0111-KDIB3-2.4012.182.2018.2.AR

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 lutego 2018 r. (data wpływu 14 marca 2018 r.) uzupełnionym pismem z 26 kwietnia 2018 r. (data wpływu 7 maja 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku instalacji kasy fiskalnej – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 14 marca 2018 r. wpłynął ww. wniosek, o wydanie interpretacji prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku instalacji kasy fiskalnej. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 26 kwietnia 2018 r. (data wpływu 7 maja 2018 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 18 kwietnia 2018 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.182.2018.1.AR. We wniosku, uzupełnionym pismem z 26 kwietnia 2018 r., przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca zwraca się z prośbą o wydanie indywidualnej interpretacji w sprawie obowiązku zakupu kasy fiskalnej. Prowadzący działalność gospodarczą zarejestrowaną pod PKD 93.29.Z (Pozostała dział. Rekreacyjna) PKWiU 93.29.19.0 (Pozostałe usługi gdzie indziej – niesklasyfikowane). Wnioskodawca działalność rozpoczął w styczniu 2018, nie uzyskał jeszcze żadnego przychodu, ale planuje działalność podczas festynów i imprez okolicznościowych. Wnioskodawca posiada dmuchane zamki, zjeżdżalnie oraz basen z łódkami. Wnioskodawca nie będzie organizatorem festynów, wesołych miasteczek ani imprez okolicznościowych, tylko będzie wynajmował część placu w celu rozłożenia dmuchanych zjeżdżalni dla dzieci. W uzupełnieniu wskazano, że: Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem VAT. Przedmiotem sprzedaży nie będą usługi wymienione w § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących do których nie stosuje się zwolnień z obowiązku ewidencjonowania bez względu na wysokość osiągniętych obrotów. Przedmiotem sprzedaży będą usługi związane z korzystaniem z dmuchanych zjeżdżalni, a nie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy udostępniając ww. zjeżdżalnie dla osób prywatnych nieprowadzących działalności gospodarczej będzie musiał zakupić kasę fiskalną. Wnioskodawca chciałby nadmienić, że nie jest organizatorem festynu, ani nie pobiera opłaty za wstęp na imprezę lub festyn tylko wynajmuje plac w celu rozłożenia zjeżdżalni lub basenu z łódkami. Wnioskodawca będzie pobierał opłaty od wejścia na zjeżdżalnię od dzieci – czyli osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Czy jeśli działalność Wnioskodawcy zostanie zakwalifikowana jako działalność wesołych miasteczek i parków rozrywki to czy Wnioskodawca ma limit na zakup kasy fiskalnej w wysokości 20 000 zł (rocznie) czy musi zakupić kasę fiskalną od początku, czy przed uzyskaniem pierwszego przychodu na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej? Stanowisko Wnioskodawcy: Wnioskodawca uważa, iż przedsiębiorca działający i sprzedający usługi dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, ale nieorganizujący festyny, imprezy okolicznościowe ani niedziałający jak wesołe miasteczko tylko wynajmujący część placu w celu rozłożenia dmuchanych zjeżdżalni nie powinien mieć obowiązku zakupu kasy fiskalnej przed przekroczeniem limitu 20 000 zł na rok. Wnioskodawca chciałby nadmienić, że usługi świadczone przez jego firmę są głównie w soboty i niedziele, nie przez cały rok tylko sezonowo. Usługi te świadczone są w różnych miejscowościach równocześnie w związku z tym Wnioskodawca zmuszony będzie zakupić dwie lub trzy kasy fiskalne. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z treści art. 111 ust. 1 ustawy – który stanowi, że podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń. Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy – przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy. W myśl art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Podatnikami, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o VAT, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą zarejestrowaną pod PKD 93.29.Z (Pozostała działalność rekreacyjna) PKWiU 93.29.19.0 (Pozostałe usługi gdzie indziej nie skalsyfikowane).Wnioskodawca działalność rozpoczął w styczniu 2018 r., nie uzyskał jeszcze żadnego przychodu, ale planuje działalność podczas festynów i imprez okolicznościowych. Wnioskodawca posiada dmuchane zamki, zjeżdżalnie oraz basen z łódkami. Wnioskodawca nie będzie organizatorem festynów, wesołych miasteczek ani imprez okolicznościowych, tylko będzie wynajmował część placu w celu rozłożenia dmuchanych zjeżdżalni dla dzieci. Wnioskodawca będzie pobierał opłaty od wejścia na jego zjeżdżalnię od dzieci – czyli osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. W związku z powyższym wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy udostępniając ww. zjeżdżalnie dla osób prywatnych nieprowadzących działalności gospodarczej będzie musiał zakupić kasę fiskalną. Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących od 1 stycznia 2018 r. reguluje rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2017 r., poz. 2454, z późn. zm.), zwane dalej rozporządzeniem. Regulacje zawarte w powołanym rozporządzeniu przewidują zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze względu na wysokość obrotu – do określonej tym przepisem wysokości obrotów (zwolnienie podmiotowe) oraz zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia (zwolnienie przedmiotowe). W myśl § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2018 r. podatników rozpoczynających po dniu 31 grudnia 2017 r. dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli przewidywany przez podatnika obrót z tego tytułu nie przekroczy, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, kwoty 20 000 zł. W przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności, w kwocie 20.000 zł (§ 5 ust. 2 rozporządzenia). Powyższe zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej ma charakter podmiotowy, tj. dotyczy podmiotu. Z kolei, stosownie do zapisu § 2 ust. 1 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2018 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia. Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem przedmiotowym, tzn. że dotyczy konkretnych czynności. Należy jednak zauważyć, że wykonywanie przez podatnika czynności wymienionych w § 4 rozporządzenia wyklucza możliwość zastosowania przez niego zwolnień określonych w § 2 i § 3 rozporządzenia. Zatem bezwzględnemu obowiązkowi ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących, niezależnie od przysługującego podatnikowi zwolnienia od tego obowiązku na podstawie § 2 i § 3 powołanego rozporządzenia, podlegają czynności wymienione w § 4 rozporządzenia, dokonywane na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. W myśl § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia – zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku świadczenia usług: przewozów pasażerskich w samochodowej komunikacji, z wyłączeniem przewozów wymienionych w poz. 15 i 16 załącznika do rozporządzenia, przewozu osób oraz ich bagażu podręcznego taksówkami, naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów (w tym naprawy opon, ich zakładania, bieżnikowania i regenerowania), w zakresie wymiany opon lub kół dla pojazdów silnikowych oraz motorowerów, w zakresie badań i przeglądów technicznych pojazdów, vw zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów, z wyłączeniem usług świadczonych przez osoby wymienione w poz. 51 załącznika do rozporządzenia, prawniczych, z wyłączeniem usług określonych w poz. 28 załącznika do rozporządzenia, doradztwa podatkowego, związanych z wyżywieniem (PKWiU 56), wyłącznie: świadczonych przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo, oraz usług przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (catering), fryzjerskich, kosmetycznych i kosmetologicznych, kulturalnych i rozrywkowych – wyłącznie w zakresie wstępu na przedstawienia cyrkowe, związanych z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne, (uchylona). Jak wynika z opisu sprawy, przedmiotem sprzedaży nie będą usługi wymienione w § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2017 w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących do których nie stosuje się zwolnień z obowiązku ewidencjonowania bez względu na wysokość osiągniętych obrotów. Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem sprzedaży będą usługi związane z korzystaniem z dmuchanych zjeżdżalni, a nie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek. Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie zostały wymienione w § 4 rozporządzenia. Skutkiem powyższego, Wnioskodawca nie wypełnia negatywnych przesłanek zawartych w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, a w konsekwencji – wyłączenie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej, o którym mowa w § 2 i § 3 rozporządzenia, w odniesieniu do przedmiotowych usług – nie ma zastosowania. W związku z powyższym Wnioskodawca będzie mógł skorzystać – do 31 grudnia 2018 r. – ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, o ile w 2018 roku obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczy, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności, kwoty 20 000 zł. Jak wskazano we wniosku – Wnioskodawca nie uzyskał jeszcze żadnego przychodu, po przekroczeniu którego zobowiązany byłby do ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy fiskalnej. W okolicznościach niniejszej sprawy powyższe zwolnienie utraci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczy obrót z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności, w kwocie 20 000 zł. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w…., w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.