek mieszkalny W rozumieniu PKOB budynkami mieszkalnymi są: "[…] obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.” Należy również podkreślić, iż zgodnie z pkt I.4 PKOB „Zasady klasyfikowania obiektów budowlanych”: "Dla budynków, pierwszym kryterium klasyfikacyjnym jest charakter budynku - mieszkalny lub niemieszkalny. O zaliczeniu obiektu do obiektów inżynierii lądowej i wodnej decyduje przeznaczenie i związana z tym konstrukcja.” (…) spełnia również wymogi uznania go w świetle PKOB za budynek mieszkalny, gdyż co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. (…). W konsekwencji spełnia on wymóg uznania go za budynek mieszkalny. III. (…) jako budynek zbiorowego zamieszkania Jak wynika z zapisów Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych Sekcja 1 obejmuje: BUDYNKI Ponadto Dział 11 obejmuje: BUDYNKI MIESZKALNE Z kolei grupa 113 obejmuje: Budynki zbiorowego zamieszkania Natomiast klasa 1130 obejmuje: " Budynki zbiorowego zamieszkania" w tym: –    Budynki zbiorowego zamieszkania, w tym domy mieszkalne dla ludzi starszych, studentów, dzieci i innych grup społecznych, np. domy opieki społecznej, hotele robotnicze, internaty i bursy szkolne, domy studenckie, domy dziecka, domy dla bezdomnych itp. –    Budynki mieszkalne na terenie koszar, zakładów karnych i poprawczych, aresztów śledczych, –    Budynki rezydencji prezydenckich i biskupich. Klasa 1130 nie obejmuje: –    Szpitali, klinik i budynków instytucji z opieką medyczną (lekarską lub pielęgniarską) (1264), –    zabudowań koszarowych (1274). Definicja budynków zamieszkania zbiorowego zawarta jest w § 3 pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2022 r. poz. 1225, z późn. zm.), zgodnie z którą budynek zamieszkania zbiorowego to budynek przeznaczony do okresowego pobytu ludzi, w szczególności hotel, motel, pensjonat, dom wypoczynkowy, dom wycieczkowy, schronisko młodzieżowe, schronisko, internat, dom studencki, budynek koszarowy, budynek zakwaterowania na terenie zakładu karnego, aresztu śledczego, zakładu poprawczego, schroniska dla nieletnich, a także budynek do stałego pobytu ludzi, w szczególności dom dziecka, dom rencistów i dom zakonny. Zgodnie z wydaną decyzją (…) zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę dla Y. W ramach uzyskanego pozwolenia Wnioskodawca ma dokonać budowy (…) oraz pozostałych elementów Inwestycji. Decyzja o wydaniu pozwolenia na budowę stanowi załącznik do niniejszego pisma (Załącznik nr 7). Jednocześnie Wnioskodawca chciałby podkreślić, że wniosek dotyczy jedynie budynku zamieszkania zbiorowego (…), pozostała część pozwolenia na budowę dotyczących innych elementów Inwestycji nie jest objęta niniejszym wnioskiem. W załączeniu ponadto Wnioskodawca przesyła uchwałę (…) w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczącą obszaru mającego być przeznaczonym na realizację Inwestycji. (Załącznik nr 8) IV. Podsumowanie klasyfikacji towaru wg PKOB W ocenie Wnioskodawcy, towar tj. (…) będący przedmiotem niniejszego wniosku, należy uznać za obiekt budowlany oraz budynek mieszkalny w rozumieniu PKOB. Ponadto, biorąc pod uwagę przeznaczenie budynku, w ocenie Wnioskodawcy (…) należy klasyfikować jako budynek zbiorowego zamieszkania w klasie PKOB 1130. Na poparcie wyżej przywołanych wniosków należy przywołać stanowisko Urzędu Statystycznego w Łodzi, który w piśmie (…) (Załącznik nr 9) zaklasyfikował (…) do grupowaniu: PKOB grupa 113 klasa 1130 „Budynki zbiorowego zamieszkania". V. Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Z kolei na mocy art. 41 ust. 2 ustawy dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4. W myśl art. 146ea ustawy, w roku 2023: 1)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%; 2)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3, wynosi 8%; Jak wynika z art. 41 ust. 12 ustawy stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do: 1)  dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym; 2)  robót konserwacyjnych dotyczących: a)  obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, b)  lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 –    w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1. Stosownie do treści art. 41 ust. 12a ustawy przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2022 r. poz. 1378, z późn. zm.), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b. (art. 41 ust. 12a ustawy). Obiekty budownictwa mieszkaniowego to - jak wynika z art. 2 pkt 12 ustawy - budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie, obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku. W związku z powyższym, ponieważ opisany we wniosku towar, klasyfikowany jest do klasy 1130 Polskiej Klasyfikacji Obiektów jego dostawa podlega opodatkowaniu według stawki podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy z zw. z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy oraz art. 146ea pkt 2 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy.” Strona dołączyła do wniosku następujące dokumenty: –    Odpis KRS (…); –    Odpis KRS (…); –    Umowę użyczenia nieruchomości (…) spisaną w formie aktu notarialnego – (…); –    Szczegółowe zestawienie powierzchni (…). Następnie pismami z dnia 4 lutego 2025 r. (data wpływu pism 5 lutego 2025 r.) Strona przesłała kolejne uzupełnienia wniosku o wydanie WIS, dołączając: –    Pismo Urzędu Statystycznego w Łodzi (…) –    Formularz pełnomocnictwa szczególnego PPS-1 wraz z potwierdzeniem uiszczenia opłaty; –    Uchwałę (…) w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (…); –    Projekt zagospodarowania terenu; –    Decyzję nr (…) zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany wraz z udzieleniem pozwolenia na budowę; –    Umowę wraz z załącznikami (…) na wykonanie prac budowlanych i instalacyjnych. Pismem z dnia 11 marca 2025 r. nr 0111-KDSB1-1.440.30.2025.1.MCW Organ pierwszej instancji wezwał Stronę do uzupełnienia wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej. W dniu 27 marca 2025 r. Strona uzupełnienia wniosek o wydanie WIS, dołączając m.in.: –    Podpisany formularz do wniosku o wydanie WIS; –    Zestawienie czynności; –    Szczegółowe zestawienie powierzchni (…); –    Formularz pełnomocnictwa szczególnego PPS-1 wraz z potwierdzeniem uiszczenia opłaty. Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2025 r. nr 0111-KDSB1-1.440.30.2025.2.MCW Organ pierwszej instancji wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone w dniu 10 kwietnia 2025 r., co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia. Strona nie skorzystała z przysługującego prawa, nie wniosła dodatkowych wyjaśnień i uwag. Dnia 18 kwietnia 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał wiążącą informację stawkową nr 0111-KDSB1-1.440.30.2025.3.MCW, w której określił dla usługi – budowa budynku zamieszkania zbiorowego – (…) – klasyfikację do PKWiU 2015 - 41 oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy. Decyzja została doręczona – zgodnie z Urzędowym Poświadczeniem Doręczenia – w dniu 2 maja 2025 r. Strona, nie zgadzając się rozstrzygnięciem zawartym w wydanej decyzji WIS z dnia 18 kwietnia 2025 r., przy zachowaniu ustawowego terminu, pismem z dnia 13 maja 2025 r. (data przedłożenia do Organu, wynikająca z Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia – 13 maja 2025 r.), złożyła odwołanie od ww. decyzji. Zaskarżonej decyzji Strona zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: „(…) naruszenie art. 41 ust. 12 pkt 1 w zw. z art. 41 ust. 12a w zw. z art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 931 z późn. zm., dalej: "ustawa o VAT") przez błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że (…) będący przedmiotem wniosku o WIS, nie stanowi budynku mieszkalnego stałego zamieszkania sklasyfikowanego w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11, a w konsekwencji do jego budowy nie będzie miała zastosowania stawka VAT wynosząca 8%, podczas gdy, zgodnie z przedstawionym we wniosku o wydanie WIS stanem faktycznym budynek ten będzie służył zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych (…).”. Mając na uwadze powyższe Strona zaskarżyła decyzję WIS w całości oraz wniosła o „uchylenie WIS i w tym zakresie orzeczenie co do istoty sprawy”. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2025 r. nr 0110-KSI2-1.441.31.2025.1.PK Organ odwoławczy wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone w dniu 23 czerwca 2025 r., co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia. Strona nie skorzystała z przysługującego prawa, nie wniosła dodatkowych wyjaśnień i uwag. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po rozpatrzeniu odwołania i analizie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wyjaśnia, co następuje. Mając na uwadze potrzebę wyczerpującego uzasadnienia niniejszego rozstrzygnięcia, Organ odwoławczy uznaje za zasadne w pierwszej kolejności powołanie przepisów prawa materialnego stanowiących jego podstawę. Zgodnie z art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych. W myśl art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1)  opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2)  klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a)  określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b)  stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3)  stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4. W przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi, lub towaru i/lub usługi, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu (świadczenie kompleksowe) do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa bądź świadczenie kompleksowe spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie. Na mocy art. 42g ust. 2 ustawy, w sprawach dotyczących WIS stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Ordynacji podatkowej, z wyłączeniem rozdziałów 17, 18, 19 i 20. Przedmiotem postępowania jest usługa budowy budynku zamieszkania zbiorowego – (…), świadczona przez Stronę na zlecenie Y. (…). Nieruchomość, na której powstanie obiekt budowlany, objęta jest księgą wieczystą nr (…), co potwierdza dołączona do wniosku umowa użyczenia części ww. nieruchomości. Postępowanie pierwszoinstancyjne zostało zakończone wydaniem przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wiążącej informacji stawkowej dnia 18 kwietnia 2025 r. nr 0111-KDSB1-1.440.30.2025.3.MCW, w której dla świadczenia będącego jej przedmiotem określono klasyfikację do działu 41 PKWiU 2015 oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy. Podstawę ww. rozstrzygnięcia stanowił zebrany w toku postępowania materiał dowodowy, z którego wynikało, że (…) co prawda jest budynkiem klasyfikowanym w klasie 1130 „Budynki zbiorowego zamieszkania” Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, jednakże przeznaczony jest wyłącznie do tymczasowego zakwaterowania (…), stąd też – zdaniem Organu pierwszej instancji – nie odpowiada pojęciu obiektów budownictwa mieszkaniowego: „Tym samym budynek przeznaczony do chwilowego, tymczasowego zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych (…) nie jest obiektem budownictwa mieszkaniowego w rozumieniu ustawy.” (str. 22 decyzji WIS). Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem zawartym w ww. decyzji, Strona w odwołaniu wyraziła pogląd, że brak jest podstaw do zanegowania prawa do zastosowania preferencyjnej stawki podatku. Zdaniem Strony, przedmiotowy (…) jako obiekt budownictwa mieszkaniowego, spełnia kryteria społecznego programu mieszkaniowego oraz wpisuje się w pojęcie budynku stałego zamieszkania, a co za tym idzie – przedmiotowy budynek winien być w ten sposób identyfikowany przez Organ. Spór w sprawie koncentruje się zatem na stwierdzeniu czy czynności realizowane przez Stronę stanowią usługę, do której – na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w związku z art. 41 ust. 12 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy – znajduje zastosowanie preferencyjna stawka podatku od towarów i usług w wysokości 8%. W wyniku przeprowadzenia postępowania odwoławczego Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że wiążąca informacja stawkowa z dnia 18 kwietnia 2025 r. nr 0111-KDSB1-1.440.30.2025.3.MCW jest nieprawidłowa w zakresie określenia stawki podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy. W konsekwencji Organ odwoławczy, po przeanalizowaniu materiału dowodowego zebranego w sprawie postanowił uchylić zaskarżoną wiążącą informację stawkową w całości i orzec co do istoty sprawy, wskazując właściwą stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 8%, w oparciu o art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 pkt 1 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy. 1. Identyfikacja usługi na potrzeby podatku od towarów i usług a. Zakres czynności Organ odwoławczy stwierdza, że realizowane roboty budowlane – będące przedmiotem zaskarżonej decyzji – wpisują się w pojęcie „budowy”. Przesłanka wskazana w art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy została zatem spełniona. Co prawda, pojęcia wymienione w tym przepisie, w tym pojęcie „budowy”, nie zostały zdefiniowane przez ustawodawcę, niemniej zakres przedstawionych robót jednoznacznie wskazuje, że odpowiadają one przytoczonemu powyżej określeniu. Powołując się na definicję zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl) można stwierdzić, że „budowa” to «budowanie domu, mostu, drogi itp., też: miejsce, gdzie trwają takie prace», ale również «zespół i wzajemne powiązanie części składowych całości» oraz «tworzenie, organizowanie czegoś». Z kolei w nawiązaniu do definicji zawartej w Wielkim Słowniku Języka Polskiego PAN (www.wsjp.pl) „budowa” – w znaczeniu budowania – to «wznoszenie obiektu». Na podstawie art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. z 2025 r., poz. 418), Prawo budowlane, zwrot „budowa” należy rozumieć jako: „(…) wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego (…)”. W realiach, których dotyczy niniejsze postępowanie Strona będzie przeprowadzać roboty budowlane na zlecenie Y., zmierzające do wzniesienia obiektu budowlanego (…), na części nieruchomości należącej do (…). Stosownie do przedstawionego przez Stronę opisu, na usługę będzie składać się szereg czynności. Szczegółowy wykaz prac został przedstawiony zwłaszcza w uzupełnieniu wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej z dnia 27 marca 2025 r. Należy zaznaczyć, że Strona będzie wykonywać na rzecz Y. usługi budowlane polegające na budowie budynku zbiorowego zamieszkania (…). W ocenie Organu odwoławczego, zakres realizowanych prac świadczy o tym, że świadczenie dotyczące wykonania robót budowlanych jest związane z budową obiektu budowlanego. Powyższe potwierdza Decyzja (…) udzielająca „pozwolenia na budowę budynku zamieszkania zbiorowego (…) oraz (…) i instalacjami: wodociągową, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, wewnętrzną linią zasilającą, (…) i przyłączem ciepłowniczym na działce (…) przy (…) w (…)”. Jak wskazano, w celu budowy (…) Y. zawarła umowę użyczenia w formie aktu notarialnego z (…), na mocy której nieruchomość stanowiąca m.in. działkę gruntową o numerze ewidencyjnym (…) w (…), została oddana w bezpłatne używanie Y. na okres (…) lat. W (…) zamieszkiwać będą (…). (…). Strona podkreśla, że wniosek o wydanie decyzji WIS dotyczy tylko i wyłącznie budowy (…) umożliwiającego zamieszkanie w nim (…), a pozostałe elementy inwestycji, w szczególności prace związane (…) czy też elementami infrastruktury technicznej znajdującej się poza obrębem ścian (…) nie stanowią przedmiotu wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej. Tym samym niniejszym wnioskiem objęte są jedynie prace związane z budynkiem zamieszkania zbiorowego – (…) i wykonywane w obrębie tego budynku. W rezultacie, pierwsza z przesłanek jaką wymienia art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy została spełniona. Typ, rodzaj robót jakie odbywają się w trakcie budowy (…) wpisują się w zakres przedmiotowy określony przez ustawodawcę. b. Budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym Organ odwoławczy przeanalizuje również drugi z wymogów stawianych przez ustawodawcę, tj. okoliczność czy (…) stanowi obiekt budowlany zaliczony do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Geneza wprowadzenia do porządku prawnego terminu „budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym” oraz „obiektu budownictwa mieszkaniowego” wiąże się z zamiarem ustawodawcy, który pragnął zwiększyć dostępność do domów bądź lokali mieszkalnych, tj. miejsc zapewniających „dach nad głową”. Społeczny program mieszkaniowy wprowadzony do systemu podatku od towarów i usług miał złagodzić ewentualne skutki wzrostu stawek podatku od towarów i usług, które sprowadzać mogły się do trudności w nabyciu budynku bądź mieszkania w celu zaspokajania stałych potrzeb mieszkaniowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 sierpnia 2018 r. sygn. akt I SA/Wr 214/18, dotyczącym zaniżenia podatku należnego w kwestii sprzedaży części budynku i lokali, wskazał, że „(…) wprowadzenie obniżonej stawki podatku od towarów i usług art. 41 ust. 12 ustawy o VAT miało na celu rozwiązanie problemu społecznego jakim jest brak mieszkań, tj. zwiększenie dostępności mieszkań ale wyłącznie takich, które przeznaczone są do stałego zamieszkania nabywców (zabezpieczające dach na głową) a nie obniżenie kosztu budowy obiektów turystycznych, rekreacyjnych, których podstawowym przeznaczeniem jest realizacja innych potrzeb niż potrzeba stałego zamieszkania nabywców”. Podobnie wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2023 r. sygn. akt I FSK 411/19, dotyczącym stawki podatku należnej za dostawę lokali i nieruchomości z rozpoczętą budową: „(…) celem wprowadzenia preferencyjnej stawki podatkowej było złagodzenie dla budownictwa mieszkaniowego skutków wzrostu stawek podatku od towarów i usług. Wprowadzenie preferencyjnej stawki podatkowej miało bowiem rozwiązywać określony problem społeczny (zwiększać dostępność do własnych mieszkań), a nie obniżać koszty budowy obiektów turystycznych, rekreacyjnych itp., których podstawowym zadaniem jest realizowanie innych niż mieszkaniowe potrzeb konsumentów”. Definicja budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym została skonstruowana przy użyciu pojęcia „obiektów budownictwa mieszkaniowego”. W związku z powyższym, w celu wyjaśnienia pojęcia budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, należy odwołać się w pierwszej kolejności do definicji obiektów budownictwa mieszkaniowego. Art. 2 pkt 12 ustawy definiuje obiekty budownictwa mieszkaniowego jako budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11: „Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: „(…) obiektach budownictwa mieszkaniowego - rozumie się przez to budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.”. Tym samym, przyznanie budynkowi statusu obiektu budownictwa mieszkaniowego zależne jest od dwóch kryteriów: klasyfikacji do działu 11 „Budynki mieszkalne” Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych oraz rodzaju budynku jako obiektu stałego zamieszkania. Klasyfikacja budynku do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych Mimo, że – zgodnie ze wskazaniem wyżej – klasyfikacja (…) do działu 11 „Budynki mieszkalne” Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych nie jest kwestią sporną, Organ odwoławczy w ramach niniejszej decyzji przeanalizuje także i tę kwestię, mając na uwadze zasadę dwuinstancyjności. Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych – do której klasyfikowane są budynki – wprowadzona została rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.). W myśl „Objaśnień wstępnych” (punkt 1 „Wprowadzenie” część I), Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych, rozumianych jako produkty finalne działalności budowlanej. Klasyfikacja ustala symbole, nazwy i zakres poszczególnych grupowań klasyfikacyjnych na czterech poziomach tj.: sekcji, działów, grup i klas. Zgodnie z punktem 5 „Wskazówki dotyczące klasyfikowania obiektów budowlanych”, za jednostkę klasyfikacyjną przyjmuje się zwykle pojedynczy obiekt budowlany (np. budynek, drogę, linie przesyłowe itp.). Punkt 2 „Pojęcia podstawowe” wskazuje, że budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów. „Pojęcia podstawowe” różnicują budynki na mieszkalne i niemieszkalne. Budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem. Budynki niemieszkalne są to obiekty budowlane wykorzystywane głównie dla potrzeb niemieszkalnych. W przypadku, gdy co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest do celów mieszkalnych, budynek klasyfikowany jest jako budynek mieszkalny. Całkowita powierzchnia użytkowa budynku obejmuje całą powierzchnię budynku z wyjątkiem: –    powierzchni elementów budowlanych m.in. podpór, kolumn, filarów, szybów, kominów; –    powierzchni zajmowanych przez pomieszczenia techniczne instalacji ogólnobudowlanych; –    powierzchni komunikacji, np. klatki schodowe, dźwigi, przenośniki. Część „mieszkaniowa” budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie). Zasady klasyfikowania obiektów budowlanych zawarte w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych wskazują, że kryterium pozwalającym na właściwą klasyfikację budynku jest jego charakter – mieszkalny bądź niemieszkalny, wyznaczany przez stosunek powierzchni wykorzystywanej do celów mieszkalnych, do całkowitej powierzchni użytkowej budynku. Część II Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych zawiera podział obiektów budowlanych na sekcje i działy, zgodnie z którym ww. klasyfikacja dzieli się na dwie sekcje – Sekcja 1 „Budynki”, Sekcja 2 „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej” – oraz sześć działów, tj. między innymi dział 11 „Budynki mieszkalne” i dział 12 „Budynki niemieszkalne”. Część III ukazuje natomiast „Podział obiektów budowlanych na grupy”, z którego wynika, że w dziale 11 „Budynki mieszkalne” mieszczą się trzy grupy: 111 „Budynki mieszkalne jednorodzinne”, 112 „Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe”, 113 „Budynki zbiorowego zamieszkania”. Kolejno w części IV zawarty został „Schemat klasyfikacji z objaśnieniami” wskazujący, że w dziale 11 „Budynki mieszkalne” mieści się klasa 1110 „Budynki mieszkalne jednorodzinne”, klasa 1121 „Budynki o dwóch mieszkaniach”, klasa 1122 „Budynki o trzech i więcej mieszkaniach” oraz klasa 1130 „Budynki zbiorowego zamieszkania”. Ostatnia z wymienionych klas obejmuje budynki zbiorowego zamieszkania, w tym domy mieszkalne dla ludzi starszych, studentów, dzieci i innych grup społecznych, np. domy opieki społecznej, hotele robotnicze, internaty i bursy szkolne, domy studenckie, domy dziecka, domy dla bezdomnych. W myśl wymienionych wcześniej zasad metodycznych w pierwszej kolejności należy ustalić charakter budynku jako mieszkalny bądź niemieszkalny. Z zebranego materiału dowodowego – w szczególności z przedstawionego przez Stronę w piśmie z dnia 27 marca 2025 r. szczegółowego zestawienia powierzchni obiektu – wynika, że pomieszczenia mieszalne jak np. pokoje, łazienki, toalety, kuchnia, pokój zabaw stanowią przeważającą część budynku. W oparciu o ww. szczegółowe zestawienie powierzchni obiektu ustalono, że całkowita powierzchnia użytkowa budynku wynosi 1364,85 m2, natomiast powierzchnia mieszkalna to 1095,41 m2. Zatem nie ulega wątpliwości, że powierzchnia mieszkalna zajmuje powyżej 50% całkowitej powierzchni użytkowej budynku. Na podstawie powyższych informacji należy zatem zająć stanowisko, że co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej tego budynku będzie wykorzystywana do celów mieszkalnych. (…) stanowi budynek mieszkalny zgodnie z PKOB, który podlega klasyfikacji do działu 11 „Budynki mieszkalne”, co zgodne jest ze wskazaniem Strony zawartym we wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej. Powyższe potwierdził także Urząd Statystyczny w Łodzi w piśmie (…), które Strona przedłożyła w toku postępowania pierwszoinstancyjnego. W związku z powyższym nie ma wątpliwości, że (…) będący przedmiotem wniosku jest klasyfikowany do działu 11 PKOB – „Budynki mieszkalne”. Kryterium stałego zamieszkania Jak wspomniano powyżej nadanie budynkowi statusu obiektu budownictwa mieszkaniowego uzależnione zostało, poprzez brzmienie art. 2 pkt 12 ustawy, od dwóch kryteriów. Pierwszego – klasyfikacji budynku do działu 11 „Budynki mieszkalne” Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, drugiego – charakteru budynku jako obiektu stałego zamieszkania. Kryterium stałego zamieszkania, wskazane w art. 2 pkt 12 ustawy, nie zostało zdefiniowane przez ustawodawcę. Pojęcia tego nie tłumaczy również Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych, która rozróżnia budynki zwłaszcza pod względem ich charakteru jako mieszkalne bądź niemieszkalne. W odniesieniu do pojęcia „stałe zamieszkanie” w orzecznictwie sądowym wskazano: –    wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2023 r. sygn. akt I FSK 1727/22: „Nie można się bowiem zgodzić z organem, że stałe zamieszkanie należy utożsamiać z „pobytem stałym” rozumianym jako zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania. Zamieszkanie należy (…) przeciwstawić pobytowi w danym lokalu w celach innych niż mieszkalne, w szczególności w celach wypoczynkowych czy rekreacyjnych”, –    wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 31 lipca 2024 r. sygn. akt I SA/Op 227/24: „Organy, dążąc do odkodowania znaczenia pojęcia „stałego zamieszkania” w przypadku budynków zbiorowego zamieszkania, klasyfikowanych w dziale 11 PKOB, słusznie przyjęły, że dla oceny cechy stałości istotne są przede wszystkim kryteria związane z czasem pobytu (krótkoterminowy/długoterminowy) oraz jego celem (pobyt związany z pracą/studiami/turystyką/zaspokojeniem potrzeb mieszkaniowych)”. Pomocniczo warto także zwrócić uwagę, że w ramach odpowiedzi na interpelację z dnia 10 grudnia 2013 r. nr 22321 zauważono, że Sąd Najwyższy wielokrotnie wypowiadał się, że dla przyjęcia, czy osoba fizyczna miała miejsce zamieszkania w danej miejscowości, konieczne jest stwierdzenie, że miejscowość ta jest centrum jej spraw życiowych, a więc zazwyczaj tam właśnie przebywa, tam znajduje się jej majątek, tam ulokowała swoje życie rodzinne. Przez pryzmat powyższych rozważań, Organ odwoławczy uważa, że przy braku ustawowej definicji pojęcia „stałego zamieszkania” zasadne jest przyjęcie, że określenie to oznacza zamieszkanie w danym budynku, w celu stałego zaspokajania potrzeb mieszkaniowych. Budynki stałego zamieszkania stanowią więc obiekty, które przeznaczone są do ciągłego, nieprzerwanego zapewniania „dachu nad głową”. Cel mieszkaniowy nie jest zatem związany z chwilowym pobytem – zakwaterowaniem – ale z zamieszkaniem, a więc stałym interesem życiowym. Oceniając czy (…) – którego dotyczy usługa będąca przedmiotem wydanej WIS – stanowi budynek stałego zamieszkania, konieczne jest przypomnienie zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz przedstawienie samej istoty, funkcji jaką pełnią tego typu obiekty. Istota funkcjonowania (…) jest ściśle związana z (…) Budynek ten powstaje (…), zapewniając „dach nad głową” (…). (…) nie stanowi szpitala ani budynku medycznego (z personelem lekarskim lub pielęgniarskim), (…). Pobyt w (…) nie jest ograniczony czasowo, jest on związany z czasem pobytu (…). Przeciwieństwo powyższej sytuacji stanowi zakwaterowanie w obiektach hotelowych lub rekreacyjnych, gdzie okres pobytu jest wcześniej znany i ustalony, jak i również odpłatny. Powyższe koresponduje z argumentacją Strony zawartą w uzasadnieniu odwołania (pkt 40), gdzie Strona wskazuje, że: „Nie ulega wątpliwości, że (…) jest budynkiem przeznaczonym dla zaspakajania potrzeb mieszkaniowych rodziny na czas trwania (…). (…). Podkreślenia również wymaga fakt, że pobyt rodziny może trwać kilka lub kilkanaście miesięcy (…).” Omawiany budynek tzw. (…), służy więc zaspokojeniu stałych potrzeb mieszkaniowych rodzin (…). Pobyt (…) w (…) jest związany z prowadzonym procesem (…) i koniecznością znalezienia w tym czasie miejsca zamieszkania. Rodziny fizycznie zamieszkują w (…), a przebywanie w przedmiotowym obiekcie jest (…). Dzięki Y., która zgodnie z wpisem do Krajowego Rejestru Sądowego stanowi organizację pożytku publicznego, rodziny mogą wspólnie z dzieckiem uczestniczyć w (…). Zdaniem Organu odwoławczego, w (…) koncentrują się interesy życiowe rodzin/opiekunów, (…). Zatem nie ulega wątpliwości, że przenoszą oni do (…) centrum interesów życiowych. (…). Dostrzec zatem można niezwykle istotny aspekt społeczny – zapewnienie zamieszkania rodzinom, które (…). (…) zaspokaja wszystkie potrzeby mieszkaniowe osób w nim przebywających. Ww. budynek posiada więc atrybuty budynków stałego zamieszkania. Budowa obiektu budowlanego jakim jest (…) wiąże się ze zwiększeniem ilości miejsc służących do stałego zapewniania potrzeb społeczno-mieszkaniowych. Stąd też istota budynku koresponduje z zamierzeniami ustawodawcy, który obniżoną stawkę podatku przewidział wyłącznie dla budynków stałego zamieszkania. Jak wynika z opisu przedstawionego przez Stronę oraz dokumentacji budowlanej, pokoje znajdujące się w budynku są przeznaczone na pobyt (…) rodzin, a sam (…) posiada w pełni funkcjonalne przestrzenie odpowiadające cechom jakie zwyczajowo posiadają budynki stałego zamieszkania. W ramach postępowania odwoławczego Organ przeanalizował szereg, różnych przesłanek i okoliczności, takich jak przykładowo usytuowanie (…), czas pobytu, odpłatność oraz takie cechy (…), które są tożsame z atrybutami budynków stałego zamieszkania. W związku z powyższym, z uwagi na wyjątkowość (…), który służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych rodzin (…), które (…) przenoszą swoje centrum życiowe do ww. budynku, stanowiącego niezaprzeczalnie budynek mieszkalny – stwierdzić należy, że stanowi on obiekt zaliczony do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Zaprezentowane stanowisko pozostaje w zgodzie z orzeczeniami krajowych sądów administracyjnych (np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2024 r. sygn. akt I FSK 802/24 oraz z dnia 13 kwietnia 2023 r. sygn. akt I FSK 1727/22), które – odnosząc się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym – wskazują, że zamieszkanie, zaspokajanie stałych potrzeb mieszkaniowych należy przeciwstawiać zakwaterowaniu w innych celach, np. rekreacyjnych. 2. Uzasadnienie klasyfikacji usługi Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczeń należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.). Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu. Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3). Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z: –    niniejszych zasad metodycznych, –    uwag do poszczególnych sekcji, –    schematu klasyfikacji. Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje: –    symbole grupowań, –    nazwy grupowań. Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę. W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. Na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego: –    grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny, –    usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter, –    usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze. Zgodnie z tytułem, Sekcja F Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „Obiekty budowlane i roboty budowlane”. W sekcji F mieszczą się: –    budynki i pozostałe obiekty inżynierii lądowej oraz wodnej, –    roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii lądowej i wodnej, takie jak: prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków, włączając montaż budowli z elementów prefabrykowanych oraz konstrukcji o charakterze stałym lub tymczasowym, –    opracowywanie kosztorysów stanowiących integralną część robót budowlanych, –    realizację projektów budowlanych do sprzedaży. W sekcji F zawarty został dział 41 „Budynki i roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków” obejmujący: –    budynki mieszkalne i niemieszkalne, –    roboty ogólnobudowlane związane ze wznoszeniem kompletnych budynków mieszkalnych, budynków biurowych, budynków handlowych oraz innych budynków użyteczności publicznej, budynków gospodarstw rolnych itp., na własny rachunek lub na zlecenie. W dziale 41 PKWiU 2015 znajduje się klasa 41.00 „Budynki i roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków” oraz grupowanie 41.00.34.0 „Roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków zbiorowego zamieszkania”, które obejmuje: –    roboty budowlane związane ze wznoszeniem, przebudową lub remontem budynków zbiorowego zamieszkania, włączając: domy opieki społecznej, hotele robotnicze, internaty i bursy szkolne, domy studenckie, domy dziecka, domy dla bezdomnych itp. Uwzględniając powyższe, usługa – budowa budynku zamieszkania zbiorowego – (…) – będąca przedmiotem niniejszej decyzji – spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem 41 PKWiU 2015 „Budynki i roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków”. 3. Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług Poszczególne regulacje, normujące wysokość stawek podatku od towarów i usług oraz ich zakres, zawarte w ustawie, wskazują następująco: W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4. Zgodnie z art. 146ef ust. 1 ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy: 1)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%; 2)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%; 3)  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%; 4)  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%. Stosownie do art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. W myśl art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361, 1847 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 303), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b. Z uwagi, że usługa została zidentyfikowana jako budowa obiektu budowlanego zaliczonego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, to tym samym objęta jest hipotezą normy wyprowadzonej z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy. Oznacza to, że do ww. usługi ma zastosowanie preferencyjna stawka podatku w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy. Informacje dodatkowe: Niniejsza decyzja nr 0110-KSI2-1.441.31.2025.2.PK z dnia 28 lipca 2025 r. jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Strona może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała. Podmiot, na rzecz którego wydano niniejszą decyzję, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem tej decyzji. Niniejsza decyzja nr 0110-KSI2-1.441.31.2025.2.PK z dnia 28 lipca 2025 r. wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d, organy podatkowe wobec podmiotu, o którym mowa w art. 42b ust. 1 pkt 1 ustawy, dla którego została wydana, oraz ten podmiot w odniesieniu do usługi wykonanej w okresie ważności decyzji (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: –    podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), –    usługa, będąca przedmiotem niniejszej decyzji, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy). W przypadku zastosowania się przez podatnika do wydanej na jego rzecz WIS nr 0111-KDSB1-1.440.30.2025.3.MCW z dnia 18 kwietnia 2025 r. przed jej zmianą albo uchyleniem, przepisy art. 14k-14m Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio (art. 42c ust. 2 ustawy). Jak stanowi art. 42c ust. 2d ustawy, w przypadku uchylenia WIS oraz wydania WIS w postępowaniu odwoławczym albo na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu przepisy ust. 2b i 2c stosuje się odpowiednio. W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje art. 42c ust. 2b ustawy, który stanowi, że w przypadku zmiany WIS z powodu wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 42h ust. 3 pkt 4, i zastosowania się przez podmiot, na rzecz którego została ona wydana, do zmienionej WIS od dnia następującego po dniu, w którym WIS została doręczona, do dnia doręczenia decyzji o zmianie WIS, przepisy art. 14k-14m Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio. Powołane przepisy stanowią, że Strona może stosować WIS nr 0111-KDSB1-1.440.30.2025.3.MCW z dnia 18 kwietnia 2025 r. od dnia następującego po jej doręczeniu do końca stosowanego przez Nią okresu rozliczeniowego w podatku od towarów i usług następującego po okresie rozliczeniowym, w którym doręczono niniejszą decyzję. Fakt zastosowania się przez Stronę do WIS nr 0111-KDSB1-1.440.30.2025.3.MCW z dnia 18 kwietnia 2025 r. w ww. okresach rozliczeniowych nie może wywoływać niekorzystnych skutków prawnopodatkowych dla Strony. Tym samym, Strona w ww. okresach rozliczeniowych ma prawo wyboru, czy zastosuje niniejszą decyzję czy też WIS nr 0111-KDSB1-1.440.30.2025.3.MCW z dnia 18 kwietnia 2025 r. Jeżeli zatem wolą Strony będzie zastosowanie WIS przed jej uchyleniem niniejszą decyzją, wówczas dla usługi w ww. okresach rozliczeniowych w podatku od towarów i usług stosować należy stawkę podatku w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy. Niniejsza decyzja WIS nr 0110-KSI2-1.441.31.2025.2.PK z dnia 28 lipca 2025 r. jest wydawana na okres 5 lat i jest ważna od dnia następującego po dniu jej doręczenia. WIS traci ważność przed upływem tego okresu, z dniem: 1)  następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo 2)  wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1 –    w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 1 i 2 ustawy). Decyzja WIS nr 0110-KSI2-1.441.31.2025.2.PK z dnia 28 lipca 2025 r., wygasa z mocy prawa w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi, będącej przedmiotem niniejszej decyzji, w wyniku której wskazana w decyzji zmieniającej: 1)  klasyfikacja usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług lub 2)  stawka podatku właściwa dla usługi, lub 3)  podstawa prawna wskazanej stawki podatku –    staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie niniejszej decyzji WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy). Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej. POUCZENIE Niniejsza decyzja jest ostateczna w administracyjnym toku instancji. Przysługuje na nią prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2024 r., poz. 935, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).