0111-KDIB2-3.4015.191.2021.2.ŁSZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe   Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.   Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej   26 października 2021 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych darowizny zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Treść wniosku jest następująca:   Opis zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni jest obywatelem polskim i prowadzi działalność gospodarczą. Wnioskodawczyni jest aktywnym podatnikiem podatku od towarów i usług.   Wnioskodawczyni prowadząca działalność gospodarczą wraz z córką prowadzącą działalność gospodarczą, prowadzą wspólnie działalność gospodarczą w ramach spółki cywilnej (dalej: „Spółka cywilna”, „Spółka). W spółce nie ma innych wspólników. Spółka jest aktywnym podatnikiem podatku od towarów i usług.   Spółka cywilna jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług a przedmiotem prowadzonej działalności są: -        sprzedaż detaliczna drobnych wyrobów metalowych, farb i szkła prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 47.52.Z), -        sprzedaż detaliczna gier i zabawek prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 47.65.Z), -        sprzedaż detaliczna kosmetyków toaletowych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 47.75.Z), -        sprzedaż detaliczna kwiatów, roślin, nasion, nawozów, żywych zwierząt domowych, karmy dla zwierząt domowych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 47.76.Z), -        sprzedaż detaliczna pozostałych wyrobów prowadzona na straganach i targowiskach (PKD 47.89.Z), -        hotele i podobne obiekty zakwaterowania (PKD 55.10.Z), -        restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne (PKD 56.10.A), -        przygotowywanie i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering) (PKD 56.21.Z), -        pozostała usługowa działalność gastronomiczna (PKD 56.29.Z), -        wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.20.Z), -        fryzjerstwo i pozostałe zabiegi kosmetyczne (PKD 96.02.Z).   Na chwilę obecną w ramach działalność gospodarczej prowadzonej w ramach Spółki cywilnej utworzone zostały dwie zorganizowane części, z których każda z nich jest wyodrębniona na gruncie organizacyjnym oraz finansowym i funkcjonalny w taki sposób, że są w stanie stanowić oddzielne przedsiębiorstwo.   Pierwsza ze zorganizowanych części przedsiębiorstwa zajmuje się działalnością handlową –„Dział handlowy”. W ramach tej części przedsiębiorstwa prowadzona jest działalność handlowa w postaci sklepu z artykułami budowlanymi, farbami i wykończenia wnętrz. Działalność sklepu można określić za pomocą następujących kodów Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD): -        sprzedaż detaliczna drobnych wyrobów metalowych, farb i szkła prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 47.52.Z), -        sprzedaż detaliczna gier i zabawek prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 47.65.Z), -        sprzedaż detaliczna kosmetyków toaletowych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 47.75.Z), -        sprzedaż detaliczna kwiatów, roślin, nasion, nawozów, żywych zwierząt domowych, karmy dla zwierząt domowych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 47.76.Z), -        sprzedaż detaliczna pozostałych wyrobów prowadzona na straganach i targowiskach (PKD 47.89.Z).   Druga ze zorganizowanych części przedsiębiorstwa to oddział „Sala bankietowa”. W ramach tej części przedsiębiorstwa prowadzona jest działalność hotelowa i gastronomiczna, która została organizacyjnie i finansowo wydzielona od reszty przedsiębiorstwa Spółki cywilnej. Działalność sali bankietowej można określić za pomocą następujących kodów Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD): -        hotele i podobne obiekty zakwaterowania (PKD 55.10.Z), -        restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne (PKD 56.10.A), -        przygotowywanie i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering) (PKD 56.21.Z), -        pozostała usługowa działalność gastronomiczna (PKD 56.29.Z), -        wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.20.Z).   W ramach organizacji przedsiębiorstwa Spółki cywilnej zostały wyodrębnione składniki majątkowe i niemajątkowe potrzebne do prowadzenia oddzielnie sklepu oraz Oddziału „Sala bankietowa”. Każda ze zorganizowanych części przedsiębiorstwa już na obecnym etapie funkcjonuje w sposób od siebie wyodrębniony. W ramach Spółki prowadzona jest odrębna ewidencja środków trwałych potrzebnych do prowadzenie każdej z działalności. Istnieje również podział umów dotyczących każdej ze zorganizowanych części przedsiębiorstwa. W ramach spółki wyodrębnione zostały przychody z poszczególnych działalności, a każda z działalności posiada odrębną kasę fiskalną.   Aktualnie córka Wnioskodawczyni, będąca wspólnikiem spółki cywilnej, nie jest zainteresowana dalszym prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie Oddziału „Sali bankietowej” i zamierza się skoncentrować na prowadzeniu w ramach Spółki cywilnej wyłącznie działalności handlowej.   Wnioskodawczyni chce natomiast nadal kontynuować działalność gospodarczą Oddziału „Sala bankietowa” dotychczas prowadzoną w formie Spółki cywilnej, jednak już samodzielnie na własny rachunek w ramach jednoosobowej działalność gospodarczej, pod swoim imieniem i nazwiskiem i indywidualnym numerem identyfikacji podatkowej, jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.   Aby uzyskać możliwość prowadzenia działalności na bazie Zorganizowanej Części Przedsiębiorstwa oddziału „Sala bankietowa” dotychczas prowadzonej w ramach Spółki cywilnej, Wnioskodawczyni wraz z córką – wspólniczką zamierzają w niedalekiej przyszłości, dokonać nieodpłatnego przekazania w formie darowizny ww. zorganizowanej części przedsiębiorstwa na rzecz Wnioskodawczyni. Przekazanie nastąpi w formie aktu notarialnego i obejmie wszystko, co wchodzi w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa „Sala bankietowa” na dzień dokonania darowizny, w tym w szczególności: 1)      oznaczenie indywidualizujące zorganizowaną część przedsiębiorstwa; 2)      własność ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów; 3)      ogół praw i obowiązków wynikających z innych umów, w tym do korzystania z nieruchomości na podstawie umowy dzierżawy, 4)      należności i zobowiązania związane z prowadzeniem działalności w ramach zorganizowanej części przedsiębiorstwa; 5)      prawa i zobowiązania wynikające ze stosunku pracy i umów cywilnoprawnych, na podstawie których na rzecz Spółki cywilnej świadczone są czynności; 6)      księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.   Umowa darowizny zorganizowanej części przedsiębiorstwa będzie obejmować składniki majątkowe i niemajątkowe, które zostaną szczegółowo wymienione w umowie darowizny. W skład majątku Spółki cywilnej nie wchodzą nieruchomości. Natomiast działalność Oddziału „Sala bankietowa” prowadzona jest na nieruchomości dzierżawionej.   W związku z tym, że w ramach Spółki cywilnej prowadzona jest cały czas działalność może zdarzyć się, że w chwili zawierania umowy darowizny Spółka cywilna nie będzie miała należności i zobowiązań bieżących. Różny może być także stan magazynowy materiałów i towarów przeznaczonych do bieżącej sprzedaży towarów i świadczenia usług.   Pytanie w zakresie podatku od spadków i darowizn Czy czynność prawna polegająca na nieodpłatnym przekazaniu, na podstawie umowy darowizny, zespołu składników materialnych i niematerialnych opisanych jako oddział „Sala bankietowa”, uznawanych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa Spółki cywilnej prowadzonej przez dwóch wspólników – matkę oraz córkę, na rzecz Wnioskodawczyni – matki będzie korzystało ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn w przypadku spełnienia przesłanek z art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, tj. pod warunkiem zgłoszenia właściwemu organowi podatkowemu w wyznaczonym terminie faktu nabycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa na podstawie umowy darowizny? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)   Stanowisko Wnioskodawczyni W ocenie Wnioskodawczyni, czynność prawna pomiędzy Wnioskodawczynią (matką) i jej córką, prowadzącymi wspólnie działalność w ramach spółki cywilnej a Wnioskodawczynią (matką), polegająca na nieodpłatnym przekazaniu w formie darowizny składników materialnych i niematerialnych opisanych we wniosku jako oddział „Sala bankietowa”, uznawanych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa objętej wspólnością majątkową spółki cywilnej do majątku jednego ze wspólników – matki (Wnioskodawczyni), podlega przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jednak na podstawie art. 4a tej ustawy korzysta ze zwolnienia podatkowego, pod warunkiem zgłoszenia właściwemu organowi podatkowemu w wyznaczonym terminie faktu nabycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa i bez znaczenia jest fakt wspólności majątkowej w ramach spółki cywilnej.   Opisany przez Wnioskodawczynię zespół składników majątkowych i niemajątkowych wyodrębniony w ramach Spółki cywilnej jako Oddział „Sala bankietowa” stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług.   Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, zorganizowana część przedsiębiorstwa – rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.   Pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie zostało uregulowane w Kodeksie cywilnym, lecz określając jego składniki należy stosować odpowiednio przepisy dotyczące przedsiębiorstwa, tj. art. 551 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym przedsiębiorstwo jest to zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności: 1)      oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); 2)      własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; 3)      prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; 4)      wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; 5)      koncesje, licencje i zezwolenia; 6)      patenty i inne prawa własności przemysłowej; 7)      majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; 8)      tajemnice przedsiębiorstwa; 9)      księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.   Zgodnie z art. 552 Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.   Zgodnie natomiast z art. 554 Kodeksu cywilnego – nabywca przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego jest odpowiedzialny solidarnie ze zbywcą za jego zobowiązania związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa lub gospodarstwa, chyba że w chwili nabycia nie wiedział o tych zobowiązaniach, mimo zachowania należytej staranności.   Odpowiedzialność nabywcy ogranicza się do wartości nabytego przedsiębiorstwa lub gospodarstwa według stanu z chwili nabycia, a według cen w chwili zaspokojenia wierzyciela. Odpowiedzialności tej nie można bez zgody wierzyciela wyłączyć ani ograniczyć. W kwestii dopuszczalności rozporządzania przedmiotami stanowiącymi składniki majątku wspólnego wspólników spółki cywilnej należy wskazać, że dopuszczalne jest zawarcie umowy przez wspólników działających w ramach spółki cywilnej z jednym ze wspólników. W szczególności jeśli chodzi o umowy, których celem jest dokonanie przeniesienia własności.   W kwestii tej wypowiedział się Sąd Najwyższy w postanowieniu z 11 maja 2004 r. sygn. akt II CK 267/03. Sąd ten stwierdził, że: „Uprawnione jest zatem stanowisko, zgodnie z którym dopuszczalne jest dokonywanie przesunięć majątkowych pomiędzy majątkiem wspólnym wspólników spółki cywilnej a ich majątkami odrębnymi. Jednak, podobnie jak w odniesieniu do wspólności majątkowej małżeńskiej, przesunięcia takie muszą odpowiadać wymaganiom dotyczącym określonego rodzaju czynności prawnych prowadzących do przeniesienia prawa podmiotowego. (…) W sytuacji zatem, gdy wolą wspólników jest, aby określone prawo przestało być składnikiem majątku wspólnego, a stało się składnikiem majątku odrębnego lub majątków odrębnych, niezbędne jest dokonanie stosownej czynności prawnej lub rozwiązanie umowy spółki. Zgodnie bowiem z art. 875 § 1 KC, od chwili rozwiązania spółki do wspólnego majątku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych co oznacza, że współwłasność łączna rzeczy ulega przekształceniu we współwłasność ułamkową. Jednocześnie należy zasygnalizować dwie kwestie. Po pierwsze, okoliczność, że po obu stronach czynności prawnej będą występować te same podmioty, nie stoi na przeszkodzie jej dokonania, gdyż podmioty te występują w różnych rolach. Po drugie, wśród uprawnień współwłaściciela, zwłaszcza w ramach współwłasności łącznej, nie występuje uprawnienie do przekształcenia charakteru prawnego tej współwłasności w drodze jednostronnego oświadczenia woli. Uprawnienie do dokonania zmian w sferze stosunków własnościowych w drodze jednostronnego oświadczenia woli musiałoby wynikać z wyraźnego przepisu ustawy”.   Pogląd ten podzielany jest w sposób jednolity przyjmowany przez doktrynę, wskazując iż: „Zakaz z art. 863 § 2 KC nie sprzeciwia się rozporządzeniu wspólnym majątkiem wspólników przez przeniesienie wszystkich lub niektórych składników majątkowych na rzecz majątków osobistych lub innych majątków odrębnych poszczególnych wspólników, jeżeli następuje ono nie jednostronnie, ale w drodze czynności prawnej wszystkich wspólników.” (Kodeks cywilny. Komentarz, red. dr hab. Konrad Osajda, Rok wydania: 2019, Wydawnictwo: C.H.Beck, Wydanie: 23). Podobnie, m.in. red. Prof. dr hab. Edward Gniewek, i prof. dr hab. Piotr Machnikowski „Kodeks cywilny. Komentarz, Rok wydania: 2016, Wydawnictwo: C.H.Beck”.   Biorąc powyższe pod uwagę, opisane we wniosku przekazanie majątku może być dokonane w formie umowy darowizny, ponieważ na jej podstawie dojdzie do nieodpłatnego przekazania składników majątkowych i niemajątkowych (winno być: materialnych i niematerialnych) z majątku wspólnego wspólników cywilnych do majątku tylko jednego ze wspólników, którego majątek ulegnie zwiększeniu kosztem majątku drugiego wspólnika.   Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2021 r. poz. 1043) – podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.   Ze względu na brak definicji pojęcia „darowizny” w ustawie o podatku od spadków i darowizn, należy w tym zakresie odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.).   Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.   Istotną więc cechą darowizny jest jej bezpłatny charakter. Oznacza to, że druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Przedmiotem darowizny mogą być rzeczy oraz zbywalne prawa majątkowe.   Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn – obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych. Obowiązek podatkowy, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn, powstaje – przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.   W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego.   W ustawie o podatku od spadków i darowizn nie podano definicji długów i ciężarów. Jednak Ustawodawca w art. 7 ust. 2 i 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn przykładowo wylicza przypadki, które stanowią długi i ciężary. Oznacza to, iż długi i ciężary w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowią katalog otwarty. Pojęcie „długów” w rozumieniu tego artykułu obejmuje wszelkie pieniężne roszczenia cywilnoprawne związane z przedmiotem nabycia, do których poniesienia zobowiązany jest nabywca. Równowartość tych roszczeń podlega potrąceniu od jego wartości. „Ciężarem” natomiast jest inne niż dług obciążenie nabytej rzeczy lub prawa, które w chwili nabycia zmniejsza jego wartość rynkową, np. hipoteka. Odliczenie długów i ciężarów jest wyrazem istoty (elementem konstrukcyjnym) podatku od spadków i darowizn, polegającej na opodatkowaniu przyrostu czystej wartości majątku podatnika.   Zasadą jest, że wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw (art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn).   W myśl art. 8 ust. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn – wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia powstania obowiązku podatkowego.   Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn – opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę, od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej 9.637 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej.   Artykuł 14 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi, że – wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca. Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe (art. 14 ust. 2 powołanej ustawy). W myśl art. 14 ust. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn – do poszczególnych grup podatkowych zalicza się: 1)  do grupy I – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów; 2)  do grupy II – zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych; 3)  do grupy III – innych nabywców.   Stosownie do treści art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn – zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli: 1)  zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz 2)  w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat, poprzedzających rok. w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 – udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.   Powyższe zwolnienie znajduje zastosowanie do nabywców, którzy w chwili nabycia posiadają obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub miały miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium takiego państwa (art. 4 ust. 4 ww. ustawy).   W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej (art. 4a ust. 3 ww. ustawy).   Przy czym, w myśl art. 4a ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn – obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy: 1) wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub 2)  nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.   Jak wynika zatem z wyżej powołanych przepisów prawa, nabycie w drodze umowy darowizny rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej powyżej kwoty 9.637 zł, dokonane przez osoby wymienione w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadkówi darowizn, jest zwolnione z podatku od darowizny, jeżeli zostaną spełnione łącznie warunki wymienione w art. 4a ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.   Stosunki majątkowe pomiędzy wspólnikami spółki cywilnej zostały uregulowane w ustawie Kodeks cywilny.   Skoro planowane nieodpłatne przekazanie zorganizowanej część przedsiębiorstwa prowadzonego w ramach Spółki cywilnej przez Wnioskodawczynię oraz jej córkę do majątku Wnioskodawczyni prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą, ma być dokonane na podstawie umowy darowizny, to nabycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa przez Wnioskodawczynię tytułem darowizny, będzie objęte regulacją przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn i będzie skutkować powstaniem obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn na zasadach przewidzianych dla osób zaliczonych do I grupy podatkowej.   Powyższe nabycie może jednak korzystać ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, jeżeli zostaną spełnione łącznie warunki wymienione w powołanych wyżej przepisach art. 4 ust. 4 i art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.   Dla sposobu rozliczenia podatku od spadków i darowizn znaczenie ma stopień pokrewieństwa darczyńcy i obdarowanego. W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z wstępnym (matką) i zstępnym (córką), a więc osobami zaliczanymi do 1 grupy podatkowej.   W związku z powyższym, Wnioskodawczyni  stoi na stanowisku, że czynność prawna między matką i córką, polegająca na nieodpłatnym przekazaniu w formie darowizny zorganizowanej części przedsiębiorstwa Spółki cywilnej prowadzonej wspólnie i wyłącznie przez matkę i córkę do indywidualnej działalności gospodarczej jednego wspólnika – matki podlega przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, jednak na podstawie art. 4a tej ustawy korzysta ze zwolnienia podatkowego pod warunkiem zgłoszenia właściwemu organowi podatkowemu w wyznaczonym terminie faktu nabycia przedsiębiorstwa i bez znaczenia jest fakt wspólności majątkowej w ramach spółki cywilnej.   Na potwierdzenie stanowiska przywołała Pani także interpretacje indywidualne.   Ocena stanowiska   Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.   Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.   Dodatkowe informacje   Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.   W zakresie podatku od towarów i usług oraz podatku od czynności cywilnoprawnych będą wydane odrębne rozstrzygnięcia.   W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji wskazuję, że interpretacje te zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację. Rozstrzygnięcia w nich zawarte co do zasady wiążą w sprawach, w których zostały wydane i nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego.   Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·         Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·         Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)      z zastosowaniem art. 119a; 2)      w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.   Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację   Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).   Podstawa prawna dla wydania interpretacji   Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.   Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 w zw. z art. 14r § 5 Ordynacji podatkowej.