0112-KDIL1-1.4012.160.2026.2.AR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 16 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 12 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału wynoszącego 1/2 w działkach budowlanych powstałych z podziału działki nr 1. Uzupełniła go Pani pismami z 24 marca 2026 r. (wpływ 27 marca 2026 r.) oraz z 7 kwietnia 2026 r. (wpływ 8 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Przedmiotem wniosku jest nieruchomość gruntowa o łącznej powierzchni (...) m2, położona (…). Nieruchomość ta stanowi wielopokoleniowy majątek rodzinny i znajduje się w posiadaniu rodziny Wnioskodawcy od kilkudziesięciu lat. Wnioskodawca, AB nabył swój udział w nieruchomości w drodze spadku po zmarłej matce – CD. Pozostali współwłaściciele – siostra Wnioskodawcy EF, oraz Jej mąż GH, (zamieszkali (…)) nabyli swoje udziały w drodze spadku po zmarłym ojcu IJ. Przez cały okres posiadania, grunt był wykorzystywany wyłącznie na cele rolnicze (uprawy). Wnioskodawca nigdy nie udostępniał tego terenu podmiotom gospodarczym, nie dzierżawił go na cele inne niż rolnicze i nie traktował go jako towary handlowego. Zmiana przeznaczenia gruntu z rolnego na teren zabudowy mieszkaniowej nastąpił bez inicjatywy i wpływu Wnioskodawcy. Zmiana ta była wynikiem uchwalenia przez Radę Miejską (...) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wnioskodawca nie wnioskował o zmianę przeznaczenia gruntu, była to suwerenna decyzja organów Gminy. W związku ze zmianą planu zagospodarowania, grunt o tak dużej powierzchni stał się nieużyteczny dla celów rolniczych w nowej strukturze urbanistycznej Miasta. Ze względu na rozmiar nieruchomości i jej nową funkcję, znalezienie jednego nabywcy ma tak duży obszar budowalny było praktycznie niemożliwe. Podział geodezyjny na mniejsze działki został dokonany wyłącznie dlatego, że sprzedaż w całości była nierealna rynkowo. Podział ten stanowi zatem jedyny racjonalny sposób na zarządzanie odziedziczonym majątkiem prywatnym, a nie przejaw profesjonalnej działalności handlowej. Wnioskodawca podkreśla, że w stosunku do nieruchomości nie ponosił nakładów na uzbrojenie terenu (nie budował dróg, nie dociągał mediów), nie prowadzi działań marketingowych, w tym nie wystawia ogłoszeń, banerów, nie powołał pełnomocnika (np. Dewelopera) do profesjonalnego przygotowania inwestycji, nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie handlu nieruchomościami. Wnioskodawca zamierza sprzedać wydzielone działki, a w zasadzie część wydzielonych działek, a środki przeznaczyć na cele osobiste, traktując tę czynność jako zwykłe zarządzanie majątkiem prywatnym, nabytym w drodze spadku. Jednocześnie Wnioskodawca zaznacza, że pozostałe działki postanawia zachować w majątku rodzinnym z przeznaczeniem dla swoich potomnych (dzieci, wnuków). Uzupełnienie i doprecyzowanie opis sprawy 1.  Wnioskodawczyni nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. 2.  Wnioskodawczyni nabyła udział wynoszący 1/2 w nieruchomości (dz. nr 1) w drodze spadkobrania po matce, CD (postanowienie Sądu Rejonowego (…) 2022 r., sygn. (…)). Pozostały udział 1/2 nabyli EF wraz z mężem GH w drodze spadkobrania po ojcu, IJ (postanowienie z (…) 2008 r., sygn. (…)). 3.  Niniejszy wniosek i zadane pytanie dotyczą wyłącznie udziału Wnioskodawczyni (1/2) w planowanej sprzedaży działek o numerach: od 2 do 3 (łącznie (…) działek o przeznaczeniu budowlanym). Pozostałe działki o numerach: od 4 do 5 (drogi publiczne) przeszły na własność Gminy. 4.  Decyzja Burmistrza (...) o podziale nieruchomości stała się ostateczna (…) 2025 r. Podział został dokonany w celu racjonalnego wydzielenia udziałów spadkowych oraz dostosowania kształtu działek do obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który narzucił funkcję budowlaną na tym terenie. 5.  Wnioskodawczyni nie posiada i nigdy nie posiadała statusu rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy. Nie prowadzi działalności rolniczej, nie figuruje w rejestrach jako producent rolny i nie posiada gospodarstwa rolnego, w ramach którego dokonywałaby dostaw produktów rolnych. 6.  Wnioskodawczyni nigdy nie dokonywała i nie dokonuje sprzedaży produktów rolnych pochodzących z przedmiotowej nieruchomości ani z żadnej innej. 7.  Na pytanie o treści: „Wskazała Pani, że: Przez cały okres posiadania, grunt był wykorzystywany wyłącznie na cele rolnicze (uprawy). Wnioskodawca nigdy nie udostępniał tego terenu podmiotom gospodarczym, nie dzierżawił go na cele inne niż rolnicze i nie traktował go jako towaru handlowego. Proszę zatem o jednoznaczne wskazanie: a) w jaki dokładnie sposób nieruchomość o pow. (…) m2,z której wydzielono działki będące przedmiotem Pani zapytania, była wykorzystywana w całym okresie jej posiadania, tj. od momentu nabycia do momentu planowanej sprzedaży? b) kiedy dokładnie i na jaki okres umowa/umowy dzierżawy na cele rolnicze była/były zawarte? c) czy umowa/umowy dzierżawy nadal trwa/trwają? d) czy była Pani kto stroną umowy/umów dzierżawy? Jeżeli nie Pani, to kto. e) czy dokonywane były rozliczenia z tytułu zawartej umowy/umów dzierżawy? Jeżeli tak, to kto tych rozliczeń dokonywał.f)  czy z tytułu ww. umowy/umów dzierżawy odprowadzane były podatki? Jeżeli tak, to jakie i kto je odprowadzał/ W przypadku, gdy podatek należny z tytułu ww. umowy/umów nie był rozliczany, proszę wskazać z jakiego powodu. g) czy czynsz z tytułu dzierżawy nieruchomości o pow. (...) m2, z której wydzielono działki będące przedmiotem Pani zapytania, był dokumentowany fakturami wystawianymi przez Panią? Jeżeli nie, to przez Panią to przez kogo”, odpowiedziała Pani, że: „Nieruchomość od momentu nabycia nie była wykorzystywana w żaden sposób (leżała odłogiem). Nie była przedmiotem najmu ani dzierżawy. Została nabyta wyłącznie w drodze spadku (sukcesja majątku rodzinnego)”. 8.  Wnioskodawczyni nie podejmowała i nie podejmuje żadnych aktywnych działań marketingowych w celu zwiększenia atrakcyjności nieruchomości. Grunt nie został uzbrojony w przyłącza mediów (prąd, woda, gaz, kanalizacja), nie został ogrodzony, ani w żaden sposób przygotowany do sprzedaży inwestycyjnej. Sprzedaż odbywać się będzie w sposób okazjonalny, bez wykorzystania profesjonalnych narzędzi marketingowych, bez współpracy z biurami nieruchomości i bez tworzenia strony internetowej dedykowanej sprzedaży. 9.  Wnioskodawczyni nie dokonywała wcześniej sprzedaży innych nieruchomości z majątku prywatnego. 10.  Wnioskodawczym nie posiada innych nieruchomości o podobnym charakterze przeznaczonych do sprzedaży. Sprzedaż udziałów w działkach powstałych z podziału dz. nr 1 ma charakter incydentalny i stanowi jedynie formę upłynnienia majątku nabytego w drodze dziedziczenia, a nie zorganizowaną i ciągłą działalność handlową. Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 24 marca 2026 r.) Czy w opisanym stanie faktycznym, sprzedaż przez Wnioskodawczynię udziału wynoszącego 1/2 w działkach budowlanych powstałych z podziału działki nr 1, nabytych pierwotnie w drodze spadkobrania, stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT) na podstawie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, czy też stanowi realizację prawa do rozporządzania majątkiem prywatnym, pozostającą poza zakresem opodatkowania tym podatkiem? Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w piśmie z 24 marca 2026 r.) W ocenie Wnioskodawczyni, planowana sprzedaż udziału wynoszącego 1/2 w działkach powstałych z podziału działki nr 1 nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT) na podstawie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Za uznaniem, że Wnioskodawczyni działa w ramach zarządu majątkiem prywatnym, a nie jako podatnik (przedsiębiorca), przemawiają następujące fakty: 1.  Sposób nabycia: Nieruchomość została nabyta w drodze spadkobrania (sukcesja uniwersalna), co jest typowym sposobem powiększenia majątku osobistego, a nie inwestycyjnym zakupem w celu odsprzedaży. 2.  Brak profesjonalnych działań: Wnioskodawczyni nie podjęła żadnych kroków wykraczających poza zwykły zarząd majątkiem. Nie uzbroiła terenu w media (woda, prąd, gaz), nie wybudowała dróg wewnętrznych, nie ogrodziła działek ani nie prowadzi zorganizowanej akcji marketingowej (brak reklam, brak strony internetowej, brak współpracy z profesjonalnymi pośrednikami). 3.  Brak cech działalności gospodarczej: Sprzedaż nie ma charakteru zorganizowanego ani ciągłego w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Podział geodezyjny był jedynie czynnością techniczną, mającą na celu umożliwienie sprawiedliwego podziału majątku spadkowego pomiędzy spadkobierców oraz dostosowanie terenu do wymogów Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego. 4.  Brak statusu rolnika: Wnioskodawczyni nie wykorzystywała gruntu do działalności rolniczej, nie dokonywała sprzedaży produktów rolnych i nie posiada statusu rolnika ryczałtowego. Ziemia od momentu nabycia stanowiła nieużytek (leżała odłogiem).   Na znacznej części nieruchomości w wyniku leżącego gruntu odłogiem powstały liczne samosiejki i naturalne zakrzewienie terenu (tzw. borek). 5.  Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10), sama liczba wydzielonych działek nie czyni ze sprzedającego podatnika VAT, jeśli nie podejmuje on aktywnych działań marketingowych i inwestycyjnych typowych dla profesjonalnych handlowców nieruchomościami. Wnioskodawczyni korzysta jedynie z przysługującego jej prawa do rozporządzania majątkiem nabytym w drodze spadku po rodzicach. 6.  Zmiana statusu z ziemi rolnej na budowlaną nastąpiła w skutek uchwalenia przez Radę Miejską (...) Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego. Wnioskodawczyni nie podejmowała żadnych kroków w celu przekształcenia gruntu, stał się on terenem budowlanym bez jej woli, a to wyklucza zarzut planowanego przygotowania do działalności gospodarczej. 7.  Wnioskodawczyni zaznacza, że podział nieruchomości miał na celu nie tylko ewentualną sprzedaż nadmiaru gruntu, ale przede wszystkim wydzielenie działek z przeznaczeniem dla zstępnych (dzieci/wnuków) w celu zaspokojenia ich potrzeb mieszkaniowych. Planowane darowizny części działek na rzecz członków najbliższej rodziny potwierdzają, że działania Wnioskodawczyni nie mają charakteru komercyjnego (handlowego), lecz służą racjonalnemu gospodarowaniu majątkiem rodzinnym. Zatem, sprzedaż udziału w przedmiotowych nieruchomościach stanowi realizację prawa do dysponowania majątkiem osobistym i powinna pozostać poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.). Według art. 195 ww. ustawy Kodeks cywilny: Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). Jak stanowi art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny: Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Na podstawie art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny: Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu. W świetle art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny: Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Przepis art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że: Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział. Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”. Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, co istotne w niniejszej sprawie, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich. Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C- 25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych. W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w związku sprzedażą przez Panią udziału wynoszącego 1/2 w działkach budowlanych powstałych z podziału działki nr 1 podjęła Pani działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej. Z opisu sprawy wynika, że: -     wniosek dotyczy wyłącznie Pani udziału (1/2) w planowanej sprzedaży działek o numerach: od 2 do 3 (łącznie (…) działek o przeznaczeniu budowlanym). Pozostałe działki o numerach: od 4 do 5 (drogi publiczne) przeszły na własność Gminy; -     nabyła Pani udział wynoszący 1/2 w nieruchomości (dz. nr 1) w drodze spadkobrania po matce, a pozostali współwłaściciele nabyli swoje udziały w drodze spadku po zmarłym ojcu; -     nie powołała Pani pełnomocnika do profesjonalnego przygotowania inwestycji; -     decyzją Burmistrza (...) dokonała Pani podziału działki w celu racjonalnego wydzielenia udziałów spadkowych oraz dostosowania kształtu działek do obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który narzucił funkcję budowlaną na tym terenie; -     nie posiada i nigdy nie posiadała Pani statusu rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy; -     nie prowadzi Pani działalności rolniczej, nie figuruje w rejestrach jako producent rolny i nie posiada gospodarstwa rolnego, w ramach którego dokonywałaby Pani dostaw produktów rolnych; -     nigdy nie dokonywała i nie dokonuje Pani sprzedaży produktów rolnych pochodzących z przedmiotowej nieruchomości ani z żadnej innej; -     Nieruchomość od momentu nabycia nie była wykorzystywana w żaden sposób (leżała odłogiem). -     Nieruchomość nie była przedmiotem najmu ani dzierżawy; -     nie podejmowała i nie podejmuje Pani żadnych aktywnych działań marketingowych w celu zwiększenia atrakcyjności Nieruchomości. Grunt nie został uzbrojony w przyłącza mediów (prąd, woda, gaz, kanalizacja), nie został ogrodzony, ani w żaden sposób przygotowany do sprzedaży inwestycyjnej. Sprzedaż odbywać się będzie w sposób okazjonalny, bez wykorzystania profesjonalnych narzędzi marketingowych, bez współpracy z biurami nieruchomości i bez tworzenia strony internetowej dedykowanej sprzedaży. -     nie dokonywała Pani wcześniej sprzedaży innych nieruchomości z majątku prywatnego; -     nie posiada Pani innych nieruchomości o podobnym charakterze przeznaczonych do sprzedaży; -     nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w zakresie handlu nieruchomościami; -     sprzedaż udziałów w działkach powstałych z podziału dz. nr 1 ma charakter incydentalny i stanowi jedynie formę upłynnienia majątku nabytego w drodze dziedziczenia, a nie zorganizowaną i ciągłą działalność handlową. Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w opisanym stanie faktycznym, sprzedaż przez Wnioskodawczynię udziału wynoszącego 1/2 w działkach budowlanych powstałych z podziału działki nr 1, nabytych pierwotnie w drodze spadkobrania, stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT) na podstawie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, czy też stanowi realizację prawa do rozporządzania majątkiem prywatnym, pozostającą poza zakresem opodatkowania tym podatkiem. Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się do treści przepisów ustawy – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT. Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroku TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że sprzedaż przez Panią udziału wynoszącego 1/2 w działkach budowlanych powstałych z podziału działki nr 1, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Panią za podatnika tego podatku. Z zawartego we wniosku opisu sprawy nie wynika bowiem taka Pani aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Mimo, że podzieliła Pani działkę nr 1 – jak Pani wskazała – w celu racjonalnego wydzielenia udziałów spadkowych oraz dostosowania kształtu działek do obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż przez Panią udziału wynoszącego 1/2 w działkach budowlanych powstałych z podziału ww. działki wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Nie podjęła Pani również żadnych czynności zmierzających do podniesienia wartości gruntu. Zatem, mając na uwadze opis sprawy, nie można uznać, że w odniesieniu do sprzedaży przez Panią udziału wynoszącego 1/2 w działkach budowlanych powstałych z podziału działki nr 1 zachowa się Pani jak handlowiec. W związku z powyższym, skoro w rozpatrywanej sprawie nie wystąpiły przesłanki stanowiące podstawę uznania Pani za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, to sprzedaż przez Panią udziału wynoszącego 1/2 w działkach budowlanych powstałych z podziału działki nr 1, nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Podsumowanie W opisanym stanie faktycznym, sprzedaż przez Panią udziału wynoszącego 1/2 w działkach budowlanych powstałych z podziału działki nr 1, nabytych pierwotnie w drodze spadkobrania, nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, stanowi realizację prawa do rozporządzania majątkiem prywatnym, pozostającą poza zakresem opodatkowania tym podatkiem. Tym samym, Pani stanowisko uznałem za prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. Należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie przedstawionego stanu faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Informuję, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem, należy zaznaczyć, że interpretacja ta dotyczy tylko Pani i nie wywołuje skutków podatkowych dla współwłaścicieli Nieruchomości. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.