0111-KDSB1-2.440.377.2024.4.DK

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS) Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 30 sierpnia 2024 r. (data wpływu 30 sierpnia 2024 r.) uzupełnionego pismami z dnia 30 września 2024 r. (data wpływu 7 października 2024 r.) oraz 8 października 2024 r. (data wpływu 8 października 2024 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową. Przedmiot wniosku: usługa – odpłatne przeniesienie prawa wyłącznego korzystania z miejsca postojowego nr (…) na rzecz innego współwłaściciela nieruchomości Opis usługi: odpłatne przeniesienie prawa do wyłącznego korzystania z części nieruchomości wspólnej w postaci miejsca postojowego nr (…), znajdującego się w podziemnej hali garażowej budynku mieszkalno-usługowego sklasyfikowanego w PKOB 1122, położonego w miejscowości (…) przy (…), na działce nr (…), obręb ewidencyjny (…). Prawo to będzie przenoszone na rzecz właściciela samodzielnego lokalu mieszkalnego nr (…) o powierzchni  (…) m2. Dla lokalu prowadzona jest księga wieczysta nr (…). Zmiana sposobu korzystania z części wspólnej nastąpi w późniejszym czasie od zakupu lokalu mieszkalnego. Rozstrzygnięcie: świadczenie usługi o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy Stawka podatku od towarów i usług: 23% Podstawa prawna: z art. 41 ust. 1 i ust. 13 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług UZASADNIENIE W dniu 30 sierpnia 2024 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniach 7 października 2024 r. oraz  8 października 2024 r. w zakresie sklasyfikowania – odpłatnego przeniesienia prawa wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w hali garażowej, będącego zmianą określonego w księdze wieczystej sposobu korzystania z nieruchomości wspólnej (umowa quoad usum), w sytuacji gdy zmiana sposobu korzystania z części wspólnej w postaci odpłatnego przypisania prawa wyłącznego korzystania z części wspólnej ze (…) na właściciela lokalu mieszkalnego odbędzie się po zawarciu aktu przenoszącego własność lokalu mieszkalnego, a nie jednocześnie dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług. W treści Formularza do wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis towaru: (…) (…) zrealizowała przedsięwzięcie polegające na zabudowie nieruchomości murowanym, wielorodzinnym budynkiem mieszkalno-usługowym o (…), w skład którego wchodzi: (…) Zgodnie z wypisem z kartoteki budynków Budynek jest sklasyfikowany jako budynek o trzech i więcej mieszkaniach PKOB 1122. (…) uzyskała zaświadczenie Starosty, z którego wynika, że położone w Budynku lokale mieszkalne są lokalami samodzielnymi w rozumieniu ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048), dalej: "ustawa o własności lokali". W (…) r. (…) sprzedała (…) lokal mieszkalny oraz przynależną do tego lokalu komórkę lokatorską, wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej. Z uwagi na to, że przedmiotem dostawy był samodzielny lokal mieszkalny, o którym mowa w art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali, znajdujący się w budynku mieszkalnym sklasyfikowanym do działu 11 PKOB oraz nie był wymieniony w wyłączeniu o którym mowa w art. 41 ust. 12b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361) dalej "ustawa o VAT", transakcja opodatkowana została preferencyjną stawką VAT 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy o VAT w zw. z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT oraz art. 146ea pkt 2 i art. 146ef ust. 1 pkt2 ustawy o VAT. W Akcie Notarialnym przenoszącym własność lokalu wskazano sposób korzystania z nieruchomości wspólnej, w tym z miejsc postojowych w hali garażowej Budynku. Wskazano, że z miejsc postojowych w hali garażowej Budynku, z wyłączeniem praw właścicieli innych lokali co do posiadania i władania tymi miejscami postojowymi, korzystać będą: -        właściciele wskazanych lokali zgodnie z przypisanymi im prawami do wyłącznego korzystania z określonych miejsc postojowych. -        a z pozostałych miejsc postojowych (do czasu zbycia lokali) dotychczasowy właściciel – (…). Właściciele lokali mogą oddać przypisane im miejsca postojowe innym współwłaścicielom nieruchomości wspólnej do korzystania odpłatnie lub nieodpłatnie. Umowa zawarta pomiędzy właścicielami lokali znajdującymi się w Budynku, przenosząca pomiędzy nimi prawo do korzystania z przypisanych im miejsc postojowych, stanowi zmianę sposobu korzystania z nieruchomości wspólnej, o ile jest zawarta w formie aktu notarialnego, zmiana taka nie będzie jednak mogła naruszać praw do wyłącznego korzystania właścicieli innych lokali w Budynku. Nabywca w chwili zakupu lokalu mieszkalnego wraz z przynależną komórką lokatorską, nie zdecydował się na nabycie prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w hali garażowej. (…), do dnia dzisiejszego, posiada w Budynku niesprzedane lokale mieszkalne, jak i udział w nieruchomości wspólnej stanowiącej miejsca postojowe w hali garażowej. (…) zgłosił do (…) chęć odkupienia prawa do wyłącznego korzystania z części wspólnej nieruchomości w postaci jednego miejsca parkingowego w hali garażowej. Zmiana sposobu korzystania z części wspólnej, po fakcie zakupu lokalu mieszkalnego, odbywa się w formie Aktu Notarialnego, w którym przypisuje się miejsce postojowe o konkretnym numerze do lokalu mieszkalnego, którego strona nabywająca prawo wyłącznego korzystania z części wspólnej (miejsca postojowego w hali garażowej) jest już właścicielem. Przedmiotem zapytania jest wskazanie właściwej stawki podatku VAT dla odpłatnego przeniesienia prawa wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w hali garażowej, będącego zmianą określonego w księdze wieczystej, sposobu korzystania z nieruchomości wspólnej - umowa quoad usum, w sytuacji gdy zmiana sposobu korzystania z części wspólnej w postaci odpłatnego przypisania prawa wyłącznego korzystania z części wspólnej, ze (…) na właściciela lokalu mieszkalnego, odbędzie się po zawarciu aktu przenoszącego własność lokalu mieszkalnego, a nie jednocześnie? Zdaniem (…), odpłatne przeniesienie prawa wyłącznego korzystania z części wspólnych w postaci miejsca postojowego w hali garażowej będzie korzystało z preferencyjnej stawki VAT 8%, właściwej dla sprzedaży lokalu mieszkalnego do którego jest przypisane, bez względu na moment jego sprzedaży (czy to w tym samym dniu co sprzedaż lokalu mieszkalnego, czy w określonym odstępie czasowym). Wynika to z faktu, że odpłatne przeniesienie prawa wyłącznego korzystania z części wspólnych w postaci miejsca postojowego w hali garażowej jest nierozerwalnie związane z wcześniejszym nabyciem lokalu mieszkalnego i tym samym korzysta z preferencji właściwych dla tego lokalu. Lokale mieszkalne zlokalizowane w Budynku wraz z komórkami lokatorskimi, a także przynależącym do nich udziałem w częściach wspólnych - stanowią samodzielne lokale mieszkalne, o których mowa w art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali. Zgodnie z art. 2 ust. 4 ustawy o własności lokali, do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej pomieszczeniami przynależnymi. Ustawa o własności lokali wprowadza również pojęcie nieruchomości wspólnej, określa warunki, jakimi obwarowane jest jej powstanie i zasady obliczania w niej udziału. Według art. 3 ust. 1 powyższej ustawy, w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokalu. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali. Jednakże stosownie do ust. 2 ww. artykułu, nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. W świetle prawa cywilnego sprzedaż lokalu mieszkalnego i udziału w części wspólnej budynku stanowi integralną całość. Lokal mieszkalny i komórka lokatorska objęte zostają jedną księgą wieczystą. Natomiast postojowe przyznane zostaje nabywcy lokalu w ramach podziału nieruchomości wspólnej do korzystania, na podstawie umowy quoad usum, mocą której każdoczesny właściciel lokalu mieszkalnego będzie miał prawo do wyłącznego korzystania z konkretnego miejsca postojowego. Prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym pod częścią mieszkalną może być przypisane jedynie do lokalu, a nie do osoby, oznacza to, że jedynie właściciel lokalu w Budynku ma możliwość uzyskania wspomnianego prawa. Prawo jest nierozerwalnie związane z lokalem. Nie ma możliwości przyznania tego prawa osobie, która nie nabyła lokalu w tym budynku. Prawo to nie może stanowić przedmiotu samodzielnego obrotu, może być sprzedawane i nabywane wyłącznie z lokalem mieszkalnym, do którego zostało przypisane, co w praktyce oznacza, że określona osoba nie może nabyć prawa do miejsca postojowego nie nabywając lokalu, a (…) nie może dokonać zbycia takiego prawa osobom innym, niż nabywcy lokali w danym budynku. NSA w wyroku z dnia 20 października 2011 r. sygn. akt IFSK 1497/10, wskazał, że nie jest możliwa odrębna sprzedaż samego udziału w części wspólnej, w tym również samego prawa do korzystania z miejsca postojowego. W takiej sytuacji miejsce postojowe nie jest sprzedawane nabywcom odrębnie, jako inny przedmiot sprzedaży (inna nieruchomość). Dostawa towaru (lokalu mieszkalnego) i świadczenie usługi (odpłatne przyznanie prawa wyłącznego korzystania z wydzielonego miejsca postojowego - umowa quoad usum ma charakter jednolitego świadczenia. Lokale mieszkalne w Budynku zaliczają się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy o VAT. Dodatkowo lokale nie zawierają się w wyłączeniu, o którym mowa w art. 41 ust. 12b ustawy o VAT. Dostawa lokali zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy o VAT w zw. z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT oraz art. 146ea pkt 2 i art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Zasadniczym celem przyznania preferencji podatkowej budownictwu mieszkaniowemu było złagodzenie dla budownictwa mieszkaniowego skutków wzrostu stawek podatku od towarów i usług, a tym samym poprawa warunków mieszkaniowych jako jednej z podstawowych potrzeb społecznych. Preferencja ta odnosi się do pomieszczeń o charakterze mieszkalnym wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służącymi zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. W oparciu o definicję lokalu mieszkalnego i pozostałych pomieszczeń wymienionych w przepisach ustawy o własności lokali oraz z ustalonego ratio legis art. 41 ust. 2 w zw. z ust. 12 i ust. 12a ustawy o VAT należy wnioskować, że normą tych przepisów objęte są zarówno lokale mieszkalne w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali, jak i pozostałe pomieszczenia takie jak komórka lokatorska i miejsce postojowe (prawo do wyłącznego korzystania z części wspólnej) w sytuacji gdy są przynależne do tego lokalu mieszkalnego, jako jego część składowa. Powyższy pogląd potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 czerwca 2010 r., IFSK 967/09, gdzie stwierdził, że „jeżeli wraz z prawem własności lokalu mieszkalnego przedmiotem sprzedaży będzie prawo do wyłącznego korzystania z miejsca parkingowego o konkretnej powierzchni (miejsce postojowe) lub garaż, który nie został wyodrębniony jako samodzielny lokal użytkowy i jest integralnie związany z prawem własności konkretnego lokalu mieszkalnego, to sprzedaż tego lokalu wraz z prawem do korzystania z wyodrębnionego miejsca parkingowego lub garażu znajdującego się w danym budynku (jak i poza jego obrębem, lecz w ramach tej samej nieruchomości gruntowej) podlegać będzie jednej stawce podatku od VAT, która jest właściwa dla lokalu mieszkalnego". Stanowisko Spółki opiera się na zasadzie demokratycznego państwa prawa, sprawiedliwości i równości wobec prawa, wyrażonej w Konstytucji RP. Dodatkowo wynikająca z art. 2 Konstytucji RP zasada ochrony zaufania obywatela do państwa oraz stanowionego przez nie prawa opiera się na pewności prawa, tj. takim zespole jego cech, które zapewniają jednostce bezpieczeństwo prawne - umożliwiają jej decydowanie o swoim postępowaniu w oparciu o możliwie pełną znajomość przesłanek działania organów państwowych oraz konsekwencji prawnych, jakie ich działania mogą za sobą pociągnąć. W związku z powyższym, zgodnie z zasadą równości w zakresie sprawiedliwego obciążenia obowiązkiem daninowym należy uznać uprawnienie do zastosowania preferencyjnej stawki podatkowej VAT w wysokości 8% przewidzianej dla sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z komórką lokatorską i z prawem do wyłącznego korzystanie z cześć wspólnej w postaci wskazanego miejsca postojowego, bez względu na moment odpłatnego przeniesienia samego prawa. Zdaniem Wnioskodawcy: Zarówno nabywca dokonujący zakupu lokalu mieszkalnego wraz z komórką lokatorską i z prawem do wyłącznego korzystania z części wspólnej, jak i nabywca, który z uwagi na różne okoliczności (w tym finansowe), nabywa prawo wyłącznego korzystania z części wspólnej  w późniejszym czasie, winien korzystać z tych samych uprawnień do preferencyjnej stawki podatkowej, gdyż w obu przypadkach przedmiotem sprzedaży jest prawo do wyłącznego korzystania z części wspólnych (miejsca postojowego) nierozerwanie związanych z prawem własności lokalu mieszkalnego, przy którego sprzedaży ma zastosowanie preferencyjna stawka VAT 8%. W dniu 7 października 2024 r. do tutejszego Organu wpłynęło za pośrednictwem Poczty Polskiej uzupełnienie wniosku będące odpowiedzią na wezwanie z dnia 30 września 2024 r. znak: 0111-KDSB1-1.440.377.2024.1.DK. W dniu 8 października 2024 r. do tutejszego Organu wpłynęły ponownie za pośrednictwem konta w e-Urzędzie Skarbowym uzupełnienia wniosku będące odpowiedzią na wezwanie z dnia 30 września 2024 r. znak: 0111-KDSB1-1.440.377.2024.1.DK, w którym Wnioskodawca wskazał następujące informacje: Na pytanie dotyczące wskazania, w jaki sposób umowa o podziale części wspólnych nieruchomości, będzie zawierana w nawiązaniu do umowy sprzedaży lokalu (np. w formie aneksu itp.). Wnioskodawca odpowiedział: Zmiana sposobu korzystania z nieruchomości wspólnej poprzez przypisanie miejsca parkingowego następuje aktem notarialnym. Przykładowy akt notarialny wcześniej zawarty na tej inwestycji, a dotyczący tego samego załączony został do niniejszej odpowiedzi jako załącznik nr (…). Na pytanie dotyczące wskazania konkretnego miejsca postojowego w garażu podziemnym oraz powierzchni przynależnej do lokalu komórki lokatorskiej. Wnioskodawca odpowiedział: Właściciel lokalu mieszkalnego nr (…) ma przypisane na ten moment miejsce nr (…). Komórek lokatorskich w budynku brak. Stan potwierdza wydruk działu III księgi wieczystej nr (…), dołączony jako załącznik nr (…). Właściciel chce nabyć prawo do korzystania z kolejnego miejsca nr (..), zaznaczone na załączniku graficznym nr (…). Na pytanie dotyczące wskazania lokalu, do którego przypisane będzie prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego oraz z jakich pomieszczeń składa się ten lokal, wraz z podaniem powierzchni użytkowej pomieszczeń, zgodnie z metodologią Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych PKOB (Dz. U. nr 112 z 1999 r. poz. 1316 ze zm.). Wnioskodawca odpowiedział: Lokal mieszkalny nr (…). Powierzchnia powykonawcza lokalu i układ pomieszczeń wskazana na karcie powykonawczej w załączniku nr (…). Na załączniku brak powierzchni powykonawczej poszczególnych pomieszczeń, jedynie powierzchnia powykonawcza łączna całego lokalu. Zgodnie z ustawą o własności lokali, udział w nieruchomości wspólnej liczy się jako iloraz powierzchni powykonawczej lokalu przez powierzchnię powykonawczą wszystkich lokali w budynku. Tak więc określanie przez dewelopera powierzchni powykonawczej poszczególnych pomieszczeń jest zbyteczne. Powierzchnie pomieszczeń określone zostały w projekcie architektoniczno- budowlanym załączonym do punktu (…). Są to powierzchnie projektowe, więc faktyczne mogą się nieznacznie różnić. W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał dodatkowo: Zapytanie zostało wniesione przed zawarciem aktu przypisania miejsca nr (…) do lokalu mieszkalnego nr (…). Dołączono jedynie do punktu (…) akt notarialny przypisania innego miejsca do innego lokalu, który odbył się wcześniej, a który to nie budził wątpliwości w zakresie stawki VAT, gdyż przypisywane miejsce było do lokalu użytkowego. Do uzupełnienia wniosku Wnioskodawca dołączył: (…) W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, postanowieniem z dnia 23 grudnia 2024 r. nr 0111-KDSB1-2.440.377.2024.3.DK tut. Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 23 grudnia 2024 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała.Uzasadnienie klasyfikacji usługi Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych. Zgodnie z art. 42a ustawy, Wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1)  opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2)  klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a)    określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b)    stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych  na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3)  stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4. W tym miejscu należy wyjaśnić, że w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi, lub towaru i/lub usługi, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu (świadczenie kompleksowe) do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa bądź świadczenie kompleksowe spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie. Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Usługę – w myśl art. 8 ust. 1 ustawy – stanowi każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: 1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej, 2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji, 3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Z cytowanego wyżej przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, wynika, że ustawodawca przyjął generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne świadczenia niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów”. Pojęcie „świadczenia usług” ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się podatnika – niebędące dostawą towarów – na rzecz innego podmiotu, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Wobec powyższego należy stwierdzić, że każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki: • w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia, • świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie). Zgodnie z przepisami ustawy, opodatkowaniu VAT podlegają zasadniczo świadczenia, które mają charakter ekwiwalentny. Przy ocenie, czy w danym stanie faktycznym mamy do czynienia z odpłatnym świadczeniem usług, należy odwołać się do następujących przesłanek: • istnieje bezpośredni beneficjent świadczenia odnoszący z niego korzyść, • istnieje stosunek prawny łączący strony oraz stosunek ten zakłada świadczenie wzajemne, • świadczenie jest odpłatne (występuje ekwiwalentne wynagrodzenie należne w zamian za dane świadczenie), • istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem a otrzymanym wynagrodzeniem. Przedmiotem niniejszego wniosku jest czynność przeniesienia prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego znajdującego się w podziemnej hali garażowej budynku mieszkalno-usługowego. Wnioskodawca w oparciu o umowę quad usum dokonuje przeniesienia prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego na rzecz właściciela samodzielnego lokalu mieszkalnego, które odbywa się na podstawie aktu notarialnego, który zmienia sposób korzystania z części wspólnej (hali garażowej). Właściciel lokalu nabył udział w części wspólnej wcześniej – podczas zakupu lokalu mieszkalnego. Zmiana sposobu korzystania z nieruchomości wspólnej uregulowana jest w umowie quoad usum. W myśl art. 206 Kodeksu cywilnego każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem  i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli. Powyższy przepis ma charakter dyspozytywny, w związku z tym współwłaściciele mogą w umowie ustalić sposób korzystania z rzeczy wspólnej. Umowa quoad usum polega tym samym na dokonaniu podziału nieruchomości na części do wyłącznego użytku poszczególnych współwłaścicieli i do odrębnego pobierania z nich pożytków. Skutkiem takiego podziału każdy ze współwłaścicieli części wspólnej będzie mógł korzystać z wydzielonej części nieruchomości wspólnej samodzielnie, bez ingerencji i ograniczeń ze strony pozostałych współwłaścicieli. Podział dokonany mocą umowy quoad usum nie wywiera żadnych skutków w sferze praw rzeczowych współwłaścicieli. Na jego mocy pomiędzy współwłaścicielami kształtuje się wyłącznie stosunek zobowiązaniowy. Od chwili zawarcia umowy quoad usum na każdym ze współwłaścicieli ciąży obowiązek respektowania (czyli nieingerowania) w prawa pozostałych współwłaścicieli do wyłącznego korzystania z przynależnej im części nieruchomości wspólnej. W analizowanej sprawie istnieje odbiorca, który nabędzie za wynagrodzeniem odpłatnie prawo do wyłącznego korzystania z części wspólnej nieruchomości w postaci miejsca parkingowego w hali garażowej – co stanowi świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy. Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług – należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.). Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu. Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3). Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z: - niniejszych zasad metodycznych, - uwag do poszczególnych sekcji, - schematu klasyfikacji. Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje: - symbole grupowań, - nazwy grupowań. Z kolei, stosownie do pkt 5.3.1 zasad metodycznych, przedmiotem klasyfikowania wg PKWiU 2015 są czynności (będące końcowymi efektami działalności) o charakterze usługowym, świadczone przez podmioty gospodarcze (jednostki organizacyjne) na rzecz innych podmiotów gospodarczych (jednostek organizacyjnych) lub na rzecz ludności. PKWiU 2015 nie ma zastosowania do klasyfikowania czynności wewnątrzzakładowych. Zgodnie z pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę. W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług.  I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego: -        grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny, -        usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter, -        usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze. W analizowanym przypadku usługa będąca przedmiotem wniosku nie podlega klasyfikacjom wskazanym w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług . Powyższe powoduje, że nie można dokonać klasyfikacji usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU 2015. W Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług nie znajduje się również grupowanie, które obejmowałoby usługę opisaną we wniosku i jego uzupełnieniach, oraz do którego można by było przyporządkować wykonywane przez Wnioskodawcę czynności. Po przeprowadzonej analizie świadczenia oraz klasyfikacji PKWiU, stwierdzić także należy, że jest niemożliwe przyporządkowanie ww. usługi w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze. W związku z powyższym, usługę odpłatnego przeniesienia prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego nr (…) na rzecz właściciela samodzielnego lokalu mieszkalnego nr (…), znajdującego się w podziemnej hali garażowej budynku mieszkalno-usługowego sklasyfikowanego w PKOB 1122, o której mowa w niniejszej sprawie nie można sklasyfikować do odpowiedniego grupowania PKWiU 2015 wg ww. zasad metodycznych. Mając na uwadze powyższą analizę oraz informacje przekazane przez Wnioskodawcę należy stwierdzić, że, dla celów stosowania podatku od towarów i usług, odpłatne przeniesienie prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego stanowić będzie prawo majątkowe, które nie wywołuje skutków w sferze praw rzeczowych, a reguluje wyłącznie stosunek zobowiązaniowy. Umowa quad usum pozwala współwłaścicielowi na wyodrębnienie części nieruchomości, która będzie tylko do jego użytku. Współwłaściciel, zgodnie z postanowieniem umowy, może samodzielnie posiadać oraz użytkować wydzieloną część nieruchomości. Podział ten nie powoduje skutków w sferze praw rzeczowych współwłaścicieli, kształtuje się pomiędzy nimi wyłącznie stosunek zobowiązaniowy. Nie jest możliwa sprzedaż miejsca postojowego stanowiącego część wspólną nieruchomości, dlatego określa się wyłącznie prawo do korzystania z takiego miejsca poprzez wpis w umowie quoad usum. W analizowanej sprawie czynność odpłatnego przeniesienia prawa wyłącznego korzystania z miejsca postojowego nr (…) na rzecz innego współwłaściciela nieruchomości stanowi świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1. Jest to transakcja ekwiwalentna – świadczenie w zamian za wynagrodzenie, której skutkiem jest zmiana umownego zakresu współposiadania przez współwłaścicieli należącej do nich rzeczy wspólnej. Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Z kolei na mocy art. 41 ust. 13 ustawy, do towarów i usług będących przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienionych w Nomenklaturze scalonej (CN) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, stosuje się stawkę podatku w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w przepisach ustawy lub przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie określono inną stawkę. Na podstawie art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022  r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy: 1)    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%, 2)    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%. Z kolei art. 41 ust. 12 ustawy stanowi, że stawkę podatku o której mowa w ust. 2 stosuje się do: 1)  dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym; 2)  robót konserwacyjnych dotyczących: a)    obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, b)    lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, – w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1. W analizowanej sprawie przedmiotem jest usługa - odpłatne przeniesienie prawa do wyłącznego korzystania z części wspólnej nieruchomości w postaci miejsca parkingowego w hali garażowej. Podczas transakcji przeniesienia prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w hali garażowej nie następuje jego sprzedaż, zmienia się (określa) wyłącznie sposób korzystania przez nabywcę z części wspólnej, którą jest hala garażowa. Biorąc więc pod uwagę cechy charakterystyczne oraz cel przedmiotowej usługi – brak jest możliwości sklasyfikowania jej jako jednej z usług wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy. Usługa odpłatnego przeniesienia prawa wyłącznego korzystania z miejsca postojowego nr (…) na rzecz innego współwłaściciela nieruchomości nie stanowi bowiem dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych wskazanych w art. 41 ust. 12 ustawy. Przepisy ustawy nie przewidują obniżonej stawki podatku dla tej usługi. W związku z powyższym, usługa - odpłatne przeniesienie prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego nr (…) na rzecz właściciela samodzielnego lokalu mieszkalnego nr (…), znajdującego się w podziemnej hali garażowej budynku mieszkalno-usługowego położonego w (…) przy (…) sklasyfikowanym – zdaniem Wnioskodawcy -  do klasy PKOB 1122, podlega opodatkowaniu według stawki podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie z art. 41 ust. 1 i ust. 13 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy. Informacje dodatkowe Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43‑300 Bielsko‑Biała. Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usługi tożsamej pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji. Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: -    podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), -    usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy). Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy). WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem: 1)    następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo 2)    wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1 - w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy). WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że -        klasyfikacja towaru, lub -        stawka podatku właściwa dla towaru, lub -        podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy). Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia  29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową. POUCZENIE Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym. Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej)