0111-KDIB3-1.4012.1013.2021.2.AB

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą polegającą na wynajmie lokali, w proporcji ustalonej na podstawie współczynnika powierzchni nieruchomości wykorzystywanej do działalności podlegającej i nie podlegającej zwolnieniu od podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 29 listopada 2021 r. wpłynął Pani wniosek z 23 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą polegającą na wynajmie lokali, w proporcji ustalonej na podstawie współczynnika powierzchni nieruchomości wykorzystywanej do działalności podlegającej i nie podlegającej zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem: z 18 lutego 2022 r. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Jest Pani polskim rezydentem podatkowym o nieograniczonym obowiązku podatkowym. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Usługowe (…). Jest Pani podatnikiem podatku od osób fizycznych oraz czynnym podatnikiem podatku VAT. Prowadzi Pani akredytowany ośrodek szkolenia kierowców oraz wynajmuje lokale znajdujące się w nieruchomości położonej przy ulicy (…). Podatnik spełnia wymogi z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Otrzymała Pani akredytację kuratora oświaty, co implikuje możliwość korzystania ze zwolnienia przedmiotowego, z art. 43 ust. 29 punktu b ustawy o podatku od towarów i usług, od przychodów uzyskiwanych z działalności ośrodka szkolenia kierowców. Zgodnie z aktem notarialnym, Repertorium (…), z Kancelarii (…) dnia (...) 2019 r. nabyła Pani w drodze zakupu nieruchomość położoną w (…), nr ewidencyjny działki 1 o obszarze (...) ha na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Budynek ma łączną powierzchnię (...) m2, wszystkie pomieszczenia mają wysokość powyżej 2,20 m. Zgodnie z obecnym stanem, (...) m2 jest przeznaczone pod działalność gospodarczą związaną z ośrodkiem szkolenia kierowców, tj. pomieszczenie administracyjne oraz sala wykładowa. Działalność ta korzysta ze zwolnienia przedmiotowego od VAT. Pozostała część budynku, tj. (...) m2 (79%), jest przedmiotem umów najmu z innymi podmiotami, a więc jest przeznaczona pod działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.   W uzupełnieniu wskazała Pani, że: Ad.1. Po zakupie w 2019 r. nieruchomość była wykorzystywana do wynajmu użytkowego, z czego tylko 50% lokali było wynajętych, a 50% lokali pozostawało bez wynajmu. Wskazała Pani, iż obecnie 70% nieruchomość jest wykorzystywana jako wynajem lokali użytkowych, a 30% lokali pozostaje bez wynajmu. Wskazała Pani, iż zarówno bezpośrednio po zakupie jak i obecnie, część lokali jest wykorzystywana przez Panią do prowadzenia działalności, która to jest zwolniona od podatku od towarów i usług (…). Ad.2. Wskazała Pani, iż budynek posiada 18 lokali użytkowych oraz 4 lokale mieszkalne. Obecnie,  wynajmuje Pani 0 lokali mieszkalnych na cele mieszkalne oraz 0 lokali mieszkalnych na cele użytkowe. Lokali użytkowych obecnie wynajmuje 15 na cele użytkowe. W przyszłości planuje Pani przekształcić lokale mieszkalne w lokale użytkowe, co będzie się wiązało z poniesieniem znacznych nakładów na przekształcenie i przystosowanie lokali mieszkalnych w użytkowe. Ad.3 Wskazała Pani, iż pytanie dotyczy wydatków związanych z bieżącą eksploatacją budynku oraz wydatków na ulepszenia budynku. W stwierdzeniu tym zawierają się zarówno bieżące remonty wewnętrzne i zewnętrzne. Ad.4. Wskazała Pani, iż jest w stanie przyporządkować wydatki poniesione na część budynku wykorzystywaną wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Ad.5. Wskazała Pani, iż jest w stanie przyporządkować wydatki poniesione na część budynku wykorzystywaną wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług. Ad.6. Wskazała Pani, iż jest w stanie wyodrębnić koszty na podstawie wyliczenia metrów wynajętych lokali.   Pytanie Czy Wnioskodawca w zakreślonym stanie faktycznym zgodnie z art. 86 ust 1 ustawy o podatku od towarów i usług ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą polegającą na wynajmie lokali, tj. odliczenie podatku od towarów i usług w wysokości wynikającej z faktur za wydatki poczynione na rzecz nieruchomości położonej przy ulicy (…), w proporcji ustalonej na podstawie współczynnika powierzchni nieruchomości wykorzystywanej do działalności podlegającej i nie podlegającej zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 29 punktu b? Pani stanowisko w sprawie Pani zdaniem w zakreślonym stanie faktycznym, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług wprost proporcjonalnie do powierzchni budynku przeznaczonej na działalność gospodarczą, do której nie stosuje się zwolnienia z art. 43 ust. 29 punktu b u.p.t.u. Prawo do odliczenia podatku od wartości dodanej, a używając nomenklatury podatkowej, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jest zasadniczym prawem podatnika, co koreluje z konstrukcją podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej. Możliwość odliczenia podatku naliczonego zapobiega kumulowaniu się podatku w cenie towarów i usług przy przechodzeniu przez kolejne etapy obrotu gospodarczego. Podatek od wartości dodanej w swoim założeniu jest podatkiem neutralnym w odniesieniu do przedsiębiorcy, a możliwość odliczenia naliczonego podatku nie jest przywilejem czy ulgą, a podstawowym elementem, który wynika wprost z istoty podatku. Zdanie takie popiera wyrok TSUE C-439/04 (połączony ze sprawą C-440/04). W treści znajduje się pogląd, iż „system odliczeń ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru podatku VAT należnego lub zapłaconego w ramach jego działalności gospodarczej. Wspólny system podatku VAT gwarantuje w ten sposób w zakresie ciężaru podatkowego neutralność jakiejkolwiek działalności gospodarczej - niezależnie od jej celu lub wyników - pod warunkiem, że co do zasady podlega ona sama podatkowi VAT”. Pani zdaniem w przedstawionym stanie faktycznym możliwe jest odliczenie 79% naliczonego podatku od towarów i usług, co odpowiada wykorzystywanemu metrażowi budynku przy ulicy (…) na działalność gospodarczą niepodlegającą zwolnieniu przedmiotowemu od podatku od towarów i usług. Ocena stanowiska Stanowisko, które Pani przedstawiła we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w  art.  86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.  z  2021  r., poz. 685, ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”. W myśl tego przepisu: W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do  obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art.  114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy: Kwotę podatku naliczonego stanowi: 1) suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: a) nabycia towarów i usług, b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi. Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.  odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z  których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Tak skonstruowana zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie  są  w  ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich  wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych. Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 90 ustawy. Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy: W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do  wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do  obniżenia kwoty podatku należnego. Z treści art. 90 ust. 2 ustawy o VAT wynika: Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do  których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z  zastrzeżeniem ust. 10. Stosownie do art. 90 ust. 3 wyżej cytowanej ustawy: Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo. Przepis art. 90 ust. 4 ustawy stanowi, że: Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na  podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w  odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do  najbliższej liczby całkowitej. W świetle art. 90 ust. 5 ustawy o VAT: Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na  potrzeby jego działalności. Zgodnie z art. 90 ust. 6 ustawy: Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu z tytułu transakcji dotyczących: 1) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji     finansowych; 2) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim transakcje      te mają charakter pomocniczy. Jak stanowi art. 90 ust. 8 ustawy: Podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy niż 30 000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego, w formie protokołu. W oparciu o art. 90 ust. 9 ustawy o VAT: Przepis ust. 8 stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna. W tym miejscu wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 90 ust. 9a ustawy o VAT: Przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2-6 do obrotu nie wlicza się kwoty podatku. Jak stanowi art. 90 ust. 10 ustawy powołanej powyżej ustawy: W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8: 1)    przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%; 2)    nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.   Przepisy zawarte w art. 90 ustawy regulują kwestie związane z prawem do odliczenia podatku naliczonego w sytuacji, gdy podatnik nabyte towary i usługi wykorzystuje zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje. Z tym, że przez „czynności w związku z którymi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego” należy rozumieć czynności zwolnione od podatku. Przepis art. 90 ustawy określa dla ww. sytuacji zasady proporcjonalnego odliczenia podatku naliczonego w ciągu roku podatkowego na podstawie obrotów osiągniętych w poprzednim roku podatkowym.   Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.   W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.   Działalność gospodarcza, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.   Podsumowując tą część, wskazać należy, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o  kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione dwa warunki: -        odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, -        towary i usługi, z  których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.   Uprawnienie do dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie przysługuje natomiast w przypadku nabycia towarów i usług, które nie są  wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich  wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.   W związku z powyższym wskazać należy, że w celu odliczenia podatku naliczonego, w  pierwszej kolejności wnioskodawca winien przyporządkować ponoszone wydatki (dokonane zakupy) do poszczególnych rodzajów wykonywanych czynności czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji dokonanych zakupów jako służących wyłącznie czynnościom zwolnionym lub wyłącznie czynnościom opodatkowanym.   Wskazać należy, że jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, to podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku naliczonego związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych wyłącznie do wykonywania czynności zwolnionych z opodatkowania oraz niepodlegających temu podatkowi.   Z opisu sprawy wynika, że jest Pani czynnym podatnikiem podatku VAT. Prowadzi Pani akredytowany ośrodek szkolenia kierowców oraz wynajmuje lokale znajdujące się w nieruchomości. Podatnik spełnia wymogi z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Otrzymała Pani akredytację kuratora oświaty, co implikuje możliwość korzystania ze zwolnienia przedmiotowego, z art. 43 ust. 29 punktu b ustawy o podatku od towarów i usług, od przychodów uzyskiwanych z działalności ośrodka szkolenia kierowców. Dnia (...) 2019 r. nabyła Pani w drodze zakupu nieruchomość na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Budynek ma łączną powierzchnię (...) m2. Zgodnie z obecnym stanem, (...) m2 jest przeznaczone pod działalność gospodarczą związaną z ośrodkiem szkolenia kierowców, tj. pomieszczenie administracyjne oraz sala wykładowa. Działalność ta korzysta ze zwolnienia przedmiotowego od VAT. Pozostała część budynku, tj. (...) m2 (79%), jest przedmiotem umów najmu z innymi podmiotami, a więc jest przeznaczona pod działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wskazała Pani, iż jest w stanie przyporządkować wydatki poniesione na część budynku wykorzystywaną wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz jest Pani w stanie przyporządkować wydatki poniesione na część budynku wykorzystywaną wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług. Wskazała Pani, iż jest w stanie wyodrębnić koszty na podstawie wyliczenia metrów wynajętych lokali.   Wątpliwości Pani dotyczą prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku wydatkami związanymi z bieżącą eksploatacją budynku oraz wydatków na ulepszenia budynku w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą polegającą na wynajmie lokali, w proporcji ustalonej na podstawie współczynnika powierzchni nieruchomości wykorzystywanej do działalności podlegającej i nie podlegającej zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 29 punktu b.   Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości, należy zauważyć, że obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, przysługuje prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych wyłącznie ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności zwolnionych lub niepodlegających temu podatkowi.   W sytuacji, gdy przyporządkowanie dokonanych zakupów do poszczególnych rodzajów działalności nie jest możliwe, a zakupy służą zarówno do celów wykonywanych przez podatnika w ramach działalności gospodarczej czynności zwolnionych jak i opodatkowanych, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 90 ustawy.   Przedstawione we wniosku okoliczności wskazują, że w przedmiotowym budynku, który wykorzystywany jest równocześnie do czynności zwolnionych (przeznaczone pod działalność gospodarczą związaną z ośrodkiem szkolenia kierowców - działalność ta jak Pani wskazuje korzysta ze zwolnienia przedmiotowego od VAT) oraz czynności opodatkowanych (umów najmu z innymi podmiotami, a więc działalność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT). Jest Pani, w stanie przyporządkować wydatki poniesione na część budynku wykorzystywaną wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz przyporządkować wydatki poniesione na część budynku wykorzystywaną wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług. Wyodrębnienie kosztów odbywa się  na podstawie wyliczenia metrów wynajętych lokali.   Odnosząc się do tego wskazania wyjaśnić należy, że przyjęta przez Panią metoda przyporządkowania według „klucza powierzchniowego” na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (art. 90 ust. 1 i następne) nie stanowi bezpośredniej alokacji, lecz jest metodą szacunkową. Skoro więc wskazuje Pani na możliwość przyporządkowania według powierzchni (wyliczenia metrów wynajętych lokali) to oznacza to, że nie jest Pani wstanie określić, jaka część podatku naliczonego jest bezpośrednio związana ze sprzedażą opodatkowaną.   W sytuacjach, w których nie da się wyodrębnić kwot podatku związanych z czynnościami opodatkowanymi oraz związanych z czynnościami zwolnionymi, podatnik w oparciu o regulacje art. 90 ustawy, ma prawo skorzystać z odliczenia proporcjonalnego, w przypadku którego część podatku podlegającego odliczeniu ustala się za pomocą proporcji opartej na strukturze sprzedaży. W art. 90 ust. 3 ustawy ustawodawca jednoznacznie określił, w jaki sposób należy ustalić proporcję, według której następnie należy dokonywać odliczeń. Z regulacji tej jednoznacznie wynika, że ustawodawca przewidział tylko metodę obrotową. Proporcja ta opiera się wyłącznie na kwotach obrotów osiągniętych bądź szacowanych.   Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa oraz okoliczności sprawy, z których wynika jednoznacznie, że budynek jest wykorzystywany przez Panią zarówno do celów opodatkowanej działalności gospodarczej jak i do działalności zwolnionej, to przysługuje Pani  prawo do odliczenia części podatku naliczonego wyłącznie w zakresie, w jakim te  towary i usługi służą/będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, z zastosowaniem proporcji wyliczonej zgodnie art. 90 ust. 2 i 3 ustawy. Prawo to  będzie przysługiwało Pani pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wynikających z art. 88 ustawy o VAT.   Zatem Pani stanowisko jest nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Pani do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są  przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o  postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na  adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co  do  zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).