0111-KDSB1-1.440.629.2024.7.GB

  WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)   Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.  U.  z  2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 20 grudnia 2024 r. (data wpływu 20 grudnia 2024 r.) uzupełnionego pismem z dnia 4 lutego 2025 r. (data wpływu 4 lutego 2025 r.) oraz z dnia 12 lutego 2025 r. (data wpływu 12 lutego 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.   Przedmiot wniosku: usługa (świadczenie kompleksowe) – naprawa spłuczki polegająca na wymianie zaworu pływakowego   Opis usługi: usługa (świadczenie kompleksowe) – naprawa spłuczki znajdującej się w łazience, polegająca na wymianie zaworu pływakowego. Mieszkaniec zleca wykonanie naprawy z uwagi na  awarię (wadliwe działanie) spłuczki. W ramach ww. świadczenia wykonywane są następujące czynności: - zamknięcie zaworu odcinającego dopływ wody do spłuczki; - spuszczenie wody ze spłuczki; - otwarcie pokrywy spłuczki; - odkręcenie zaworu pływakowego przy użyciu klucza płaskiego; - montaż nowego zaworu pływakowego (…) cala przy użyciu klucza płaskiego; - otwarcie zaworu w celu umożliwienia ponownego napełniania spłuczki wodą; - prawidłowe ustawienie (regulacja ustawienia) zaworu pływakowego w celu napełnienia spłuczki odpowiednią ilością wody; - zamknięcie pokrywy spłuczki, - sprawdzenie poprawności działania. Przedmiotowe świadczenie kompleksowe wykonywane będzie w lokalu mieszkalnym.   Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 43   Stawka podatku od towarów i usług: 23%   Podstawa prawna: art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy   Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług   UZASADNIENIE   W dniu 20 grudnia 2024 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniu 4 i 12 lutego 2025 r. w zakresie sklasyfikowania ww. usługi dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług.   W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi (świadczenia kompleksowego):   (…)   Przedmiotem wniosku jest usługa naprawy spłuczki znajdującej się w łazience. Mieszkaniec zleca wykonanie ww. usługi z uwagi na awarię (wadliwe działanie) spłuczki.   Efektem wykonania usługi jest sprawnie działająca spłuczka umożliwiająca korzystanie z  toalety.    Opis czynności wykonywanych w ramach usługi naprawy spłuczki: - przyjęcie zlecenia wykonania naprawy, - przyjazd pracownika (…) pod wskazany adres, w którym usługa ma być wykonana, - wymiana zaworu pływakowego lub kątowego lub wężyka do spłuczki lub wymiana armatury spustowej (mechanizmu spłukującego) lub wymiana całej spłuczki jeśli naprawa jest niemożliwa, - sprawdzenie poprawności działania spłuczki po wykonaniu ww. czynności, - podpisanie protokołu potwierdzającego wykonanie usługi, - dokonanie rozliczenia wykonanych prac i wystawienie faktury.   Usługa wykonywana jest w wewnątrz lokali mieszkalnych, które znajdują się w budynkach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane są w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Powierzchnia mieszkań, w których usługa jest wykonywana nie przekracza 150 m2.   Zgodnie z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do: dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.   Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie, obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.   Czy opisana usługa polegająca na naprawie spłuczki - stanowi usługę, w stosunku do której można zastosować 8% stawkę vat?   Do wniosku dołączono: (…) Pismem z dnia 4 lutego 2025 r. (data wpływu 4 lutego 2025 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 28 stycznia 2025 r., znak 0111-KDSB1-1.440.629.2024.1.GB, Wnioskodawca wskazał:   (…) oczekuje klasyfikacji świadczenia kompleksowego (złożonego) składającego się z usługi oraz towaru. Świadczenie kompleksowe, o którym mowa we wniosku to usługa naprawy spłuczki polegająca na wymianie zaworu pływakowego wraz z dostawą towaru jakim jest zawór pływakowy o gwincie przyłączeniowym o rozmiarze (…). Zawór pływakowy to ważny element każdej spłuczki WC. To właśnie on sprawia, że spłuczka napełnia się oraz zatrzymuje napływ wody, gdy jest jej już wystarczająca ilość.   (…)   Na świadczenie kompleksowe dotyczące naprawy spłuczki poprzez - wymianę zaworu pływakowego składają się następujące czynności: 1. zamknięcie zaworu odcinającego dopływ wody do spłuczki; 2. spuszczenie wody ze spłuczki; 3. otwarcie pokrywy spłuczki; 4. odkręcenie zaworu pływakowego przy użyciu klucza płaskiego; 5. montaż nowego zaworu pływakowego o gwincie przyłączeniowym o rozmiarze (…) przy użyciu klucza płaskiego; 6. otwarcie zaworu w celu umożliwienia ponownego napełniania spłuczki wodą; 7. prawidłowe ustawienie (regulacja ustawienia) zaworu pływakowego w celu napełnienia spłuczki odpowiednią ilością wody; 8. zamknięcie pokrywy spłuczki, 9. sprawdzenie poprawności działania.   Towar (materiał) wykorzystany podczas wykonywania świadczenia - nowy zawór pływakowy o gwincie przyłączeniowym o rozmiarze (…). Zdaniem (…) usługa i towar składające się na świadczenie kompleksowe, będące przedmiotem wniosku, są ze sobą tak ściśle powiązane, że w aspekcie gospodarczym tworzą obiektywnie jedną całość nabywaną nierozłącznie. Za nierozerwalnością usługi i towaru przemawia fakt, iż bez wykorzystania nowego zaworu pływakowego nie można wykonać naprawy spłuczki. Jest to towar niezbędny do realizacji usługi naprawy spłuczki. Z punktu widzenia nabywcy jest on zainteresowany nabyciem kompleksowej usługi naprawy spłuczki, a nie nabyciem oddzielnie usługi i towaru. Spółdzielnia nie sprzedaje samego zaworu pływakowego. Towar ten Spółdzielnia nabywa w celu realizacji usługi, jaką jest naprawa spłuczki. Równocześnie pracownik Spółdzielni, który ma za zadanie realizację usługi naprawy spłuczki nie może jej poprawnie wykonać, jeśli nie będzie dysponował potrzebnym do  naprawy towarem (materiałem).   (…) szczegółowe czynności wykonywane podczas realizacji usługi naprawy spłuczki poprzez  wymianę zaworu pływakowego prowadzą do realizacji określonego celu – jakim jest  sprawnie działająca spłuczka umożliwiająca korzystanie z toalety w lokalu mieszkalnym.   Zdaniem (…) w ramach opisanego świadczenia elementem dominującym (głównym) jest usługa, gdyż celem mieszkańca, który zgłasza fakt zepsucia spłuczki w jego lokalu mieszkalnym jest potrzeba otrzymania usługi jej naprawy, aby mógł w sposób zgodny z przeznaczeniem użytkować sprawną spłuczkę i korzystać z toalety.   Zdaniem (…) w ramach opisanego świadczenia kompleksowego (złożonego) elementem pomocniczym jest towar (materiał), który jest wykorzystywany podczas wykonywania usługi naprawy spłuczki. Towarem w przypadku przedmiotowego świadczenia kompleksowego jest zawór pływakowy o gwincie przyłączeniowym o rozmiarze (…).   Zdaniem (…), element pomocniczy jakim jest towar (materiał) wykorzystywany do wykonania usługi naprawy, spłuczki przyczynia się do efektywniejszego wykonania świadczenia głównego.   Wymiana zepsutego zaworu pływakowego umożliwia napełnienie spłuczki wodą do odpowiedniego poziomu. Bez ww. towaru naprawa spłuczki nie jest możliwa.   Cena za usługę naprawy spłuczki obejmuje całość świadczenia (usługę i towar).   Na wynagrodzenie za wykonanie usługi naprawy spłuczki wraz z materiałem (towarem) składa się: - stawka roboczogodziny pracownika wykonującego usługę oraz - cena zakupu materiału wykorzystywanego do efektywnego wykonania usługi naprawy spłuczki – zawór pływakowy o gwincie przyłączeniowym o rozmiarze (…).   Cena za usługę (będącą elementem świadczenia złożonego) wynosi: (…) zł (przy założeniu, że czas wykonania usługi wyniesie 1 godzinę). Standardowy czas wykonania przedmiotowej usługi wynosi od pół godziny do 1 godziny. Natomiast cena towaru (zaworu pływakowego w rozmiarze (…)) wynosi (…) zł. Mieszkaniec będzie musiał zapłacić za świadczenie kompleksowe kwotę łączną: (…) zł. Na wystawianej fakturze za wykonane świadczenie kompleksowe nie wyszczególnia się poszczególnych elementów składających się na  wynagrodzenie (tj. ceny za usługę i towar).   Wartość usługi stanowi (…)% (przy założeniu że czas wykonania usługi wynosi 1 godzinę) wartości świadczenia kompleksowego. Wartość towaru w odniesieniu do całości świadczenia wynosi (…)%.   Wartość usługi stanowi (…)% (przy założeniu że czas wykonania usługi wynosi 0,5 godziny) wartości świadczenia kompleksowego. Wartość towaru w odniesieniu do całości świadczenia wynosi (…)%.   Świadczenie kompleksowe, które jest przedmiotem wniosku nie zostało jeszcze zrealizowane.   (…)   (…)   (…) potwierdza, iż przedmiotowe świadczenie kompleksowe wykonywane będzie w lokalu mieszkalnym.   W uzupełnieniu z dnia 12 lutego 2025 r. wskazano: (…) wyjaśnia, iż zawór pływakowy, o którym mowa we wniosku o wydanie WIS jest o gwincie przyłączeniowym o rozmiarze (…) cala.   W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 26 lutego 2025 r. nr 0111-KDSB1-1.440.629.2024.2.GB tut. Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 26 lutego 2025 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała.   Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)   Należy podkreślić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy  jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.   Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.   Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub  wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.   Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.   W przypadkach, w których występuje kilka czynności, które składają się w rezultacie na jedno zasadnicze świadczenie, możemy mówić o pewnym kompleksie świadczeń. Zagadnienie to było przedmiotem wielu orzeczeń wydawanych zarówno przez TSUE, jak i sądy administracyjne. Można tu przywołać, np. wyroki TSUE, które zapadły w sprawach C-111/05 Aktiebolaget NN v. Skatteverket i C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV, z których jednoznacznie wynika, że w sytuacji gdy dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej.   Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 stwierdzając, że: Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w  sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej.   Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że: - w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen, Trybunał wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez  podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku), - w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP Trybunał wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).   Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).   Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira wskazując, że Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27). Rzecznik Generalna zauważyła także, że Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za  poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31). Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.   Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które  umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla  możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te  można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.   Jednym z decydujących czynników uznania usługi za „świadczenie kompleksowe” jest zatem także to, czy przeciętny konsument (tj. przeciętny świadczeniobiorca) postrzega otrzymane świadczenie jako wiele niezależnych świadczeń, czy też jedno pojedyncze świadczenie. Kluczowym kryterium w tym przypadku jest powszechny odbiór, a więc to, co rozumie pod tym ogół ludności. Cechą charakterystyczną jednego świadczenia złożonego jest nierozerwalność jego poszczególnych elementów. Ponadto wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji. Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa TSUE jedno świadczenie złożone występuje zatem wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są  niezbędne dla osiągnięcia jego celu.   Warto jednak zauważyć, że oceniając powiązanie różnych czynności pod kątem występowania świadczenia kompleksowego, należy zwrócić szczególną uwagę na indywidualny charakter całego świadczenia. Oznacza to, że te same czynności, wykonywane w różnych warunkach, przez różne podmioty mogą podlegać różnym kryteriom oceny, zważywszy na aspekt ekonomiczny oraz cel całej transakcji. W niniejszej sprawie istotne kryterium oceny stanowi nietypowość, niepowtarzalność całego przedsięwzięcia o innowacyjnym charakterze.   Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, uwzględniając opis zawarty we wniosku, jego uzupełnieniach i załącznikach, należy wskazać, że czynności składające się na naprawę spłuczki polegającej na wymianie zaworu pływakowego - są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.   Także wszystkie podjęte czynności zmierzają do efektu końcowego, którym jest naprawa spłuczki. Klient nie jest zainteresowany nabyciem poszczególnych czynności, samodzielnie nie mają one dla Niego istotnego znaczenia i służą tylko osiągnięciu celu końcowego. Bez dostawy towaru (zaworu pływakowego) nie zostanie zrealizowana usługa naprawy spłuczki.   Mając na uwadze, przedstawione okoliczności sprawy, należy stwierdzić, że czynności opisane we wniosku oraz jego uzupełnieniach, mają charakter kompleksowy. Elementem dominującym (głównym) w ramach opisanego świadczenia będzie usługa naprawy, gdyż celem mieszkańca, który zgłasza fakt zepsucia spłuczki w jego lokalu mieszkalnym jest potrzeba posiadania sprawnie działającej spłuczki umożliwiającej korzystanie z toalety.   Wobec powyższego stwierdzić należy, że usługa naprawy jest kluczowym elementem realizowanego świadczenia. Wykorzystywany do wykonania usługi naprawy spłuczki towar przyczynia się do efektywniejszego wykonania świadczenia głównego.   Przesądza o tym także fakt, iż bez dostawy towaru (zaworu pływakowego), nie byłoby możliwe zrealizowanie celu świadczenia kompleksowego – jakim jest posiadanie sprawnie działającej spłuczki umożliwiającej korzystanie z toalety. Nie wykonując więc zadania pomocniczego nie jest możliwa pełna realizacja celu świadczenia.   Powyższe wywołuje skutki w zakresie jednolitego opodatkowania wszystkich czynności wchodzących w skład tego świadczenia, zgodnie z usługą główną (dominującą). Tym samym, w dalszej części decyzji dokonano klasyfikacji dla usługi naprawy spłuczki.   Uzasadnienie klasyfikacji usługi   Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, Towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub  klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.   Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1)    opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2)    klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a)    określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b)    stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na  jej  podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3)    stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust.4.   Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.).   Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.   Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).   Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z: -        niniejszych zasad metodycznych, -        uwag do poszczególnych sekcji, -        schematu klasyfikacji. -          Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje: -        symbole grupowań, -        nazwy grupowań.   Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.   W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego: -     grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny, -     usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter, -     usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.   Zgodnie z tytułem, Sekcja F Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje OBIEKTY BUDOWLANE I ROBOTY BUDOWLANE.   Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) sekcja F obejmuje: -        budynki i pozostałe obiekty inżynierii lądowej oraz wodnej, -        roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii lądowej i wodnej, takie jak: prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków, włączając montaż budowli z elementów prefabrykowanych oraz konstrukcji o charakterze stałym lub tymczasowym, -        opracowywanie kosztorysów stanowiących integralną część robót budowlanych, -        realizację projektów budowlanych do sprzedaży.   Sekcja ta nie obejmuje: -        zarządzania projektami budowlanymi w zakresie obiektów inżynierii lądowej i wodnej, sklasyfikowanego w 71.1, -        wynajmu maszyn i urządzeń budowlanych bez operatora, sklasyfikowanego w 77.32, -        usług instalowania mechanicznych lub elektrycznych urządzeń do zamykania sejfów i skarbców, powiązane z późniejszym ich monitorowaniem, sklasyfikowanych w 80.20.10.0.   W sekcji F zawarty jest m.in. dział 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE, który obejmuje: -        specjalistyczne roboty budowlane związane z budową budynków oraz obiektów inżynierii lądowej i wodnej, prowadzone przez wykonawców posiadających specjalistyczne umiejętności i specjalny sprzęt, tj. wbijanie pali, budowanie fundamentów, roboty betoniarskie, murarskie, kamieniarskie, montowanie i demontowanie rusztowań, wykonywanie pokryć dachowych itp., -        wynajem sprzętu z operatorem sklasyfikowany w odpowiednich grupowaniach obejmujących roboty budowlane wykonywane przy jego użyciu, -        roboty wykończeniowe i wykonywanie instalacji budowlanych.   Roboty montażowe/instalacyjne mogą być przeprowadzone na terenie budowy lub  w warsztatach. Zalicza się tu wykonywanie: -        instalacji gazowych, wodnych, kanalizacyjnych, centralnego ogrzewania i wentylacyjnych, instalowanie anten, wykonywanie instalacji alarmowych i pozostałych instalacji elektrycznych, instalowanie przeciwpożarowego systemu zraszającego, instalowanie dźwigów osobowych i towarowych oraz schodów ruchomych itp., -        zakładanie izolacji cieplnych, wodnych, dźwiękochłonnych, roboty blacharskie, zakładanie przemysłowych instalacji chłodniczych, systemów oświetleniowych i systemów sygnalizacyjnych dróg, szlaków kolejowych, portów lotniczych i wodnych itp. Instalacje te obejmują także związane z nimi prace remontowe.   Do pozostałych usług związanych z wykańczaniem obiektów budowlanych zalicza się m.in.: -        szklenie, tynkowanie, malowanie, układanie ceramicznych, betonowych lub  kamiennych płytek podłogowych i ściennych, układanie pokryć dywanowych i  parkietów, tapetowanie ścian itp., cyklinowanie podłóg, zakładanie stolarki budowlanej, zewnętrzne mycie budynków itp. Zalicza się tu również związane z tymi robotami prace remontowe.   W dziale tym mieści się m.in. klasa 43.22 ROBOTY ZWIĄZANE Z WYKONYWANIEM INSTALACJI WODNOKANALIZACYJNYCH, CIEPLNYCH, GAZOWYCH I KLIMATYZACYJNYCH, a w niej kategoria 43.22.1 ROBOTY ZWIĄZANE Z WYKONYWANIEM INSTALACJI WODNO-KANALIZACYJNYCH, ODWADNIAJĄCYCH, CIEPLNYCH, WENTYLACYJNYCH I KLIMATYZACYJNYCH.   Z kolei w ww. kategorii została wymieniona pozycja 43.22.11.0 Roboty związane z wykonywaniem instalacji wodno-kanalizacyjnych i odwadniających, która obejmuje: -        roboty związane z wykonywaniem instalacji wodno-kanalizacyjnej (systemu rurociągów zimnej i ciepłej wody), włącznie z usługami w zakresie czyszczenia i udrażniania instalacji wodno-kanalizacyjnych w budynkach, -        roboty związane z instalowaniem urządzeń sanitarnych, -        roboty związane z instalowaniem systemów zraszających ogródki działkowe, -        roboty związane z instalowaniem urządzeń dostarczających wodę pod ciśnieniem do  zwalczania pożarów, włączając hydranty przeciwpożarowe z wężami i innymi elementami powiązanymi, dyszami (końcówkami), -        roboty związane z instalowaniem wodomierzy, -        roboty związane z budową przyłączy kanalizacyjnych.   Uwzględniając powyższe, usługa będąca przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE.    Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.   Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług   W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.   Na podstawie art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy: 1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%; 2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.   Z kolei art. 41 ust. 12 ustawy stanowi, że stawkę podatku o której mowa w ust. 2 stosuje się do: 1)    dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym; 2)    robót konserwacyjnych dotyczących: a)    obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, b)    lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, – w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1.   Warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek, tj.: 1.     zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części, 2.    obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.   Niespełnienie jednej z nich wyklucza możliwość zastosowania preferencyjnej stawki podatku. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z usługą sklasyfikowaną w PKWiU 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE.   Wskazać należy, że wykonywane przez Wnioskodawcę świadczenie nie stanowi czynności, o których mowa w art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, gdyż w istocie jest jedynie naprawą wadliwie działającej spłuczki w łazience, poprzez wymianę zaworu pływakowego. Wykonywane czynności nie ingerują w elementy konstrukcyjne lokalu, a przyczyniają się jedynie do umożliwienia korzystania z toalety.   Zgodnie definicją zawartą w słowniku języka polskiego PWN, naprawa to właśnie usunięcie w czymś usterek, uszkodzeń i doprowadzenie czegoś do stanu używalności, czyli dokładnie to czego dotyczy przedmiotowa usługa (świadczenie kompleksowe). Wymiana zaworu pływakowego nie ingeruje w całą instalację wodociągową, prowadzi ona jedynie do przywrócenia prawidłowego działania spłuczki. Co więcej, spłuczka, w której wykonywana jest naprawa (poprzez wymianę zaworu pływakowego) nie stanowi elementu konstrukcyjnego budynku. Cecha konstrukcyjna, taka jak trwałość połączenia z budynkiem elementów, które zostają zamontowane na skutek wykonania usługi, a zwłaszcza sposób ingerencji zastosowanego montażu w konstrukcję budynku, jest bowiem istotnym kryterium przy ustalaniu możliwości zastosowania obniżonej stawki podatku z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT.   W związku z powyższym, ponieważ opisana we wniosku usługa klasyfikowana jest do działu 43 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE oraz nie mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, co oznacza, że nie korzysta z preferencyjnej stawki podatku, więc właściwą stawką dla jej opodatkowania jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.   Informacje dodatkowe   Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.   Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług (świadczeń kompleksowych) tożsamych pod każdym względem z usługą (świadczeniem kompleksowym) będącym przedmiotem niniejszej decyzji.   Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: -    podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w  zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie  została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), -    usługa (świadczenie kompleksowe) będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).   Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).   WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem: 1)    następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo 2)    wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1 -        w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).   WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi (świadczenia kompleksowego) będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że: -        klasyfikacja usługi (świadczenia kompleksowego) lub -        stawka podatku właściwa dla usługi (świadczenia kompleksowego), lub -        podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami.   Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).   Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej. POUCZENIE   Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.   Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.   Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).