0111-KDSB1-2.440.404.2024.4.ES

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS) Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 2 października 2024 r. (data wpływu 2 października 2024 r.), uzupełnionego pismami z dnia 2 października 2024 r. (data wpływu 2 października 2024 r.), 12 listopada 2024 r. (data wpływu 12 listopada 2024 r.) oraz 23 grudnia 2024 r. (data wpływu 23 grudnia 2024 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową. Przedmiot wniosku: usługa (świadczenie kompleksowe) – roboty betoniarskie, związane ze wznoszeniem budynku mieszkalnego jednorodzinnego (…). Opis: Przedmiotem wniosku jest świadczenie, w ramach którego wykonywane są następujące czynności: przegląd placu budowy celem określenia i dostosowania odpowiedniego sprzętu do realizacji usługi, kontrola placu budowy przed wjazdem specjalistycznego sprzętu, w tym przeprowadzenie prac umożliwiających jego wjazd, doradztwo w sprawie wyboru odpowiedniego rodzaju i klasy betonu oraz przygotowanie indywidualnych recept betonu, wykonanie pomiarów celem ustalenia właściwej ilości masy betonowej, wykonanie mieszanki betonowej określonej w m3 według dobranej receptury, transport wyprodukowanej masy betonowej bezpośrednio na teren budowy, wypompowanie mieszanki betonowej, rozprowadzenie i zagęszczenie wypompowanej masy betonowej, zatarcie powierzchni betonu. Miejsce wykonywania ww. świadczenia kompleksowego znajduje się w (…). Powierzchnia budynku obliczona zgodnie z PKOB (…). Budynek spełnia definicję obiektu budownictwa mieszkaniowego o którym mowa w art. 41 ust. 12a ustawy. Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 43 Stawka podatku od towarów i usług: 8% Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 41 ust. 12 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług UZASADNIENIE W dniu 2 października 2024 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniach 2 października 2024 r., 12 listopada 2024 r. oraz 23 grudnia 2024 r. w celu ustalenia stawki podatku od towarów i usług dla ww. usługi (świadczenia kompleksowego). W treści formularza do wniosku WIS wskazano: Przedmiot Wniosku: Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: "VAT"). W ramach niniejszego wniosku Wnioskodawca zwraca się z prośbą o wydanie wiążącej informacji stawkowej dla poniżej opisanego świadczenia. W ramach działalności Wnioskodawca zajmuje się między innymi produkcją mieszanki betonowej, w tym betonu towarowego, Wnioskodawca świadczy również usługi budowlane związane z kompleksowym prowadzeniem robót betoniarskich na rzecz klientów, w tym klientów indywidualnych. Wnioskodawca zamierza świadczyć kompleksowe usługi budowlane polegające na wykonywaniu robót betoniarskich związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych sklasyfikowanych według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (dalej jako: "PKOB”) w dziale 11, sklasyfikowane pod symbolami 111 lub 112, które spełniają jednocześnie definicję budynków objętych społecznym programem mieszkaniowym stosownie do art. 41 ust. 12a-12b ustawy z dnia 13 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361) (dalej jako: "ustawa o VAT"). Opis usługi: (…) Przedmiotem wniosku o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej jest wykonywanie przez Wnioskodawcę Usługi, którą Wnioskodawca świadczyć będzie w związku z wznoszeniem budowy budynków mieszkalnych jednorodzinnych, sklasyfikowanych w ramach PKOB w klasie 1110, 1121 lub 1122, zaliczonych do budynków objętych społecznym programem mieszkaniowym zgodnie z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 (Dz. U. z 2024 r. poz. 361). W ramach Usługi Wnioskodawca wykonywać będzie świadczenia polegające na: 1) przeglądzie placu budowy celem określenia i dostosowania odpowiedniego sprzętu do realizacji usługi, 2) kontroli placu budowy przed wjazdem specjalistycznego sprzętu, w tym przeprowadzeniu prac umożliwiających jego wjazd, 3) doradztwie w sprawie wyboru odpowiedniego rodzaju i klasy betonu oraz przygotowaniu indywidualnych recept betonu, 4) wykonaniu pomiarów celem ustalenia właściwej ilości masy betonowej, 5) wykonaniu mieszanki betonowej określonej w m3 według dobranej receptury, 6) transporcie wyprodukowanej masy betonowej bezpośrednio na teren budowy, 7) wypompowaniu mieszanki betonowej, 8) rozprowadzeniu i zagęszczeniu wypompowanej masy betonowej, 9) zatarciu powierzchni betonu. Jak wskazuje Wnioskodawca, na świadczenie kompleksowe składać się będzie zarówno świadczenie usług związanych z robotami betoniarskimi, jak również wyprodukowanie odpowiedniej ilości masy betonowej spełniającej warunki ustalone dla danej budowy. Wnioskodawca wskazuje jednak, iż w jego ocenie dominującym elementem świadczenia każdorazowo będą usługi określone powyżej, jako niezbędne oraz ściśle ze sobą powiązane. Stanowisko Wnioskodawcy: Zdaniem Wnioskodawcy, opisana we wniosku Usługa polegająca na wykonaniu robót betoniarskich oraz wyprodukowaniu betonu stanowi usługę kompleksową. Usługa ta, w przypadku, w którym świadczona będzie przez Wnioskodawcę w ramach budowy obiektów objętych społecznym programem mieszkaniowym, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 8%. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy: Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi) Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). W świetle przepisu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...). Co do zasady, świadczenie dla potrzeb opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane odrębnie, jednak w sytuacji, w której jedna usługa obejmuje kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla potrzeb VAT. Pojedyncze świadczenie ma miejsce wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy pozostałe elementy traktuje się jako usługi (świadczenia) pomocnicze, do których należy stosować zasady opodatkowania tożsame z zasadami opodatkowania usługi (świadczenia) zasadniczej. Świadczeniem złożonym (kompleksowym) będzie natomiast taka usługa, która składa się z kilku różnych świadczeń, prowadzących wspólnie do jednego celu. Usługę złożoną będzie stanowić zespół czynności, prowadzących w rezultacie do wykonania świadczenia głównego. Na usługę kompleksową składać się będą zatem obok świadczenia głównego również świadczenia pomocnicze, które nie będą miały samodzielnego charakteru, a będą jedynie służyć wykonaniu świadczenia głównego. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej. Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie nr C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając: "Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej". W wyroku tym TSUE zauważył również, że dla ustalenia, czy mamy do czynienia z jednolitą usługą, czy też z różnymi usługami, fakt ustalenia jednej ceny za świadczenie (świadczenia) nie ma znaczenia decydującego, może jedynie sugerować, że w rzeczywistości mamy do czynienia z jednolitą usługą. Jednakże, jeżeli okoliczności wskazują na to, że nabywca miał zamiar nabyć nie tyle jednolitą, kompleksową usługę, ile dwie różne usługi, wówczas cenę należy stosownie, proporcjonalnie rozdzielić i każdej usłudze przypisać stosowną dla niej część. Odnosząc powyższe rozważania do analizowanego we wniosku stanu faktycznego, należy stwierdzić, że opisane w niniejszym wniosku świadczenia stanowią w istocie jedną, kompleksową Usługę. Wnioskodawca zawierać będzie umowę, której przedmiotem będzie prowadzenie prac betoniarskich na konkretnej budowie budynku, stanowiącego obiekt objęty społecznym programem mieszkaniowym, co każdorazowo dokumentować będzie przedstawiona przez zlecającego dokumentacja (projekt budowlany, pozwolenie na budowę itp.). Świadczona Usługa będzie miała charakter kompleksowy, w całości będzie służyć jednemu celowi – wykonaniu na budowie prac betoniarskich. Zatem finalnym efektem prowadzonych przez Wnioskodawcę prac będzie wykonanie tych elementów wznoszonych budynków, które będą wymagały specjalistycznej wiedzy związanej z wykorzystaniem materiału, jakim jest beton. Świadczenia te, wykonywane będą przez pracowników zatrudnianych przez Wnioskodawcę każdorazowo w miejscu budowy, pod adresem wskazanym przez zlecającego, z wyjątkiem świadczenia polegającego na wyprodukowaniu masy betonowej, które będzie odbywało się w węźle betoniarskim Wnioskodawcy. Wyprodukowana masa będzie transportowana za pomocą pojazdów specjalistycznych stanowiących składniki majątku przedsiębiorstwa Wnioskodawcy na miejsce budowy, gdzie pracownicy będą wykonywać prace betoniarskie. Głównym elementem usługi będzie zatem wykonanie elementów betonowych we wznoszonym obiekcie, któremu służyć będą poszczególne usługi pomocnicze, wymienione w opisie usługi powyżej. Analiza opisanego stanu faktycznego, a także zakresu świadczeń, jakie składają się na Usługę prowadzi do wniosku, że jest to usługa kompleksowa, której głównym elementem jest wykonanie robót betoniarskich na budowie obiektów zaliczonych do obiektów społecznego budownictwa mieszkaniowego. Uzasadnienie klasyfikacji usługi Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz.Urz.UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych. Zgodnie z art. 42a ustawy o VAT, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej "WIS", jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie, - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3) ustawy o VAT stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi. Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi, lub towaru i/lub usługi, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu (świadczenie kompleksowe) do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa bądź świadczenie kompleksowe spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie. W opisywanym we Wniosku stanie faktycznym, kluczowe dla ustalenia stawki podatku VAT będzie zatem zakwalifikowanie świadczonej przez Wnioskodawcę Usługi do katalogu ustawowego wymienionego w art. 41 ust. 12 pkt 1) ustawy o VAT. Uzasadnienie przyjętej stawki podatku VAT W myśl art. 41 ust. 1 ustawy o VAT - stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Przy czym, w świetle art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy - w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Z kolei art. 41 ust. 2 ustawy o VAT stanowi, że dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do tej ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4. W myśl art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT - w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%. Zgodnie z art. 146aa ust. 1a ustawy o VAT - jeżeli w roku następującym po roku, dla którego osiągnięte zostały wartości, o których mowa w ust. 1, zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 112d ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, stosowanie stawek, o których mowa w ust. 1, przedłuża się do końca roku następującego po roku, w którym: 1) kwota wydatków jest obliczana zgodnie z art. 112aa ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w związku ze spełnieniem warunków, o których mowa w art. 112d ust. 4 tej ustawy, oraz 2) wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6%. Artykuł 41 ust. 12 ustawy o VAT stanowi, że stawkę podatku o której mowa w ust. 2 stosuje się do: 1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym; 2) robót konserwacyjnych dotyczących: a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 - w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1. Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy o VAT - przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego (budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11) lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2020 r. poz. 261 z późn. zm.), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b. Na mocy art. 41 ust. 12b ustawy o VAT – do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: 1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2; 2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. Na podstawie art. 41 ust. 12c ustawy o VAT – w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej, z zastrzeżeniem ust. 12 pkt 2. Według art. 2 pkt 12 ustawy o VAT – przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, ustawa o VAT, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów VAT stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 z późn. zm.). Należy zauważyć, że rodzaje usług wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, których wykonanie w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym daje podstawę do stosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług, nie zostały zdefiniowane w tej ustawie. Ustawodawca nie odesłał również w tej materii do stosowania definicji zawartych w innych ustawach, w szczególności w Prawie budowlanym. Dlatego należy przyjąć, że czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym. Według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 70, kol. 2), przez budowę należy rozumieć m.in. wznoszenie budowli, budowanie (...). Natomiast "budować" to znaczy wznosić budowle, pomieszczenia, ich części lub zespoły. Jak wskazano powyżej, przedmiotem pytania Wnioskodawcy jest świadczenie przez niego na podstawie zawieranych umów Usług budowlanych polegających na wykonywaniu robót betoniarskich wyłącznie w zakresie, w jakim roboty te będą wykonywane w inwestycjach objętych zakresem społecznego budownictwa mieszkaniowego. Świadczenie przez Wnioskodawcę Usług opisanych w niniejszym wniosku będzie zatem stanowiło element czynności polegającej na „wznoszeniu budynku”. Wnioskodawca będzie zatem odpowiedzialny za wycinek całego procesu budowy, dotyczący robót betoniarskich. W takim ujęciu, świadczenie Usług polegających na betonowaniu służyć będzie zapewnieniu przez Wnioskodawcę kompleksowego wsparcia inwestora w tym zakresie. Podsumowując, całokształt świadczeń oferowanych przez Wnioskodawcę, określony jako roboty betoniarskie, służył będzie wznoszeniu budynków objętych społecznym programem mieszkaniowym. Jak już wskazano, stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, stosuje się m.in. do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowalnych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (art. 41 ust. 12 ustawy o VAT). Podsumowując, Wnioskodawca, realizując będące przedmiotem zawieranych umów o roboty betoniarskie będzie wykonywał na rzecz zlecających Usługi, które będą mieściły się w zakresie przewidzianym w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Biorąc pod uwagę okoliczności przedstawione we wniosku oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że realizowane przez Wnioskodawcę roboty betoniarskie w budynkach sklasyfikowanych wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych pod symbolem 1110 - realizowane w ramach budowy tych budynków – opodatkowane będą stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 41 ust. 12 ustawy oraz art. 146aa ust. 1 pkt 2 i ust. 1a ustawy. Do wniosku został dołączony (…), z którego wynika m.in.: (…) Pismem z dnia 12 listopada 2024 r., będącym odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia wniosku z dnia 5 listopada 2024 r., znak 0111-KDSB1-2.440.404.2024.1.ES Wnioskodawca uzupełnił braki formalne wniosku oraz wskazał m.in.: Na pytanie Organu o wskazanie: Konkretnej mieszanki betonowej, która jest elementem przedmiotowego świadczenia kompleksowego wykorzystywanej do realizacji przedmiotu wniosku. Wnioskodawca wskazał: Przy wykonywaniu usługi kompleksowej Wnioskodawca stosuje różnego rodzaju mieszanki betonowe: (…). Rodzaj mieszanki betonowej zależny jest od elementu, jaki ma zostać wykonany w ramach konkretnej budowy, a także klasy ekspozycji na czynniki zewnętrzne. Poszczególne klasy betonu dobierane są do konkretnych elementów w oparciu o doświadczenie i specjalistyczną wiedzę pracowników odpowiedzialnych za wykonanie usługi. Na pytanie Organu o wskazanie: Jak kształtuje się wartość poszczególnych elementów świadczenia (w tym wartość dostarczanego towaru – mieszanki betonowej) w odniesieniu do całości świadczenia. Wnioskodawca wskazał: Wartość mieszanki betonowej w ramach budowy stanowi mniej niż połowę wynagrodzenia za usługę kompleksową. Na pozostałą, większą część wynagrodzenia za świadczoną usługę składa się przede wszystkim szereg usług wykonywanych przez pracowników Wnioskodawcy w węźle betoniarskim oraz bezpośrednio w miejscu budowy, gdzie wykonywana jest docelowa usługa. Na pytanie Organu o wskazanie: Jak skalkulowane jest wynagrodzenie za wykonywane świadczenie oraz jak kształtuje się proporcja ceny towarów do ceny usług wchodzących w skład świadczenia. Czy cena obejmuje całość świadczenia? Wnioskodawca wskazał: Cena za usługę obejmuje całość świadczenia i zostaje określona ryczałtowo, poszczególne elementy usługi nie są wyceniane osobno. Na pytanie Organu o wskazanie: Jakie konkretnie czynności, Wnioskodawca wykonuje w ramach wskazanych we wniosku prac. Wnioskodawca wskazał: Przez czynność rozprowadzenia i zagęszczenia wypompowanej mieszanki betonowej Wnioskodawca rozumie wykonanie przez pracowników Wnioskodawcy na terenie budowy wypompowania za pomocą pojazdu transportującego mieszankę betonową oraz pompy obsługiwanej przez operatora, a następnie rozprowadzenie mieszanki w miejscach wykonania elementów konstrukcyjnych z betonu. Z kolei zagęszczenie wypompowanej mieszanki betonowej dokonywane zostaje za pomocą specjalistycznej maszyny tj. wibratora przez pracowników Wnioskodawcy. W określonych sytuacjach, w przypadku, pracownicy Wnioskodawcy dokonują ręcznego rozprowadzenia mieszanki w trudno dostępnych elementach konstrukcji, oraz dokonują zatarcia powierzchni betonu za pomocą narzędzi ręcznych przeznaczonych do wyrównania jego powierzchni. W dalszej części uzupełnienie do wniosku Wnioskodawca wskazał m.in.: Wnioskodawca pragnie wskazać, iż usługa kompleksowa będąca przedmiotem ww. Wniosku, świadczona na podstawie (…) dotyczy tylko i wyłącznie usług wykonywanych w ramach obiektów objętych Społecznym Programem Mieszkaniowym. W celu zawężenia Wniosku Wnioskodawca wskazuje, iż Wniosek dotyczy wyłącznie obiektów sklasyfikowanych w klasie 1110 – tj. budynki mieszkalne jednorodzinne, wolnostojące, przeznaczone do stałego zamieszkania. Przedmiotem Wniosku jest Usługa kompleksowa świadczona w budynku mieszkalnym jednorodzinnym sklasyfikowanym w klasie 1110, który jednocześnie spełnia definicję obiektu objętego Społecznym Programem Mieszkaniowym, tj. jego powierzchnia nie przekracza 300 metrów kwadratowych. Jednocześnie mając na uwadze wątpliwości Organu dotyczące kwalifikacji budynku, Wnioskodawca pragnie wskazać, iż warunkiem zawarcia umowy o świadczenie usługi opisanej we Wniosku jest, by budynek spełniał definicję budynku objętego Społecznym Programem Mieszkaniowym, zatem konkretna kwalifikacja jednostkowego budynku jest w ocenie Wnioskodawcy zbędna w kontekście niniejszego Wniosku. Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, iż usługa kompleksowa będąca przedmiotem niniejszego Wniosku ma być wykonywana w budynku jednorodzinnym o powierzchni nieprzekraczającej 300 metrów kwadratowych, spełniającym definicję obiektu objętego Społecznym Programem Mieszkaniowym. Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia poczynione w pkt 1) w ocenie Wnioskodawcy przedkładanie konkretnych dokumentów szczegółowych jest bezprzedmiotowe dla niniejszego Wniosku, bowiem usługa kompleksowa świadczona ma dotyczyć obiektu objętego Społecznym Programem Mieszkaniowym. Wnioskodawca wskazuje, iż kwestia realizacji przez budynek przesłanek wynikających z art. 41 ust. 12 pkt 1) Ustawy o VAT, nie jest przedmiotem rozważań na gruncie niniejszego Wniosku. Intencją Wnioskodawcy było bowiem potwierdzenie, że w przypadku świadczenia usługi w obiekcie sklasyfikowanym jako obiekt objęty społecznym programem mieszkaniowym właściwa stawka podatku VAT, jaką należy przyjąć dla usługi kompleksowej wynosi 8%. Wnioskodawca pragnie wskazać, iż przedłożenie dokumentów dotyczących towaru nie jest możliwe, bowiem towar ten jest wykonywany w ramach działalności Wnioskodawcy w należącym do Wnioskodawcy węźle betoniarskim, natomiast sama specyfikacja, skład, właściwości fizykochemiczne mieszanki dobierane są indywidualnie, stosownie do wiedzy i doświadczenia pracowników Wnioskodawcy oraz po uwzględnieniu przeznaczenia mieszanki na poszczególne elementy konstrukcyjne budynku. Pismem z dnia 23 grudnia 2024 r. będącym odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia wniosku z dnia 17 grudnia 2024 r. znak sprawy 0111-KDSB1-2.440.404.2024.2.ES Wnioskodawca wskazał: Na pytanie Organu o: Wskazanie konkretnej mieszanki betonowej, która jest elementem przedmiotowego świadczenia kompleksowego realizowanego w ramach jednej umowy. Wnioskodawca wskazał: Wnioskodawca wskazuje, iż w ramach usług świadczonych w ramach budowy budynku jednorodzinnego, który doprecyzowany zostanie w dalszej części pisma wykorzystywane są następujące mieszanki betonowe: (…) Na pytanie Organu o: Doprecyzowanie opisu czynności wykonywanych w ramach przedmiotu wniosku. Wnioskodawca wskazał: Odpowiadając na pytania dotyczące stanu faktycznego Wnioskodawca pragnie wskazać, że: ˗ Pracownicy Wnioskodawcy w każdej sytuacji dokonują ręcznego rozprowadzenia mieszanki. Zaangażowany w te prace jest operator betonomieszarki lub operator pompy. Pracownicy są odpowiedzialni za wylanie masy betonowej w miejsce przeznaczenia stanowiące konkretny element konstrukcyjny budynku: fundamenty, stropy, elementy nośne. Po wylaniu betonu pracownicy dokonują zatarcia betonu. Zatarcie betonu stanowi element świadczenia objętego wnioskiem. ˗ W ramach świadczenia objętego wnioskiem dochodzi do zagęszczenia wylanej mieszanki betonowej przy użyciu wibratora – operacja ta pozwala na usunięcie pęcherzy powietrza z wylanej masy betonowej i wykonanie prawidłowych elementów konstrukcyjnych. Czynność ta jest wykonywana przez pracowników Wnioskodawcy oddelegowanych do wykonania prac w konkretnym budynku i wykonywana jest przy każdym elemencie betonowym. W dalszej części uzupełnienia do wniosku Wnioskodawca wskazał: Wnioskodawca wskazuje, że miejscem wykonywania świadczenia będzie budowa budynku jednorodzinnego (…). Powierzchnia budynku obliczona zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych wyniesie (…). W budynku nie została uwzględniona powierzchnia inna niż powierzchnia mieszkalna (…). Do uzupełnienia Wnioskodawca dołączył: (…) W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, postanowieniem z dnia 31 grudnia 2024 r. nr 0111-KDSB1-2.440.404.2024.3.ES tut. Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 9 stycznia 2025 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała. Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi) Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych. Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej. Natomiast aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego. Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”. Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że: -  w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen, Trybunał wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku), -  w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP Trybunał wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku ). Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38). Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira wskazując, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19. Świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia. W przypadku świadczeń kompleksowych o tym, czy świadczenie jest dostawą towarów, czy usługą powinien przesądzić element, który w ramach całego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-koCommissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, natomiast pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będą inne czynności to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług. Podsumowując, w przypadku gdy transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich jest ona dokonywana, w celu określenia po pierwsze, czy chodzi o dwa lub więcej świadczenia odrębne, czy też jest to jedno świadczenie złożone z kilku czynności, a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku to jedno świadczenie powinno zostać zakwalifikowane jako dostawa towarów, czy jako świadczenie usług. Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia. Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, uwzględniając opis zawarty we wniosku i jego uzupełnieniach należy wskazać, że wykonywane przez Wnioskodawcę czynności, realizowane w ramach przedmiotowego świadczenia, są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter. Czynności te składają się na świadczenie kompleksowe polegające na usłudze wykonania robót betoniarskich związanych z budową budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Uwzględniając opis zawarty we wniosku oraz uzupełnieniach należy wskazać, że na wykonywane przez Wnioskodawcę czynności każdorazowo składa się: przegląd placu budowy celem określenia i dostosowania odpowiedniego sprzętu, kontrola placu budowy przed wjazdem specjalistycznego sprzętu, w tym przeprowadzenie prac umożliwiających jego wjazd, doradztwo w sprawie wyboru odpowiedniego rodzaju i klasy betonu oraz przygotowanie odpowiednich recept betonu, wykonanie pomiarów celem ustalenia właściwej ilości masy betonowej, wykonanie mieszanki betonowej, transport wyprodukowanej masy, wypompowanie, rozprowadzenie i zagęszczenie oraz zatarcie masy betonowej. Wszystkie czynności są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie stanowią jedno świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. W przedmiotowej sprawie czynności realizowane są jako: roboty betoniarskie, związane ze wznoszeniem budynku mieszkalnego jednorodzinnego, (…). Kompleksowa usługa służyć będzie jednemu celowi, jakim jest wykonanie prac betoniarskich dotyczących budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Z punktu widzenia nabywcy świadczenie stanowi jedną, nierozerwalną całość. Świadczenia te wykonywane będą przez pracowników zatrudnianych przez Wnioskodawcę, każdorazowo w miejscu budowy, z wyjątkiem świadczenia polegającego na wyprodukowaniu masy betonowej, które będzie odbywało się w węźle betoniarskim Wnioskodawcy. Cena za wykonane świadczenie obejmuje jego całość i jest określana ryczałtowo. Realizacja przedmiotowego świadczenia wymaga podjęcia wielu czynności, które nie stanowią celu samego w sobie i nie stanowią odrębnych świadczeń podlegających odrębnym stawkom podatkowym, lecz są środkami służącymi każdorazowo do wykonania ww. kompleksowego świadczenia. W związku z tym należy stwierdzić, że w tym konkretnym przypadku mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym. W przedmiotowej sprawie elementem dominującym jest wykonanie elementów betonowych na wznoszonym obiekcie. Natomiast pozostałe czynności obejmujące przegląd i kontrolę placu budowy, doradztwo w wyborze, wykonanie pomiarów oraz transport betonu stanowią elementy pomocnicze, ponieważ nie stanowią celu samego w sobie, lecz służą wykonaniu świadczenia głównego, jakim jest niewątpliwie betonowanie elementów budynku. Podsumowując, Wnioskodawca realizuje świadczenie kompleksowe, w którym to usługa betonowania elementów budynku w ramach budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego stanowi element dominujący transakcji, a pozostałe czynności (przegląd i kontrola placu budowy, doradztwo w sprawie wyboru i transport masy betonowej) są usługami pomocniczymi. Powyższe wywołuje skutki w zakresie jednolitego opodatkowania wszystkich czynności wchodzących w skład tego świadczenia, zgodnie z elementem głównym. W związku z powyższym, w dalszej części decyzji dokonano klasyfikacji oraz określono stawkę podatku od towarów i usług dla usługi betonowania elementów budynku w ramach budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego (elementu dominującego). Uzasadnienie klasyfikacji usługi Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1 ze zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382 ze zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych. Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4. Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.). Podstawowe cele, konstrukcje i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretacje wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu. Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3). Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z: -  niniejszych zasad metodycznych, -  uwag do poszczególnych sekcji, -  schematu klasyfikacji. Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje: -  symbole grupowań, -  nazwy grupowań. Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę. W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego: -  grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny, -  usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter, -  usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze. Zgodnie z tytułem, Sekcja F Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje OBIEKTY BUDOWLANE I ROBOTY BUDOWLANE. W świetle wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), sekcja F obejmuje: -  budynki i pozostałe obiekty inżynierii lądowej oraz wodnej, -  roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii lądowej i wodnej, takie jak: prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków, włączając montaż budowli z elementów prefabrykowanych oraz konstrukcji o charakterze stałym lub tymczasowym, -  opracowywanie kosztorysów stanowiących integralną część robót budowlanych, -  realizację projektów budowlanych do sprzedaży. Sekcja ta nie obejmuje: -  zarządzania projektami budowlanymi w zakresie obiektów inżynierii lądowej i wodnej, sklasyfikowanego w 71.1, -  wynajmu maszyn i urządzeń budowlanych bez operatora, sklasyfikowanego w 77.32, -  usług instalowania mechanicznych lub elektrycznych urządzeń do zamykania sejfów i skarbców, powiązane z późniejszym ich monitorowaniem, sklasyfikowanych w 80.20.10.0. W sekcji F zawarty jest m.in. dział 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE, który obejmuje: -  specjalistyczne roboty budowlane związane z budową budynków oraz obiektów inżynierii lądowej i wodnej, prowadzone przez wykonawców posiadających specjalistyczne umiejętności i specjalny sprzęt, tj. wbijanie pali, budowanie fundamentów, roboty betoniarskie, murarskie, kamieniarskie, montowanie i demontowanie rusztowań, wykonywanie pokryć dachowych itp., -  wynajem sprzętu z operatorem sklasyfikowany w odpowiednich grupowaniach obejmujących roboty budowlane wykonywane przy jego użyciu, -  roboty wykończeniowe i wykonywanie instalacji budowlanych. Roboty montażowe/instalacyjne mogą być przeprowadzone na terenie budowy lub w warsztatach. Zalicza się tu wykonywanie: -  instalacji gazowych, wodnych, kanalizacyjnych, centralnego ogrzewania i wentylacyjnych, instalowanie anten, wykonywanie instalacji alarmowych i pozostałych instalacji elektrycznych, instalowanie przeciwpożarowego systemu zraszającego, instalowanie dźwigów osobowych i towarowych oraz schodów ruchomych itp., -  zakładanie izolacji cieplnych, wodnych, dźwiękochłonnych, roboty blacharskie, zakładanie przemysłowych instalacji chłodniczych, systemów oświetleniowych i systemów sygnalizacyjnych dróg, szlaków kolejowych, portów lotniczych i wodnych itp. Instalacje te obejmują także związane z nimi prace remontowe. Do pozostałych usług związanych z wykańczaniem obiektów budowlanych zalicza się m.in.: -  szklenie, tynkowanie, malowanie, układanie ceramicznych, betonowych lub kamiennych płytek podłogowych i ściennych, układanie pokryć dywanowych i parkietów, tapetowanie ścian itp., cyklinowanie podłóg, zakładanie stolarki budowlanej, zewnętrzne mycie budynków itp. Zalicza się tu również związane z tymi robotami prace remontowe. W PKWiU 43 mieści się klasa 43.99 ROBOTY ZWIĄZANE Z WYKONYWANIEM POZOSTAŁYCH SPECJALISTYCZNYCH ROBÓT BUDOWLANYCH, GDZIE INDZIEJ NIESKLASYFIKOWANYCH. Z kolei pod pozycją 43.99.40.0 sklasyfikowane zostały Roboty betoniarskie. W związku z powyższym, usługa będąca przedmiotem wniosku spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE. Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad. Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług W myśl art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4. Natomiast zgodnie z art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy: 1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%; 2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%. Zgodnie z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, stawkę podatku o której mowa w ust. 2 stosuje się do: dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b. Dokonana analiza powołanego przepisu wskazała, że warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze - zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie - obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy. Stosownie do art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: 1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2; 2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. W myśl art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. W celu zastosowania prawidłowej stawki niezbędne jest określenie, czy dany obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 ustawy i jakie spełnia funkcje – mieszkalne czy użytkowe. Przedmiotem wniosku jest usługa wykonywana w ramach budowy budynku. W związku z powyższym, usługa wykonywana przez Wnioskodawcę dotyczy jednej z czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy (budowa). Jednakże, aby możliwe było zastosowanie przez Spółkę preferencyjnej stawki podatku VAT w związku ze świadczoną usługą, należy dokonać analizy czy budynek opisany we wniosku i jego uzupełnieniu jest obiektem zaliczanym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Odnośnie drugiego warunku przypomnienia wymaga, że stosownie do art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego (wskazane w art. 41 ust. 12a ustawy) rozumie się m.in. budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. W niniejszej sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym polegającym na: przeglądzie placu budowy celem określenia i dostosowania odpowiedniego sprzętu, kontroli placu budowy przed wjazdem specjalistycznego sprzętu, w tym przeprowadzenie prac umożliwiających jego wjazd, doradztwie w sprawie wyboru odpowiedniego rodzaju i klasy betonu oraz przygotowaniu odpowiednich recept betonu, wykonaniu pomiarów celem ustalenia właściwej ilości masy betonowej, wykonaniu mieszanki betonowej, transporcie wyprodukowanej masy, wypompowaniu, rozprowadzeniu i zagęszczeniu oraz zatarciu masy betonowej. Czynności te – jak wskazuje Wnioskodawca – wykonywane będą w (…). Powierzchnia budynku obliczona zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych wyniesie (…). W związku z powyższym, na podstawie opisu wniosku oraz jego uzupełnienia, a także załączonych dokumentów, takich jak: (…), stwierdzić należy, że ww. budynek zalicza się do budynków mieszkalnych jednorodzinnych a jego powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m2. W rezultacie usługa (świadczenie kompleksowe) będąca przedmiotem analizy – polegająca na wykonaniu robót betoniarskich, związanych ze wznoszeniem budynku mieszkalnego jednorodzinnego, realizowana w (…), stanowiąca usługę budowy obiektu budowlanego zaliczanego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na postawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 41 ust. 12 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy. Informacje dodatkowe Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała. Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji. Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: -  podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), -  świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy). Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy). WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem: 1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo 2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1 -  w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy). WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że: -  klasyfikacja towaru/usługi, lub -  stawka podatku właściwa dla towaru/usługi, lub -  podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy). Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej. POUCZENIE Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym. Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).