0111-KDIB3-1.4012.129.2017.2.ICz

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 16 grudnia 2016 r. (data wpływu 21 kwietnia 2017 r.), uzupełnionym pismem z 21 czerwca 2017 r. (data wpływu 27 czerwca 2017 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie paliwa, które będzie stanowiło wartość ceny sprzedaży samochodu ciężarowego - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 21 kwietnia 2017r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie paliwa, które będzie stanowiło wartość ceny sprzedaży samochodu ciężarowego. Wniosek został uzupełniony pismem z 21 czerwca 2017r. (data wpływu 27 czerwca 2017r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 9 czerwca 2017 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.129.2017.1.ICz. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Przedmiotem działalności Wnioskodawcy - Firmy W. sp. z o.o. jest sprzedaż samochodów ciężarowych. Wnioskodawca rozważa nawiązanie współpracy ze spółką D. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, która jest podmiotem uprawnionym do obrotu paliwem na podstawie uzyskanej koncesji na obrót paliwami ciekłymi OPC (zwanym dalej Dostawcą). Nie ulega wątpliwości, że Dostawca spełnia wszelkie obowiązujące wymogi do dokonywania sprzedaży paliwa w oparciu o przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1059), w szczególności posiada aktualną koncesję na hurtowy i detaliczny handel paliwem wydaną Prezes Urzędu Regulacji Energetyki w drodze decyzji oraz wpłaconą wymaganą kaucję gwarancyjną w Urzędzie Skarbowym. Współpraca pomiędzy powyżej wskazanymi podmiotami miałaby polegać na zakupie przez Wnioskodawcę od Dostawcy paliwa z przeznaczeniem na wyposażenie w paliwo samochodów ciężarowych przeznaczonych do sprzedaży. Celem zakupu paliwa przez Spółkę jest zwiększenie wartości pojazdów i uzyskanie przez ich nabywców lepszych warunków leasingu. Przedmiotem sprzedaży oferowanej przez Spółkę będzie zatem samochód ciężarowy wyposażony w paliwo o wartości pełnego baku paliwa. Towarem wskazanym jako przedmiot transakcji na fakturze dokumentującej sprzedaż będzie samochód ciężarowy. Wartość ceny zakupu towaru będzie powiększona o cenę netto paliwa stanowiącego wyposażenie pojazdu, co zostanie odnotowane w protokole odbioru pojazdu. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, zarejestrowanym pod numerem NIP: (….) od dnia 21 grudnia 2014. Samochody ciężarowe, o których mowa stanowią jedynie towary handlowe. Dopuszczalna masa całkowita samochodów ciężarowych jest powyżej 3,5 tony (od 7,5 tony do 40 ton). W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy Firmie W. sp. z o.o. będącej sprzedawcą samochodów ciężarowych przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego o.o. celem wyposażenia w nie sprzedawanych samochodów ciężarowych? Stanowisko Wnioskodawcy: W opinii wnioskodawcy nie ma przeciwskazań dla obniżenia kwoty podatku należnego przez spółkę Firma W. sp. z o.o. o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia paliwa od spółki D. sp. z o.o. celem wyposażenia w nie sprzedawanych samochodów ciężarowych. Zgodnie z art. 86 ust. 1 VATU, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jednak wyłącznie w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Regulacja ta oparta jest na art. 168 dyrektywy 2006/112/WE, który w zdaniu wstępnym przewiduje, że: "jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika, podatnik jest uprawniony, w państwie członkowskim, w którym dokonuje tych transakcji, do odliczenia następujących kwot od kwoty VAT, którą jest zobowiązany zapłacić [...]" Nabycie paliwa celem wyposażenia w niego sprzedawanych samochodów ciężarowych stanowi koszt bezpośrednio związany z działalnością, a w konsekwencji z osiąganym zyskiem przez sprzedawcę. Ponadto, bezsprzecznie zakup paliwa będzie bezpośrednio związany z dokonywaną sprzedażą, a wiec nie ma przeciwskazań uznania go za koszt podatkowy. Dodatkowo fakt ten będzie dokumentowała adnotacja w protokole wydania pojazdu, że jest on wyposażony w „pełen bak paliwa” zgodnie z postanowieniem zawartym w umowie sprzedaży. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ww. ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.). W myśl tego przepisu w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 tej ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: nabycia towarów i usług, dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi. Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Należy też podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Natomiast od dnia 1 kwietnia 2014 r. kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w art. 86a ustawy, w brzmieniu nadanym na podstawie art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014r., poz. 312), zwanej dalej ustawą nowelizującą. W związku z tym wydatki dotyczące pojazdów samochodowych podlegają szczególnym zasadom o czym stanowią przepisy art. 86a ustawy o VAT. Tak więc odliczenia podatku naliczonego od ww. wydatku nie można dokonywać z pominięciem regulacji zawartych w treści art. 86a ustawy o VAT. Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku: wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika; należnego z tytułu: świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca, dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów; należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a; wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34. Według art. 2 pkt 34 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pojazdach samochodowych – rozumie się przez to pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów prawo o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Stosownie do treści art. 86a ust. 2 ustawy, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące: nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych; używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3; nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów. Z art. 86a ust. 1 w powiązaniu z art. 2 pkt 34 ustawy wynika, że ograniczenia wynikające z art. 86a ustawy dotyczą pojazdów samochodowych w rozumieniu ustawy Prawo o ruchu drogowym, których dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 tony. Zatem ograniczenia nie mają zastosowania do pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 tony. Wówczas należy zastosować przepisy art. 86 w powiązaniu z art. 88 ustawy o VAT. Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest sprzedaż samochodów ciężarowych. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca rozważa nawiązanie współpracy ze spółką, która jest podmiotem uprawnionym do obrotu paliwem na podstawie uzyskanej koncesji na obrót paliwami ciekłymi. Współpraca pomiędzy powyżej wskazanymi podmiotami miałaby polegać na zakupie przez Wnioskodawcę od Dostawcy paliwa z przeznaczeniem na wyposażenie w paliwo samochodów ciężarowych przeznaczonych do sprzedaży. Celem zakupu paliwa przez Spółkę jest zwiększenie wartości pojazdów i uzyskanie przez ich nabywców lepszych warunków leasingu. Przedmiotem sprzedaży oferowanej przez Spółkę będzie zatem samochód ciężarowy wyposażony w paliwo o wartości pełnego baku paliwa. Towarem wskazanym jako przedmiot transakcji na fakturze dokumentującej sprzedaż będzie samochód ciężarowy. Wartość ceny zakupu towaru będzie powiększona o cenę netto paliwa stanowiącego wyposażenie pojazdu, co zostanie odnotowane w protokole odbioru pojazdu. Samochody ciężarowe, o których mowa stanowią jedynie towary handlowe. Dopuszczalna masa całkowita samochodów ciężarowych jest powyżej 3,5 tony (od 7,5 tony do 40 ton). Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia czy Spółce będącej sprzedawcą samochodów ciężarowych przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia paliwa celem wyposażenia w nie sprzedawanych samochodów ciężarowych. Z treści powołanych przepisów wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących zakupu paliwa do samochodów ciężarowych., których dopuszczalna masa całkowita przekracza 3,5 tony. Prawo do pełnego odliczenia przysługuje po spełnieniu określonych warunków. Do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z eksploatacją ww. pojazdów konieczny jest związek wydatków z działalnością opodatkowaną podatnika, pojazd ten bowiem musi być wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej. Z opisu sprawy wynika, że pojazdy samochodowe, o których mowa we wniosku, przeznaczone są do odprzedaży, są to pojazdy samochodowe stanowiące towary handlowe, a dopuszczalna masa całkowita samochodów ciężarowych jest powyżej 3,5 tony (od 7,5 tony do 40 ton). Wobec powyższego mając na uwadze obowiązujące w tym zakresie przepisy należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca będzie wykorzystywał przedmiotowe pojazdy wyłącznie do celów działalności gospodarczej opodatkowanej, tzn. przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest sprzedaż samochodów ciężarowych, samochody ciężarowe, o których mowa stanowią jedynie towary handlowe, natomiast celem zakupu paliwa przez Spółkę jest zwiększenie wartości pojazdów i uzyskanie przez ich nabywców lepszych warunków leasingu, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczania pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa do samochodów ciężarowych. Prawo do odliczenia będzie przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, o których mowa w art. 88 ustawy. Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Interpretacja rozstrzyga ściśle w zakresie pytania, stąd wszelkie inne elementy stanowiska nie objęte pytaniem nie były przedmiotem rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.