0111-KDIB2-3.4014.405.2021.3.ŁSZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe   Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.   Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej   26 października 2021 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych darowizny zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – w piśmie z 28 grudnia 2021 r. (wpływ 28 grudnia 2021 r.). Treść wniosku jest następująca:   Opis zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni jest obywatelem polskim i prowadzi działalność gospodarczą. Wnioskodawczyni jest aktywnym podatnikiem podatku od towarów i usług.   Wnioskodawczyni prowadząca działalność gospodarczą wraz z córką prowadzącą działalność gospodarczą, prowadzą wspólnie działalność gospodarczą w ramach spółki cywilnej (dalej: „Spółka cywilna”, „Spółka). W spółce nie ma innych wspólników. Spółka jest aktywnym podatnikiem podatku od towarów i usług.   Spółka cywilna jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług a przedmiotem prowadzonej działalności są: -        sprzedaż detaliczna drobnych wyrobów metalowych, farb i szkła prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 47.52.Z), -        sprzedaż detaliczna gier i zabawek prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 47.65.Z), -        sprzedaż detaliczna kosmetyków toaletowych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 47.75.Z), -        sprzedaż detaliczna kwiatów, roślin, nasion, nawozów, żywych zwierząt domowych, karmy dla zwierząt domowych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 47.76.Z), -        sprzedaż detaliczna pozostałych wyrobów prowadzona na straganach i targowiskach (PKD 47.89.Z), -        hotele i podobne obiekty zakwaterowania (PKD 55.10.Z), -        restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne (PKD 56.10.A), -        przygotowywanie i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering) (PKD 56.21.Z), -        pozostała usługowa działalność gastronomiczna (PKD 56.29.Z), -        wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.20.Z), -        fryzjerstwo i pozostałe zabiegi kosmetyczne (PKD 96.02.Z).   Na chwilę obecną w ramach działalności gospodarczej prowadzonej w ramach Spółki cywilnej utworzone zostały dwie zorganizowane części, z których każda z nich jest wyodrębniona na gruncie organizacyjnym oraz finansowym i funkcjonalnym w taki sposób, że są w stanie stanowić oddzielne przedsiębiorstwo.   Pierwsza ze zorganizowanych części przedsiębiorstwa zajmuje się działalnością handlową –„Dział handlowy”. W ramach tej części przedsiębiorstwa prowadzona jest działalność handlowa w postaci sklepu z artykułami budowlanymi, farbami i wykończenia wnętrz. Działalność sklepu można określić za pomocą następujących kodów Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD): -        sprzedaż detaliczna drobnych wyrobów metalowych, farb i szkła prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 47.52.Z), -        sprzedaż detaliczna gier i zabawek prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 47.65.Z), -        sprzedaż detaliczna kosmetyków toaletowych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 47.75.Z), -        sprzedaż detaliczna kwiatów, roślin, nasion, nawozów, żywych zwierząt domowych, karmy dla zwierząt domowych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 47.76.Z), -        sprzedaż detaliczna pozostałych wyrobów prowadzona na straganach i targowiskach (PKD 47.89.Z).   Druga ze zorganizowanych części przedsiębiorstwa to oddział „Sala bankietowa”. W ramach tej części przedsiębiorstwa prowadzona jest działalność hotelowa i gastronomiczna, która została organizacyjnie i finansowo wydzielona od reszty przedsiębiorstwa Spółki cywilnej. Działalność sali bankietowej można określić za pomocą następujących kodów Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD): -        hotele i podobne obiekty zakwaterowania (PKD 55.10.Z), -        restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne (PKD 56.10.A), -        przygotowywanie i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering) (PKD 56.21.Z), -        pozostała usługowa działalność gastronomiczna (PKD 56.29.Z), -        wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.20.Z).   W ramach organizacji przedsiębiorstwa Spółki cywilnej zostały wyodrębnione składniki majątkowe i niemajątkowe potrzebne do prowadzenia oddzielnie sklepu oraz Oddziału „Sala bankietowa”. Każda ze zorganizowanych części przedsiębiorstwa już na obecnym etapie funkcjonuje w sposób od siebie wyodrębniony. W ramach Spółki prowadzona jest odrębna ewidencja środków trwałych potrzebnych do prowadzenie każdej z działalności. Istnieje również podział umów dotyczących każdej ze zorganizowanych części przedsiębiorstwa. W ramach spółki wyodrębnione zostały przychody z poszczególnych działalności, a każda z działalności posiada odrębną kasę fiskalną.   Aktualnie córka Wnioskodawczyni, będąca wspólnikiem Spółki cywilnej, nie jest zainteresowana dalszym prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie Oddziału „Sali bankietowej” i zamierza się skoncentrować na prowadzeniu w ramach Spółki cywilnej wyłącznie działalności handlowej.   Wnioskodawczyni chce natomiast nadal kontynuować działalność gospodarczą Oddziału „Sala bankietowa” dotychczas prowadzoną w formie Spółki cywilnej, jednak już samodzielnie na własny rachunek w ramach jednoosobowej działalność gospodarczej, pod swoim imieniem i nazwiskiem i indywidualnym numerem identyfikacji podatkowej, jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.   Aby uzyskać możliwość prowadzenia działalności na bazie Zorganizowanej Części Przedsiębiorstwa oddziału „Sala bankietowa” dotychczas prowadzonej w ramach Spółki cywilnej, Wnioskodawczyni wraz z córką – wspólniczką zamierzają w niedalekiej przyszłości, dokonać nieodpłatnego przekazania w formie darowizny ww. zorganizowanej części przedsiębiorstwa na rzecz Wnioskodawczyni. Przekazanie nastąpi w formie aktu notarialnego i obejmie wszystko, co wchodzi w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa „Sala bankietowa” na dzień dokonania darowizny, w tym w szczególności: 1)      oznaczenie indywidualizujące zorganizowaną część przedsiębiorstwa; 2)      własność ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów; 3)      ogół praw i obowiązków wynikających z innych umów, w tym do korzystania z nieruchomości na podstawie umowy dzierżawy, 4)      należności i zobowiązania związane z prowadzeniem działalności w ramach zorganizowanej części przedsiębiorstwa; 5)      prawa i zobowiązania wynikające ze stosunku pracy i umów cywilnoprawnych, na podstawie których na rzecz Spółki cywilnej świadczone są czynności; 6)      księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.   Umowa darowizny zorganizowanej części przedsiębiorstwa będzie obejmować składniki majątkowe i niemajątkowe, które zostaną szczegółowo wymienione w umowie darowizny. W skład majątku Spółki cywilnej nie wchodzą nieruchomości. Natomiast działalność Oddziału „Sala bankietowa” prowadzona jest na nieruchomości dzierżawionej.   W związku z tym, że w ramach Spółki cywilnej prowadzona jest cały czas działalność może zdarzyć się, że w chwili zawierania umowy darowizny Spółka cywilna nie będzie miała należności i zobowiązań bieżących. Różny może być także stan magazynowy materiałów i towarów przeznaczonych do bieżącej sprzedaży towarów i świadczenia usług.   W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała ponadto, że: Na skutek planowanej umowy darowizny zorganizowanej części przedsiębiorstwa, zgodnie z art. 554 Kodeksu cywilnego, Wnioskodawczyni jako nabywca zorganizowanej części przedsiębiorstwa będzie odpowiedzialna solidarnie z darczyńcą za jej zobowiązania związane z prowadzeniem zorganizowanej części przedsiębiorstwa.   Strony nie będą podejmować żadnych czynności wobec wierzycieli, aby odpowiedzialność solidarną wyłączyć lub ograniczyć.   W związku z planowaną umową darowizny nie dojdzie zatem do przejęcia długów, ciężarów i zobowiązań w sposób zdefiniowany przez przepis art. 519 Kodeksu cywilnego.   W niniejszej sprawie nie nastąpi wstąpienie Wnioskodawczyni jako nabywcy zorganizowanej części przedsiębiorstwa w miejsce darczyńcy, które skutkowałoby zwolnieniem dotychczasowego dłużnika z długu. Dla przejęcia długu nabywca przedsiębiorstwa musiałby wstąpić w miejsce darczyńcy, który wówczas zostałby z długu zwolniony, co w niniejszej sprawie nie nastąpi. Do przejęcia długu oprócz woli darczyńcy i obdarowanego wymagana byłaby zgoda wierzyciela, o którą Wnioskodawczyni oraz darczyńca nie będą występować.   W ramach umowy darowizny nie dojdzie do przejęcia zobowiązań, ponieważ Wnioskodawczyni mająca być Nabywcą zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest jednocześnie wspólnikiem spółki cywilnej oraz współwłaścicielem zorganizowanej części przedsiębiorstwa mającym być przedmiotem umowy, tym samym Wnioskodawczyni już teraz odpowiada solidarnie z drugą wspólniczką spółki cywilnej (darczyńcą) za zobowiązania bezpośrednio związane ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa.   Natomiast po zawarciu umowy darowizny i przeniesieniu zorganizowanej części przedsiębiorstwa w całości do majątku Wnioskodawczyni za ewentualne zobowiązania związane ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa odpowiedzialni będą Wnioskodawczyni jako Nabywca oraz druga wspólniczka spółki cywilnej (darczyńca) będąca zbywcą zorganizowanej części przedsiębiorstwa.   W skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa mającej być przedmiotem darowizny wejdą tylko zobowiązania (jeżeli takie będą istnieć) związane bezpośrednio z działalnością gospodarczą w ramach zorganizowanej części przedsiębiorstwa, za które solidarnie odpowiadać będą zbywca i nabywca zgodnie z art. 554 Kodeksu cywilnego.   W związku z planowaną umową darowizny nie dojdzie zatem do przejęcia długów, ciężarów i zobowiązań w sposób zdefiniowany przez przepis art. 519 Kodeksu cywilnego. W ramach umowy darowizny Wnioskodawczyni nie przejmie innych zobowiązań niezwiązanych ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa.   Zarówno darczyńca jak i nabywca zorganizowanej części przedsiębiorstwa są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług.   Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług przepisów tej ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W związku z powyższym do przedmiotowej umowy darowizny, w ramach której dojdzie do zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie znajdą zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.   Tym samym żadna ze stron planowanej umowy darowizny nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług oraz żadna ze stron nie będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.   Pytanie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych Czy czynność prawna polegająca na nieodpłatnym zbyciu – na podstawie umowy darowizny – składników materialnych i niematerialnych opisanych we wniosku jako oddział “Sala bankietowa”, uznawanych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa objętej wspólnością majątkową łączną w ramach spółki cywilnej, przez wszystkich wspólników spółki cywilnej, tj. Wnioskodawczynię (matkę) oraz jej córkę, na rzecz tylko jednego ze wspólników, tj. Wnioskodawczyni prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych w sytuacji, gdy w skład przedmiotu darowizny – zorganizowanej części przedsiębiorstwa Spółki cywilnej wejdą również długi, ciężary i zobowiązania? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4)   Stanowisko Wnioskodawczyni Zdaniem Wnioskodawczyni umowa darowizny, której przedmiotem będzie przeniesienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa z majątku wspólnego wspólników Spółki cywilnej do majątku jednego ze wspólników nie będzie opodatkowana podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, ponieważ na podstawie umowy darowizny nie dojdzie do przejęcia zobowiązań, długów i ciężarów darczyńcy, ponieważ na mocy art. 554 Kodeksu cywilnego dotychczasowy wspólnik Spółki cywilnej (córka Wnioskodawczyni) – darczyńca nadal pozostanie zobowiązanym (dłużnikiem solidarnym) odpowiedzialnym za długi ciężary i zobowiązania związane z przedmiotem darowizny (przedsiębiorstwem), a obdarowana, będąca wspólnikiem spółki cywilnej już na chwilę obecną odpowiada za zobowiązania związane z przedmiotem darowizny i przejęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa do majątku odrębnego nie spowoduje powstania po jej stronie nowych zobowiązań.   Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), przepisów tej ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ustawa nie różnicuje zbycia ze względu na jego podstawę. Zatem również do darowizny przedsiębiorstwa nie stosuje się przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.   Czynność zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega jednak co do zasady podatkowi od czynności cywilnoprawnych.   Zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2020 r. poz. 815 ze zm.)  – podatkowi od czynności cywilnoprawnych nie podlegają inne niż umowa spółki i jej zmiany czynności cywilnoprawne w zakresie w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług lub inne niż umowa spółki i jej zmiany czynności cywilnoprawne, w których przynajmniej jedna ze stron z tytułu ich dokonania (dokonania tych czynności) jest zwolniona z podatku od towarów i usług (z wyjątkiem określonych czynności wskazanych w tym przepisie). Powyższe wyłączenie nie znajdzie zastosowania w sytuacji opisanej we wniosku, ponieważ jak zostało to wskazane powyżej zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług do transakcji zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie stosuje się przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.   Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi temu podlegają umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy.   Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej. Z kolei art. 4 pkt 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych stanowi, że obowiązek podatkowy przy umowie darowizny – ciąży na obdarowanym. Podstawę opodatkowania przy umowie darowizny stanowi wartość długów i ciężarów albo zobowiązań przejętych przez obdarowanego (art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy).   Przepis art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych określa stawki podatku, które wynoszą w przypadku od umów darowizny: 1)      przy przeniesieniu własności nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym – 2%, 2)      przy przeniesieniu własności innych praw majątkowych – 1%.   Z analizy powyższych przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynika zatem, że umowa darowizny podlega opodatkowaniu, o ile na jej podstawie następuje przejęcie przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy oraz przejęcie to następuje w umowie darowizny. Chodzi przy tym o takie długi, ciężary i zobowiązania przejęte przez obdarowanego, które pozostają w związku funkcjonalnym z przedmiotem darowizny i które w związku z dokonaną darowizną obciążają obdarowanego.   Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych nie zawiera definicji umowy darowizny, zatem należy posiłkować się przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.), regulującymi sprawy zobowiązań. Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Jednocześnie, jak stanowi art. 889 Kodeksu cywilnego, nie stanowią darowizny następujące bezpłatne przysporzenia: gdy zobowiązanie do bezpłatnego świadczenia wynika z umowy uregulowanej innymi przepisami ww. Kodeksu lub gdy dotyczy zrzeczenia prawa, którego jeszcze nie nabyto albo które nabyto w taki sposób, że w razie zrzeczenia się prawo jest uważane za nie nabyte.   Z powyższego przepisu wynika, że darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego) i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za otrzymane świadczenie. Istotą darowizny – jako czynności nieodpłatnej – jest więc brak po drugiej stronie ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego.   Natomiast z uwagi na fakt, że przedmiotem planowanej czynności jest przekazanie zorganizowanej części przedsiębiorstwa Spółki cywilnej należy wziąć pod uwagę również przepisy Kodeksu cywilnego regulujące kwestie skutków prawnych zbycia przedsiębiorstwa.   Zgodnie z art. 551 Kodeksu cywilnego – przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności: 1)      oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); 2)      własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; 3)      prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; 4)      wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; 5)      koncesje, licencje i zezwolenia; 6)      patenty i inne prawa własności przemysłowej; 7)      majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; 8)      tajemnice przedsiębiorstwa; 9)      księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.   Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych (art. 552 Kodeksu cywilnego).   Kwestie dotyczące odpowiedzialności za zobowiązania zbywanego przedsiębiorstwa oraz jego zorganizowanej części zostały uregulowane w art. 554 Kodeksu cywilnego – nabywca przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego jest odpowiedzialny solidarnie ze zbywcą za jego zobowiązania związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa lub gospodarstwa, chyba że w chwili nabycia nie wiedział o tych zobowiązaniach, mimo zachowania należytej staranności. Odpowiedzialność nabywcy ogranicza się do wartości nabytego przedsiębiorstwa lub gospodarstwa według stanu z chwili nabycia, a według cen w chwili zaspokojenia wierzyciela. Odpowiedzialności tej nie można bez zgody wierzyciela wyłączyć ani ograniczyć.   Jak wynika z tego przepisu, poglądów doktryny i orzecznictwa Sądu Najwyższego, mając na uwadze bezwzględnie obowiązujący charakter przepisu art. 554 Kodeksu cywilnego, odmienna wola jedynie stron transakcji zmierzająca do uwolnienia nabywcy przedsiębiorstwa od odpowiedzialności za długi przedsiębiorstwa sprzed daty nabycia, niezależnie od tego, w jakiej formie zostanie wyrażona, nie będzie skuteczna wobec wierzycieli.   Przepis art. 554 Kodeksu cywilnego (zdanie trzecie) expressis verbis przewiduje możliwość ograniczenia lub wyłączenia tej odpowiedzialności jedynie za zgodą wierzyciela. Nabywca ponosi zatem solidarną odpowiedzialność wraz ze zbywcą przedsiębiorstwa za długi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa (do tej solidarności mają zastosowanie przepisy o zobowiązaniach solidarnych, tj. art. 366 i następne Kodeksu cywilnego).   Odpowiedzialność nabywcy przyjmuje postać przystąpienia nabywcy przedsiębiorstwa (obok zbywcy) do długu tego przedsiębiorstwa, nie zaś do umownego przejęcia przez niego tych długów. Klauzule umowne jedynie stron czynności regulujące tę kwestię odmiennie niż przepisy Kodeksu cywilnego będą najczęściej nieważne lub bezskuteczne.   Natomiast na mocy art. 519 Kodeksu cywilnego, osoba trzecia może wstąpić na miejsce dłużnika, który zostaje z długu zwolniony (przejęcie długu). Przejęcie długu zachodzi, gdy wskutek jakiegokolwiek zdarzenia prawnego dochodzi do wstąpienia osoby trzeciej w miejsce dłużnika i zwolnienia dotychczasowego dłużnika z długu. Przedmiotem przejęcia długu może być dług wynikający z zobowiązania solidarnego i przejmującym dług jednego z dłużników solidarnych może być zarówno osoba trzecia względem stron zobowiązania, jak i również inny dłużnik solidarny.   Z powyższych przepisów wynika, że nabywca przedsiębiorstwa w drodze darowizny może przejąć dług – jeśli takie są postanowienia stron umowy darowizny – dłużnika solidarnego, jakim jest zbywca przedsiębiorstwa. W przypadku przejęcia długu przez nabywcę przedsiębiorstwa powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z powołanymi powyżej przepisami ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.   Biorąc pod uwagę powyższe, przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego umowa darowizny zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, ponieważ podatkiem od czynności cywilnoprawnych objęte są umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy, co nie będzie miało miejsca w przypadku darowizny zorganizowanej części przedsiębiorstwa i solidarnej odpowiedzialności nabywcy i zbywcy zorganizowanej części przedsiębiorstwa za te obciążenia po dacie nabycia. W opisanym we wniosku zdarzeniu przyszłym dojedzie do sytuacji, w której nabywca (Wnioskodawczyni) odpowiada już za zobowiązania, w związku z czym nie będzie na siebie brała nowych zobowiązań.   Jednocześnie drugi ze wspólników jako zbywca nie zostanie zwolniony z odpowiedzialności za zobowiązania związane z prowadzeniem zorganizowanej części przedsiębiorstwa powstałe przed jego zbyciem.   Umowa darowizny nie będzie zawierać zapisów o przejęciu długu przez nabywcę. Wobec tego transakcja polegająca na nieodpłatnym przekazaniu zorganizowanej części przedsiębiorstwa Spółki cywilnej do indywidualnej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni, będącej jednym z dwóch wspólników tejże spółki cywilnej, nie będzie podlegać podatkowi od czynności cywilnoprawnych niezależnie od tego, czy w ramach przedsiębiorstwa Spółki cywilnej na rzecz obdarowanego przekazane zostają długi, ciężary i zobowiązania darczyńcy.   Ze zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawczyni otrzyma w darowiźnie od wspólnika spółki cywilnej (będącego jej córką) zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w skład którego mogą wejść m.in. długi, ciężary i zobowiązania. W kategorii zobowiązań mieszczą się m.in. należności i zobowiązania związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.   Na mocy planowanej umowy darowizny nie dojdzie do przejęcia zobowiązań, długów i ciężarów darczyńcy w rozumieniu art. 519 Kodeksu cywilnego i Wnioskodawczyni nie stanie się jedynym dłużnikiem w stosunku do tych długów, ciężarów i zobowiązań. Nabywca – obdarowany i zbywca – darczyńca będą ponosić odpowiedzialność solidarną za zobowiązania darczyńcy związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa (Spółki cywilnej) przez darczyńcę (zgodnie z art. 554 Kodeksu cywilnego).   Zatem jeżeli na podstawie umowy darowizny nie dojdzie do przejęcia zobowiązań, długów i ciężarów darczyńcy, ponieważ na mocy art. 554 Kodeksu cywilnego dotychczasowy wspólnik Spółki cywilnej (córka Wnioskodawczyni) – darczyńca nadal pozostanie zobowiązanym (dłużnikiem solidarnym) odpowiedzialnym za długi ciężary i zobowiązania związane z przedmiotem darowizny (przedsiębiorstwem), to umowa ta na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.   Na potwierdzenie stanowiska przywołała Pani także interpretację indywidualną.   Ocena stanowiska   Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.   Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.   Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.   W zakresie podatku od towarów i usług oraz podatku od spadków i darowizn zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.   W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji wskazuję, że interpretacje te zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację. Rozstrzygnięcia w nich zawarte co do zasady wiążą w sprawach, w których zostały wydane i nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego.   Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·         Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·         Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)      z zastosowaniem art. 119a; 2)      w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.   Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację   Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).   Podstawa prawna dla wydania interpretacji   Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.   Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.