0111-KDIB3-2.4012.909.2021.2.SR

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 26 listopada 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 26 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy obowiązku dokonania korekt na podstawie art. 91 ust. 7a oraz  art. 91 ust. 2 i 3 ustawy w związku z podjęciem decyzji o zmianie przeznaczenia nieruchomości. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 stycznia 2022 r. (wpływ 27 stycznia 2022 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Dnia 19 lipca 2017 r. Wnioskodawca podpisał umowę deweloperską na zakup lokalu mieszkalnego wraz z przynależną do tego lokalu komórką lokatorską i udziałem nieruchomości wspólnej. W okresie od sierpnia 2017 r. do kwietnia 2019 r. Wnioskodawca dokonywał wpłat na poczet ceny nabycia przedmiotowego lokalu, co zostało udokumentowane fakturami wystawionymi przez Developera. W pierwotnych planach Wnioskodawcy lokal miał być wykorzystywany przez niego do świadczenia usług zakwaterowania krótkoterminowego, z których przychody będą opodatkowane podatkiem VAT. Wnioskodawca odliczył zatem podatek VAT wskazany w fakturach wystawianych od Developera, w deklaracjach za okresy, w których otrzymał poszczególne faktury. W dniu 7 maja 2019 r. zawarł w formie aktu notarialnego umowę ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego oraz umowę prześnienia praw. Dnia 28 października 2019 r. lokal mieszkalny wprowadzony został do ewidencji środków trwałych. Wartość początkowa lokalu mieszkalnego przekracza 15.000,00 zł. W związku z pojawieniem się pandemii Covid 19 i wprowadzanymi w kraju restrykcjami, Wnioskodawca, po oddaniu przedmiotowego lokalu do użytkowania, podjął decyzję o zmianie przeznaczenia lokalu mieszkalnego na wynajem długoterminowy na cele mieszkaniowe. Wspomniana decyzja została przez Wnioskodawcę podjęta w miesiącu sierpień 2020 r. W dniu 23 września 2020 r. zawarta została pierwsza umowa na wynajem lokalu mieszkalnego na cele mieszkaniowe, z której przychód korzystał ze zwolnienia z VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36. Była to również pierwsza czynność, do jakiej lokal został przeznaczony. Wnioskodawca nie wyklucza również w przyszłości świadczenia usług zakwaterowania krótkoterminowego w przedmiotowym lokalu mieszkalnym. Zgodnie z CEIDG przeważająca działalność gospodarcza Wnioskodawcy to działalność w zakresie architektury (PKD 71.11.Z). Dodatkowo Wnioskodawca wykonuje działalność w zakresie krótkoterminowego zakwaterowania (PKD 5520Z) oraz najmu nieruchomości (68.20.Z). Od 1 marca 2006 r. jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Wnioskodawca rozlicza się miesięcznie do celów podatku VAT. W piśmie z 27 stycznia 2022 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, wskazał Pan, że potwierdza, że od momentu wprowadzenia nabytego lokalu mieszkalnego do ewidencji środków trwałych do sierpnia 2020 r. wyłącznym zamiarem było wykorzystywanie lokalu w zakresie świadczenia usług krótkoterminowego zakwaterowania. W okresie od października 2019 roku do marca 2020 roku nie udało się znaleźć usługobiorcy zainteresowanego wynajmem krótkoterminowym. Od marca 2020 roku do sierpnia 2020 roku na skutek wprowadzania przez polski Rząd szeregu obostrzeń związanych z przeciwdziałaniem rozprzestrzeniania się epidemii COVID-19, prowadzenie działalności gospodarczej związanej z wynajmem krótkoterminowym było istotnie ograniczane (np. wyłącznie do podróży służbowych) lub czasowo zakazywane. Dodatkowo nałożyło się to na ogólny spadek zainteresowania turystyką oraz ograniczeniem podróży służbowych w społeczeństwie w tamtym okresie. Obserwując te okoliczności, w sierpniu 2020 roku podjęta została biznesowa decyzja o zmianie przeznaczenia lokalu na wynajem długoterminowy na cele mieszkaniowe, co skutkowało możliwością zawarcia pierwszej umowy najmu długoterminowego w dniu 23 września 2020 r. Pytanie Czy należy przyjąć, że zmiana przeznaczenia nastąpiła w dacie podjęcia przez Wnioskodawcę decyzji o przeznaczeniu nieruchomości do prowadzenia w niej działalności zwolnionej VAT i korekty odliczonego VAT należy dokonywać w okresie 10-letnim na podstawie art. 91 ust. 7a w związku z art. 91 ust. 2 i ust. 3 ustawy o VAT w deklaracji podatkowej za okres styczeń 2020 r.? Pana stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawcy, zmiana przeznaczenia lokalu mieszkalnego z planowanego zakwaterowania krótkoterminowego (czynności opodatkowanej) na wynajem na cele mieszkaniowe (czyli na czynności zwolnione z opodatkowania), nastąpiło już po zakończeniu inwestycji i zaliczeniu lokalu mieszkalnego do środków trwałych podlegających amortyzacji. Nie ulega zatem żadnych wątpliwości, że doszło do zmiany przeznaczenia środa trwałego i zaszła potrzeba dokonania korekty odliczenia podatku naliczonego. Podsumowując, gdy w okresie objętym korektą nastąpiła zmiana przeznaczenia wykorzystywania lokalu mieszkalnego w ten sposób, że zrezygnowano z wykonywania go do czynności opodatkowanych i podjęto czynności zwolnione z VAT, Wnioskodawca jest zobowiązany do dokonania rocznej korekty odliczonego podatku naliczonego w wysokości 1/10 kwoty podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z zakupem lokalu mieszkalnego. Zdaniem Wnioskodawcy korekty należy dokonać za rok, w którym nastąpi zmiana przeznaczenia przedmiotowego lokalu, czyli za rok 2019 w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, czyli za miesiąc styczeń 2020 r. W piśmie z 27 stycznia 2022 r. podał Pan, że jednoznacznie wskazuje, że faktem jest, iż zmiana przeznaczenia lokalu nastąpiła w sierpniu 2020 roku, czyli w dacie podjęcia decyzji o przeznaczeniu nieruchomości do prowadzenia w niej działalności związanej z najmem długoterminowym w lokalu mieszkalnym, która to działalność jest zwolniona z VAT. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.): W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do treści art. 86 ust. 2 ustawy: Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: a)    nabycia towarów i usług, b)    dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi. Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Ponadto ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do dokonywania korekty zostały określone w art. 91 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy: Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10 lub 10a lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego. Przepis art. 91 ust. 2 ustawy stanowi, że: W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Na mocy art. 91 ust. 3 ustawy: Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy. W myśl art. 91 ust. 7 ustawy: Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi. Ponadto na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy: W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegają amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty. Stosownie do art. 91 ust. 7b ustawy: W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c. Na mocy art. 91 ust. 7c ustawy: Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje – korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy. Zgodnie z art. 91 ust. 7d ustawy: W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zamiana. W myśl art. 91 ust. 8 ustawy: Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania. Z art. 91 ust. 7a ustawy o VAT wynika, że w przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych o wartości początkowej przekraczającej 15.000 zł, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi, korekty podatnik dokonuje w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania (za lata pozostałe do końca okresu korekty). Roczna korekta w tym przypadku, dotyczy jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. Korekty tej należy dokonać w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, w którym nastąpiła powyższa zmiana. Z okoliczności sprawy wynika, że 19 lipca 2017 r. podpisał Pan umowę deweloperską na zakup lokalu mieszkalnego wraz z przynależną do tego lokalu komórką lokatorską i udziałem nieruchomości wspólnej. W okresie od sierpnia 2017 r. do kwietnia 2019 r. dokonywał Pan wpłat na poczet ceny nabycia przedmiotowego lokalu, co zostało udokumentowane fakturami wystawionymi przez Developera. W pierwotnych planach lokal miał być wykorzystywany przez Pana do świadczenia usług zakwaterowania krótkoterminowego, z których przychody będą opodatkowane podatkiem VAT. Odliczył Pan zatem podatek VAT wskazany w fakturach wystawianych od Developera, w deklaracjach za okresy, w których otrzymał Pan poszczególne faktury. 7 maja 2019 r. zawarł Pan w formie aktu notarialnego umowę ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego oraz umowę prześnienia praw. Wartość początkowa lokalu mieszkalnego przekracza 15.000,00 zł. 28 października 2019 r. lokal mieszkalny wprowadzony został do ewidencji środków trwałych. Od momentu wprowadzenia nabytego lokalu mieszkalnego do ewidencji środków trwałych do sierpnia 2020 r. wyłącznym zamiarem było wykorzystywanie lokalu w zakresie świadczenia usług krótkoterminowego zakwaterowania. W okresie od października 2019 roku do marca 2020 roku nie udało się znaleźć usługobiorcy zainteresowanego wynajmem krótkoterminowym. Od marca 2020 roku do sierpnia 2020 roku na skutek wprowadzania przez polski Rząd szeregu obostrzeń związanych z przeciwdziałaniem rozprzestrzeniania się epidemii COVID-19, prowadzenie działalności gospodarczej związanej z wynajmem krótkoterminowym było istotnie ograniczane (np. wyłącznie do podróży służbowych) lub czasowo zakazywane. W związku z pojawieniem się pandemii Covid 19 i wprowadzanymi w kraju restrykcjami, podjął Pan decyzję o zmianie przeznaczenia lokalu mieszkalnego na wynajem długoterminowy na cele mieszkaniowe. Decyzja została przez Pana podjęta w miesiącu sierpień 2020 r. 23 września 2020 r. zawarta została pierwsza umowa na wynajem lokalu mieszkalnego na cele mieszkaniowe, z której przychód korzystał ze zwolnienia z VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36. Była to również pierwsza czynność, do jakiej lokal został przeznaczony. Nie wyklucza Pan również w przyszłości świadczenia usług zakwaterowania krótkoterminowego w tym lokalu mieszkalnym. Należy wskazać, że podatnik stosuje zasadę niezwłocznego odliczenia podatku VAT – tj. z chwilą, gdy spełnione są przez niego zarówno ww. tzw. przesłanki pozytywne wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy, oraz niezaistniały przesłanki negatywne, określone w art. 88 ustawy o VAT. Może się okazać, że podatnik w momencie nabycia, planuje wykorzystać towary do czynności opodatkowanych (ma tym samym prawo do odliczenia podatku naliczonego), jednak faktycznie związek ten może się zmienić i finalnie towar jest wykorzystywany do czynności zwolnionych od podatku VAT. Odliczanie podatku naliczonego ma charakter prognozowany i planowany, ponieważ przywołane regulacje nakazują oceniać zakres prawa do odliczenia podatku na podstawie faktycznego przeznaczenia towaru czy usługi, w cenie których podatek był zawarty. Stąd też każdorazowa zmiana planów finalnego wykorzystania nabytych towarów i usług, determinuje prawo do jego odliczenia. Ustawa o VAT wprowadza obowiązek dokonywania korekty podatku, który pierwotnie związany był z czynnościami opodatkowanymi lub z czynnościami nieopodatkowanymi, natomiast później nastąpiła zmiana związku podatku naliczonego z uwagi na zmianę przeznaczenia towarów lub usług do czynności nieopodatkowanych lub opodatkowanych. Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że nabył Pan ww. lokal mieszkalny z  zamiarem wykorzystania go do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (świadczenia usług krótkoterminowego zakwaterowania). W związku z powyższym przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie ww. lokalu. Jak wskazano w opisie sprawy, odliczył Pan podatek VAT wskazany w fakturach od Dewelopera. Jednocześnie z wniosku wynika, że w sierpniu 2020 r. w związku z pojawieniem się pandemii Covid 19 i wprowadzonymi w kraju restrykcjami, podjął Pan decyzję o zmianie przeznaczenia lokalu mieszkalnego na wynajem długoterminowy na cele mieszkaniowe, który korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy. Zatem w momencie podjęcia decyzji o przeznaczeniu ww. lokalu do wykonywania czynności zwolnionych od podatku, nastąpiła zmiana przeznaczenia ww. lokalu. Należy wskazać, że zmiana przeznaczenia w wykorzystaniu nabytego lokalu powoduje zmianę w zakresie prawa do odliczenia i w konsekwencji nakłada na Pana obowiązek skorygowania odliczonego podatku z odpowiednim zastosowaniem przepisów art. 91 ustawy. Wynika to jednoznacznie z treści przywołanego wyżej przepisu art. 91 ust. 7 ustawy stanowiącego, że przepisy ust. 1-6 stosuje się w przypadku gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi. Ustalenia jedynie wymaga, który przepis spośród przewidzianych w ust. 7a do ust. 7d tego artykułu, stanowiących uszczegółowienie przepisu ust. 7, będzie miał zastosowanie w analizowanej sprawie. Jak wynika z przedstawionego opisu sprawy, decyzję o zmianie przeznaczenia ww. lokalu podjął Pan po oddaniu go do użytkowania. W opisanej sytuacji, będący przedmiotem wniosku lokal, został ujęty przez Pana w ewidencji środków trwałych. Ponadto jego wartość początkowa – jak wynika z treści wniosku – przekracza kwotę 15.000 zł. Zasady korekty podatku naliczonego w przypadku zmiany przeznaczenia (innej niż sprzedaż lub likwidacja prowadzonej działalności) towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych, których wartość początkowa przekracza 15.000 zł określone zostały w art. 91 ust. 7a ustawy o VAT. W konsekwencji, w związku ze zmianą przeznaczenia ww. środka trwałego (lokalu) ma Pan obowiązek dokonać korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ust. 7 i ust. 7a, z uwzględnieniem uregulowań wskazanych w ust. 2-3 tego przepisu. Z uwagi na fakt, iż wartość początkowa nabytego lokalu przekracza 15.000 zł, okres korekty podatku naliczonego wynosi – zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy – 10 kolejnych lat licząc od roku, w którym lokal ten został oddany do użytkowania (2019 r.), natomiast roczna korekta dotyczy jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy jego nabyciu. W związku zatem z dokonaną w 2020 r. zmianą przeznaczenia lokalu i wykorzystywania go do czynności zwolnionych od podatku, winien Pan dokonać korekty 1/10 kwoty podatku naliczonego dotyczącego nabycia ww. lokalu w deklaracji podatkowej składanej za styczeń 2021 r. W przypadku dalszego wykorzystywania lokalu do czynności zwolnionych od podatku w kolejnych latach, korekty za te lata w wysokości 1/10 kwoty podatku naliczonego, będzie Pan obowiązany dokonać w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który będzie dokonywał Pan korekty. Zaznaczyć należy, że skoro bezpośrednio po nabyciu do czasu pierwszego wynajmu lokal nie był wykorzystywany w żaden sposób, a wyłącznym zamiarem Pana było wówczas wykorzystywanie go do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, to nie ma Pan obowiązku dokonania korekty podatku za ten okres.   Podsumowując, zmiana przeznaczenia nastąpiła w dacie podjęcia przez Pana decyzji o przeznaczeniu nieruchomości do prowadzenia w niej działalności zwolnionej od podatku VAT. Korekty podatku naliczonego odliczonego uprzednio w związku z nabyciem ww. nieruchomości należy dokonywać na podstawie art. 91 ust. 7a w związku z art. 91 ust. 2 i ust. 3 ustawy o VAT. Skoro zmiana przeznaczenia lokalu na wykorzystywanie do czynności zwolnionych od podatku nastąpiła w 2020 r., to pierwszej korekty należy dokonać w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku, w którym nastąpiła ta zmiana, tj. za styczeń 2021 r., a nie – jak Pan wskazuje – za styczeń 2020 r. Oceniając zatem całościowo Pana stanowisko, należy uznać je za nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).