0111-KDSB1-1.440.20.2025.3.MCW

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS) Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 23 stycznia 2025 r.  (data wpływu 23 stycznia 2025 r.), uzupełnionego pismem dnia 25 lutego 2025 r. (data wpływu 25 lutego 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.   Przedmiot wniosku: usługa – budowa budynku o powierzchni użytkowej (…) Opis usługi: Budowa budynku (…) z garażem w bryle budynku w technologii (…) na terenie działki oznaczonej nr geod. (…) położonej (…), gmina (…). W ramach przedmiotu wniosku Wnioskodawca wykona: 1. Etap I: płytę fundamentową. 2. Etap II: montaż ścian, montaż konstrukcji dachu, zabezpieczenie dachu (…) 3. Etap III: montaż stolarki okiennej, pokrycie dachu, elewację budynku. 4. Etap IV: instalacje elektryczne, wodno-kanalizacyjne, centralnego ogrzewania  oraz wentylację mechaniczną, posadzki (…), okładziny ścienne (…), sufity podwieszane (…) Budowa domu realizowana jest na działce inwestora. Działka, na której zostanie posadowiony dom zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego znajduje się  w obszarze (…)– przeznaczonym pod zabudowę turystyczno-wypoczynkową z dopuszczeniem letniskowej. Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 41 Stawka podatku od towarów i usług: 23% Podstawa prawna: art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług UZASADNIENIE W dniu 23 stycznia 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniu 25 lutego 2025 r., o wydanie wiążącej informacji stawkowej w zakresie sklasyfikowania  ww. usługi w celu określenia stawki podatku od towarów i usług. W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis towaru: (…) Działka, na której projektuje się przedmiotową inwestycję zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego znajduje się w obszarze (…) – przeznaczonym pod zabudowę turystyczno-wypoczynkową z dopuszczeniem letniskowej.   Wnioskodawca oczekuje klasyfikacji domu całorocznego letniskowego według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) oraz określenia w związku z tym właściwej stawki podatku VAT dla sprzedaży takiego domku. (…) budynek będzie trwale związany z gruntem, a ponadto będzie spełniał wszelkie aktualne warunki techniczne dla budynków mieszkalnych. Nieruchomość zostanie przystosowana do całorocznego zamieszkania. Budynek będzie ocieplany, będzie posiadał centralne ogrzewanie podłogowe zasilane (…), wentylację mechaniczną, instalację elektryczną oraz podłączenie do miejskiej sieci wodno-kanalizacyjnej, spełniając jednocześnie wszelkie wymogi do zamieszkania całorocznego, a nie tylko w okresie letnim. Zatem, dom będzie spełniał wszystkie cechy pozwalające uznać go za budynek stałego zamieszkania i z takim zamiarem ma on zostać wybudowany (…) Nabywca zamierza wykorzystywać nieruchomość do stałego zamieszkania. (…) Dopiero w momencie uzyskania pozwolenia na budowę okazało się, że ze względu  na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obowiązujący dla działki zostało wydane pozwolenie na budowę budynku letniskowego z garażem w bryle budynku  wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, w tym doziemną instalacją elektryczną, doziemną instalacją kanalizacji sanitarnej z przydomową biologiczną oczyszczalnią ścieków (…) Budowa domu będzie spełniała wszystkie aktualne warunki techniczne dla domów jednorodzinnych. Ponadto spełnione będą wszystkie wymagania wynikające z obowiązującego Prawa Budowlanego Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w tym uwzględnienie przepisów dotyczących oświetlenia, nasłonecznienia i przesłaniania. Zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. (Dz. U. Nr 112,  poz. 1316 z późn. zm.) - każdy obiekt budowlany klasyfikowany jest zgodnie  z jego przeważającym przeznaczeniem, przy uwzględnieniu charakteru technicznego obiektu (np. budynek, budowla). W przypadku obiektów budowlanych użytkowanych  lub przeznaczonych do wielu celów (np. budynek mieszkalny będący jednocześnie hotelem  i biurem) klasyfikuje się je w jednej pozycji, zgodnie z ich głównym użytkowaniem. Główne użytkowanie powinno być określane następująco: - należy określić jaki procent całkowitej powierzchni użytkowej przeznaczony jest na różne cele, zgodnie z grupowaniami klasyfikacji - na najbardziej szczegółowym poziomie, - następnie obiekt budowlany klasyfikowany jest zgodnie z metodą "góra - dół": najpierw określa się sekcję - 1 cyfra (budynek lub obiekt inżynierii lądowej i wodnej), następnie dział  na poziomie 2 znaków (budynek mieszkalny, budynek niemieszkalny, infrastruktura transportu, itp.) najbardziej znaczący w ramach sekcji, następnie grupę (3 cyfry) najważniejszą w ramach działu, klasę (4 cyfry) mającą największy udział w powierzchni użytkowej w ramach grupy. Za jednostkę klasyfikacyjną przyjmuje się zwykle pojedynczy obiekt budowlany. Budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne. Budynki mieszkalne są to obiekty budowlane,  których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadku, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej przeznaczona jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem. Całkowita powierzchnia użytkowa budynku obejmuje całą powierzchnię budynku z wyjątkiem: - powierzchni elementów budowlanych m.in. podpór, kolumn, filarów, szybów, kominów; - powierzchni zajmowanych przez pomieszczenia techniczne instalacji ogólnobudowlanych; - powierzchni komunikacji, np. klatki schodowe, dźwigi, przenośniki. Część "mieszkaniowa" budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie). W sekcji 1 "Budynki" w dziale 11 "Budynki mieszkalne" w grupie "Budynki mieszkalne jednorodzinne" Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych mieści się klasa "Budynki mieszkalne jednorodzinne" w odniesieniu do której wskazano: "Klasa obejmuje: - Samodzielne budynki takie jak: pawilony, wille, domki wypoczynkowe, leśniczówki, domy mieszkalne  w gospodarstwach rolnych, rezydencje wiejskie, domy letnie itp.". Uwzględniając powyższe przedmiotowy budynek, który będzie przystosowany  do całorocznego zamieszkania, jest klasyfikowany w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) zgodnie z działem 11. Dodatkowo zdaniem Wnioskodawcy usługa budowy przedmiotowego domu jednorodzinnego na podstawie uzyskanego pozwolenia na budowę powinna być opodatkowana stawką 8% podatku od towarów i usług z uwagi na obowiązujące przepisy prawa oraz stanowisko organów podatkowych zajęte w wydanych interpretacjach w podobnych stanach faktycznych. Przedmiotowy dom będzie przystosowany do całorocznego zamieszkania. Dom będzie nieprzemieszczalny. Próba jego przeniesienia wiązałaby się z koniecznością rozbiórki całej konstrukcji i trwałego uszkodzenia konstrukcji – uniemożliwiającego przeniesienie domu, wiązałaby się z zagrożeniem życia i zdrowia osoby, która potencjalnie miałaby podjąć próbę dokonania demontażu. Nadto Wnioskodawca pragnie również podkreślić, iż koszt przeniesienia domu, a zatem w istocie jego rozbiórki, przetransportowania oraz ponownego montażu przekraczałby koszt zakupu nowego domu - czynność ta z punktu widzenia potencjalnego klienta byłaby zatem całkowicie nieopłacalna oraz niebezpieczna i bezprzedmiotowa. Zgodnie z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej ustawa o VAT), stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a wspomnianego powyżej artykułu rozumie się m.in. obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części. Obiekty budownictwa mieszkaniowego  to budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Zgodnie z art. 41 ust. 12b pkt 1 ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m². Powierzchnia przedmiotowego domu nie przekroczy 300 m². Tym samym zgodnie z powyższą definicją, aby móc uznać budynek za obiekt budownictwa mieszkaniowego muszą być spełnione łącznie dwie przesłanki: - budynek musi być sklasyfikowany do działu 11 PKOB oraz - budynek musi być budynkiem stałego zamieszkania. Zatem sama tylko klasyfikacja budynku do działu 11 PKOB nie przesądza o tym, że budynek jest obiektem budownictwa mieszkaniowego. Powyższe wynika z faktu, że Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych nie klasyfikuje budynków pod względem stałości zamieszkania. Z tego powodu można w niej znaleźć  także budynki, które takimi obiektami nie są, np.: domy letnie, domki wypoczynkowe, hotele. Zatem dla określenia budynku mianem obiektu budownictwa mieszkaniowego  nie jest wystarczająca klasyfikacja do działu 11 PKOB. Powyższe wynika z faktu, że art. 2  pkt 12 ustawy zawiera dwa warunki jakie muszą być spełnione, aby móc mówić o obiektach budownictwa mieszkaniowego. Regulacja ta wprowadza dodatkowy warunek - kryterium stałości zamieszkania. Początkowo należy ustalić co należy rozumieć przez stałość zamieszkania. Warto podkreślić, iż dla ustalenia stałego miejsca zamieszkania  nie jest wystarczające samo zamieszkiwanie w sensie fizycznym. Pobytem stałym  jest zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania. Zamieszkanie oznacza skoncentrowanie w danej miejscowości swoich spraw życiowych, uczynienie z tej miejscowości głównego ośrodka swojej działalności (zawodowej, osobistej). W tym samym czasie można mieć wyłącznie jedno miejsce pobytu stałego. Każda osoba posiadająca obywatelstwo polskie i przebywająca w Polsce jest zobowiązana  do zameldowania się w miejscu stałego pobytu. Podstawowym powodem zawarcia umowy na budowę budynku jednorodzinnego  jest zapewnienie miejsca zamieszkania Klienta. Nowy adres będzie stanowić dla Klienta podstawowe miejsce zamieszkania. Możliwe, że klient zamelduje się pod tym adresem. Zdaniem Wnioskodawcy budynek jednorodzinny, którego budowę zamierza rozpocząć Wnioskodawca spełnia kryteria dla uznania go za obiekt stałego zamieszkania. W tym miejscu warto zdaniem Wnioskodawcy przytoczyć wyrok NSA z 13.04.2023 r.,  I FSK 1727/22, w którym Sąd stwierdził, iż: „nie ulega wątpliwości, że pokój na cel mieszkalny dla studentów znajdujący się w budynku zbiorowego zamieszkania typu dom studencki, służy zaspokojeniu ich potrzeb mieszkaniowych. Nie można się bowiem zgodzić z organem, że stałe zamieszkanie należy utożsamiać z "pobytem stałym" rozumianym jako zamieszkanie  w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania. Zamieszkanie należy bowiem przeciwstawić pobytowi w danym lokalu w celach innych  niż mieszkalne, w szczególności w celach wypoczynkowych czy rekreacyjnych. O ile bowiem pobyt w hotelu czy ośrodku wypoczynkowym nie służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, o tyle zamieszkiwanie w lokalu w domu studenckim zaspokaja tego rodzaju potrzeby.” (…) W związku z powyższym oraz w oparciu o przedstawione we wniosku i jego uzupełnieniu informacje, jak również przedłożone przez Wnioskodawcę dokumenty, należy stwierdzić, iż budynek jednorodzinny spełnia kryteria dla uznania go za obiekt zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, oraz że w sprawie będącej przedmiotem wniosku będzie miał zastosowanie przepis art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług pozwalający na zastosowanie do sprzedaży stawki podatku VAT w wysokości 8 %. Do wniosku Wnioskodawca dołączył następujące dokumenty: (…) Pismem  z 25 lutego 2025 r. Wnioskodawca odpowiedział na wezwanie z 17 lutego 2025 r. znak 0111-KDSB1-1.440.20.2025.1.DS, wskazując m.in. następujące informacje: (…) Wnioskodawca pragnie wskazać, że przedmiotem wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej jest określenie stawki podatku VAT dla usługi budowlanej. Wnioskodawca pragnie wskazać, że przedmiotem wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej jest usługa budowy budynku. Wnioskodawca pragnie wskazać, że przedmiotem wniosku jest usługa budowlana obejmująca wyłącznie wybudowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego (…) z garażem jednostanowiskowym w technologii (…) Przedmiotem wniosku nie są czynności formalno-prawne, usługi projektowe, projekt przydomowej oczyszczalni ścieków oraz złożenie wniosków o wydanie warunków przyłączenia wod.-kan. i PGE. Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, że przedmiotem wniosku jest tylko i wyłącznie usługa budynku mieszkalnego. Wniosek nie obejmuje dodatkowych usług jakie Wnioskodawca zobowiązał się wykonać na rzecz Klienta. 1. Etap I- wykonanie płyty fundamentowej 2. Etap II: - Montaż ścian - Montaż konstrukcji dachu - Zabezpieczenie dachu (…) 3. Etap III: - Montaż stolarki okiennej - Wykonanie pokrycia dachu - Wykonanie elewacji budynku 4. Etap IV - Wykonanie instalacji wodno-kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania oraz wentylacji mechanicznej - Wykonanie instalacji elektrycznych - Wykonanie posadzek (…) - Montaż okładzin ściennych z płyt (…) - Montaż sufitów podwieszanych z płyt (…) Budynek zostanie posadowiony na płycie fundamentowej (…) Budynek został zaprojektowany jako trwale związany z gruntem i będzie posadowiony  na płycie fundamentowej (…) Do uzupełnienia Wnioskodawca dołączył: (…) W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, postanowieniem z dnia 3 marca 2025 r. o sygn. 0111-KDSB1-1.440.20.2025.2.MCW Organ wyznaczył wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu  11 marca 2025 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Wnioskodawca  nie skorzystał. Uzasadnienie klasyfikacji usługi Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN)  lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych. Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1)    opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2)    klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług,  niezbędną do: a)    określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b)    stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3)    stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust.4. Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.). Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu. Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3). Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z: -        niniejszych zasad metodycznych, -        uwag do poszczególnych sekcji, -        schematu klasyfikacji. Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje: -        symbole grupowań, -        nazwy grupowań. Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę. W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego: -        grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny, -        usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter, -        usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze. Zgodnie z tytułem, Sekcja F Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje OBIEKTY BUDOWLANE I ROBOTY BUDOWLANE. W świetle wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), sekcja F obejmuje: -        budynki i pozostałe obiekty inżynierii lądowej oraz wodnej, -        roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii lądowej i wodnej, takie jak: prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków, włączając montaż budowli z elementów prefabrykowanych oraz konstrukcji o charakterze stałym lub tymczasowym, -        opracowywanie kosztorysów stanowiących integralną część robót budowlanych, -        realizację projektów budowlanych do sprzedaży. Sekcja ta nie obejmuje: -        zarządzania projektami budowlanymi w zakresie obiektów inżynierii lądowej i wodnej, sklasyfikowanego w 71.1, -        wynajmu maszyn i urządzeń budowlanych bez operatora, sklasyfikowanego w 77.32, -        usług instalowania mechanicznych lub elektrycznych urządzeń do zamykania sejfów i skarbców, powiązane z późniejszym ich monitorowaniem, sklasyfikowanych w 80.20.10.0. W sekcji F zawarty jest m.in. dział 41 BUDYNKI I ROBOTY BUDOWLANE ZWIĄZANE ZE WZNOSZENIEM BUDYNKÓW, który obejmuje: -     budynki mieszkalne i niemieszkalne, -     roboty ogólnobudowlane związane ze wznoszeniem kompletnych budynków mieszkalnych, budynków biurowych, budynków handlowych oraz innych budynków użyteczności publicznej, budynków gospodarstw rolnych itp., na własny rachunek lub na zlecenie. W PKWiU 41 mieści się klasa 41.00 BUDYNKI I ROBOTY BUDOWLANE ZWIĄZANE ZE WZNOSZENIEM BUDYNKÓW. Klasa ta obejmuje: -        realizację projektów budowlanych obejmujących przedsięwzięcia finansowe, techniczne  i rzeczowe w celu przygotowania lub budowy budynków do sprzedaży. Klasa ta nie obejmuje: -        usług w zakresie architektury i inżynierii oraz zarządzania projektami budowlanymi, sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach grupy 71.1. Z kolei pozycja 41.00.31.0 Roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych jednorodzinnych obejmuje: -        roboty budowlane związane ze wznoszeniem, przebudową lub remontem: domów jednorodzinnych, pawilonów, willi, domków wypoczynkowych, leśniczówek, domów mieszkalnych w gospodarstwach rolnych, rezydencji wiejskich, domów letnich itp. budynków wolno stojących, -        roboty budowlane związane ze wznoszeniem, przebudową lub remontem domów w zabudowie bliźniaczej lub szeregowej, posiadających własny dach i własne wejście z poziomu gruntu. Uwzględniając powyższe, usługa będąca przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 41 BUDYNKI I ROBOTY BUDOWLANE ZWIĄZANE ZE WZNOSZENIEM BUDYNKÓW. Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad. Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Z art. 41 ust. 2 ustawy wynika, że dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3  do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług  w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4. Natomiast zgodnie z art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, W okresie od dnia 1 stycznia 2024 r.  do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia  11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347 i 641) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku,  oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42  ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy,  po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków,  jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2  tej ustawy: 1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%; 2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika  nr 3 do ustawy, wynosi 8%. Zgodnie z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2,  stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy  lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych  do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a  cyt. artykułu rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych  w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane  w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa  w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U.  z 2022 r. poz. 1378, 1383, 2370 i 2687.), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem  ust. 12b. Obiekty budownictwa mieszkaniowego to - jak wynika z art. 2 pkt 12 ustawy - budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: 1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza  300 m2, 2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, warunkiem zastosowania 8% stawki podatku,  na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie, obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą  ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja  nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku. Natomiast, aby móc określić budynek jako obiekt budownictwa mieszkaniowego muszą być spełnione dwa warunki: - zaklasyfikowanie budynku do działu 11 PKOB oraz - budynek musi być budynkiem stałego zamieszkania. Konieczne jest podkreślenie, że sama tylko klasyfikacja budynku do działu 11 PKOB  nie przesądza o tym, że budynek jest obiektem budownictwa mieszkaniowego. Powyższe wynika z faktu, że Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych nie klasyfikuje budynków pod względem stałości zamieszkania. Z tego powodu można w niej znaleźć  także budynki, które nie są obiektami stałego zamieszkania – domy letnie, domki wypoczynkowe, hotele. Kryterium stałości zamieszkania jest spełnione natomiast, gdy budynek przeznaczony jest  do stałego zamieszkania. Nie chodzi tutaj jednak o sposób w jaki budynek będzie wykorzystywany, jaką funkcję będzie pełnił lub czy posiada parametry, które umożliwią  w nim stałe zamieszkanie. Ważne jest bowiem przeznaczenie wynikające z dokumentacji budowlanej zatwierdzonej przez właściwy do tego organ – potwierdzające zgodę organu  na to jaki budynek Strona mogła wybudować. W analizowanej sprawie Wnioskodawca wskazał, że wybudowany budynek, będzie zlokalizowany na działce objętej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miejscowości. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego  przedmiotowa działka znajduje się w obszarze (…) – przeznaczonym pod zabudowę turystyczno-wypoczynkową z dopuszczeniem letniskowej. Ponadto zgodnie z (…) decyzją (…) udzielił pozwolenia na budowę budynku letniskowego z garażem w bryle budynku wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną (…) na terenie działki ozn. nr geod. (…) położonej (…), gmina (…). Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego reguluje sposób wykorzystania terenu  w danym mieście lub gminie tj. przeznaczenie, warunki zagospodarowania i zabudowy terenu, a także rozmieszczenie inwestycji celu publicznego. Tym samym na terenie działki ozn. nr geod. (…) położonej (…), gmina (…) nie można posadowić budynku mieszkalnego zaliczanego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przepisy prawa nie zawierają definicji „budynku letniskowego”, natomiast zauważyć należy,  że jest to potoczne określenie budynku rekreacji indywidualnej. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie  (Dz. U. z 2022 r. poz. 1225) w § 3 pkt. 7 przywołuje definicję budynku rekreacji indywidualnej,  w myśl której należy przez to rozumieć budynek przeznaczony do okresowego wypoczynku. Skoro budynek rekreacji indywidualnej jest budynkiem okresowego wypoczynku, to nie można go uznać za obiekt budownictwa mieszkaniowego, ponieważ nie spełnia kryterium stałości zamieszkania. Ustosunkowując się więc do zaproponowanej przez Wnioskodawcę 8% stawki  dla budowy budynku na podstawie art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, należy zauważyć,  że jak już wskazano, takie budynki służą okresowemu wypoczynkowi (czasowemu zamieszkaniu), tym samym nie spełniają warunku o którym mowa w art. 2 ust. 12 ustawy,  tj. stałego zamieszkania. Stanowisko powyższe zostało potwierdzone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 25 września 2024 r., sygn. I SA/Op 570/24   w którym to wyroku Sad stwierdził że: W ocenie Sądu, organy prawidłowo przyjęły,  iż dokumentacja architektoniczno-budowlana w sposób wiarygodny i zobiektyzowany ukazuje istotę oraz cel powstania budynku. Uwagę zwraca również to, że budynek powstaje na działce, której funkcja została w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określona  jako funkcja rekreacyjno – wypoczynkowa, a w wydanym pozwoleniu na budowę, określono charakter budynku jako całoroczny budynek rekreacji indywidulanej. Określenie to, jest więc spójne z przeznaczeniem działki. Dokumentacja budowlana - taka jak projekt budowlany, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, decyzja zatwierdzająca projekt budowlany oraz udzielająca pozwolenia na budowę - stanowi materiał, który w sposób najbardziej precyzyjny oraz obiektywny charakteryzuje przedmiot inwestycji, budynek.  To właśnie z wyliczonych dokumentów wynika przeznaczenie budynku, jego charakter, zamierzenia inwestora oraz typ, rodzaj budynku na jaki wyraził zgodę właściwy organ administracyjno-budowlany. W ocenie Sądu, powyższa dokumentacja w sposób zobiektyzowany ukazuje istotę oraz cel powstania budynku. W konsekwencji prawidłowo argumentował organ, że skoro budynek ten przeznaczony jest do zaspokajania potrzeb rekreacji indywidualnej, nawet jeśli zakwaterowanie w nim możliwe jest o każdej porze roku, to budynek taki nie zaspokaja w istocie podstawowej potrzeby związanej w zapewnieniem miejsca stałego zamieszkania, a dedykowany jest zaspokojeniu potrzeb rekreacyjnych, wypoczynkowych, w związku z czym budynek taki nie spełnia wymogów, o którym mowa  w powołanych przepisach ustawy o VAT. Zdaniem Sądu, oceny tej nie zmienia również,  to że w określonych przypadkach budynek taki może zostać wykorzystany na pobyt inny  niż okresowy, czy sezonowy służący rekreacji indywidualnej. Decydujące jest bowiem  jego obiektywne przeznaczenie. Ocenie w ramach wydawania wiążącej informacji stawkowej podlega ustalony przez organ zobiektyzowany stan faktyczny, a nie wyłącznie zamiar strony wykorzystania budynku niezgodny z jego przeznaczeniem wynikającym z dokumentacji architektoniczno-budowlanej i zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W świetle powyższego nie można stwierdzić, że budynek będący przedmiotem wniosku zaliczany jest do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Aspekty techniczne, w tym sposób konstrukcji, służące ustaleniu czy dany budynek daje możliwości wykorzystywania go w celach mieszkalnych nie są wystarczające do określenia  czy jest budynkiem mieszkalnym zaliczonym do społecznego budownictwa mieszkaniowego. W związku z powyższym, ponieważ opisana we wniosku usługa – budowa budynku  o powierzchni użytkowej  (…) na działce ewidencyjnej nr (…) położonej (…), gmina (…), klasyfikowana jest do działu 41 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), właściwą stawką dla jej opodatkowania jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy. Informacje dodatkowe Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną  do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała. Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych  pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji. Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej  jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: -        podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS,  w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa  nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), -        usługa (świadczenie kompleksowe) będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy). Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy). WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem: 1)    następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo 2)    wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1 - w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy). WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że: -        klasyfikacja usługi, lub -        stawka podatku właściwa dla usługi, lub -        podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy). Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej. POUCZENIE Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/ e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji  w e-Urzędzie Skarbowym. Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).