0111-KDIB2-3.4015.2.2022.2.JKU

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe   Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.   Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej   4 stycznia 2022 r. wpłynął Pani wniosek z 4 stycznia 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Wniosek dotyczy m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych darowizny wierzytelności oraz środków pieniężnych otrzymanej od ojca. Treść wniosku jest następująca:   Opis zdarzenia przyszłego   Jest Pani obywatelką Niemiec i posiada Pani miejsce stałego pobytu w Polsce. Podlega Pani w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce. Pani ojciec, niemiecki rezydent podatkowy, planuje dokonać darowizny na Pani rzecz. Darowizna będzie obejmować środki pieniężne oraz wierzytelność z tytułu pożyczki udzielonej spółce lub osobie fizycznej. Środki pieniężne zostaną przekazane na Pani rachunek bankowy. Wartość majątku nabytego łącznie od ojca w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym nastąpi dokonanie darowizny doliczona do wartości darowizny przekroczy kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Umowa darowizny nie zostanie zawarta w formie aktu notarialnego i w tej formie nie zostanie złożone oświadczenie woli jednej ze stron. Darowizna będzie podlegała opodatkowaniu w Niemczech.   Otrzymana przez Panią darowizna powiększy Pani majątek osobisty. Zarówno otrzymane środki pieniężne, jak i wierzytelność z tytułu pożyczki, nie będą składnikami majątku związanymi z prowadzoną przez Panią działalnością gospodarczą. Spłata wierzytelności nabytej w drodze darowizny nastąpi już na rzecz nowego wierzyciela, tj. na rzecz Pani. Możliwe jest, że spółka lub osoba fizyczna (przyszły dłużnik) udzieli Pani pożyczki. W takim przypadku będzie mogło dojść do potrącenia Pani wierzytelności (nabytej w drodze darowizny) z wierzytelności spółki lub osoby fizycznej wobec Pani. Możliwe jest również, że w okresie posiadania niespłaconej lub spłaconej częściowo wierzytelności Pani rezydencja podatkowa ulegnie zmianie (tj. przestanie Pani podlegać w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania).   Pytanie dotyczące podatku od spadków i darowizn Czy otrzymanie przez Panią darowizny od ojca będzie wiązało się z obowiązkiem zapłaty podatku od spadków i darowizn? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) Pani stanowisko w sprawie W Pani ocenie, otrzymanie przez Panią darowizny od ojca, zarówno w części obejmującej środki pieniężne, jak i wierzytelność, nie będzie wiązało się z obowiązkiem zapłaty podatku od spadków i darowizn, jeżeli dopełni Pani obowiązków, o których mowa w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi od spadków i darowizn, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Polski lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Polski tytułem darowizny.   Zgodnie z art. 2 ww. ustawy, nabycie rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, jeżeli w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Polski.   Ponadto, przywołując treść art. 4a ust. 1 pkt 1 i pkt 2, 4a ust. 4 pkt 2 oraz art. 4 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn wskazała Pani, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym darowizna, którą ma Pani otrzymać obejmować będzie środki pieniężne oraz wierzytelność z tytułu pożyczki udzielonej spółce lub osobie fizycznej. Środki pieniężne zostaną przekazane na Pani rachunek bankowy. Wierzytelność jest prawem majątkowym, które daje wierzycielowi uprawnienie do otrzymania od dłużnika świadczenia wynikającego z łączącego strony stosunku prawnego. Zarówno w przypadku uznania, że darowana wierzytelność jest prawem majątkowym wykonywanym na terytorium Polski, jak i uznania, że jest ona prawem majątkowym wykonywanym za granicą, darowizna ta, podobnie jak darowizna środków pieniężnych, będzie wchodziła w zakres opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn (darowizna prawa majątkowego wykonywanego za granicą podlegałaby ustawie o podatku od spadków i darowizn, gdyż ma Pani miejsce stałego pobytu w Polsce).   Wobec powyższego, Pani zdaniem, dla celów uzyskania interpretacji nie ma konieczności przesądzania o miejscu wykonywania tego prawa majątkowego.   Skoro darowizna, zarówno w części obejmującej środki pieniężne, jak i wierzytelność, będzie wchodziła w zakres opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn, to możliwe jest jednocześnie zastosowanie do niej wskazanych powyżej zwolnień, gdyż do darowizny dojdzie pomiędzy córką (Panią) a jej ojcem, tj. dojdzie do nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych przez zstępną (Panią).   W Pani ocenie, ma Pani prawo do skorzystania ze wskazanych zwolnień, gdyż w chwili nabycia darowizny będzie spełniała warunki, o których mowa w art. 4 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn (posiada Pani obywatelstwo jednego państw członkowskich Unii Europejskiej oraz ma miejsce zamieszkania na terytorium Polski).   Umowa darowizny nie zostanie zawarta w formie aktu notarialnego i w tej formie nie zostanie złożone oświadczenie woli jednej ze stron. W konsekwencji, w odniesieniu do darowizny wierzytelności zwolnienie będzie miało zastosowanie pod warunkiem zgłoszenia nabycia własności prawa majątkowego właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego. Natomiast w odniesieniu do darowizny środków pieniężnych zwolnienie będzie miało zastosowanie pod warunkiem zgłoszenia nabycia środków pieniężnych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego oraz udokumentowania przez Panią otrzymania dowodem przekazania ich na Pani rachunek płatniczy, na Pani rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.   Podsumowując, w Pani ocenie, otrzymanie darowizny od ojca, zarówno w części obejmującej środki pieniężne, jak i wierzytelność, nie będzie wiązało się z obowiązkiem zapłaty podatku od spadków i darowizn, jeżeli dopełni Pani obowiązków, o których mowa w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.   Na potwierdzenie swojego stanowiska powołała się Pani na interpretację podatkową.   Ocena stanowiska   Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.   Uzasadnienie interpretacji indywidualnej   Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043): podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny i  polecenia darczyńcy.   Stosownie d o treści art. 2 ww. ustawy : nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.   Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego względu, celem ustalenia tej definicji, należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.  – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm).    W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego : przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.   Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 cyt. Kodeksu : oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie to ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia  w zamian za uczynioną darowiznę. Do zawarciu umowy darowizny podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli obdarowanego  o przyjęciu darowizny. Przedmiotem darowizny mogą być zarówno rzeczy jak i prawa majątkowe.   Pod pojęciem praw majątkowych, o których mowa w ustawie o podatku od spadków i darowizn ustawodawca rozumie m.in. prawa majątkowe wynikajace ze stosunków zobowiązaniowych.   Natomiast wierzytelność jest to przysługujące wierzycielowi wobec dłużnika uprawnienie do żądania spełnienia świadczenia z określonego stosunku zobowiązaniowego. Wierzytelność stanowi więc podstawę roszczeń kierowanych wobec drugiej strony stosunku obligacyjnego. Jest to swego rodzaju prawo podmiotowe istniejące po stronie wierzyciela, składające się z szeregu uprawnień węższych, funkcjonalnie ze sobą powiązanych. Powyższe oznacza, że zawierając umowę darowizny wierzytelności przysługującej darczyńcy wobec wierzyciela, obdarowany – na mocy tej umowy – nabywa prawo majątkowe, dające mu podstawę do wystąpienia z roszczeniem wobec wierzyciela o spełnienie określonego świadczenia. Instytucję przeniesienia (cesji) wierzytelności regulują przepisy art. 509-518 Kodeksu cywilnego.   Zgodnie z art. 509 § 1 Kodeksu cywilnego: wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba, że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.   Przeniesienie wierzytelności jest swoistą konstrukcją prawną, przewidzianą w ogólnych zasadach zobowiązań prowadzącą do zmiany osoby wierzyciela podczas, gdy przedmiot zobowiązania pozostaje ten sam. Umowy cesji wierzytelności należą do czynności prawnych rozporządzających o skutkach zbliżonych do umowy przenoszącej własność. Dodać należy, że cesja nie ma formy samoistnej umowy, dlatego też dla jej realizacji musi być dokonana czynność cywilnoprawna, na podstawie której nastąpi przeniesienie wierzytelności.   Z treści art. 510 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że: czynnością stanowiącą podstawę cesji może być umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inne umowy zobowiązujące do przeniesienia wierzytelności.   Jak z powyższego wynika umowa cesji może przyjąć formę darowizny, jeżeli posiada cechy darowizny, tzn. oświadczenie darczyńcy (darczyńców) o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny oraz cesja dokonywana jest bezpłatnie – kosztem majątku cedenta (darczyńcy), a cesjonariusz (obdarowany) nie jest zobowiązany do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za dokonaną cesję.   Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn : obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.   Jak wynika z treści art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy: obowiązek podatkowy powstaje, przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń. Stosownie do treści art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn: opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę, od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej 9.637 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej. Zgodnie z treścią art. 9 ust. 2 ww. ustawy: jeżeli nabycie własności rzeczy i praw majątkowych od tej samej osoby następuje więcej niż jeden raz, do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych od tej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat poprzedzających rok,  w którym nastąpiło ostatnie nabycie. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy  i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie. Jak wynika z art. 14 ust. 1, ust. 2 oraz ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn: wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca. Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe. Do I grupy podatkowej zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i  teściów. Art. 15 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi, że: podatek oblicza się od nadwyżki podstawy opodatkowania ponad kwotę wolną od podatku, według skali od nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej: -      od kwoty do 10.278 zł – 3%, -      dla kwot w przedziale 10.278 a 20.556 zł – 308 zł 30 gr i 5% nadwyżki ponad 10.278 zł, -      dla kwot powyżej 20.556 zł – 822 zł 20 gr i 7% nadwyżki ponad 20.556 zł. W myśl natomiast art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn : zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli: 1)    zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia  – w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz 2)    w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1  – udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.   Zgłoszenie o nabyciu rzeczy i praw majątkowych powinno być dokonane na formularzu SD-Z2 określonym przez Ministra Finansów w rozporządzeniu z dnia 20 listopada 2015 r. w sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych (Dz.U. z 2015 r.  poz. 2060).   W myśl art. 4a ust. 4 ww. ustawy: obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy: 1)      wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty określonej w art. 9  ust. 1 pkt 1 lub 2)      nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.   Jak wynika z art. 4 ust. 4 cyt. ustawy: wyżej wymienione zwolnienie stosuje się, jeżeli w chwili nabycia nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium takiego państwa.   Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że jest Pani obywatelką Niemiec i posiada Pani miejsce stałego pobytu w Polsce. Podlega Pani w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Pani ojciec, niemiecki rezydent podatkowy, planuje dokonać darowizny na Pani rzecz. Darowizna będzie obejmować środki pieniężne oraz wierzytelność z tytułu pożyczki udzielonej spółce lub osobie fizycznej. Środki pieniężne zostaną przekazane na Pani rachunek bankowy. Wartość majątku nabytego łącznie od ojca w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym nastąpi dokonanie darowizny doliczona do wartości darowizny przekroczy kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.   W celu ustalenia, czy w opisanej we wniosku sytuacji spełnione są warunki do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania trzeba przeanalizować przesłanki wskazane w przepisach prawa.   Z treści przepisu art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, że: 1) w przypadku gdy przedmiotem darowizny są środki pieniężne, dla skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania konieczne jest spełnienie trzech warunków:    - otrzymanie darowizny od jednej z osób wymienionych w tym przepisie;    - złożenie w terminie 6 miesięcy zgłoszenia o nabyciu własności środków pieniężnych (poza sytuacją przewidzianą w art. 4a ust. 4 ustawy, która nie ma tutaj miejsca);    - udokumentowanie otrzymania środków pieniężnych dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym. 2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia w drodze darowizny są wierzytelności, dla skorzystania ze zwolnienia niezbędne jest:    - otrzymanie darowizny od jednej z osób wymienionych w tym przepisie;    - zgłoszenie nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego.   W przypadku darowizny środków pieniężnych warunkiem niezbędnym do skorzystania z omawianego zwolnienia – jak już wyżej wskazano – jest m.in. fakt udokumentowania przez obdarowanego ich otrzymania dowodem przekazania na swój rachunek bankowy albo rachunek prowadzony przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową lub przekazem pocztowym. Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że darowizna środków pieniężnych oraz praw majątkowych (wierzytelności) podlega co do zasady opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn zgodnie z art. 1  ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Jednakże, skoro opisana we wniosku darowizna zostanie zawarta pomiędzy osobami wymienionymi w zamkniętym katalogu określonym w art. 4a ust.1 ustawy o podatku od spadków i darowizn (tj. pomiędzy Panią i jej wstępnym), tym samym będzie ona korzystać ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 4a powołanej ustawy o podatku od spadków i darowizn, przy spełnieniu warunków, o których mowa w tym przepisie.   Dodatkowe informacje   Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy   z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.   Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację   Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo  o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej  (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).   Podstawa prawna dla wydania interpretacji   Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.