0111-KDSB1-2.440.31.2022.5.KK

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS) Na podstawie art. 13 § 2a pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową i art. 42a ustawy z dnia  11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku […]  z 10 lutego 2022 r. (data wpływu 17 lutego 2022 r.) uzupełnionego pismami z 28 marca 2022 r. (data wpływu 4 kwietnia 2022 r.), 23 maja 2022 r. (data wpływu 25 maja 2022 r.) oraz 2 czerwca 2022 r. (data wpływu 2 czerwca 2022 r.)  Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową. Przedmiot wniosku: usługa (świadczenie kompleksowe) – prace naprawcze mocowań oraz obróbek blacharskich przy balustradach […], w budynku mieszkalnym stałego zamieszkania, sklasyfikowanym – zgodnie z deklaracją Wnioskodawcy - do klasy 1122 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), znajdującym się […]. Opis usługi: Usługa (świadczenie kompleksowe) polegająca na wykonaniu prac naprawczych mocowań oraz obróbek blacharskich przy balustradach […] w budynku mieszkalnym stałego zamieszkania sklasyfikowanym – zgodnie z deklaracją Wnioskodawcy - do klasy 1122 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), znajdującym się […]. Rozstrzygnięcie: remont obiektu zaliczonego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym Stawka podatku od towarów i usług: 8% Podstawa prawna:  art. 41 ust. 2 w zw. art. 41 ust. 12 oraz.  art. 146aa ust. 1 pkt 2 i ust. 1a ustawy Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług UZASADNIENIE W dniu 17 lutego 2022 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony 4 kwietnia 2022 r., 25 maja 2022 r. oraz 2 czerwca 2022 r. w zakresie sklasyfikowania świadczenia kompleksowego -  prac naprawczych mocowań oraz obróbek blacharskich przy balustradach […], w budynku mieszkalnym stałego zamieszkania sklasyfikowanym – zgodnie z deklaracją Wnioskodawcy - do klasy 1122 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), znajdującym się […] według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi (świadczenia kompleksowego). […] jest przedsiębiorstwem budowlanym, zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy usługi budowlane, ogólnobudowlane, realizację projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków budowlanych. Wnioskodawca […] podpisał umowę z Kontrahentem tj. […], której przedmiotem są roboty budowlane tj. prace naprawcze mocowań oraz obróbek blacharskich przy balustradach w budynku mieszkalno-usługowym […] zwane „Pracami naprawczymi” szczegółowo określone w Załączniku Nr 2 do umowy. Zgodnie z deklaracją Wnioskodawcy prace naprawcze polegają na demontażu szyb balustradowych, wykuciu starych profili, położeniu i zakotwieniu nowych profili, wykonaniu nowej obróbki blacharskiej, ponownym założeniu szyb balustradowych i pochwytów oraz na konserwacji mocowań portfenerów. Usługi świadczone były w budynku klasyfikowanym w dziale 11 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych. Wnioskodawca wskazuje, że łączna powierzchnia użytkowa budynku (bez części wspólnych tj. korytarzy i klatek schodowych) wynosi […], powierzchnia użytkowa lokali mieszkalnych wynosi […], komórek lokatorskich przynależących do lokali mieszkalnych […], powierzchnia użytkowa garaży (miejsc parkingowych bez dróg dojazdowych i komunikacji […], powierzchnia lokali usługowych wynosi […]. Powierzchnia użytkowa żadnego z lokali mieszkalnych nie przekracza […] Wykonanie przedmiotowych robót dotyczy całego budynku. Wnioskodawca jest podwykonawcą wykonującym roboty budowlane w opisanym powyżej budynku. Wniosek składany jest w zakresie sklasyfikowania usługi według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wnioskodawca uważa, iż do świadczonych robót budowlanych tj. usług naprawczych, obróbek blacharskich w budynku mieszkalno-użytkowym opisanym we wniosku ma prawo stosować 8% stawkę VAT. W treści wniosku, Wnioskodawca powołuje się na przepisy ustawy o podatku od towarów i usług   i Prawo budowlane, wskazujące na zastosowanie obniżonej stawki podatku w wysokości 8%, a także powołuje się na stanowisko Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C‑349/96. W dniu 4 kwietnia 2022 r. Wnioskodawca złożył pismo będące odpowiedzią na wezwanie  z dnia 17 marca 2022 r. o sygnaturze […], w którym wskazał, że: Wniosek dotyczy towarów lub usług, które w ocenie Wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu. Wnioskodawca oczekuje kwalifikacji usługi (świadczenie kompleksowe) - którego przedmiotem są roboty budowlane tj. prace naprawcze mocowań oraz obróbek blacharskich przy balustradach w budynku mieszkalno-usługowym w […] zwane „Pracami naprawczymi". Wykonanie przedmiotowych robót dotyczy całego budynku. Czynności w ramach wykonywanej usługi (świadczenia kompleksowego) obejmują: […] Dodatkowo Wnioskodawca wskazał, że: Prace wykonywane są wewnątrz w budynku. Prace będące przedmiotem wniosku są remontem. Dominującą usługą w przedmiotowej sprawie jest remont, który obejmuje całość prac prowadzonych na obiekcie. Usługi świadczone w budynku sklasyfikowanego w dziale 11 grupa […] PKOB w dziale 11 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych. Powierzchnie przeznaczone na cele mieszkalne obejmują co najmniej połowę powierzchni użytkowej budynku. Łączna powierzchnia użytkowa budynku (bez części wspólnych tj. korytarzy i klatek schodowych) wynosi […], powierzchnia użytkowa lokali mieszkalnych wynosi […], komórek lokatorskich przynależących do lokali mieszkalnych […], powierzchnia użytkowa garaży (miejsc parkingowych bez dróg dojazdowych i komunikacji […], powierzchnia lokali usługowych wynosi […]. Przedmiotem są roboty budowlane w budynku mieszkalno-usługowym […]. Usługi wykonywane przez Wnioskodawcę są ze sobą tak ściśle powiązane, że w aspekcie gospodarczym tworzą obiektywnie jedną całość nabywaną nierozłącznie. Elementem dominującym w ramach opisanego świadczenia jest remont, który obejmuje całość prac prowadzonych na obiekcie. Wynagrodzenie skalkulowane jest za całość świadczenia, a jako cel świadczenia Wnioskodawca wskazał: prace naprawcze mocowań oraz obróbek blacharskich przy balustradach w budynku mieszkalno-usługowym. Wnioskodawca dołączył […].  […] Wnioskodawca w przesłanej […] załączył również wykaz materiałów wchodzących w skład świadczenia kompleksowego, przedstawiony w […]. Wykaz materiałów wraz z uwzględnieniem ich przydziału do poszczególnych miejsc objętych pracami naprawczymi - […] - przedstawiono poniżej […]: W odpowiedzi na kolejne wezwanie tut. organu nr […] z dnia 12 maja 2022 r., Wnioskodawca w piśmie z 23 maja 2022 r. (data wpływu 25 maja 2022 r.) wskazał że: Zgodnie z umową […] Wnioskodawca oczekuje […]. Wniosek obejmuje prace naprawcze wewnątrz budynku […]. Wnioskodawca wskazał, że skład świadczenia wchodzą materiały, […]. Materiały te - zwane towarami, podlegają […] i według wskazania Wnioskodawcy są to: […]. Z uwagi na brak możliwości […], Wnioskodawca wskazał, że musiały one zostać wymienione. Wnioskodawca doprecyzował czynności wchodzące w skład świadczenia i zaznaczył, że poniższe czynności są wykonywane w uzależnieniu od potrzeb remontowych danego miejsca: […] Wnioskodawca doprecyzował opis budynku, w którym realizuje przedmiotowe świadczenie: Budynek mieszkalno-usługowy. Część lokali znajdujących się w budynku jest lokalami mieszkalnymi ([…]), w budynku znajdują się także lokale użytkowo-usługowe […] oraz miejsca do wspólnego korzystania […]. Jednocześnie Wnioskodawca zwrócił uwagę, że […], bowiem wszystkie prace zawarte w jednej umowie obejmują: […]. Natomiast w piśmie uzupełniającym z dnia 2 czerwca 2022 r. Wnioskodawca doprecyzował przedmiot wniosku o wydanie WIS wskazując, że prace remontowe są prowadzone w budynku stałego zamieszkania. Postanowieniem nr […] z dnia 8 czerwca 2022 r. wyznaczono siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego  w sprawie. Pismo zostało uznane za doręczone Stronie 23 czerwca 2022 r. Strona nie skorzystała  z przysługującego jej prawa. Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi) Należy podkreślić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych. Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej. Natomiast, aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Z kolei czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia złożonego kompleksowego. Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: Trybunał, TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., w sprawie nr C-349/96 stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”. Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że: -        w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen, Trybunał wskazał, że po pierwsze, z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku), -        w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP Trybunał wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać, czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku). Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie  C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38). Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia  22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira wskazując, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen  za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą  za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19. Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia. W przypadku świadczeń kompleksowych o tym, czy świadczenie jest dostawą towarów, czy usługą powinien przesądzić element, który w ramach całego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, natomiast pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będzie usługa, to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług. W opisie sprawy zawartym we wniosku oraz jego uzupełnieniach, Wnioskodawca wskazał, że będzie przeprowadzać roboty budowlane tj. prace naprawcze mocowań oraz obróbek blacharskich przy balustradach […] w budynku mieszkalnym stałego zamieszkania […], który to budynek – jak wskazał Wnioskodawca – jest sklasyfikowany według PKOB w klasie […]. W skład wykonywanego przez Wnioskodawcę świadczenia wchodzą:  -        czynności, […] -        materiały, wg podziału na miejsce prac naprawczych, tj.: - Balustrady […] -        materiały […] -        materiały […] Ww. czynności, materiały oraz towary objęte są jedną umową, w której ustalone jest łączne wynagrodzenie za wykonanie przedmiotu umowy. Jak wskazał Wnioskodawca, ww. poszczególne czynności, materiały i towary wchodzące w zakres świadczenia wykonywanego przez Wnioskodawcę tj. prac naprawczych mocowań oraz obróbek blacharskich przy balustradach […] w budynku mieszkalnym, sklasyfikowanym – zgodnie z deklaracją Wnioskodawcy - do klasy […] Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), znajdującym się […], są ze sobą tak ściśle powiązane, że w aspekcie gospodarczym tworzą obiektywnie jedną całość nabywaną nierozłącznie. Elementem dominującym w ramach opisanego świadczenia jest remont, który obejmuje całość prac prowadzonych na obiekcie. Biorąc pod uwagę powyższe, należy wskazać, że przedstawione przez Wnioskodawcę czynności, materiały i towary będące przedmiotem analizy, polegające na świadczeniu prac naprawczych mocowań oraz obróbek blacharskich przy balustradach […] w budynku mieszkalnym, sklasyfikowanym – zgodnie z deklaracją Wnioskodawcy - do klasy […] Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), znajdującym się […], są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter. W związku z tym należy stwierdzić, że w tym konkretnym przypadku mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym – czynności składające się na usługę stanowią integralną całość. Uzasadnienie klasyfikacji usługi Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych. Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1)    opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS 2)    klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a)    określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b)    stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3)    stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi. Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi, lub towaru i/lub usługi, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu (świadczenie kompleksowe) do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa bądź świadczenie kompleksowe spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie. Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Przy czym, w świetle art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa  w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%. Zgodnie z art. 146aa ust. 1a ustawy, jeżeli w roku następującym po roku, dla którego osiągnięte zostały wartości, o których mowa w ust. 1, zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 112d ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, stosowanie stawek, o których mowa w ust. 1, przedłuża się do końca roku następującego po roku, w którym: 1)    kwota wydatków jest obliczana zgodnie z art. 112aa ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w związku ze spełnieniem warunków, o których mowa w art. 112d ust. 4 tej ustawy, oraz 2)    wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6%. W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4. W okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8% (art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy). Art. 41 ust. 12 ustawy stanowi, że stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do: 1)    dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym; 2)    robót konserwacyjnych dotyczących: a.    obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, b.    lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 – w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1. Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego (budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11) lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2021 r. poz. 610 ze zm.), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b. Przepis art. 41 ust. 12b ustawy stanowi, że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: 1)    budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza  300 m2, 2)    lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. Natomiast według art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Należy zauważyć, że ustawa, poprzez podanie klasyfikacji, na potrzeby art. 41 ust. 12, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów VAT stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, ze zm.). Zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne. Budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. Jak wynika z zapisów Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych Sekcja 1 obejmuje: BUDYNKI. Ponadto w Dziale 11 BUDYNKI MIESZKALNE zawiera się grupa 112 obejmująca: Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe. Natomiast klasa 1122 Budynki o trzech i więcej mieszkaniach obejmuje: -        Budynki mieszkalne pozostałe, takie jak: budynki mieszkalne, o trzech i więcej mieszkaniach. Klasa nie obejmuje: -        Budynków zbiorowego zamieszkania (1130), -        Hoteli (1211), -        Schronisk młodzieżowych, domków kempingowych, domów wypoczynkowych (1212). W analizowanej sprawie Wnioskodawca wskazał, że świadczenie opisane we wniosku odnosi się do budynku zaliczanego do klasy 1122 PKOB w dziale 11 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych. Usługi wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy, których wykonanie w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym daje podstawę do stosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług, nie zostały zdefiniowane w tej ustawie. Ustawodawca nie odesłał również w tej materii do stosowania definicji zawartych w innych ustawach, w szczególności w Prawie budowlanym. Dlatego należy przyjąć, że czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym. Według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 70, kol. 2), przez budowę należy rozumieć m.in. wznoszenie budowli, budowanie (…). Natomiast „budować” to znaczy wznosić budowle, pomieszczenia, ich części lub zespoły. Pojęcie „modernizacja” oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś, natomiast termomodernizacja to modernizacja dotycząca ocieplenia budynku (pierwszy człon wyrazu wskazuje na związek z ciepłem tego, co oznacza człon drugi) – według internetowego słownika języka polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A.). Natomiast „przebudowa” – zgodnie z ww. Słownikiem języka polskiego (str. 770, kol. 1) – to zmiana istniejącego stanu czegoś na inny; ulepszenie, poprawienie czegoś. W znaczeniu słownikowym („Współczesny słownik języka polskiego”, red. Bogusław Dunaj, wyd. Langenscheidt Polska Sp. z o.o.), „remont” oznacza zespół czynności, w których wyniku przywraca się sprawność, wartość użytkową jakiegoś obiektu, urządzenia. Jednocześnie należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć „obiekt budowlany” czy „budynek mieszkalny jednorodzinny”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.). I tak, w myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. W związku z art. 3 pkt 2 ww. ustawy budynkiem natomiast jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie, obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku. W konsekwencji, opisane we wniosku świadczenie kompleksowe – prace naprawcze mocowań oraz obróbek blacharskich przy balustradach […] w budynku mieszkalnym stałego zamieszkania […], sklasyfikowanym – jak wskazał Wnioskodawca – według PKOB w klasie […], którego powierzchnie przeznaczone na cele mieszkalne obejmują co najmniej połowę powierzchni użytkowej budynku oraz jest budynkiem stałego zamieszkania – stanowi remont obiektu budowlanego zaliczonego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, podlegającą opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 41 ust. 12 ustawy oraz art. 146aa ust. 1 pkt 2 i ust. 1a ustawy. WIS – co do zasady – rozstrzyga o klasyfikacji statystycznej i stawce podatku od towarów i usług dla jednego towaru, jednej usługi lub jednego świadczenia kompleksowego. W niniejszej sprawie, analizie podlegała wyłącznie usługa (świadczenie kompleksowe) – prace naprawcze mocowań oraz obróbek blacharskich przy balustradach […] w budynku mieszkalnym stałego zamieszkania […], sklasyfikowanym – jak wskazał Wnioskodawca – według PKOB w klasie […]. Tutejszy organ nie rozstrzygał zatem w zakresie prawidłowości klasyfikacji budynku, wskazanego w opisie świadczenia, według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB). Informacje dodatkowe Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko‑Biała. Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczenia kompleksowego tożsamego pod każdym względem ze świadczeniem kompleksowym będącym przedmiotem niniejszej decyzji. Niniejsza WIS wiąże organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana,  w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostało wykonane po dniu, w którym WIS została doręczona (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: -        podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), -        świadczenie kompleksowe, będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy). Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia jej wydania (art. 42ha ustawy), przy czym wygasa ona z mocy prawa przed upływem tego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług odnoszących się do świadczenia kompleksowego, będącego przedmiotem tej WIS, w wyniku której WIS staje się niezgodna  z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, w wyniku których stała się z nimi niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy). Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej. POUCZENIE Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43‑300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku wnoszenia odwołania w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego  i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).