0111-KDSB1-1.440.30.2025.3.MCW

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS) Na podstawie  art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług  (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 5 lutego 2025 r. (data wpływu 5 lutego 2025 r.), uzupełnionego pismem z dnia 27 marca 2025 r. (data wpływu 27 marca 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową. Przedmiot wniosku: usługa – budowa budynku zamieszkania zbiorowego – (…) Opis usługi: usługa polegająca na przygotowaniu gruntu pod budowę budynku (…), stworzeniu konstrukcji (…) oraz wykonaniu przyłączy i instalacji sanitarnej. Budynek usytuowany będzie na działce ewidencyjnej nr (…) z obrębu (…) przy (…). Powierzchnia użytkowa budynku będzie wynosić (…) m2. Działka, na której znajdować się będzie budynek została objęta ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (…) Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 41 Stawka podatku od towarów i usług: 23% Podstawa prawna: art. 41 ust. 1 w związku z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy Cel wydania WIS: określenia stawki podatku od towarów i usług UZASADNIENIE W dniu 5 lutego 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniu 27 marca 2025 r. w zakresie sklasyfikowania ww. usługi dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług. W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi: (…) prowadzi działalność w branży budowlanej. Wnioskodawca powziął wątpliwość co do stawki podatku VAT, którą ma zastosować dla usług budowlanych wykonywanych na rzecz (…) związanych z budową (…). (…) (…) Dom stanowi jednokondygnacyjny budynek o łącznej powierzchni użytkowej około (…) m2. (…) (…) Wnioskodawca zawarł z (…) umowę w zakresie prac budowlanych i instalacyjnych  dla celów budowy (…). W ramach zawartej umowy Wnioskodawca zobowiązał się do budowy budynku zamieszkania zbiorowego (…) oraz budynku technicznego wraz z miejscami postojowymi, (…) i instalacjami: wodociągowymi, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, wewnętrzną linią zasilającą, (…) i przyłączem ciepłowniczym na działce ew. (…) z obrębu (…) przy ul. (…) (dalej: „Inwestycja”). (…) Wnioskodawca pragnie wskazać, że niniejszy wniosek dotyczy tylko i wyłącznie tej części prac wykonywanych przez Wnioskodawcę, która polega na budowie (…) umożliwiającego zamieszkanie w nim (…), pozostałe elementy prac Wnioskodawcy w Inwestycji, w szczególności prace związane  z budynkiem technicznym, miejscami postojowymi, czy też jakimikolwiek elementami infrastruktury technicznej znajdującej się poza obrębem ścian (…), nie stanowią przedmiotu wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej. Tym samym niniejszym wnioskiem objęte są jedynie prace Wnioskodawcy związane z budynkiem zamieszkania zbiorowego (…) i wykonywane w obrębie tego budynku. Uzasadnienie proponowanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji towaru wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 z późn. zm.))  do klasy PKOB 1130. I. (…) jako obiekt budowlany Zgodnie z definicją zawartą w PKOB przez obiekty budowlane należy rozumieć:  „[…] konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych.” Biorąc pod uwagę powyższe, należy uznać iż (…) spełnia wymogi uznania go za obiekt budowlany, bowiem stanowi on konstrukcję połączoną z gruntem w sposób trwały (wskazują na to fundamenty (…), które stanowią element konstrukcyjny przekazujący na podłoże gruntowe całość obciążeń tegoż budynku), wykonany z materiałów budowlanych (…), będące wynikiem podjętych prac budowlanych). II. (…) jako budynek mieszkalny W rozumieniu PKOB budynkami mieszkalnymi są: „[…] obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.” Należy również podkreślić, iż zgodnie z pkt I.4 PKOB „Zasady klasyfikowania obiektów budowlanych”: „Dla budynków, pierwszym kryterium klasyfikacyjnym jest charakter budynku - mieszkalny  lub niemieszkalny. O zaliczeniu obiektu do obiektów inżynierii lądowej i wodnej decyduje przeznaczenie i związana z tym konstrukcja.” (…) spełnia również wymogi uznania go w świetle PKOB za budynek mieszkalny,  gdyż co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. (…).(…) jest przeznaczony do zamieszkania dla (…) przez okres związany z (…). W konsekwencji spełnia on wymóg uznania go za budynek mieszkalny. III. (…) jako budynek zbiorowego zamieszkania Jak wynika z zapisów Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych Sekcja 1 obejmuje: BUDYNKI Ponadto Dział 11 obejmuje: BUDYNKI MIESZKALNE Z kolei grupa 113 obejmuje: Budynki zbiorowego zamieszkania Natomiast klasa 1130 obejmuje: „Budynki zbiorowego zamieszkania” w tym: - Budynki zbiorowego zamieszkania, w tym domy mieszkalne dla ludzi starszych, studentów, dzieci i innych grup społecznych, np. domy opieki społecznej, hotele robotnicze, internaty  i bursy szkolne, domy studenckie, domy dziecka, domy dla bezdomnych itp. - Budynki mieszkalne na terenie koszar, zakładów karnych i poprawczych, aresztów śledczych, - Budynki rezydencji prezydenckich i biskupich. Klasa 1130 nie obejmuje: - Szpitali, klinik i budynków instytucji z opieką medyczną (lekarską lub pielęgniarską) (1264), - zabudowań koszarowych (1274). Definicja budynków zamieszkania zbiorowego zawarta jest w §3 pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2022 r. poz. 1225, z późn. zm.), zgodnie  z którą budynek zamieszkania zbiorowego to budynek przeznaczony do okresowego pobytu ludzi, w szczególności hotel, motel, pensjonat, dom wypoczynkowy, dom wycieczkowy, schronisko młodzieżowe, schronisko, internat, dom studencki, budynek koszarowy, budynek zakwaterowania na terenie zakładu karnego, aresztu śledczego, zakładu poprawczego, schroniska dla nieletnich, a także budynek do stałego pobytu ludzi, w szczególności dom dziecka, dom rencistów i dom zakonny. Zgodnie z wydaną decyzją (…) zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę dla (…). W ramach uzyskanego pozwolenia Wnioskodawca ma dokonać budowy (…) oraz pozostałych elementów Inwestycji. (…) Jednocześnie Wnioskodawca chciałby podkreślić, że wniosek dotyczy jedynie budynku zamieszkania zbiorowego (…), pozostała część pozwolenia  na budowę dotyczących innych elementów Inwestycji nie jest objęta niniejszym wnioskiem. (…) IV. Podsumowanie klasyfikacji towaru wg PKOB W ocenie Wnioskodawcy, towar tj. (…) będący przedmiotem niniejszego wniosku,  należy uznać za obiekt budowlany oraz budynek mieszkalny w rozumieniu PKOB. Ponadto, biorąc pod uwagę przeznaczenie budynku, w ocenie Wnioskodawcy (…) należy klasyfikować jako budynek zbiorowego zamieszkania w klasie PKOB 1130. Na poparcie wyżej przywołanych wniosków należy przywołać stanowisko (…), który w piśmie z dnia 8 listopada 2024 r. (…) zaklasyfikował (…) do grupowaniu: PKOB grupa 113 klasa 1130 „Budynki zbiorowego zamieszkania”. V. Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Z kolei na mocy art. 41 ust. 2 ustawy dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3  do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług  w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%,  z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4. W myśl art. 146ea ustawy, w roku 2023: 1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i  ust. 4, wynosi 23%; 2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika  nr 3, wynosi 8%. Jak wynika z art. 41 ust. 12 ustawy stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do: 1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych  do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym; 2) robót konserwacyjnych dotyczących: a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, - w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1. Stosownie do treści art. 41 ust. 12a ustawy przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części,  z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską  i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację,  o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2022 r. poz. 1378, z późn. zm.), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem  ust. 12b. (art. 41 ust. 12a ustawy). Obiekty budownictwa mieszkaniowego to - jak wynika z art. 2 pkt 12 ustawy - budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, warunkiem zastosowania 8% stawki podatku,  na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie, obiekty budowlane  lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku. W związku z powyższym, ponieważ opisany we wniosku towar, klasyfikowany jest  do klasy 1130 Polskiej Klasyfikacji Obiektów jego dostawa podlega opodatkowaniu według stawki podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy  z zw. z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy oraz art. 146ea pkt 2 ustawy oraz art. 146ef ust. 1  pkt 2 ustawy. Do wniosku Wnioskodawca dołączył: (…)   Pismem z dnia 27 marca 2025 r. (data wpływu 27 marca 2025 r.) będącym odpowiedzią  na wezwanie do uzupełnienia wniosku o wydanie WIS z dnia 11 marca 2025 r.,  znak: 0111-KDSB1-1.440.30.2025.1.MCW Wnioskodawca uzupełnił braki formalne wniosku oraz wskazał: (…) (5) Mając na uwadze, że nie wszystkie prace objęte umową zostały wykonane,  to kompleksowa usługa budowlana będąca przedmiotem Wniosku WIS nie została jeszcze ukończona. (…) (6) Usługi budowlane świadczone na rzecz (…) polegają  na przygotowaniu gruntu pod budowę, stworzeniu konstrukcji (…) oraz wykonaniu przyłączy i instalacji sanitarnej. (…)   Do uzupełnienia wnioskodawca dołączył: (…) W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, postanowieniem z dnia  8 kwietnia 2025 r. nr 0111-KDSB1-1.440.30.2025.2.MCW tut. Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 10 kwietnia 2025 r.  Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała. Uzasadnienie klasyfikacji usługi Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności,  o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia  23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987 str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN)  lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych. Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii  lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych  na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku,  o którym mowa w art. 42b ust. 4. Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.). Podstawowe cele, konstrukcje i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretacje wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu. Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3). Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z: - niniejszych zasad metodycznych, - uwag do poszczególnych sekcji, - schematu klasyfikacji. Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje: - symbole grupowań, - nazwy grupowań. Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę. W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego: - grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny, - usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter, - usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować  w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze. Zgodnie z tytułem, Sekcja F Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje OBIEKTY BUDOWLANE I ROBOTY BUDOWLANE. W świetle wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), sekcja F obejmuje: - budynki i pozostałe obiekty inżynierii lądowej oraz wodnej, - roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii lądowej i wodnej, takie jak: prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków, włączając montaż budowli z elementów prefabrykowanych oraz konstrukcji o charakterze stałym lub tymczasowym, - opracowywanie kosztorysów stanowiących integralną część robót budowlanych, - realizację projektów budowlanych do sprzedaży. Sekcja ta nie obejmuje: - zarządzania projektami budowlanymi w zakresie obiektów inżynierii lądowej i wodnej, sklasyfikowanego w 71.1, - wynajmu maszyn i urządzeń budowlanych bez operatora, sklasyfikowanego w 77.32, - usług instalowania mechanicznych lub elektrycznych urządzeń do zamykania sejfów  i skarbców, powiązane z późniejszym ich monitorowaniem, sklasyfikowanych  w 80.20.10.0. W sekcji F zawarty jest m.in. dział 41 BUDYNKI I ROBOTY BUDOWLANE ZWIĄZANE  ZE WZNOSZENIEM BUDYNKÓW, który obejmuje: - budynki mieszkalne i niemieszkalne, - roboty ogólnobudowlane związane ze wznoszeniem kompletnych budynków mieszkalnych, budynków biurowych, budynków handlowych oraz innych budynków użyteczności publicznej, budynków gospodarstw rolnych itp., na własny rachunek  lub na zlecenie. Dział ten nie obejmuje: - robót budowlanych związanych ze wznoszeniem obiektów przemysłowych  (z wyłączeniem budynków), sklasyfikowanych w 42.99.1, 42.99.2, - wyspecjalizowanych robót budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach działu 43. W PKWiU 41 mieści się klasa 41.00 BUDYNKI I ROBOTY BUDOWLANE ZWIĄZANE  ZE WZNOSZENIEM BUDYNKÓW. W związku z powyższym, usługa będąca przedmiotem wniosku spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 41 BUDYNKI I ROBOTY BUDOWLANE ZWIĄZANE ZE WZNOSZENIEM BUDYNKÓW. Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad. Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Z kolei na mocy art. 41 ust. 2 ustawy dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3  do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług  w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%,  z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4. Natomiast zgodnie z art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r.  do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie  tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków,  jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2  tej ustawy: 1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%; 2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.   Art. 41 ust. 12 ustawy stanowi, że stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do: 1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych  do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym; 2) robót konserwacyjnych dotyczących: a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 – w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1.   Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części,  z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską  i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację,  o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i 1762), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b. Obiekty budownictwa mieszkaniowego to – jak wynika z art. 2 pkt 12 ustawy – budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Stosownie do art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r.  poz. 418), zwanej dalej ustawą – Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Natomiast, obiekt budowlany, zgodnie z art. 3 pkt 1 powyższej ustawy - to budynek, budowla bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o VAT,  jest spełnienie dwóch przesłanek, tj.: 1. zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części, 2. obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie jednej z nich wyklucza możliwość zastosowania preferencyjnej stawki podatku. Przedmiotem wniosku jest usługa budowy budynku – (…) W związku z powyższym, usługa wykonywana przez Wnioskodawcę dotyczy jednej z czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy (budowa). Jednakże, aby możliwe było zastosowanie przez (…) preferencyjnej stawki podatku VAT w związku ze świadczoną usługą, należy dokonać analizy czy budynek opisany we wniosku i jego uzupełnieniu jest obiektem zaliczanym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Odnośnie drugiego warunku przypomnienia wymaga, że stosownie do art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego (wskazane w art. 41 ust. 12a ustawy) rozumie się m.in. budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Należy zauważyć, że ustawa, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych, rozumianych jako produkty finalne działalności budowlanej. Zatem, dla celów podatku  od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia  30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB)  (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.). Klasyfikacja ustala symbole, nazwy i zakres poszczególnych grupowań klasyfikacyjnych na czterech poziomach tj.: sekcji, działów, grup i klas. Wnioskodawca we wniosku wskazał, że: (…) W (…) zamieszkiwać będą nieodpłatnie (…). Pokoje udostępniane (…) służyć będą zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych tychże (…) przez cały czas pobytu (…). Pobyt w domu nie jest ograniczony czasowo  i jest on związany z czasem pobytu (…) biorąc pod uwagę przeznaczenie budynku, w ocenie Wnioskodawcy (…) należy klasyfikować jako budynek zbiorowego zamieszkania w klasie PKOB 1130.(…) W tym podkreślić należy, że zgodnie z zasadami metodycznymi PKOB – przez obiekty budowlane rozumie się konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane  z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych.   Odnosząc się do klasyfikacji przedmiotowego budynku, należy zaznaczyć, że każdy obiekt budowlany klasyfikowany jest zgodnie z jego przeważającym przeznaczeniem,  przy uwzględnieniu charakteru technicznego obiektu (np. budynek, budowla). Budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne. Budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadku, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem. Całkowita powierzchnia użytkowa budynku obejmuje całą powierzchnię budynku z wyjątkiem: - powierzchni elementów budowlanych m.in. podpór, kolumn, filarów, szybów, kominów; - powierzchni zajmowanych przez pomieszczenia techniczne instalacji ogólnobudowlanych; - powierzchni komunikacji, np. klatki schodowe, dźwigi, przenośniki. Część „mieszkaniowa” budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie). W przypadku obiektów budowlanych użytkowanych lub przeznaczonych do wielu celów (np. budynek mieszkalny będący jednocześnie hotelem i biurem) klasyfikuje się je w jednej pozycji, zgodnie z ich głównym użytkowaniem, wyrażonym w m2 powierzchni użytkowej, przeznaczonej na ten cel. Główne użytkowanie powinno być określane następująco: - należy określić jaki procent całkowitej powierzchni użytkowej przeznaczony  jest na różne cele, zgodnie z grupowaniami klasyfikacji - na najbardziej szczegółowym poziomie. - następnie obiekt budowlany klasyfikowany jest zgodnie z metodą "góra-dół": najpierw określa się sekcję - 1 cyfra (budynek lub obiekt inżynierii lądowej i wodnej), następnie dział na poziomie 2 znaków (budynek mieszkalny, budynek niemieszkalny, infrastruktura transportu, itp.) najbardziej znaczący w ramach sekcji, następnie grupę (3 cyfry) najważniejszą w ramach działu, klasę (4 cyfry) mającą największy udział w powierzchni użytkowej w ramach grupy. Odnosząc się zatem do budynku, będącego przedmiotem wniosku, należy  w pierwszej kolejności ustalić charakter budynku tj. czy jest to budynek mieszkalny,  czy też niemieszkalny.   W tym celu należy przedstawić zestawienie powierzchni użytkowej budynku, wynikające  z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, obliczonej zgodnie  z metodologią PKOB, tj.: - całkowita powierzchnia użytkowa budynku (bez korytarzy oraz powierzchni pomieszczeń technicznych) wynosi (…) m2; - powierzchnia mieszkalna budynku (bez powierzchni pomieszczeń gospodarczych, magazynów oraz pomieszczeń przeznaczonych do celów innych niż mieszkalne tj (…) itd.) wynosi (…) m2. Mając zatem na uwadze fakt, iż powierzchnia użytkowa przedmiotowego budynku przeznaczona na część mieszkalną przekracza połowę całkowitej powierzchni użytkowej budynku obliczonej zgodnie z metodologią PKOB, stwierdzić należy, że budynek będący przedmiotem analizy stanowi budynek mieszkalny, sklasyfikowany w PKOB 11. W Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w sekcji 1 „Budynki” w dziale 11 „Budynki mieszkalne” w grupie „Budynki zbiorowego zamieszkania” mieści się klasa 1130 - „Budynki zbiorowego zamieszkania”, w odniesieniu do której wskazano: Klasa obejmuje: - Budynki zbiorowego zamieszkania, w tym domy mieszkalne dla ludzi starszych, studentów, dzieci i innych grup społecznych, np. domy opieki społecznej, hotele robotnicze, internaty i bursy szkolne, domy studenckie, domy dziecka, domy  dla bezdomnych itp.; - Budynki mieszkalne na terenie koszar, zakładów karnych i poprawczych, aresztów śledczych; - Budynki rezydencji prezydenckich i biskupich. Ponadto, zgodnie z (…) decyzją nr (…) udzielił pozwolenia na budowę budynku zamieszkania zbiorowego (…), określono kategorię obiektu budowlanego: XVI, III, XXII. W tym miejscu podkreślić należy, że zgodnie z ustawą – Prawo budowlane, kategoria obiektu XVI odnosi się do budynków biurowych i konferencyjnych, kategoria III to inne niewielkie budynki, jak: domy letniskowe, budynki gospodarcze, garaże do dwóch stanowisk włącznie. Natomiast kategoria XXII mieści place składowe, postojowe, składowiska odpadów, parkingi. Uwzględniając powyższe, budynek – (…) jest budynkiem zbiorowego zamieszkania sklasyfikowanym w PKOB 1130. Powyższe znajduje potwierdzenie w (…) w którym wskazano, że zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), oraz w oparciu o przedstawiony opis, budynek będący przedmiotem wniosku, mieści się w grupowaniu: PKOB grupa 113 klasa 1130 „Budynki zbiorowego zamieszkania”. Sama klasyfikacja budynku do działu 11 PKOB nie przesądza jednak o tym, że budynek jest obiektem budownictwa mieszkaniowego. Musi być spełniony również warunek stałości zamieszkania. Tym samym stawkę preferencyjną w wysokości 8% stosuje się jedynie w ściśle określonych przypadkach, które nie mają miejsca na gruncie niniejszego postępowania. Powyższe wynika z faktu, że Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych nie klasyfikuje budynków pod względem stałości zamieszkania. Z tego powodu można w niej znaleźć także budynki, które takimi obiektami nie są, np.: domy letnie, domki wypoczynkowe, hotele. Analizując czy przedmiotowy budynek można identyfikować jako obiekt stałego zamieszkania, konieczne jest początkowo poczynienie rozważań natury ogólnej w kwestii wykładni pojęcia „stałego zamieszkania”. Dla uznania miejsca stałego pobytu za stałe centrum interesów danej osoby, wszystkie mające znaczenie okoliczności faktyczne powinny być wzięte pod uwagę, to jest w szczególności fizyczne przebywanie tej osoby i członków jej rodziny, posiadanie miejsca zamieszkania, miejsce, gdzie dzieci faktycznie chodzą do szkoły, miejsce działalności zawodowej, lokalizacja interesów majątkowych, więzów administracyjnych z władzami publicznymi i organizacjami społecznymi, ponieważ elementy te oznaczają wolę tej osoby ustabilizowania miejsca pobytu, z racji trwałości wynikającej z normalnych nawyków życiowych i rozwoju zwykłych relacji społecznych i zawodowych (opinia Rzecznika Generalnego Juliane Kokott z dnia  25 stycznia 2007 r. w sprawie C‑392/05, Georgios Alevizos przeciwko Ypourgos Oikonomikon, EU:C:2007:60). Dla ustalenia stałego miejsca zamieszkania nie jest zatem wystarczające samo zamieszkiwanie w sensie fizycznym. Pobytem stałym jest zamieszkanie w określonej miejscowości  pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania. Zamieszkanie oznacza skoncentrowanie w danej miejscowości swoich spraw życiowych, uczynienie  z tej miejscowości głównego ośrodka swojej działalności zawodowej oraz osobistej. Warto również w tym miejscu przytoczyć definicję budynków zamieszkania zbiorowego, która zawarta jest w § 3 pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 ze zm.), zgodnie z którą budynek zamieszkania zbiorowego  to budynek przeznaczony do okresowego pobytu ludzi, w szczególności hotel, motel, pensjonat, dom wypoczynkowy, dom wycieczkowy, schronisko młodzieżowe, schronisko, internat, dom studencki, budynek koszarowy, budynek zakwaterowania na terenie zakładu karnego, aresztu śledczego, zakładu poprawczego, schroniska dla nieletnich, a także budynek do stałego pobytu ludzi, w szczególności dom dziecka, dom rencistów i dom zakonny. Głównym wyznacznikiem zaliczenia danego obiektu do klasy budynków zbiorowego zamieszkania jest jego użytkowanie i warunki samego obiektu do potrzeb zbiorowego zamieszkiwania określonej grupy ludzi przez określony czas, przy czym okres ten i charakter grupy w ten sposób zamieszkującej winny być ze sobą ściśle związane. Należy wskazać, iż cele zbiorowego zamieszkania w zakresie osób zamieszkujących określony obiekt, charakteryzują się jednolitością podmiotową osób go zamieszkujących. Wnioskodawca we wniosku wskazał: (…) Pokoje udostępniane (…) służyć będą zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych tychże (…) przez cały czas pobytu (…), a to oznacza z doświadczeń (…), wielotygodniowe, wielomiesięczne pobyty. (…), ale mieszkają tu (…). Pobyt w (…) nie jest ograniczony czasowo i jest on związany z czasem pobytu (…). Najdłuższe pobyty w (…) to (…) dni. (…) (…) Dom jest przeznaczony do zamieszkania dla (…) przez okres związany z (…) Wskazać należy, że wspólnym dla katalogu obiektów zamieszkania zbiorowego pozostaje fakt wykorzystywania tego obiektu wyłącznie przez osoby w określonym dla obiektu czasie,  lecz zawsze poza miejscem swojego stałego zamieszkania. W związku z czym, wskazać należy, że budynek będący przedmiotem wniosku nie jest miejscem stałego zamieszkania, a budynkiem, w którym okresowo zamieszkują (…), przez czas ich pobytu. Tym samym budynek przeznaczony do chwilowego, tymczasowego zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych (…) nie jest obiektem budownictwa mieszkaniowego w rozumieniu ustawy. Preferencyjna stawka podatku na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, nie będzie miała zatem zastosowania do usługi będącej przedmiotem wniosku, ponieważ nie dotyczy ona budynku zaliczanego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym - opisany  we wniosku budynek klasyfikowany jest co prawda do działu 11 PKOB jednak  nie jest budynkiem służącym do stałego zamieszkania. W związku z powyższym, dla usługi będącej przedmiotem wniosku, która sklasyfikowana  jest w dziale 41 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) BUDYNKI I ROBOTY BUDOWLANE ZWIĄZANE ZE WZNOSZENIEM BUDYNKÓW, właściwą stawką  dla jej opodatkowania jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy. Przepisy ustawy nie przewidują możliwości zastosowania obniżonej stawki podatku od towarów i usług dla usług sklasyfikowanych do działu 41 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU). Informacje dodatkowe Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną  do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała. Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych  pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji. Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej  jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: - podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS,  w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa  nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), - usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).   Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy). WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem: 1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo 2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1 - w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy). WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że: - klasyfikacja usługi, lub - stawka podatku właściwa dla usługi, lub - podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).  Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej. POUCZENIE Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.   Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji  w e-Urzędzie Skarbowym.  Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).