0111-KDSB2-2.440.173.2022.3.EA

  WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)   Na podstawie art. 13 § 2a pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa  (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651), zwanej dalej Ordynacją podatkową i art. 42a ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 16 września 2022 r. (data wpływu 19 września 2022 r.), uzupełnionego pismem z dnia 20 października 2022 r. (data wpływu 24 października 2022 r.), 9 listopada 2022 r. (data wpływu) oraz 16 listopada 2022 r. (data wpływu), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.   Przedmiot wniosku: usługa (świadczenie kompleksowe) – wykonanie posadzki przemysłowej  w garażu podziemnym w ramach budowy budynku wielomieszkaniowego o symbolu PKOB 1122   Opis usługi: usługa (świadczenie kompleksowe) wykonania posadzki przemysłowej w garażu  podziemnym w budynku wielomieszkaniowym, gdzie wszystkie mieszkania mają powierzchnię  do 150 m2 i objęte są społecznym programem mieszkaniowym. Usługa jest świadczona  w ramach budowy budynku wielomieszkaniowego o symbolu PKOB 1122. W ramach ww. usługi Wnioskodawca wykonuje następujące czynności: rozkłada dwie warstwy folii, układa płytę nośną z betonu, zbroi beton, zaciera powierzchnię betonową oraz ją impregnuje, dokonuje nacięć wylanej płyty betonowej. Wszystkie wykonywane czynności stanowią jedną całość,  są ściśle powiązane i obiektywnie tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość sprzedawaną nierozłącznie.   Rozstrzygnięcie: budowa obiektu budowlanego zaliczonego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym   Stawka podatku od towarów i usług: 8%   Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 pkt 1 oraz art. 146aa ust. 1 pkt 2  i ust. 1a, art. 146ea pkt 2, art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy   Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług   UZASADNIENIE   W dniu 19 września 2022 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony pismem  z dnia 20 października 2022 r., 9 listopada 2022 r. oraz 16 listopada 2022 r. w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia na potrzeby stosowania art. 41 ust. 12 ustawy oraz określenia stawki podatku od towarów i usług.   W treści wniosku oraz jego załączniku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi świadczenia kompleksowego:   Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki jawnej, oraz jest podatnikiem VAT czynnym, zobowiązanym do składania miesięcznych deklaracji dla podatku od towarów i usług. Głównym przedmiotem działalności podatnika jest wykonywanie na zlecenie posadzek przemysłowych w obiektach handlowych oraz przemysłowych, przede wszystkim na terenie kraju. Przez posadzkę przemysłową należy rozumieć nazwę handlową wykonywanej przez Wnioskodawcę usługi budowlanej. Nie wiążą się ww. nazwą jakiekolwiek szczególne parametry techniczne. Oznacza to jedynie, iż posadzka jest zbrojona oraz zacierana środkiem utwardzającym.   Zdarza się, iż Wnioskodawca otrzymuje zlecenia wykonania posadzki przemysłowej w garażu w budynku wielomieszkaniowym, gdzie wszystkie mieszkania mają powierzchnię do 150 m2 i objęte są społecznym programem mieszkaniowym.   Usługa jest świadczona w ramach budowy budynku wielomieszkaniowego o symbolu PKOB 1122.  W ramach ww. usługi Wnioskodawca wykonuje następujące czynności: rozkłada dwie warstwy folii, układa płytę nośną z betonu, zbroi beton, zaciera powierzchnię betonową oraz ją impregnuje, dokonuje nacięć wylanej płyty betonowej. Przedmiotowa usługa wykonywana jest na rzecz Inwestora, Generalnego Wykonawcy lub Podwykonawcy.   W momencie wykonywania usługi Wnioskodawca nie ma wiedzy w jaki sposób Inwestor sprzeda miejsce postojowe w garażu podziemnym - jednym aktem notarialnym z mieszkaniem czy oddzielnie.   W odpowiedzi na wezwanie z dnia 10 października 2022 r. (...) w dniu 24 października 2022 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek wskazując  m.in. następujące informacje:   Wnioskodawca nie zajmuje się wytwarzaniem betonu do wykonania posadzki przemysłowej. Wnioskodawca zamawia potrzebny beton od firmy zewnętrznej, który jest następnie wylewany. Wnioskodawca zapewnia specjalistyczny sprzęt i wykwalifikowanych parowników do betonowania.   W ramach usługi kompleksowej Wnioskodawca wykonuje prace polegające na: wykonaniu  w szczególności posadzek betonowych w garażu budynku zgodnie z projektem dostarczonym przez Wnioskodawcę, pielęgnacji wykonanych posadzek, zdjęcie wcześniej założonych zabezpieczeń  oraz wycięcie nadmiaru przekładki dylatacji przyściennej przed odbiorem robót, zabezpieczeniu miejsce prowadzenia prac, zapewnienie wozidła do betonu, przedłużaczy, mycie posadzek, zapewnienie wykwalifikowanych pracowników, zakup materiałów innych niż beton potrzebnych do realizacji usługi (chemia tj. zaprawy montażowe, posypka, impregnat, kit, sznur dylatacyjny oraz inne), wykona niezbędną dokumentację wymaganą przez prawo, wykona pełną dokumentację podwykonawczą  na wykonane i zamontowane elementy.   Przedmiotem wniosku jest świadczenie składające się z towaru i usługi, które w ocenie Wnioskodawcy składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu (świadczenie kompleksowe - wykonanie posadzki betonowej). Na opisane świadczenie kompleksowe składają się zakup odpowiedniej mieszanki betonowej (towar) oraz usługę (usługa) wykonania posadzek, w zakres której wchodzą takie prace jak: doradztwo na żądanie klienta w zakresie ilości i rodzaju zalecanej mieszanki betonowej, doradztwo  co do potrzebnej ilości włókna zbrojeniowego, rozprowadzenie produktu, wyrównanie i zagładzenie, dosypanie na powierzchni wyłożonej masy betonowej chemii utwardzającej, zatarcie powierzchni, wykonanie nacięć dylatacyjnych, wypełnienie szczelin dylatacyjnych. Przedmiot wniosku: 1 Towar, 1 Usługa   Wszystkie wykonywane czynności stanowią jedną całość, są ściśle powiązane i obiektywnie tworzą  z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość sprzedawaną nierozłącznie. Zdaniem Wnioskodawcy wykonywane przez niego czynności stanowią usługę kompleksową składającą się wprawdzie z kilku czynności jednakże łącznie zmierzającą do realizacji jednego, określonego celu,  tj. wykonania posadzki w garażu podziemnym. Tym samym, Wnioskodawca stoi na stanowisku - odpowiadając bezpośrednio na zadane pytanie - że wszystkie wykonywane przez niego czynności  są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość sprzedawaną nierozłącznie.   Z punktu widzenia Nabywcy przedmiotowe czynności tworzą również jedną całość (świadczenie kompleksowe). Nabywcy usługi zależy bowiem na tym, żeby wykonanie posadzek w garażu podziemnym była kompleksowa i nie rozdrobniona na kilka oddzielnych elementów. Powyższe potwierdza chociażby fakt, że czynności te są wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach jednego zlecenia (zamówienia). Istotą świadczonej przez Wnioskodawcę usługi (świadczeniem dominującym) - jest wykonanie posadzki w garażu podziemnym (usługa).   Charakter pomocniczy ma zakup betonu (Towar), gdzie klient oczekuje od Wnioskodawcy wykonania posadzki betonowej w garażu podziemnym, gdyż jego wylewka bez późniejszych prac nie stanowi  dla niego wartości z ekonomicznego punktu widzenia.   Sposób kwalifikacji usług świadczonych przez Wnioskodawcę determinowany jest potrzebą Nabywcy. Jeżeli Nabywca chce uzyskać efekt finalny w postaci wykonania wylewki betonowej ze szlifowaniem  i wyrównaniem warstw, to w ocenie Wnioskodawcy usługą, która jest/będzie świadczona jest usługa dostarczenia betonu i usługa związana z wykonaniem garaży. Dla Nabywcy bez znaczenia pozostaje szereg uprzednio wykonanych czynności skoro jego potrzebą jest otrzymanie specjalistycznej wylewki betonowej. W związku z powyższym Wnioskodawca świadczy jedną kompleksową usługę. Cena zawsze obejmuje całość świadczenia od doradztwa, zaprojektowania do wylania rozprowadzenia mieszanki betonowej, zdylatowania powierzchni.   Czynności z punktu widzenia stanowią jedną kompleksową całość. Nabywca nie jest zainteresowany  np. samym betonem, ale oczekuje analizy, doradztwa, wykonania i rozprowadzenia. Oczywistym jest,  że wszystkie te czynności musi wykonywać jeden podmiot, albowiem zna on całe zamówienie  i oczekiwania Nabywcy.   Szacunkowy stosunek do wartości masy betonowej do wartości pozostałych czynności składających  się na świadczenie kompleksowe wynosi około 50-60 % w zależności od potrzebnej grubości posadzki betonowej.   W dniu 9 listopada 2022 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek wskazując następujące informacje:   W ramach kompleksowej usługi Wnioskodawca zamawia beton od firmy zewnętrznej  wraz z transportem na teren budowy. Beton jest wpompowany pompą firmy zewnętrznej,  bądź rozwożony wózkami należącymi do Wnioskodawcy w zależności od warunków na budowie. Następnie mieszanka betonowa przez wykwalifikowanych pracowników Wnioskodawcy jest rozprowadzana wyrównywana i zagładzana. Cena za wykonywaną usługę kompleksową zawiera również zakup mieszanki betonowej zamówionej przez Wnioskodawcę, jak i pozostałych materiałów niezbędnych do wykonania nawierzchni.   Pismem z dnia 16 listopada data wpływu), Wnioskodawca doprecyzował opis świadczenia poprzez wskazanie:   W ramach kompleksowej usługi jaką Wnioskodawca świadczy wykonując posadzkę na cenę jednostkową składa się wartość usługi wykonanej przez pracowników Wnioskodawcy i wartość wbudowanych materiałów (beton, posypka utwardzająca, impregnat, kit, sznur dylatacyjny i inne). (…)   Postanowieniem z dnia 21 listopada 2022 r. wyznaczono Stronie siedmiodniowy termin  do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego w sprawie. W odpowiedzi  na ww. postanowienie w dniu 25 października 2022 r. (data wpływu), Strona wskazała,  że nie będzie korzystała z prawa do wglądu w akta sprawy i odstępuje od tej czynności.   Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)   Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje  z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.   Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej. Natomiast, aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących  do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.   Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.   Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku  z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 stwierdzając, że: „pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą  w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.   Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że: -     w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen, Trybunał wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana,  by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (punkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument,  są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku), -     w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP Trybunał wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (punkt 22 wyroku).   Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).   Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia  22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira wskazując, że „wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”.  Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r.  wyroku C-581/19.   Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli  jena świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni  to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.   W przypadku świadczeń kompleksowych o tym, czy świadczenie jest dostawą towarów, czy usługą powinien przesądzić element, który w ramach całego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien, z glosą P. Selera, opubl. Lex/el. 2010). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, natomiast pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów,  o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będą inne czynności to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.   Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, uwzględniając opis zawarty we wniosku, uzupełnieniach oraz informacje wynikające z nadesłanej umowy należy wskazać, że wykonywane przez Wnioskodawcę czynności, w ramach usługi wykonania posadzki betonowej w garażu podziemnym obejmującej swym zakresem zakup odpowiedniej mieszanki betonowej (towar)  oraz usługę (usługa) wykonania posadzek, w zakres której wchodzą takie prace jak: doradztwo  na żądanie klienta w zakresie ilości i rodzaju zalecanej mieszanki betonowej, doradztwo  co do potrzebnej ilości włókna zbrojeniowego, rozprowadzenie produktu, wyrównanie  i zagładzenie, dosypanie na powierzchni wyłożonej masy betonowej chemii utwardzającej, zatarcie powierzchni, wykonanie nacięć dylatacyjnych, wypełnienie szczelin dylatacyjnych. Wszystkie wykonywane czynności stanowią jedną całość, są ściśle powiązane i obiektywnie tworzą  z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość sprzedawaną nierozłącznie.   W związku z powyższym, opisane czynności wykonania posadzki betonowej dotyczące budowy budynku wielomieszkaniowego, gdzie wszystkie mieszkania mają powierzchnię do 150 m2, klasyfikowanego zgodnie z PKOB 1122, objętego społecznym programem mieszkaniowym będą stanowiły jedno świadczenie gospodarcze, a wszystkie czynności, z których składa  się to świadczenie będą niezbędne i ściśle ze sobą związane.   Mając na uwadze całokształt okoliczności przedstawionych w niniejszej sprawie należy stwierdzić, że Wnioskodawca wykonuje na rzecz Nabywcy świadczenie kompleksowe. Z punktu widzenia Nabywcy przedmiotowe czynności tworzą jedną całość (świadczenie kompleksowe). Nabywcy usługi zależy bowiem na tym, żeby usługa wykonania posadzek w garażu podziemnym była kompleksowa i nie rozdrobniona na kilka oddzielnych elementów. Powyższe potwierdza chociażby fakt, że czynności te są wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach jednego zlecenia. Istotą świadczonej przez Wnioskodawcę usługi (świadczeniem dominującym) - jest wykonanie posadzki w garażu podziemnym. Charakter pomocniczy ma zakup betonu, gdzie klient oczekuje  od Wnioskodawcy wykonania posadzki betonowej w garażu podziemnym, gdyż jego wylewka bez późniejszych prac nie stanowi dla niego wartości z ekonomicznego punktu widzenia. W związku  z powyższym Wnioskodawca świadczy jedną kompleksową usługę. Potwierdza to także sposób kalkulacji ceny końcowej, gdzie w cenę sprzedaży usługi (jednej – obejmującej całość świadczenia) wliczony będzie koszt dostawy towaru oraz koszt realizacji opisanych usług.   Uzasadnienie klasyfikacji usługi   Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności,  o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987 str. 1, ze zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN)  lub symbole klasyfikacji statystycznych.   Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1)  opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2)   klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według  sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a)  określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b)  stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych  na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3)  stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi.   Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi, lub towaru i/lub usługi, które razem składają się  na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu (świadczenie kompleksowe) do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa bądź świadczenie kompleksowe spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.   Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług    W myśl art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83,  art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.   Z kolei na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.   Jak stanowi art. 146aa ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy  z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość,  o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%: 1)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110  i art. 138i ust.  4, wynosi 23%; 2)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.   Zgodnie z art. 146aa ust. 1a ustawy, jeżeli w roku następującym po roku, dla którego osiągnięte zostały wartości, o których mowa w ust. 1, zostaną spełnione warunki, o  których mowa  w art. 112d ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, stosowanie stawek,  o których mowa w ust. 1, przedłuża się do końca roku następującego po roku, w którym: 1)  kwota wydatków jest obliczana zgodnie z art. 112aa ust. 1 ustawy  z dnia 27 sierpnia 2009  r. o finansach publicznych w związku ze spełnieniem warunków, o których mowa w  art.  112d ust. 4 tej ustawy, oraz 2)  wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%. - jednak nie dłużej niż do końca 2022 r.   Zgodnie z art. 146ea pkt 1 ustawy, w roku 2023 stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.   Zgodnie z art. 146ea pkt 2 ustawy, w roku 2023 stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3, wynosi 8%.   Na podstawie art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku,  w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r.  o obronie Ojczyzny (Dz.U. poz. 655, 974 i 1725) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, 11w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r.  o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych  w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2  i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.   Zgodnie z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje  się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.   Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych  w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania  z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,  a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r.  o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2021 r. poz. 610, 1093, 1873 i 2376 oraz z 2022 r.  poz. 467), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b (art. 41 ust. 12a ustawy).   Obiekty budownictwa mieszkaniowego to – jak wynika z art. 2 pkt 12 ustawy – budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.   Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy o VAT, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: 1)     budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza  300 m2, 2)     lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.   Zgodnie z art. 41 ust. 12c ustawy, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej, z zastrzeżeniem ust. 12 pkt 2.   Według art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych  w dziale 11.   Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, ustawa o podatku od towarów i usług, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych,  która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia  30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze  zm.).   Zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne. Budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których  co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych.   Klasa PKOB 1110 Budynki mieszkalne jednorodzinne obejmuje: -     Samodzielne budynki takie jak: pawilony, wille, domki wypoczynkowe, leśniczówki, domy mieszkalne w gospodarstwach rolnych, rezydencje wiejskie, domy letnie itp. -     Domy bliźniacze lub szeregowe, w których każde mieszkanie ma swoje własne wejście  z poziomu gruntu. Klasa nie obejmuje: -     Budynków gospodarstw rolnych (1271), -     Budynków o dwóch mieszkaniach (1121), -     Budynków o trzech i więcej mieszkaniach (1122).   W analizowanej sprawie Wnioskodawczyni wskazała, że usługa opisana we wniosku wykonywana będzie w ramach budowy budynku wielorodzinnego, w którym powierzchnia użytkowa lokali nie przekroczy 150 m2, zaliczanego do PKOB 1122 oraz dotyczy czynności, o której mowa w art. 41  ust. 12 ustawy.   Należy zauważyć, że rodzaje usług wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, których wykonanie  w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym daje podstawę do stosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług, nie zostały zdefiniowane w tej ustawie. Ustawodawca nie odesłał również  w tej materii do stosowania definicji zawartych w innych ustawach, w szczególności w Prawie budowlanym. Dlatego należy przyjąć, że czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym.   Według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 70, kol. 2), przez budowę należy rozumieć m.in. wznoszenie budowli, budowanie (…). Natomiast „budować” to znaczy wznosić budowle, pomieszczenia, ich części lub zespoły.   Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, warunkiem zastosowania 8% stawki podatku,  na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie, obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje,  że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.   Biorąc pod uwagę okoliczności przedstawione we wniosku, uzupełnieniu oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że kompleksowa usługa wykonania posadzki betonowej  w garażu podziemnym obejmująca swym zakresem: zakup odpowiedniej mieszanki betonowej oraz usługę wykonania posadzek, w zakres której wchodzą takie prace jak: doradztwo  na żądanie klienta w zakresie ilości i rodzaju zalecanej mieszanki betonowej, doradztwo  co do potrzebnej ilości włókna zbrojeniowego, rozprowadzenie produktu, wyrównanie  i zagładzenie, dosypanie na powierzchni wyłożonej masy betonowej chemii utwardzającej, zatarcie powierzchni, wykonanie nacięć dylatacyjnych, wypełnienie szczelin dylatacyjnych - w ramach budowy budynku wielomieszkaniowego o symbolu PKOB 1122, objętego społecznym programem mieszkaniowym, w którym powierzchnia użytkowa lokali nie przekrocza 150 m2, podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 pkt 1 oraz art. 146aa ust. 1 pkt 2 i ust. 1a, art. 146ea pkt 2, art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy.   WIS – co do zasady – rozstrzyga o klasyfikacji statystycznej i stawce podatku od towarów i usług dla jednego towaru, jednej usługi lub jednego świadczenia kompleksowego. W niniejszej sprawie, analizie podlegała wyłącznie usługa (świadczenie kompleksowe) – wykonania posadzki przemysłowej w garażu podziemnym w budynku wielomieszkaniowym, gdzie wszystkie mieszkania mają powierzchnię do 150 m2 i objęte są społecznym programem mieszkaniowym. Usługa jest świadczona w ramach budowy budynku wielomieszkaniowego o symbolu PKOB 1122. Tutejszy organ nie rozstrzygał w zakresie prawidłowości klasyfikacji budynku, wskazanego w opisie usługi, według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB). Klasyfikację wskazaną przez Wnioskodawcę przyjęto jako element opisu sprawy i nie było to przedmiotem oceny.   Informacje dodatkowe   Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Teodora Sixta 17,  43-300 Bielsko-Biała.   Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie dla świadczenia kompleksowego tożsamego pod każdym względem ze świadczeniem kompleksowym będącym przedmiotem niniejszej decyzji. Niniejsza WIS wiąże organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana,  w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostało wykonane po dniu, w którym WIS została doręczona (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: -     podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS,  w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), -     świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa,  o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).   Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia jej wydania (art. 42ha ustawy),  przy czym wygasa ona z mocy prawa przed upływem tego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług odnoszących się do świadczenia kompleksowego, będącego przedmiotem tej WIS, w wyniku której WIS staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów,  w wyniku których stała się z nimi niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).   Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.   POUCZENIE   Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43- 300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP lub za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie: https://www.podatki.gov.pl/ e-urzad-skarbowy/będąc użytkownikiem/wyznaczając użytkownika konta w e-Urzędzie Skarbowym.   W przypadku wnoszenia odwołania w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP lub e-Urząd Skarbowy.   Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).