0111-KDIB3-1.4012.1044.2021.1.MSO

Interpretacja indywidualna  – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 10 grudnia 2021 r. wpłynął Pani wniosek z 27 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący zwolnienia z podatku od towarów i usług czynności przekazania przez Panią kwot pozyskanych z tytułu sprzedaży na Giełdzie Towarowej Energii świadectw efektywności energetycznej w związku z realizacją umowy zawartej ze Zleceniodawcą w  zakresie pośredniczenia w obrocie towarami giełdowymi. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od (…) 2016 roku do nadal w zakresie architektury PKD 71.11.Z oraz inżynierii i związanej z nią doradztwem technicznym PKD 71.12.Z. Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku od  towarów i usług. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje czynności polegające na opracowywaniu audytów energetycznych i audytów efektywności energetycznej zgodnie z Ustawą termomodernizacyjną i Ustawą efektywności energetycznej oraz zgodnie z Rozporządzeniami na podstawie tych ustaw oraz wykonywaniem projektów budowlanych na podstawie prawa budowlanego. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie otrzymanych zleceń od Zleceniodawców pozyskuje świadectwa efektywności energetycznej, tzw. białe certyfikaty. Wnioskodawca na podstawie zawartych pisemnych i ustnych umów pośrednictwa w obrocie towarami giełdowymi ze Zleceniodawcami za określonym wynagrodzeniem w imieniu własnym lecz na rachunek Zleceniodawcy przeprowadza wszelkie działania w celu pozyskania tzw. białych certyfikatów. Firma Wnioskodawcy wykonuje dla Zleceniodawców audyty efektywności energetycznej oraz sporządza niezbędną dokumentację zgodnie z obowiązującymi aktami prawnymi oraz praktyką Urzędu Regulacji Energii dla danego przedsięwzięcia. Wnioskodawca jest zobowiązany w umowie ze Zleceniodawcami do podejmowania i terminowego wykonania wszelkich niezbędnych czynności występując jako pełnomocnik Zleceniodawców celem osiągnięcia końcowego rezultatu zamierzonych dla Zleceniodawcy działań tj. uzyskanie środków finansowych z tytułu uzyskania świadectw efektywności energetycznej i ich sprzedaży na Towarowej Giełdzie Energii. Dodać należy, że podmiotem widniejącym na świadectwach efektywności energetycznej, na rzecz którego zostało ono wydane jest firma Wnioskodawcy, nie zaś Zleceniodawca. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej weryfikuje i ocenia zlecone przez Zleceniobiorcę przedsięwzięcie, opracowuje audyty efektywności energetycznej, przygotowuje i składa w wymaganym terminie wszelkie wymagane dokumenty do Prezesa Urzędu Regulacji Energii. Kolejno Wnioskodawca zgłasza uzyskane świadectwo efektywności energetycznej na Towarowej Giełdzie Energii oraz wykonuje inne czynności związane z realizacją umowy zawartej ze Zleceniodawcami, w tym opłaca wszelkie koszty, opłaty, marże, prowizje, itp. Wnioskodawca nie wykonuje żadnych czynności, których istotą jest jakiegokolwiek rodzaju doradztwo (inżynieryjne, techniczne, czy też inne). Pytania 1.  Czy przekazanie przez Wnioskodawcę kwot pozyskanych z tytułu sprzedaży na Giełdzie Towarowej Energii świadectw efektywności energetycznej w związku z realizacją umowy zawartej ze Zleceniodawcą w zakresie pośredniczenia w obrocie towarami giełdowymi na rzecz Zleceniodawcy podlega zwolnieniu z podatku od towarów i usług ? Kwota ta może być przekazywana na dwa sposoby:     a) kwota z tytułu sprzedaży jest pomniejszana o wynagrodzenie za wykonaną usługę tj. za wykonanie audytu efektywności energetycznej wraz z całą dokumentacją do Prezesa URE lub b  b) kwota z tytułu sprzedaży jest przekazywana w całości Zleceniodawcy, a następnie wystawiana faktura na wynagrodzenie za wykonaną usługę tj. za wykonanie audytu efektywności energetycznej wraz z całą dokumentacją do Prezesa ERE. 2.  Czy do czynności opisanej w pkt b Zleceniodawca powinien wystawić inny dokument niż faktura? Pani stanowisko w sprawie 1. W ocenie Wnioskodawcy przekazanie przez niego kwot pozyskanych w wyniku realizacji zlecenia wynikającego z umowy na świadczenie usług w zakresie pośredniczenia w obrocie towarami giełdowymi na Giełdzie Towarowej Energii nie stanowi ani dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT ani świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r poz. 1221) – dalej: ustawa o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W rozumieniu ustawy o VAT, towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT). W myśl art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W myśl postanowień art 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: -     przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w  jakiej dokonano czynności prawnej; -     zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; -     świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Z powołanych regulacji wynika, że usługą jest każde świadczenie wykonane przez podatnika w ramach działalności, które nie jest dostawą towarów, w tym m.in. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Zatem na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). W przypadku uznania danego świadczenia za usługę w rozumieniu art. 8 ust 1 ustawy, winien istnieć bezpośredni konsument, beneficjent świadczenia odnoszący wymierną korzyść. Dana czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością, a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można stwierdzić, że płatność następuje w zamian za to świadczenie. W myśl art. 8 ust. 2a ustawy, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi. Wyżej wymieniony przepis obejmuje sytuacje, w której podmiot świadczący (odsprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie. Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem. Należy wskazać, że w opisanym stanie faktycznym strony łączy umowa o świadczenie usług w zakresie pośredniczenia w obrocie towarami giełdowymi. Jednym z elementów tej umowy jest umowa powiernictwa, w ramach której Zleceniodawca, powierza Wnioskodawcy m.in. sprzedaż w jej imieniu praw wynikających z uzyskanych świadectw efektywności energetycznej. Podstawą do skonstruowania umowy powierniczej jest umowa zlecenia. Prawa i obowiązki stron tej umowy należy zatem oceniać według przepisów o zleceniu. Nabycie praw i rzeczy w takim przypadku ma charakter powierniczy (fiducjarny), a przyjmujący zlecenie ma obowiązek wydać zlecającemu wszystko, co przy wykonaniu zlecenia dla niego uzyskał, chociażby w imieniu własnym (art. 740 zd. 2 k.c.). Obrót białymi certyfikatami na giełdzie towarowej odbywa się na zasadzie anonimowości, a transakcji dokonać może tylko makler, działający w charakterze powiernika. Powiernik nie nabywa rzeczy i praw dla siebie lecz dla zleceniodawcy, natomiast w przypadku zbywania rzeczy lub praw dokonuje on ich zbycia dla zleceniodawcy i ma obowiązek wydać zleceniodawcy uzyskany w zamian ekwiwalent. Zawarcie takiej umowy jest dopuszczalne w ramach tzw. swobody kontraktowej, zgodnie z art. 353(1) k.c. Istotą stosunku powierniczego jest to, że na zewnątrz powiernik działa jako samodzielny podmiot prawa, jednak z mocy wewnętrznego porozumienia z inną osobą, na rzecz której działa, nie występuje we własnym interesie. Powiernik przy wykonywaniu przez siebie czynności, składa oświadczenie woli we własnym imieniu (w przeciwieństwie np. do pełnomocnika, który dokonuje czynności w imieniu mocodawcy) oraz na rzecz (rachunek) powierzającego (wyrok NSA z dnia 9 czerwca 2017 r. sygn. akt II FSK 1370/15). Zdaniem Wnioskodawcy w przypadku opisanym w stanie faktycznym oraz stosownie do treści powołanych przepisów prawa, opodatkowanie czynności zbycia białych certyfikatów powinno zostać dokonane przez Wnioskodawcę. Natomiast, przekazanie klientowi – Zleceniodawcy, kwot należności wynikających z realizacji umowy zbycia na T. świadectw efektywności energetycznej, nie będzie stanowić ani dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, ani świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy. Tym samym nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z tego względu, właściwym dokumentem stanowiącym podstawę przekazania należnych kwot P. nie będzie faktura lecz inny dokument np. nota obciążeniowa. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w Interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 25 lutego 2016 r., ITPP2/4512-1187/15/AK: „(...) prawa majątkowe wynikające ze świadectw efektywności energetycznej są towarem i podlegają obrotowi na Towarowej Giełdzie Energii, to transakcja ich zbycia została udokumentowana fakturą wraz z wykazanym na niej należnym podatkiem VAT (...). W myśl art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi. (...) czynność przekazania klientowi kwot należności wynikających z realizacji umowy pozyskania i zbycia na T. świadectw efektywności energetycznej nie stanowi ani dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, ani świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy. Tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie może być udokumentowana fakturą. Czynność ta, jako niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, winna być udokumentowana innym dokumentem niż faktura zarezerwowana dla dokumentowania czynności z zakres ustawy o podatku od towarów i usług, np. nota obciążeniowa. Także WSA w Krakowie w wyroku z 17 października 2016 r., I SA/Kr 983/16, stwierdził iż „Przekazanie przez powiernika kwot, pozyskanych wskutek realizacji umowy powierniczej, dotyczącej pozyskania i sprzedaży świadectw efektywności energetycznej nie stanowi ani dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 u.p.t.u. i usług, ani świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 u.p.t.u. Tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie może być udokumentowana fakturą. Czynność ta, jako niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, winna być udokumentowana innym dokumentem niż faktura zarezerwowana dla dokumentowania czynności z zakresu ustawy o podatku od towarów i usług, czyli np. notą obciążeniową”. Również WSA w Gdańsku w wyroku I SA/Gd 1457/17 z 6 grudnia 2017 r. wskazał, że „Powiernik działając na rzecz skarżącego zbył prawa wynikające ze świadectw efektywności energetycznej. Powiernik uzyskał z tego tytułu wynagrodzenie, które winien przekazać zleceniodawcy. Podstawą przekazania tej należności nie było spełnienie przez skarżącego jakiegokolwiek świadczenia niepieniężnego, a działanie powiernika miało charakter wydania zleceniobiorcy uzyskanych na jego rzecz przy wykonaniu zlecenia środków pieniężnych. (...) Z unormowania art. 8 ust. 2a u.p.t.u. wynika, że powiernik ma obowiązek dokonać wszelkich rozliczeń w zakresie podatku od towarów i usług od dokonanej z osobą trzecią transakcji, w tym wystawić fakturę, złożyć deklarację podatkową, uiścić podatek. Natomiast przekazanie kwoty netto beneficjentowi (powierzającemu) nie będzie już podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”. 2. Zdaniem Wnioskodawcy do czynności przekazania kwot ze sprzedaży świadectw efektywności energetycznej Zleceniodawca powinien wystawić inny dokument niż faktura. Czynność przekazania przez firmę Wnioskodawcy kwoty ze sprzedaży świadectw efektywności energetycznej na rachunek bankowy Zleceniobiorcy nie mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, wymienionych w art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług co, a w związku z tym powinna być udokumentowana przez Zleceniodawcę innym dokumentem niż faktura. Samo przekazanie tych kwot nie wiąże się z żadnym świadczeniem ze strony Zleceniodawcy, nie stanowi ani dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, ani świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Stosowanie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i  usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawa o VAT”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i  odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do  rozporządzania towarami jak właściciel (…). Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na  rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…), w tym również: 1.    przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; 2.    zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; 3.    świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w  jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Z powołanych regulacji wynika, że usługą jest każde świadczenie wykonane przez podatnika w ramach działalności, które nie jest dostawą towarów, w tym m.in. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Zatem na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). W przypadku uznania danego świadczenia za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, winien istnieć bezpośredni konsument, beneficjent świadczenia, odnoszący wymierną korzyść. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Zatem, opodatkowanym świadczeniem usług jest każda transakcja podatnika w ramach jego działalności gospodarczej, która nie została wymieniona jako dostawa towarów, przy czym do uznania czynności za usługę konieczne jest istnienie odbiorcy usługi. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie. Zatem, pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W myśl art. 8 ust. 2a ustawy o VAT: W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi. Wyżej wymieniony przepis obejmuje sytuacje, w której podmiot świadczący (odsprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż  jako świadczenie usługi w tym samym zakresie. Jak stanowi art. 30 ust. 1 o ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz.U. z 2021 r., poz. 2166 ze zm.): Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa efektywności energetycznej są towarem giełdowym w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych. Prawa te są zbywalne. Zgodnie z art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz.U. z 2019 r., poz. 312 ze zm.): Z zastrzeżeniem art. 50a, prowadzenie działalności maklerskiej wymaga zezwolenia Komisji, wydanego na wniosek zainteresowanego podmiotu. W myśl art. 38 ust. 2 pkt 2 wyżej cytowanej ustawy o giełdach towarowych: Działalność, o której mowa w ust. 1, obejmuje wykonywanie czynności związanych z obrotem towarami giełdowymi, polegających na: 2) nabywaniu lub zbywaniu towarów giełdowych na cudzy rachunek na zasadach określonych w  art. 38b, w tym dokonywaniu rozliczeń transakcji zleceniodawców. Stosownie do art. 38b ust. 1 ustawy o giełdach towarowych W umowie o świadczenie usług brokerskich w zakresie obrotu towarami giełdowymi towarowy dom maklerski zobowiązuje się wobec dającego zlecenie do zawierania umów nabycia lub zbycia towarów giełdowych w imieniu własnym, lecz na rachunek dającego zlecenie. Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT: Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na  rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem. Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że czynności polegające na pozyskiwaniu i sprzedaży praw majątkowych w postaci świadectw efektywności energetycznej tzw. „białych certyfikatów”, z  tytułu realizacji których przysługuje Pani wynagrodzenie określone w umowie należy uznać za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Natomiast czynność przekazania przez Panią kwot pozyskanych z tytułu sprzedaży na  Giełdzie Towarowej Energii świadectw efektywności energetycznej w związku z realizacją umowy zawartej ze Zleceniodawcą w zakresie pośredniczenia w obrocie towarami giełdowymi, nie stanowi wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, ani świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 tej ustawy. Tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie może być udokumentowana fakturą. Zatem czynność ta, jako niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, winna być udokumentowana innym dokumentem niż faktura zarezerwowana dla dokumentowania czynności z zakresu ustawy o podatku od towarów i  usług, np. notą obciążeniową. Zatem Pani stanowisko, że czynność przekazania przez firmę Pani kwoty ze sprzedaży świadectw efektywności energetycznej na rachunek bankowy Zleceniobiorcy nie mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, wymienionych w art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług co, a w związku z tym powinna być udokumentowana przez Zleceniodawcę innym dokumentem niż faktura jest prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii, czy w związku z opisanym stanem faktycznym po stronie Zleceniodawców nie występuje żadne świadczenie realizowane na Pani rzecz, a  klienci chcąc uzyskać interpretację indywidualną, mogą wystąpić z odrębnym wnioskiem o  jej wydanie. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29  sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są  przedmiotem decyzji wydanej: 1.    z zastosowaniem art. 119a; 2.    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3.    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w  terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29  sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).