0112-KDIL1-1.4012.582.2021.3.HW

Interpretacja  indywidualna     –  stanowisko  w  części  prawidłowe,  w  części  nieprawidłowe Szanowni  Państwo, stwierdzam,  że  Państwa  stanowisko  w  sprawie  oceny  skutków  podatkowych  opisanego  zdarzenia  przyszłego  w  podatku  od  towarów  i  usług  w  zakresie: ·         opodatkowania  podziału  majątku  Wnioskodawcy  w  następstwie  jego  rozwiązania  –  w  kontekście  dostawy  Budynku  A  –  jest  prawidłowe, ·         opodatkowania  podziału  majątku  Wnioskodawcy  w  następstwie  jego  rozwiązania  –  w  kontekście  dostawy  Budynku  B  –  jest  nieprawidłowe, ·         obowiązku  dokonania  korekty  odliczonego  podatku  naliczonego  -  jest  prawidłowe. Zakres  wniosku  o  wydanie  interpretacji  indywidualnej 31  sierpnia  2021  r.  wpłynął  Państwa  wniosek  z  24  sierpnia  2021  r.  o  wydanie  interpretacji  indywidualnej,  który  dotyczy  podatku  od  towarów  i  usług  w  zakresie  opodatkowania  podziału  majątku  Wnioskodawcy  w  następstwie  jego  rozwiązania  –  w  kontekście  dostawy  Budynku  A  i  Budynku  B  oraz  obowiązku  dokonania  korekty  odliczonego  podatku  naliczonego.  Uzupełniliście  go  Państwo  –  w  odpowiedzi  na  wezwania  –  pismami  z  dnia  3  listopada  2021  r.  (data  wpływu  9  listopada  2021  r.)  oraz  z  dnia  2  grudnia  2021  r.  (10  grudnia  2021  r.).  Treść  wniosku  jest  następująca: Opis  zdarzenia  przyszłego  (opis  sprawy  ostatecznie  sformułowany  w  piśmie  z  dnia  3  listopada  2021  r.).   Wnioskodawca  jest  spółką  osobową  zawiązaną  dnia  31  sierpnia  2004  r.  pod  firmą  (…)  Spółka  jawna.  Jej  wspólnikami  zostali  Pani  T.,  Pan  A.  i  Pan  G.  Przy  zawiązaniu  Spółki,  wspólnicy  wnieśli  wkłady  pieniężne  (Pan  A.  i  Pan  G.  po  20.000  zł  każdy)  oraz  wkład  niepieniężny  w  postaci  nieruchomości  o  wartości  200.000  zł.  położonej  w  (…),  stanowiącej  działkę  ewidencyjną  nr  X  w  obrębie  (…)  o  powierzchni  (…)  m2,  dla  której  Sąd  Rejonowy  w  (…)  Wydział  Ksiąg  Wieczystych  prowadzi  księgę  wieczystą  nr  (…)  (Pani  T.).  Na  skutek  zbycia  ogółu  praw  i  obowiązków  jednego  ze  wspólników  Spółki  (A.)  na  rzecz  Jego  żony  (…)  obecna  struktura  własnościowa  przedstawia  się  w  sposób  następujący:  Pani  T.,  Pani  A.  i  Pan  G.  Należy  zauważyć,  że  wspólnikami  są  osoby  spokrewnione  w  ten  sposób,  że  Pani  T.  jest  matką  Pani  A.  i  Pana  G.,  a  Pani  A.  i  Pan  G.  są  rodzeństwem.  Zgodnie  z  §  3  umowy  Spółki,  przedmiotem  działalności  jest  wynajem  i  zarządzanie  nieruchomościami  na  własny  rachunek.   Spółka  figuruje  w  rejestrze  VAT,  jako  podatnik  „zwolniony”.   Z  uwagi  na  brak  planów  co  do  kontynuowania  działalności  Spółki,  intencją  wspólników  jest  rozwiązanie  Spółki  i  podział  jej  majątku,  w  którego  skład  wchodzi  nieruchomość  gruntowa  składająca  się  z  działek  ewidencyjnych  nr  Y  i  nr  Z,  dla  której  Sąd  Rejonowy  w  (…)  Wydział  Ksiąg  Wieczystych  prowadzi  księgę  wieczystą  nr  (…),  samochód  osobowy  oraz  drobny  sprzęt  gospodarczy.  Zgodnie  z  aktualną  treścią  działu  I-O  księgi  wieczystej  o  numerze  (…),  własność  Spółki  stanowią  dwie  działki  ewidencyjne  o  numerach  Y  i  Z  i  łącznej  powierzchni  0,0413ha.  Wyżej  opisana  nieruchomość  jest  zabudowana  dwoma  budynkami: 1)    Budynek  A  -  posadowiony  na  działce  nr  Y  od  strony  drogi  (ul.  ….)  stanowi  środek  trwały  Spółki  ujęty  w  ewidencji  środków  trwałych  pod  pozycją  nr  1  pod  nazwą  „Budynek  –  kiosk  o  kubaturze  poniżej  500M”  z  datą  przyjęcia  na  dzień  30  września  2005  r.  i  wartości  początkowej  198.572,83  zł  (w  całości  zamortyzowany); 2)    Budynek  B  –  posadowiony  w  głębi  działki  nr  Y  został  wzniesiony  nakładem  Pana  G.  w  ramach  prowadzonej  przez  Niego  działalności  gospodarczej  –  czynnego  podatnika  VAT  –  na  gruncie  Spółki:  część  działki  niezbędna  pod  zabudowę  została  Mu  wydzierżawiona  przez  Spółkę  na  podstawie  umowy  z  10  października  2006  r.:  w  przedmiotowym  budynku  znajduje  się  przychodnia  weterynaryjna  prowadzona  przez  Pana  G.  (jednocześnie  wspólnika  Spółki):  wszelkie  koszty,  nakłady  i  odpisy  związane  z  budową  i  eksploatacją,  ujęte  zostały  i  są  ujmowane  w  ewidencji  podatkowej  przedsiębiorstwa  Pana  G.  :  budynek  jest  ujawniony  w  ewidencji  środków  trwałych  Dzierżawcy  z  datą  przyjęcia  na  dzień  31  marca  2008  r.  i  wartości  zaktualizowanej  na  dzień  1  stycznia  2020  r.  równej  224.116,78  zł  (odpisy  na  dzień  1  stycznia  2020  r.  zamykają  się  kwotą  69.517,48  zł).   Rozwiązanie  Spółki  nastąpi  –  na  zasadzie  art.  58  §  1  KSH  –  jednomyślną  uchwałą  wszystkich  wspólników.  Wspólnicy  wstępnie  uzgodnili,  że  rozwiązanie  Spółki  nastąpi  bez  przeprowadzania  likwidacji,  kierując  się  dyspozycją  art.  67  KSH.  Naturalną  konsekwencją  podjęcia  uchwały  o  rozwiązaniu  Spółki  jest  zakończenie  działalności  Spółki  poprzez  spłatę  ewentualnych  zobowiązań  i  podział  jej  majątku.  Uzgodnienie  w  tym  zakresie  powinno  mieć  formę  umowy/porozumienia.  Z  punktu  widzenie  wspólników  przy  braku  na  dzień  rozwiązania  Spółki  zobowiązań  i  należności  zidentyfikowanych  szczególne  znaczenia  mają  zasady  podziału  majątku  Spółki.  Zgodnie  z  §  6  umowy  Spółki  każdy  ze  wspólników  jest  uprawniony  do  równego  udziału  w  zyskach  Spółki,  a  także  uczestniczy  w  jej  stratach  w  takim  samym  stosunku,  tj.  w  jednej  trzeciej.  Wobec  powyższego  należy  przyjąć,  że  w  tej  samej  części  wspólnicy  Spółki  partycypowaliby  w  jej  majątku  pozostałym  po  rozwiązaniu  Spółki.   Przed  podjęciem  uchwały  o  rozwiązaniu  Spółki,  Spółka  i  jej  Wspólnicy  mają  zamiar: 1)    rozwiązać  umowę  dzierżawy  pomiędzy  Spółką,  a  jej  wspólnikiem  Panem  G.,  a  w  związku  z  brakiem  zapisów  umownych  w  zakresie  sposobu  postępowania  z  nakładami  poczynionymi  przez  Dzierżawcę  (budowa  budynku  usługowego),  a  także  biorąc  pod  uwagę,  że  Wydzierżawiający  nie  jest  zainteresowany  i  nie  dysponuje  środkami  na  odpłatne  nabycie  nakładów,  a  doprowadzenie  nieruchomości  do  stanu  pierwotnego  (z  uwagi  na  związane  z  tym  procedury,  koszty  i  problemy  logistyczne  związane  z  usytuowaniem  nieruchomości  w  ścisłym  centrum  …)  nie  jest  brane  pod  uwagę,  Dzierżawca  (będący  jednocześnie  wspólnikiem  Spółki)  zamierza  wnieść  aportem  poczynione  nakłady  na  budowę  budynku  posadowionego  na  gruncie  Spółki,  tytułem  Jego  wkładu  do  Spółki; 2)    dokonać  zmiany  umowy  spółki,  polegającej  na: a)    wprowadzeniu  zapisu  dopuszczającego  rozwiązanie  Spółki  bez  przeprowadzania  likwidacji; b)    zmianie  §  6  umowy  Spółki  poprzez  nadanie  mu  następującego  brzmienia:  „Każdy  ze  Wspólników  jest  uprawniony  do  udziału  w  zyskach  i  stratach  Spółki  proporcjonalnie  do  wniesionych  wkładów”, c)    urealnieniu  wartości  wkładów  Wspólników  do  aktualnej  wartości  rynkowej  nieruchomości  zabudowanej  2  budynkami, d)    opisie  wniesienia  nakładów  poczynionych  przez  Dzierżawcę  tytułem  jego  wkładu  do  Spółki.   Skutkiem  przeprowadzonych  zmian  umowy  Spółki  zaktualizowana  zostanie  struktura  własnościowa,  która  przełoży  się  na  zasady  podziału  majątku  Spółki  pozostałego  po  jej  rozwiązaniu  (proporcjonalny  do  wniesionych  wkładów  udział  w  majątku  polikwidacyjnym).   Biorąc  pod  uwagę  przedstawioną  przez  Wnioskodawcę  dokumentację,  a  w  szczególności  wydruki  z  ewidencji  środków  trwałych,  należy  przyjąć,  że  do  pierwszego  zasiedlenie  opisanych  budynków  doszło  przeszło  10  lat  temu,  a  w  okresie  ostatnich  2  lat  nie  były  ponoszone  wydatki  na  ulepszenie,  w  rozumieniu  przepisów  o  podatku  dochodowym,  które  stanowiłyby  co  najmniej  30%  wartości  początkowej.   Ponadto  w  piśmie  z  dnia  3  listopada  2021  r.  –  stanowiącym  uzupełnienie  wniosku  –  Wnioskodawca  w  odpowiedzi  na  wezwanie  wskazał,  co  następuje.   1.    Czy  działki  nr  Y  i  nr  Z  są  zabudowane? Działka  nr  Y  o  pow.  405  m2  jest  zabudowana  dwoma  budynkami  w  rozumieniu  art.  3  pkt  2  ustawy  Prawo  budowlane,  szczegółowo  opisanymi  w  treści  wniosku  jako  Budynek  A  i  Budynek  B.  Działka  nr  Z  o  pow.  8  m2  jest  niezabudowana. 2.    Czy  budynki  znajdujące  się  na  ww.  działkach  były  wybudowane  przez  Spółkę?  Jeżeli  tak,  to  kiedy  zakończyła  się  budowa  i  w  jaki  sposób  były  wykorzystywane  od  zakończenia  budowy  do  dokonania  dostawy? Budynek  A  –  posadowiony  od  strony  drogi  (ul.  …)  stanowi  środek  trwały  Spółki  ujęty  w  ewidencji  środków  trwałych  pod  pozycją  nr  1  pod  nazwą  „Budynek  –  kiosk  o  kubaturze  poniżej  500M”  z  datą  przyjęcia  na  dzień  30  września  2005  r.  i  wartości  początkowej  198.572,83  zł  (w  całości  zamortyzowany);  z  powyższego  wynika,  że  został  on  wybudowany  przez  Spółkę  w  roku  2005;  od  tego  czasu  jest  odpłatnie  wynajmowany  osobom  trzecim  i  w  ten  sposób  wykorzystywany  w  działalności  gospodarczej  Spółki. Budynek  B  –  posadowiony  w  głębi  działki  nr  Y  został  wzniesiony  nakładem  Pana  G.  w  ramach  prowadzonej  przez  Niego  działalności  gospodarczej  –  czynnego  podatnika  VAT  –  na  gruncie  Spółki;  część  działki  niezbędna  pod  zabudowę  została  Mu  wydzierżawiona  przez  Spółkę  na  podstawie  umowy  z  10  października  2006  r.;  w  przedmiotowym  budynku  znajduje  się  przychodnia  weterynaryjna  prowadzona  przez  Pana  G.  (jednocześnie  wspólnika  Spółki);  wszelkie  koszty,  nakłady  i  odpisy  związane  z  budową  i  eksploatacją,  ujęte  zostały  i  są  ujmowane  w  ewidencji  podatkowej  przedsiębiorstwa  Pana  G.;  budynek  jest  ujawniony  w  ewidencji  środków  trwałych  Dzierżawcy  z  datą  przyjęcia  na  dzień  31  marca  2008  r.  i  wartości  zaktualizowanej  na  dzień  1  stycznia  2020  r.  równej  224.116,78  zł  (odpisy  na  dzień  1  stycznia  2020  r.  zamykają  się  kwotą  69.517,48  zł). 3.    Czy  nabycie  przez  Państwa  budynków/budowli  lub  ich  części,  które  mają  być  przedmiotem  planowanego  aportu,  zostało  dokonane  w  wykonaniu  czynności  podlegającej  opodatkowaniu  podatkiem  od  towarów  i  usług  (należy  jednoznacznie  określić,  czy  była  to  czynność  opodatkowana,  tj.  czy  został  naliczony  podatek  VAT,  czy  zwolniona)?  Informacji  należy  udzielić  odrębnie  dla  każdej  budowli/budynku  lub  ich  części  będących  przedmiotem  dostawy. Przedmiotem  aportu  będzie  jedynie  Budynek  B,  który  został  wybudowany  przez  dzierżawcę,  na  gruncie  Spółki,  ponieważ  Budynek  A  stanowi  własność  Spółki  i  jego  w  niesienie  do  niej  byłoby  bezprzedmiotowe.  Natomiast  nabycie  przez  Spółkę  Budynku  B,  który  ma  być  wniesiony  od  Spółki  tytułem  aportu  wspólnika  niewątpliwie  będzie  stanowiło  czynność  opodatkowaną  podatkiem  VAT  u  wnoszącego  aport  wspólnika. 4.    Czy  w  związku  z  nabyciem/wybudowaniem  ww.  budynków  przysługiwało  Spółce  prawo  do  obniżenia  kwoty  podatku  należnego  o  kwotę  podatku  naliczonego? Budynek  A  –  tak,  Spółce  przysługiwało  prawo  do  odliczenia  podatku  należnego  o  kwotę  podatku  naliczonego. Budynek  B  –  nie,  Spółce  nie  przysługiwało  prawo  do  odliczenia  podatku  naliczonego  w  związku  z  jego  wybudowaniem,  ponieważ  został  on  w  całości  wzniesiony  na  wydzierżawionej  przez  Spółkę  części  gruntu  przez  Dzierżawcę,  a  wszelkie  koszty,  nakłady  i  odpisy,  ujęte  zostały  w  ewidencji  podatkowej  przedsiębiorstwa  Dzierżawcy. 5.    Czy  Spółka  udostępniała  budynki  lub  ich  części  będące  przedmiotem  planowanej  dostawy  osobom  trzecim  na  podstawie  umów  cywilnoprawnych  (najem,  dzierżawa),  a  jeżeli  tak  to  w  jakim  okresie  i  czy  były  do  umowy  odpłatne? Budynek  A  –  od  czasu  jego  wybudowania  budynek  jest  odpłatnie  wynajmowany  osobom  trzecim  i  w  ten  sposób  wykorzystywany  w  działalności  gospodarczej  Spółki. Budynek  B  –  został  wzniesiony  przez  Dzierżawcę  gruntu  i  jest  wykorzystywany  przez  Niego  w  ramach  prowadzonej  działalności  gospodarczej.  W  związku  z  tym  Dzierżawcy  przysługuje  roszczenie  o  zwrot  nakładów,  względnie  Spółce  przysługuje  roszczenie  o  doprowadzenie  nieruchomości  do  stanu  pierwotnego.  W  tym  kontekście  należy  wyjaśnić,  że  grunt,  na  którym  Dzierżawca  wzniósł  Budynek  B,  został  Mu  przez  Spółkę  odpłatnie  wydzierżawiony  na  podstawie  umowy  dzierżawy  z  dnia  10  października  2006  r.  (umowa  obowiązuje  do  dnia  dzisiejszego).  Strony  nie  zawarły  żadnej  odrębnej  umowy  dotyczącej  dzierżawy  budynku. 6.    W  jaki  sposób  i  do  jakich  celów  (tym  na  potrzeby  własne)  Spółka  wykorzystywała/będzie  wykorzystywać  budynki  lub  ich  części  od  dnia  nabycia/wybudowania  budynków  do  dnia  aportu? Budynek  A  –  jest  odpłatnie  wynajmowany  osobom  trzecim  i  w  ten  sposób  wykorzystywany  w  działalności  gospodarczej  Spółki. Budynek  B  –  został  wzniesiony  przez  Dzierżawcę  gruntu  i  jest  wykorzystywany  przez  Niego  w  ramach  prowadzonej  działalności  gospodarczej.  W  związku  z  tym  Dzierżawcy  przysługuje  roszczenie  o  zwrot  nakładów,  względnie  Spółce  przysługuje  roszczenie  o  doprowadzenie  nieruchomości  do  stanu  pierwotnego.  W  tym  kontekście  należy  wyjaśnić,  że  grunt,  na  którym  Dzierżawca  wzniósł  Budynek  B,  został  Mu  przez  Spółkę  odpłatnie  wydzierżawiony  na  podstawie  umowy  dzierżawy  z  dnia  11  października  2006  r.  (umowa  obowiązuje  do  dnia  dzisiejszego).  Strony  nie  zawarły  żadnej  odrębnej  umowy  dotyczącej  dzierżawy  budynku. 7.    Czy  w  odniesieniu  do  poszczególnych  budynków  doszło  do  ich  pierwszego  zasiedlenia  (oddania  do  użytkowania)? W  przypadku  obu  analizowanych  budynków  doszło  do  pierwszego  zasiedlenia  (oddania  do  użytkowania).  Budynek  A  został  oddany  do  użytkowania  i  przyjęty  do  ewidencji  środków  trwałych  Spółki  w  roku  2005.  Budynek  B  został  natomiast  oddany  do  użytkowania  i  przyjęty  do  ewidencji  środków  trwałych  Dzierżawcy  w  roku  2008. 8.   Czy  pomiędzy  pierwszym  zasiedleniem  (oddaniem  do  użytkowania)  budynków,  a  ich  dostawą  upłynie  okres  dłuższy  niż  dwa  lata? Tak.  W  przypadku  obu  analizowanych  budynków  pomiędzy  pierwszym  zasiedleniem  (oddaniem  do  użytkowania)  budynków,  a  ich  dostawą  upłynie  okres  dłuższy  niż  dwa  lata. 9.   Czy  Spółka  ponosiła  wydatki  na  ulepszenie  lub  przebudowę  danego  budynku  w  rozumieniu  przepisów  ustawy  o  podatku  dochodowym,  które  stanowiły  co  najmniej  30%  wartości  początkowej  ww.  obiektów? W  okresie  ostatnich  2  lat  nie  były  ponoszone  wydatki  na  ulepszenie,  w  rozumieniu  przepisów  ustawy  o  podatku  dochodowym,  które  stanowiły  co  najmniej  30%  wartości  początkowej  ww.  obiektów  . 10. Czy  nieodpłatne  przejęcie  przez  Spółkę  nakładów  (budynku  usługowego)  będzie  opodatkowane  podatkiem  od  towarów  i  usług? Nie  dotyczy.  Zgodnie  z  przeredagowanym  opisem  zdarzenia  i  wykluczeniem  alternatywnych  scenariuszy,  nieodpłatne  przejęcie  przez  Spółkę  nakładów  nie  jest  brane  pod  uwagę. 11. Czy  w  związku  z  nabyciem  nakładów  będzie  Spółce  przysługiwało  prawo  obniżenia  kwoty  podatku  należnego  o  kwotę  podatku  naliczonego  (w  całości  lub  w  części) Nie  dotyczy.  Zgodnie  z  przeredagowanym  opisem  zdarzenia  i  wykluczeniem  alternatywnych  scenariuszy,  nieodpłatne  przejęcie  przez  Spółkę  nakładów  nie  jest  brane  pod  uwagę.  Z  uwagi  na  korzystanie  przez  Spółkę  ze  zwolnienia  podmiotowego  z  VAT  nie  będzie  jej  przysługiwało  prawo  do  obniżenia  kwoty  podatku  należnego  o  podatek  naliczony. 12. Czy  w  odniesieniu  do  budynków  lub  ich  części  mających  być  przedmiotem  dostawy  zakończył  się/zakończy  się  10-letni  okres  korekt,  o  której  mowa  w  art.  91  ustawy  o  podatku  od  towarów  i  usług? Tak. 13. Czy  podział  majątku  nastąpi  przed,  czy  po  rozwiązaniu  Spółki? Podział  majątku  Spółki  nastąpi  po  podjęciu  przez  wspólników  Spółki  uchwały  o  rozwiązaniu  spółki  bez  przeprowadzania  likwidacji,  na  podstawie  umowy/porozumienia  w  sprawie  przejęcie  odpowiedzialności  za  jej  ewentualne  zobowiązania  oraz  podziału  majątku. 14. Czy  w  przypadku  Spółki  sprzedaż  jest  zwolniona  od  podatku  na  podstawie  art.  113  ust.  1  ustawy? Tak. Ponadto  w  piśmie  z  dnia  2  grudnia  2021  r.  –  stanowiącym  uzupełnienie  wniosku  –  Wnioskodawca  w  odpowiedzi  na  wezwanie  II  wskazał,  co  następuje. 1.    Czy  w  związku  z  nabyciem  (w  ramach  aportu)  Budynku  B  lub  jego  części  przysługiwało/będzie  przysługiwało  Państwu  (Spółce)  prawo  do  obniżenia  kwoty  podatku  należnego  o  kwotę  podatku  naliczonego  (w  całości  lub  w  części)?  Jeżeli  tak,  to  należy  wskazać,  czy  Państwo  skorzystali/skorzystają  z  tego  prawa?   W  związku  z  nabyciem  (w  ramach  aportu)  Budynku  B  –  z  uwagi  na  korzystanie  przez  Spółkę  ze  zwolnienia  podmiotowego  z  VAT  –  Spółce  nie  będzie  przysługiwało  prawo  do  obniżenia  kwoty  podatku  należnego  o  podatek  naliczony.  Nabycie  przez  Spółkę  Budynku  B,  który  ma  być  wniesiony  od  Spółki  tytułem  aportu  wspólnika  będzie  stanowiło  czynność  opodatkowaną  podatkiem  VAT  u  wnoszącego  aport  wspólnika.   2.    Do  wykonywania  jakich  czynności  wykorzystywali/wykorzystują  Państwo  (Spółka)  budynki  A  i  B  od  momentu  ich  nabycia  (także  w  drodze  aportu)  do  momentu  rozwiązania  Spółki,  tj.  do  czynności  opodatkowanych  podatkiem  VAT,  zwolnionych  od  podatku,  czy  też  do  czynności  niepodlegających  opodatkowaniu  podatkiem  VAT  (informacji  należy  udzielić  odrębnie  dla  budynku  A  i  odrębnie  dla  budynku  B)? ·         Budynek  A  –  od  czasu  jego  wybudowania  budynek  jest  odpłatnie  wynajmowany  osobom  trzecim,  tj.  wykorzystywany  do  czynności  opodatkowanych  podatkiem  VAT  (Spółka  wybrała  zwolnienie  z  VAT);  taki  stan  rzeczy  ma  zostać  utrzymany  do  momentu  rozwiązania  Spółki; ·         Budynek  B  –  od  dnia  nabycia  (w  ramach  aportu)  do  dnia  rozwiązania  Spółki  Budynek  B  będzie  wydzierżawiany  Panu  G.,  tj.  wykorzystywany  do  czynności  opodatkowanych  podatkiem  VAT  (Spółka  wybrała  zwolnienie  z  VAT).   3.    W  jaki  sposób,  do  jakich  celów  (w  tym  na  potrzeby  własne)  od  dnia  nabycia  (w  ramach  aportu)  do  dnia  rozwiązania  Spółki  wykorzystywali/będą  wykorzystywali  Państwo  Budynek  B? Od  dnia  nabycia  (w  ramach  aportu)  do  dnia  rozwiązania  Spółki  Budynek  B  będzie  wydzierżawiany  Panu  G.  wraz  z  częścią  gruntu,  na  podstawie  dotychczasowej  umowy  dzierżawy  z  dnia  10  października  2006  r.  -  po  ewentualnej  modyfikacji  i  uaktualnieniu  jej  zapisów.   4.    Czy  Dzierżawca  budynku  ponosił  wydatki  na  ulepszenie  lub  przebudowę  Budynku  B  lub  jego  części  w  rozumieniu  przepisów  o  podatku  dochodowym,  które  stanowiły  co  najmniej  30%  wartości  początkowej  ww.  obiektu,  tj.  dokonał  istotnych  zmian  przeprowadzonych  w  celu  zmiany  jego  wykorzystania  lub  w  celu  znaczącej  zmiany  warunków  jego  zasiedlenia?  Jeżeli  ponosił  takie  wydatki,  to: ·         kiedy  były  one  ponoszone? ·         czy  po  dokonaniu  tych  ulepszeń  Budynek  B  był  oddany  do  użytkowania,  w  tym  również  na  potrzeby  własnej  działalności  gospodarczej  Dzierżawcy  (jeśli  tak  to  kiedy)  oraz  czy  w  momencie  jego  dostawy  na  rzecz  wspólników  minie  okres  dłuższy  niż  dwa  lata  licząc  od  momentu  oddania  tego  obiektu  do  użytkowania  po  dokonaniu  ulepszeń? Budynek  B  został  oddany  do  użytkowania  i  przyjęty  do  ewidencji  środków  trwałych  Dzierżawcy  w  roku  2008  i  wówczas  doszło  do  jego  pierwszego  zasiedlenia.  Od  tego  czasu  Dzierżawca  Budynku  B  nie  ponosił  i  nie  zamierza  ponosić  wydatków  na  ulepszenie  lub  przebudowę  Budynku  B  lub  jego  części  w  rozumieniu  przepisów  o  podatku  dochodowym,  które  stanowiły  co  najmniej  30%  wartości  początkowej  ww.  obiektu.   5.    Czy  Państwo  po  nabyciu  Budynku  B  (w  ramach  aportu)  oraz  do  dnia  przekazania  Budynku  B  na  rzecz  wspólników  ponieśli/będą  ponosić  wydatki  na  ulepszenie  lub  przebudowę  Budynku  B  lub  jego  części  w  rozumieniu  przepisów  o  podatku  dochodowym,  które  stanowiły/będą  stanowić  co  najmniej  30%  wartości  początkowej  ww.  obiektu,  tj.  dokonali/dokonają  Państwo  istotnych  zmian  przeprowadzonych  w  celu  zmiany  jego  wykorzystania  lub  w  celu  znaczącej  zmiany  warunków  jego  zasiedlenia?  Jeżeli  Państwo  ponosili/będą  ponosić  takie  wydatki,  to: •  kiedy  były/będą  one  ponoszone? •  czy  po  dokonaniu  tych  ulepszeń  Budynek  B  był/będzie  oddany  do  użytkowania,  w  tym  również  na  potrzeby  własnej  działalności  gospodarczej  (jeśli  tak  to  kiedy)  oraz  czy  w  momencie  jego  dostawy  Budynku  B  (przekazania  na  rzecz  wspólników)  minie  okres  dłuższy  niż  dwa  lata  licząc  od  momentu  oddania  tego  obiektu  do  użytkowania  po  dokonaniu  ulepszeń  przez  Państwa? Po  nabyciu  Budynku  B  (w  ramach  aportu)  oraz  do  dnia  przekazania  Budynku  B  na  rzecz  wspólników  Spółka  nie  będzie  ponosić  wydatków  na  ulepszenie  lub  przebudowę  Budynku  B  lub  jego  części  w  rozumieniu  przepisów  o  podatku  dochodowym,  które  będą  stanowić  co  najmniej  30%  wartości  początkowej  ww.  obiektu.   Pytania Czy  w  opisanym  stanie  faktycznym: 1)    podział  majątku  Wnioskodawcy  w  następstwie  jego  rozwiązania  –  w  kontekście  Budynków  A  i  B  –  będzie  stanowił  dostawę  opodatkowaną  podatkiem  od  towarów? 2)    Wnioskodawca  –  w  związku  z  jego  likwidacją  i  podziałem  majątku  pomiędzy  wspólników  –  nie  będzie  zobowiązany  do  dokonania  korekty  podatku  naliczonego  odliczonego  od  podatku  należnego?   Państwa  stanowisko  w  sprawie   Na  podstawie  art.  14  UVAT  w  zw.  z  art.  7  ust.  2  UVAT  czynny  podatnik  VAT  likwidujący  działalność  gospodarczą,  w  tym  spółka  handlowa  niemająca  osobowości  prawnej,  ma  obowiązek  sporządzenia  spisu  z  natury  towarów,  tzw.  remanentu  likwidacyjnego.    Spis  z  natury  sporządza  się  na  dzień  zaprzestania  wykonywania  czynności  opodatkowanych.  Należy  w  nim  ująć  wszystkie  towary  własnej  produkcji  oraz  towary,  które  po  nabyciu  nie  były  przedmiotem  dostawy.    Podstawą  opodatkowania  towarów  objętych  spisem  z  natury  jest  cena  ich  nabycia,  a  gdy  nie  ma  ceny  nabycia,  koszt  wytworzenia,  określone  w  momencie  dostawy  tych  towarów  (art.  14  ust.  8  ustawy  o  VAT).    Jeżeli  zatem  Spółka  posiada  towary,  przy  nabyciu  których  przysługiwało  jej  prawo  do  odliczenia  VAT,  powinna  je  uwzględnić  w  spisie  z  natury  i  opodatkować  podatkiem  od  towarów  i  usług.    W  przypadku  zabudowanego  gruntu  –  zarówno  w  Kodeksie  cywilnym,  jak  i  ustawach  podatkowych  grunt  oraz  posadowione  na  nim  budynki  należy  rozpatrywać  jako  całość.  Zgodnie  z  zasadą  superficies  solo  cedit,  nieruchomości  wzniesione  na  cudzym  gruncie  są  co  do  zasady  własnością  właściciela  gruntu  i  w  związku  z  tym,  ich  własność  powinna  zostać  przeniesiona  łącznie  z  przeniesieniem  własności  samego  gruntu.    Jak  stanowi  art.  29a  ust.  8  UPTU,  w  przypadku  dostawy  budynków  lub  budowli  trwale  z  gruntem  związanych  albo  części  takich  budynków  lub  budowli  z  podstawy  opodatkowania  nie  wyodrębnia  się  wartości  gruntu.  Wobec  powyższego,  przy  dostawie  budynków  lub  budowli,  dokonywanej  wraz  z  dostawą  gruntu,  na  którym  są  one  posadowione,  grunt  dzieli  byt  prawny  budynków  w  zakresie  opodatkowania  podatkiem  od  towarów  i  usług.  Oznacza  to,  że  do  dostawy  gruntu  stosuje  się  analogiczną  stawkę  podatku  jak  przy  dostawie  budynków,  budowli  lub  ich  części  trwale  z  gruntem  związanych.  Jeżeli  dostawa  budynków,  albo  budowli  lub  ich  części  korzysta  ze  zwolnienia  od  podatku,  ze  zwolnienia  takiego  korzysta  również  dostawa  gruntu,  na  którym  obiekt  jest  posadowiony  (interpretacja  indywidualna  z  dnia  5  maja  2020  r.,  nr  0111-  KD1B3-3.4012.29.2020.2.  MS).   W  art.  43  ust.  1  pkt  10  i  pkt  10a  UVAT,  ustawodawca  przewidział  zwolnienie  od  podatku  VAT  dla  dostawy  nieruchomości  zabudowanych  spełniających  określone  w  tych  przepisach  warunki.    I  tak  w  świetle  art.  43  ust.  1  pkt  10  UVAT,  zwalnia  się  od  podatku  dostawę  budynków,  budowli  lub  ich  części,  z  wyjątkiem  gdy  dostawa  jest  dokonywana  w  ramach  pierwszego  zasiedlenia  lub  przed  nim  lub  pomiędzy  pierwszym  zasiedleniem  a  dostawą  budynku,  budowli  lub  ich  części  upłynął  okres  krótszy  niż  2  lata.    Z  powyższego  uregulowania  wynika,  że  dostawa  budynków,  budowli  lub  ich  części  jest  –  co  do  zasady  zwolniona  od  podatku  od  towarów  i  usług.  Wyjątek  stanowi  dostawa  w  ramach  pierwszego  zasiedlenia  lub  przed  nim  oraz  jeżeli  pomiędzy  pierwszym  zasiedleniem  a  dostawą  budynku,  budowli  lub  ich  części  upłynął  okres  krótszy  niż  2  lata.    Dla  ustalenia  zasad  opodatkowania  dostawy  budynków,  budowli  lub  ich  części  kluczowym  jest  ustalenie,  kiedy  nastąpiło  pierwsze  zasiedlenie  i  jaki  upłynął  okres  od  tego  momentu.  Przez  pierwsze  zasiedlenie,  zgodnie  z  art.  2  pkt  14  UVAT,  rozumie  się  przez  to  oddanie  do  użytkowania  pierwszemu  nabywcy  lub  użytkownikowi  lub  rozpoczęcie  użytkowania  na  potrzeby  własne  budynków,  budowli  lub  ich  części,  po  ich  wybudowaniu  lub  ulepszeniu,  jeżeli  wydatki  poniesione  na  ulepszenie,  w  rozumieniu  przepisów  o  podatku  dochodowym,  stanowiły  co  najmniej  30%  wartości  początkowej.    Natomiast  zgodnie  z  art.  91  ust.  2,  w  przypadku  towarów  i  usług,  które  na  podstawie  przepisów  o  podatku  dochodowym  są  zaliczane  przez  podatnika  do  środków  trwałych  oraz  wartości  niematerialnych  i  prawnych  podlegających  amortyzacji,  a  także  gruntów  i  praw  wieczystego  użytkowania  gruntów,  jeżeli  zostały  zaliczone  do  środków  trwałych  lub  wartości  niematerialnych  i  prawnych  nabywcy,  z  wyłączeniem  tych,  których  wartość  początkowa  nie  przekracza  15  000  zł,  korekty,  o  której  mowa  w  ust.  1,  podatnik  dokonuje  w  ciągu  5  kolejnych  lat,  a  w  przypadku  nieruchomości  i  praw  wieczystego  użytkowania  gruntów  –  w  ciągu  10  lat,  licząc  od  roku,  w  którym  zostały  oddane  do  użytkowania.  Roczna  korekta  w  przypadku,  o  którym  mowa  w  zdaniu  pierwszym,  dotyczy  jednej  piątej,  a  w  przypadku  nieruchomości  i  praw  wieczystego  użytkowania  gruntów  –  jednej  dziesiątej  kwoty  podatku  naliczonego  przy  ich  nabyciu  lub  wytworzeniu.  W  przypadku  środków  trwałych  oraz  wartości  niematerialnych  i  prawnych,  których  wartość  początkowa  nie  przekracza  15  000  zł,  przepis  ust.  1  stosuje  się  odpowiednio,  z  tym  że  korekty  dokonuje  się  po  zakończeniu  roku,  w  którym  zostały  oddane  do  użytkowania.   W  nakreślonym  przez  Wnioskodawcę  stanie  faktycznym,  kwestia  ewentualnego  opodatkowania  podatkiem  od  towarów  i  usług  nie  byłaby  rozważana  w  przypadku  niezabudowanej  nieruchomości  gruntowej,  która  jako  wniesiona  aportem  przez  Wspólnika,  nie  podlegałaby  opodatkowaniu  podatkiem  od  towarów  i  usług,  a  w  konsekwencji  Spółce  nie  przysługiwało  prawo  do  odliczenia  podatku  naliczonego.  Natomiast  w  kontekście  uznania  podziału  majątku  rozwiązywanej  Spółki  –  Budynków  A  i  B  –  za  opodatkowaną  podatkiem  VAT  dostawę,  należy  przyjąć,  że: 1)    Ad  Budynek  A  –  Spółce  przysługiwało  prawo  do  odliczenia  podatku  naliczonego  w  związku  z  jego  wybudowaniem,  stanowi  środek  trwały  Spółki,  a  do  pierwszego  zasiedlenie  doszło  przeszło  10  lat  temu:  tym  samym  spełnione  zostaną  przesłanki  zwolnienia  od  podatku  od  towarów  i  usług  przewidziane  w  art.  43  ust.  1  pkt  10  UVAT:  co  więcej  w  świetle  art.  91  ust.  2  UVAT  –  Spółka  nie  będzie  zobowiązana  do  przedmiotowej  korekty  z  uwagi  na  upływ  10-  letniego  okresu  czasu  od  chwili  oddania  do  użytkowania; 2)    Ad  Budynek  B  –  Spółce  nie  przysługiwało  prawo  do  odliczenia  podatku  naliczonego  w  związku  z  jego  wybudowaniem,  ponieważ  został  on  w  całości  wzniesiony  –  na  wydzierżawionej  przez  Spółkę  części  gruntu  –  przez  Dzierżawcę,  a  wszelkie  koszty,  nakłady  i  odpisy,  ujęte  zostały  w  ewidencji  podatkowej  przedsiębiorstwa  Dzierżawcy;  z  chwilą  wniesienia  aportem  przez  Dzierżawcę  (wspólnika  Spółki)  Budynek  B  stanie  się  środkiem  trwałym  Spółki  (Wnioskodawcy):  ostatecznie  w  przypadku  Budynku  B  spełnione  zostaną  przesłanki  zwolnienia  od  podatku  od  towarów  i  usług  przewidziane  w  art.  43  ust.  1  pkt  10  UVAT:  co  więcej  Wnioskodawca  nie  będzie  zobowiązany  do  dokonania  jakiejkolwiek  korekty  z  uwagi  na  brak  prawa  do  odliczenia  podatku  naliczonego,  a  nawet  w  przypadku  uznania,  że  takie  prawo  by  mu  przysługiwało,  upłynął  10-letni  okres  czasu  od  chwili  oddania  Budynku  B  do  użytkowania.   Mając  na  uwadze  przedstawiony  we  wniosku  stan  faktyczny  i  prawny,  w  ocenie  Wnioskodawcy: 1)    podział  majątku  Wnioskodawcy  w  następstwie  jego  rozwiązania  –  w  kontekście  Budynków  A  i  B  –  będzie  stanowił  dostawy  opodatkowane  podatkiem  od  towarów  i  usług,  ale  z  uwagi  na  spełnienie  przesłanek  korzystał  będzie  ze  zwolnienia  od  podatku  VAT; 2)    Wnioskodawca  –  w  związku  z  jego  likwidacją  i  podziałem  majątku  pomiędzy  wspólników  -  nie  będzie  zobowiązany  do  dokonania  korekty  podatku  odliczonego,  z  uwagi  na  fakt,  że  w  kontekście  Budynku  A  upłynął  10-letni  okres  od  chwili  oddania  go  do  użytkowania,  a  w  kontekście  Budynku  B  nie  przysługiwało  mu  prawo  do  odliczenia  podatku  naliczonego  w  związku  z  jego  wybudowaniem  przez  Dzierżawcę. Ocena  stanowiska  Stanowisko,  które  przedstawili  Państwo  we  wniosku  w  zakresie: ·         opodatkowania  podziału  majątku  Wnioskodawcy  w  następstwie  jego  rozwiązania  –  w  kontekście  dostawy  Budynku  A  –  jest  prawidłowe, ·         opodatkowania  podziału  majątku  Wnioskodawcy  w  następstwie  jego  rozwiązania  –  w  kontekście  dostawy  Budynku  B  –  jest  nieprawidłowe, ·         obowiązku  dokonania  korekty  odliczonego  podatku  naliczonego  -  jest  prawidłowe. Uzasadnienie  interpretacji  indywidualnej   Zgodnie  z  treścią  art.  5  ust.  1  pkt  1  ustawy  z  dnia  11  marca  2004  r.  o  podatku  od  towarów  i  usług  (Dz.  U.  z  2021  r.  poz.  685  ze  zm.),  zwanej  dalej  ustawą: Opodatkowaniu  podatkiem  od  towarów  i  usług  podlegają  odpłatna  dostawa  towarów  i  odpłatne  świadczenie  usług  na  terytorium  kraju.   W  myśl  art.  7  ust.  1  ustawy:  Przez  dostawę  towarów,  o  której  mowa  w  art.  5  ust.  1  pkt  1,  rozumie  się  przeniesienie  prawa  do  rozporządzania  towarami  jak  właściciel  (…). Stosownie  do  treści  art.  2  pkt  6  ustawy: Przez  towary  rozumie  się  rzeczy  oraz  ich  części,  a  także  wszelkie  postacie  energii. Należy  więc  przyjąć,  że  na  podstawie  definicji  zawartej  w  art.  2  pkt  6  ustawy,  zbycie  nieruchomości  traktowane  jest  jako  czynność  odpłatnej  dostawy  towarów,  o  której  stanowi  art.  7  ust.  1  ustawy,  podlegającej  opodatkowaniu  na  podstawie  art.  5  ust.  1  pkt  1  ustawy.  Nie  każda  jednak  czynność  stanowiąca  dostawę  towarów  w  rozumieniu  art.  7  ust.  1  ustawy,  podlega  opodatkowaniu  podatkiem  od  towarów  i  usług.  Aby  dana  czynność  była  opodatkowana  tym  podatkiem  musi  być  wykonana  przez  podmiot,  który  w  związku  z  jej  wykonaniem  jest  podatnikiem  podatku  od  towarów  i  usług. Z  treści  powołanego  wyżej  przepisu  art.  5  ust.  1  pkt  1  ustawy  jednoznacznie  wynika,  że  dostawa  towarów  i  świadczenie  usług,  co  do  zasady  podlegają  opodatkowaniu  VAT  jedynie  wówczas,  gdy  czynności  te  są  wykonywane  odpłatnie.    Ustawodawca  jednakże  przewidział  od  powyższej  reguły  wyjątki,  które  zostały  zawarte  –  w  przypadku  dostawy  towarów  –  w  art.  7  ust.  2  ustawy  oraz  –  w  przypadku  świadczenia  usług  –  w  art.  8  ust.  2  ustawy.    Na  podstawie  art.  7  ust.  2  ustawy:   Przez  dostawę  towarów,  o  której  mowa  w  art.  5  ust.  1  pkt  1,  rozumie  się  również  przekazanie  nieodpłatnie  przez  podatnika  towarów  należących  do  jego  przedsiębiorstwa,  w  szczególności:  1)    przekazanie  lub  zużycie  towarów  na  cele  osobiste  podatnika  lub  jego  pracowników,  w  tym  byłych  pracowników,  wspólników,  udziałowców,  akcjonariuszy,  członków  spółdzielni  i  ich  domowników,  członków  organów  stanowiących  osób  prawnych,  członków  stowarzyszenia,  2)    wszelkie  inne  darowizny -        jeżeli  podatnikowi  przysługiwało,  w  całości  lub  w  części,  prawo  do  obniżenia  kwoty  podatku  należnego  o  kwotę  podatku  naliczonego  z  tytułu  nabycia,  importu  lub  wytworzenia  tych  towarów  lub  ich  części  składowych.    Zatem  opodatkowaniu  podatkiem  od  towarów  i  usług  podlega  generalnie  każde  nieodpłatne  przekazanie  towaru  należącego  do  przedsiębiorstwa,  z  którym  wiąże  się  przeniesienie  prawa  do  rozporządzania  towarami  jak  właściciel,  o  ile  podatnikowi  przysługiwało  prawo  do  obniżenia  kwoty  podatku  należnego  o  kwotę  podatku  naliczonego  przy  nabyciu  tych  towarów,  ich  imporcie  lub  wytworzeniu  tych  towarów  lub  ich  części  składowych,  z  wyjątkiem  przekazania  towarów  spełniających  warunki  do  uznania  ich  za  prezenty  o  małej  wartości  lub  próbki.  Natomiast  zużycie  towarów  podlega  opodatkowaniu  tylko  wówczas,  gdy  dokonywane  jest  na  rzecz  podmiotów  i  na  cele  wymienione  w  art.  7  ust.  2  pkt  1  ustawy,  pod  warunkiem,  że  przysługiwało  prawo  do  odliczania  podatku  naliczonego.    Jeżeli  natomiast  podatnik  nie  miał  prawa  do  odliczenia  kwoty  podatku  naliczonego,  to  wszelkie  przekazanie  lub  zużycie  towarów  bez  wynagrodzenia  (nieodpłatne  przekazania),  pozostaje  neutralne  podatkowo  (podatnik  nie  musi  dokonać  ich  opodatkowania).    Natomiast  z  art.  8  ust.  1  ustawy  wynika,  że: Przez  świadczenie  usług,  o  którym  mowa  w  art.  5  ust.  1  pkt  1,  rozumie  się  każde  świadczenie  na  rzecz  osoby  fizycznej,  osoby  prawnej  lub  jednostki  organizacyjnej  niemającej  osobowości  prawnej,  które  nie  stanowi  dostawy  towarów  w  rozumieniu  art.  7,  w  tym  również:  1)    przeniesienie  praw  do  wartości  niematerialnych  i  prawnych,  bez  względu  na  formę,  w  jakiej  dokonano  czynności  prawnej;  2)    zobowiązanie  do  powstrzymania  się  od  dokonania  czynności  lub  do  tolerowania  czynności  lub  sytuacji;  3)    świadczenie  usług  zgodnie  z  nakazem  organu  władzy  publicznej  lub  podmiotu  działającego  w  jego  imieniu  lub  nakazem  wynikającym  z  mocy  prawa.    Z  tak  szeroko  sformułowanej  definicji  wynika,  że  przez  świadczenie  usług  należy  przede  wszystkim  rozumieć  określone  zachowanie  podatnika  na  rzecz  odrębnego  podmiotu,  które  zasadniczo  wynika  z  dwustronnego  stosunku  zobowiązaniowego,  zakładającego  istnienie  podmiotu  będącego  odbiorcą  (nabywcą  usługi),  jak  również  podmiotu  świadczącego  usługę.  Aby  uznać  dane  świadczenie  za  odpłatne,  musi  istnieć  stosunek  prawny  pomiędzy  świadczącym  usługę  a  odbiorcą,  a  w  zamian  za  wykonanie  usługi  powinno  zostać  wypłacone  wynagrodzenie.  Musi  istnieć  bezpośredni  związek  pomiędzy  świadczoną  usługą  i  przekazanym  za  nią  wynagrodzeniem.  Oznacza  to,  że  z  danego  stosunku  prawnego,  na  podstawie  którego  wykonywana  jest  usługa,  musi  wynikać  wyraźna,  bezpośrednia  korzyść  na  rzecz  świadczącego  usługę.   Nie  każda  jednak  czynność  stanowiąca  dostawę  towarów  lub  świadczenie  usług  w  rozumieniu  art.  7  ust.  1  oraz  art.  8  ust.  1  ustawy  podlega  opodatkowaniu  podatkiem  od  towarów  i  usług.  Aby  dana  czynność  podlegała  opodatkowaniu  podatkiem  od  towarów  i  usług,  musi  być  wykonana  przez  podatnika. Z  treści  art.  15  ust.  1  ustawy  wynika,  że: Podatnikami  są  osoby  prawne,  jednostki  organizacyjne  niemające  osobowości  prawnej  oraz  osoby  fizyczne,  wykonujące  samodzielnie  działalność  gospodarczą,  o  której  mowa  w  ust.  2,  bez  względu  na  cel  lub  rezultat  takiej  działalności.  Na  mocy  art.  15  ust.  2  ustawy: Działalność  gospodarcza  obejmuje  wszelką  działalność  producentów,  handlowców  lub  usługodawców,  w  tym  podmiotów  pozyskujących  zasoby  naturalne  oraz  rolników,  a  także  działalność  osób  wykonujących  wolne  zawody.  Działalność  gospodarcza  obejmuje  w  szczególności  czynności  polegające  na  wykorzystywaniu  towarów  lub  wartości  niematerialnych  i  prawnych  w  sposób  ciągły  dla  celów  zarobkowych.  Określony  w  ustawie  zakres  opodatkowania  podatkiem  od  towarów  i  usług  wskazuje,  że  aby  faktycznie  zaistniało  opodatkowanie  danej  czynności  konieczne  jest,  aby  czynność  podlegającą  opodatkowaniu  wykonał  podmiot,  który  dla  tej  właśnie  czynności  będzie  działał  jako  podatnik. Definicja  działalności  gospodarczej,  zawarta  w  ustawie,  ma  charakter  uniwersalny,  pozwalający  na  objęcie  pojęciem  „podatnik”  tych  wszystkich  podmiotów,  które  prowadzą  określoną  działalność,  występując  w  profesjonalnym  obrocie  gospodarczym. Natomiast  w  myśl  art.  14  ust.  1  ustawy: Opodatkowaniu  podatkiem  podlegają  towary  własnej  produkcji  i  towary,  które  po  nabyciu  nie  były  przedmiotem  dostawy  towarów,  w  przypadku:  1)    rozwiązania  spółki  cywilnej  lub  handlowej  niemającej  osobowości  prawnej; 2)    zaprzestania  przez  podatnika,  o  którym  mowa  w  art.  15,  będącego  osobą  fizyczną  albo  przedsiębiorstwem  w  spadku  wykonywania  czynności  podlegających  opodatkowaniu,  obowiązanego,  na  podstawie  art.  96  ust.  6,  do  zgłoszenia  zaprzestania  działalności  naczelnikowi  urzędu  skarbowego; 3)    wygaśnięcia  zarządu  sukcesyjnego  albo  uprawnienia  do  powołania  zarządcy  sukcesyjnego  -  w  przypadku  gdy  zarząd  sukcesyjny  nie  został  ustanowiony  i  dokonano  zgłoszenia,  o  którym  mowa  w  art.  12  ust.  1c  ustawy  z  dnia  13  października  1995  r.  o  zasadach  ewidencji  i  identyfikacji  podatników  i  płatników  (Dz.  U.  z  2020  r.  poz.  170).   Jak  stanowi  art.  14  ust.  3  ustawy: Przepis  ust.  1  stosuje  się  odpowiednio,  w  przypadku  gdy  podatnik,  o  którym  mowa  w  art.  15,  będący  osobą  fizyczną  albo  przedsiębiorstwem  w  spadku,  nie  wykonywał  czynności  podlegających  opodatkowaniu  co  najmniej  przez  10  miesięcy.  Nie  dotyczy  to  podatników,  którzy  zawiesili  wykonywanie  działalności  gospodarczej  na  podstawie  przepisów  dotyczących  zawieszenia  wykonywania  działalności  gospodarczej.    Natomiast  zgodnie  z  art.  14  ust.  4  ustawy: Przepisy  ust.  1  i  3  stosuje  się  do  towarów,  w  stosunku  do  których  przysługiwało  prawo  do  obniżenia  kwoty  podatku  należnego  o  kwotę  podatku  naliczonego.    Art.  14  ust.  5  ustawy: W  przypadkach,  o  których  mowa  w  ust.  1  i  3,  podatnicy  są  obowiązani  sporządzić  spis  z  natury  towarów  na  dzień  rozwiązania  spółki,  zaprzestania  wykonywania  czynności  podlegających  opodatkowaniu  albo  wystąpienia  przypadków,  o  których  mowa  w  ust.  1  pkt  3,  zwany  dalej  „spisem  z  natury”.  Podatnicy  są  obowiązani  złożyć  informację  o  dokonanym  spisie  z  natury,  o  ustalonej  na  jego  podstawie  wartości  towarów  i  o  kwocie  podatku  należnego,  nie  później  niż  w  dniu  złożenia  deklaracji  podatkowej  składanej  za  okres  obejmujący  dzień  rozwiązania  spółki,  zaprzestania  wykonywania  czynności  podlegających  opodatkowaniu  albo  wystąpienia  przypadków,  o  których  mowa  w  ust.  1  pkt  3.    Treść  art.  14  ust.  6  ustawy  wskazuje,  iż: Obowiązek  podatkowy  w  przypadku,  o  którym  mowa  w  ust.  1,  powstaje  w  dniu  rozwiązania  spółki,  zaprzestania  wykonywania  czynności  podlegających  opodatkowaniu  albo  wystąpienia  przypadków,  o  których  mowa  w  ust.  1  pkt  3.    Według  art.  14  ust.  8  ustawy: Podstawą  opodatkowania  jest  wartość  towarów  podlegających  spisowi  z  natury,  ustalona  zgodnie  z  art.  29a  ust.  2.    Przywołany  powyżej  art.  14  ust.  1  pkt  1  ustawy,  nakazując,  w  sytuacji  wskazanej  w  tym  przepisie,  opodatkowanie  towarów,  różnicuje  je  na  towary  własnej  produkcji  oraz  towary,  które  po  nabyciu  nie  były  przedmiotem  dostawy.  Zatem  towary  te  podzielono  na  takie,  które  zostały  wytworzone  przez  podatnika  oraz  takie,  które  zostały  przez  niego  nabyte.  W  obu  tych  grupach  mogą  mieścić  się  towary,  które  stanowią  tzw.  środki  obrotowe,  jak  towary  handlowe,  surowce  oraz  towary,  które  zaliczone  zostały  przez  podatnika  do  jego  środków  trwałych.  Aby  towary  podlegały  ujawnieniu  w  spisie  z  natury,  muszą  stanowić  składnik  majątku  likwidowanej  spółki.    Z  opisu  sprawy  wynika,  że  Wnioskodawca  jest  spółką  osobową  zawiązaną  dnia  31  sierpnia  2004  r.  Przy  zawiązaniu  Spółki,  wspólnicy  wnieśli  wkłady  pieniężne  oraz  wkład  niepieniężny  w  postaci  nieruchomości  o  wartości  200.000  zł.  położonej  w  (…),  stanowiącej  działkę  ewidencyjną  nr  X.  Zgodnie  z  §  3  umowy  Spółki,  przedmiotem  działalności  jest  wynajem  i  zarządzanie  nieruchomościami  na  własny  rachunek. Spółka  figuruje  w  rejestrze  VAT,  jako  podatnik  „zwolniony”. Z  uwagi  na  brak  planów  co  do  kontynuowania  działalności  Spółki,  intencją  wspólników  jest  rozwiązanie  Spółki  i  podział  jej  majątku,  w  którego  skład  wchodzi  nieruchomość  gruntowa  składająca  się  z  działek  ewidencyjnych  nr  Y  i  nr  Z.  Zgodnie  z  aktualną  treścią  działu  I-O  księgi  wieczystej  o  numerze  NS1Z/00021353/0,  własność  Spółki  stanowią  dwie  działki  ewidencyjne  o  numerach  Y  i  Z  i  łącznej  powierzchni  0,0413ha.  Wyżej  opisana  nieruchomość  jest  zabudowana  dwoma  budynkami: 1)    Budynek  A  -  posadowiony  na  działce  nr  Y  od  strony  drogi  (ul.  ...)  stanowi  środek  trwały  Spółki  ujęty  w  ewidencji  środków  trwałych  pod  pozycją  nr  1  pod  nawą  „Budynek  –  kiosk  o  kubaturze  poniżej  500M”  z  datą  przyjęcia  na  dzień  30  września  2005  r.  i  wartości  początkowej  198.572,83  zł  (w  całości  zamortyzowany); 2)    Budynek  B  –  posadowiony  w  głębi  działki  nr  Y  został  wzniesiony  nakładem  Pana  G.  w  ramach  prowadzonej  przez  Niego  działalności  gospodarczej  –  czynnego  podatnika  VAT  –  na  gruncie  Spółki:  część  działki  niezbędna  pod  zabudowę  została  Jemu  wydzierżawiona  przez  Spółkę  na  podstawie  umowy  z  10  października  2006  r.  w  przedmiotowym  budynku  znajduje  się  przychodnia  weterynaryjna  prowadzona  przez  Pana  G.  (jednocześnie  wspólnika  Spółki);  wszelkie  koszty,  nakłady  i  odpisy  związane  z  budową  i  eksploatacją,  ujęte  zostały  i  są  ujmowane  w  ewidencji  podatkowej  przedsiębiorstwa  Pana  G.;  budynek  jest  ujawniony  w  ewidencji  środków  trwałych  Dzierżawcy  z  datą  przyjęcia  na  dzień  31  marca  2008  r.  i  wartości  zaktualizowanej  na  dzień  1  stycznia  2020  r.  równej  224.116,78  zł  (odpisy  na  dzień  1  stycznia  2020  r.  zamykają  się  kwotą  69.517,48  zł). Rozwiązanie  Spółki  nastąpi  –  na  zasadzie  art.  58  §  1  KSH  –  jednomyślną  uchwałą  wszystkich  wspólników.  Wspólnicy  wstępnie  uzgodnili,  że  rozwiązanie  Spółki  nastąpi  bez  przeprowadzania  likwidacji,  kierując  się  dyspozycją  art.  67  KSH.  Naturalną  konsekwencją  podjęcia  uchwały  o  rozwiązaniu  Spółki  jest  zakończenie  działalności  Spółki  poprzez  spłatę  ewentualnych  zobowiązań  i  podział  jej  majątku.  Uzgodnienie  w  tym  zakresie  powinno  mieć  formę  umowy/porozumienia.  Z  punktu  widzenie  wspólników  przy  braku  na  dzień  rozwiązania  Spółki  zobowiązań  i  należności  zidentyfikowanych  szczególne  znaczenia  mają  zasady  podziału  majątku  Spółki.  Zgodnie  z  §  6  umowy  Spółki  każdy  ze  wspólników  jest  uprawniony  do  równego  udziału  w  zyskach  Spółki,  a  także  uczestniczy  w  jej  stratach  w  takim  samym  stosunku,  tj.  w  jednej  trzeciej.  Wobec  powyższego  należy  przyjąć,  że  w  tej  samej  części  wspólnicy  Spółki  partycypowaliby  w  jej  majątku  pozostałym  po  rozwiązaniu  Spółki. Przed  podjęciem  uchwały  o  rozwiązaniu  Spółki,  Spółka  i  jej  Wspólnicy  mają  zamiar: 1)    rozwiązać  umowę  dzierżawy  pomiędzy  Spółką,  a  jej  wspólnikiem  Panem  G.,  a  w  związku  z  brakiem  zapisów  umownych  w  zakresie  sposobu  postępowania  z  nakładami  poczynionymi  przez  Dzierżawcę  (budowa  budynku  usługowego),  a  także  biorąc  pod  uwagę,  że  Wydzierżawiający  nie  jest  zainteresowany  i  nie  dysponuje  środkami  na  odpłatne  nabycie  nakładów,  a  doprowadzenie  nieruchomości  do  stanu  pierwotnego  (z  uwagi  na  związane  z  tym  procedury,  koszty  i  problemy  logistyczne  związane  z  usytuowanie  nieruchomości  ścisłym  centrum  …)  nie  jest  brane  pod  uwagę,  Dzierżawca  (będący  jednocześnie  wspólnikiem  Spółki)  zamierza  wnieść  aportem  poczynione  nakłady  na  budowę  budynku  posadowionego  na  gruncie  Spółki,  tytułem  jego  wkładu  do  Spółki; 2)    dokonać  zmiany  umowy  Spółki,  polegającej  na:  wprowadzeniu  zapisu  dopuszczającego  rozwiązania  Spółki  bez  przeprowadzania  likwidacji;  zmianie  §  6  umowy  Spółki  poprzez  nadanie  mu  następującego  brzmienia:  „Każdy  ze  Wspólników  jest  uprawniony  do  udziału  w  zyskach  i  stratach  Spółki  proporcjonalnie  do  wniesionych  wkładów”,  urealnieniu  wartości  wkładów  Wspólników  do  aktualnej  wartości  rynkowej  nieruchomości  zabudowanej  2  budynkami,  opisie  wniesienia  nakładów  poczynionych  przez  Dzierżawcę  tytułem  Jego  wkładu  do  Spółki. Do  pierwszego  zasiedlenie  opisanych  budynków  doszło  przeszło  10  lat  temu,  a  w  okresie  ostatnich  2  lat  nie  były  ponoszone  wydatki  na  ulepszenie.  w  rozumieniu  przepisów  o  podatku  dochodowym,  które  stanowiłyby  co  najmniej  30%  wartości  początkowej. Działka  nr  Y  o  pow.  405  m2  jest  zabudowana  dwoma  budynkami  w  rozumieniu  art.  3  pkt  2  ustawy  Prawo  budowlane,  szczegółowo  opisanymi  w  treści  wniosku  jako  Budynek  A  i  Budynek  B.  Działka  nr  Z  o  pow.  8  m2  jest  niezabudowana.  Budynek  A  –  posadowiony  od  strony  drogi  (ul.  ...)  stanowi  środek  trwały  Spółki  ujęty  w  ewidencji  środków  trwałych  pod  pozycją  nr  1  pod  nazwą  „Budynek  –  kiosk  o  kubaturze  poniżej  500M”  z  datą  przyjęcia  na  dzień  30  września  2005  r.  i  wartości  początkowej  198.572,83  zł  (w  całości  zamortyzowany);  z  powyższego  wynika,  że  został  on  wybudowany  przez  Spółkę  w  roku  2005;  od  tego  czasu  jest  odpłatnie  wynajmowany  osobom  trzecim  i  w  ten  sposób  wykorzystywany  w  działalności  gospodarczej  Spółki. Budynek  B  –  posadowiony  w  głębi  działki  nr  Y  został  wzniesiony  nakładem  Pana  G.  w  ramach  prowadzonej  przez  Niego  działalności  gospodarczej  –  czynnego  podatnika  VAT  –  na  gruncie  Spółki;  część  działki  niezbędna  pod  zabudowę  została  Mu  wydzierżawiona  przez  Spółkę  na  podstawie  umowy  z  10  października  2006  r.;  w  przedmiotowym  budynku  znajduje  się  przychodnia  weterynaryjna  prowadzona  przez  Pana  G.  (jednocześnie  wspólnika  Spółki);  wszelkie  koszty,  nakłady  i  odpisy  związane  z  budową  i  eksploatacją,  ujęte  zostały  i  są  ujmowane  w  ewidencji  podatkowej  przedsiębiorstwa  Pana  G.;  budynek  jest  ujawniony  w  ewidencji  środków  trwałych  Dzierżawcy  z  datą  przyjęcia  na  dzień  31  marca  2008  r.  Przedmiotem  aportu  będzie  jedynie  Budynek  B,  który  został  wybudowany  przez  dzierżawcę,  na  gruncie  Spółki,  ponieważ  Budynek  A  stanowi  własność  Spółki  i  jego  w  niesienie  do  niej  byłoby  bezprzedmiotowe.  Natomiast  nabycie  przez  Spółkę  Budynku  B,  który  ma  być  wniesiony  od  Spółki  tytułem  aportu  wspólnika  niewątpliwie  będzie  stanowiło  czynność  opodatkowaną  podatkiem  VAT  u  wnoszącego  aport  wspólnika. Spółce  przysługiwało  prawo  do  odliczenia  podatku  należnego  o  kwotę  podatku  naliczonego  w  związku  z  nabyciem  Budynku  A.  W  odniesieniu  do  Budynku  B  Spółce  nie  przysługiwało  prawo  do  odliczenia  podatku  naliczonego  w  związku  z  jego  wybudowaniem,  ponieważ  został  on  w  całości  wzniesiony  na  wydzierżawionej  przez  Spółkę  części  gruntu  przez  Dzierżawcę,  a  wszelkie  koszty,  nakłady  i  odpisy,  ujęte  zostały  w  ewidencji  podatkowej  przedsiębiorstwa  Dzierżawcy.  Budynek  A  od  czasu  wybudowania  budynek  jest  odpłatnie  wynajmowany  osobom  trzecim  i  w  ten  sposób  wykorzystywany  w  działalności  gospodarczej  Spółki. Budynek  B  został  wzniesiony  przez  Dzierżawcę  gruntu  i  jest  wykorzystywany  przez  Niego  w  ramach  prowadzonej  działalności  gospodarczej.  W  związku  z  tym  Dzierżawcy  przysługuje  roszczenie  o  zwrot  nakładów,  względnie  Spółce  przysługuje  roszczenie  o  doprowadzenie  nieruchomości  do  stanu  pierwotnego.  W  tym  kontekście  należy  wyjaśnić,  że  grunt  na  którym  Dzierżawca  wzniósł  Budynek  B  został  Mu  przez  Spółkę  odpłatnie  wydzierżawiony  na  podstawie  umowy  dzierżawy  z  dnia  10  października  2006  r.  (umowa  obowiązuje  do  dnia  dzisiejszego).  Strony  nie  zawarły  żadnej  odrębnej  umowy  dotyczącej  dzierżawy  budynku. Budynek  A  jest  odpłatnie  wynajmowany  osobom  trzecim  i  w  ten  sposób  wykorzystywany  w  działalności  gospodarczej  Spółki.  Budynek  B  został  wzniesiony  przez  Dzierżawcę  gruntu  i  jest  wykorzystywany  przez  Niego  w  ramach  prowadzonej  działalności  gospodarczej.  W  związku  z  tym  Dzierżawcy  przysługuje  roszczenie  o  zwrot  nakładów,  względnie  Spółce  przysługuje  roszczenie  o  doprowadzenie  nieruchomości  do  stanu  pierwotnego.  W  tym  kontekście  należy  wyjaśnić,  że  grunt,  na  którym  Dzierżawca  wzniósł  Budynek  B  został  Mu  przez  Spółkę  odpłatnie  wydzierżawiony  na  podstawie  umowy  dzierżawy  z  dnia  11  października  2006  r.  (umowa  obowiązuje  do  dnia  dzisiejszego).  Strony  nie  zawarły  żadnej  odrębnej  umowy  dotyczącej  dzierżawy  budynku.  W  przypadku  obu  analizowanych  budynków  doszło  do  pierwszego  zasiedlenia  (oddania  do  użytkowania).  Budynek  A  został  oddany  do  użytkowania  i  przyjęty  do  ewidencji  środków  trwałych  Spółki  w  roku  2005.  Budynek  B  został  natomiast  oddany  do  użytkowania  i  przyjęty  do  ewidencji  środków  trwałych  Dzierżawcy  w  roku  2008.  W  przypadku  obu  analizowanych  budynków  pomiędzy  pierwszym  zasiedleniem  (oddaniem  do  użytkowania)  budynków,  a  ich  dostawą  upłynie  okres  dłuższy  niż  dwa  lata.  W  okresie  ostatnich  2  lat  nie  były  ponoszone  wydatki  na  ulepszenie,  w  rozumieniu  przepisów  ustawy  o  podatku  dochodowym,  które  stanowiły  co  najmniej  30%  wartości  początkowej  ww.  obiektów  .  Nieodpłatne  przejęcie  przez  Spółkę  nakładów  nie  jest  brane  pod  uwagę. W  odniesieniu  do  budynków  lub  ich  części  mających  być  przedmiotem  dostawy  zakończył  się  10-letni  okres  korekt,  o  której  mowa  w  art.  91  ustawy.  Podział  majątku  Spółki  nastąpi  po  podjęciu  przez  wspólników  Spółki  uchwały  o  rozwiązaniu  Spółki  bez  przeprowadzania  likwidacji,  na  podstawie  umowy/porozumienia  w  sprawie  przejęcie  odpowiedzialności  za  jej  ewentualne  zobowiązania  oraz  podziału  majątku.  Sprzedaż  Spółki  jest  zwolniona  od  podatku  na  podstawie  art.  113  ust.  1  ustawy.  W  związku  z  nabyciem  (w  ramach  aportu)  Budynku  B  –  z  uwagi  na  korzystanie  przez  Spółkę  ze  zwolnienia  podmiotowego  z  VAT  –  Spółce  nie  będzie  przysługiwało  prawo  do  obniżenia  kwoty  podatku  należnego  o  podatek  naliczony.  Nabycie  przez  Spółkę  Budynku  B,  który  ma  być  wniesiony  od  Spółki  tytułem  aportu  wspólnika  będzie  stanowiło  czynność  opodatkowaną  podatkiem  VAT  u  wnoszącego  aport  wspólnika.  Budynek  A  od  czasu  wybudowania  jest  odpłatnie  wynajmowany  osobom  trzecim,  tj.  wykorzystywany  do  czynności  opodatkowanych  podatkiem  VAT  (Spółka  wybrała  zwolnienie  z  VAT);  taki  stan  rzeczy  ma  zostać  utrzymany  do  momentu  rozwiązania  Spółki.  Od  dnia  nabycia  (w  ramach  aportu)  do  dnia  rozwiązania  Spółki  Budynek  B  będzie  wydzierżawiany  Panu  G.,  tj.  wykorzystywany  do  czynności  opodatkowanych  podatkiem  VAT  (Spółka  wybrała  zwolnienie  od  VAT). Od  dnia  nabycia  (w  ramach  aportu)  do  dnia  rozwiązania  Spółki  Budynek  B  będzie  wydzierżawiany  Panu  G.  wraz  z  częścią  gruntu,  na  podstawie  dotychczasowej  umowy  dzierżawy  z  dnia  10  października  2006  r.  –  po  ewentualnej  modyfikacji  i  uaktualnieniu  jej  zapisów.  Budynek  B  został  oddany  do  użytkowania  i  przyjęty  do  ewidencji  środków  trwałych  Dzierżawcy  w  roku  2008  i  wówczas  doszło  do  jego  pierwszego  zasiedlenia.  Od  tego  czasu  Dzierżawca  Budynku  B  nie  ponosił  i  nie  zamierza  ponosić  wydatków  na  ulepszenie  lub  przebudowę  Budynku  B  lub  jego  części  w  rozumieniu  przepisów  o  podatku  dochodowym,  które  stanowiły  co  najmniej  30%  wartości  początkowej  ww.  obiektu.  Po  nabyciu  Budynku  B  (w  ramach  aportu)  oraz  do  dnia  przekazania  Budynku  B  na  rzecz  wspólników  Spółka  nie  będzie  ponosić  wydatków  na  ulepszenie  lub  przebudowę  Budynku  B  lub  jego  części  w  rozumieniu  przepisów  o  podatku  dochodowym,  które  będą  stanowić  co  najmniej  30%  wartości  początkowej  ww.  obiektu.   Wątpliwości  Wnioskodawcy  dotyczą  w  pierwszej  kolejności  ustalenia,  czy  podział  majątku  Wnioskodawcy  w  następstwie  jego  rozwiązania  w  odniesieniu  do  budynku  A  i  B  będzie  stanowił  dostawę  opodatkowaną  podatkiem  od  towarów  i  usług.   Regulacje  dotyczące  spółki  jawnej  zawiera  Dział  II  ustawy  Kodeks  spółek  handlowych  -  przepisy  od  art.  22  do  art.  85.  I  tak,  stosowanie  do  zapisu  art.  58  §  1  wyżej  powołanej  ustawy:   rozwiązanie  spółki  powodują: 1)  przyczyny  przewidziane  w  umowie  spółki; 2)  jednomyślna  uchwała  wszystkich  wspólników; 3)  ogłoszenie  upadłości  spółki; 4)  śmierć  wspólnika  lub  ogłoszenie  jego  upadłości; 5)  wypowiedzenie  umowy  spółki  przez  wspólnika  lub  wierzyciela  wspólnika; 6)  prawomocne  orzeczenie  sądu   Zgodnie  z  art.  67  §  1  K.s.h.: w  przypadkach  określonych  w  art.  58  należy  przeprowadzić  likwidację  spółki,  chyba  że  wspólnicy  uzgodnili  inny  sposób  zakończenia  działalności  spółki.    Stosownie  do  zapisu  art.  82  §  1  i  §  2  K.s.h.:   z  majątku  spółki  spłaca  się  przede  wszystkim  zobowiązania  spółki  oraz  pozostawia  się  odpowiednie  kwoty  na  pokrycie  zobowiązań  niewymagalnych  lub  spornych.  Pozostały  majątek  dzieli  się  między  wspólników  stosownie  do  postanowień  umowy  spółki.  W  przypadku  braku  stosownych  postanowień  umowy  spłaca  się  wspólnikom  udziały.  Nadwyżkę  dzieli  się  między  wspólników  w  takim  stosunku,  w  jakim  uczestniczą  oni  w  zysku.    W  myśl  art.  84  §  1  i  §  2  ww.  powołanej  ustawy:   likwidatorzy  powinni  zgłosić  zakończenie  likwidacji  i  złożyć  wniosek  o  wykreślenie  spółki  z  rejestru.  W  przypadku  rozwiązania  spółki  bez  przeprowadzenia  likwidacji,  obowiązek  złożenia  wniosku  ciąży  na  wspólnikach.  Rozwiązanie  spółki  następuje  z  chwilą  wykreślenia  jej  z  rejestru.    Jak  wskazano  powyżej  z  przepisów  ustawy  o  podatku  od  towarów  i  usług  wynika,  że  aby  doszło  do  opodatkowania  nieodpłatnego  przekazania  towarów,  muszą  być  spełnione  łącznie  następujące  warunki:  dokonującym  nieodpłatnego  przekazania  jest  podatnik  podatku  od  towarów  i  usług;przekazane  przez  podatnika  towary  należą  do  jego  przedsiębiorstwa;przedmiotem  nieodpłatnego  przekazania  jest  towar,  w  stosunku  do  którego  podatnikowi  przysługiwało  prawo  do  obniżenia  kwoty  podatku  należnego  o  kwotę  podatku  naliczonego  przy  nabyciu,  imporcie  lub  wytworzeniu  tego  towaru  lub  jego  części  składowych.    W  tym  miejscu  należy  wskazać,  że  dla  rozstrzygnięcia  kwestii  opodatkowania  czynności  wydania  majątku  spółki  jawnej  wspólnikom  nie  ma  znaczenia,  czy  wydanie  majątku  spółki  nastąpi  w  wyniku  likwidacji  czy  rozwiązania  spółki.  Na  gruncie  ustawy  o  podatku  od  towarów  i  usług  opisana  czynność  stanowić  będzie  dostawę  towarów,  o  której  mowa  ww.  przepisach  ustawy  o  podatku  od  towarów  i  usług.    Do  momentu  wykreślenia  spółki  z  rejestru  –  jest  ona  podatnikiem  podatku  VAT  i  wykonuje  działalność  gospodarczą.  Zatem  proces  likwidacji  czy  rozwiązania  spółki  –  do  momentu  jego  zakończenia  –  nie  eliminuje  jej  z  grona  podatników,  w  rozumieniu  art.  15  ust.  1  ustawy  wykonujących  działalność  gospodarczą.    Z  okoliczności  sprawy  wynika,  że  przedmiotem  przekazania  na  rzecz  wspólników  będą  nieruchomości  –  Budynek  A  i  Budynek  B.  W  związku  z  nabyciem  (w  ramach  aportu)  Budynku  B  –  z  uwagi  na  korzystanie  przez  Spółkę  ze  zwolnienia  podmiotowego  z  VAT  –  Spółce  nie  będzie  przysługiwało  prawo  do  obniżenia  kwoty  podatku  należnego  o  podatek  naliczony. W  związku  z  wybudowaniem  Budynku  A  Spółce  przysługiwało  prawo  do  odliczenia  podatku  należnego  o  kwotę  podatku  naliczonego.   W  związku  z  brakiem  prawa  do  odliczenia  podatku  naliczonego  z  tytułu  nabycia  Budynku  B,  czynności  nieodpłatnego  przekazania  nieruchomości  (Budynku  B)  wspólnikom  likwidowanej/rozwiązanej  Spółki  nie  można  uznać  za  odpłatną  dostawę  towarów  w  rozumieniu  art.  7  ust.  2  ustawy,  a  w  konsekwencji  za  czynność  podlegającą  opodatkowaniu  podatkiem  od  towarów  i  usług  na  podstawie  art.  5  ust.  1  pkt  1  ustawy.    Z  kolei  w  związku  z  przysługiwaniem  Spółce  prawa  do  odliczenia  podatku  naliczonego  w  związku  z  wybudowaniem  Budynku  A  nieodpłatne  przekazanie  nieruchomości  (Budynku  A)  wspólnikom  likwidowanej/rozwiązanej  Spółki  powinno  zostać  uznane  za  odpłatną  dostawę  towarów  w  rozumieniu  art.  7  ust.  2  ustawy,  a  w  konsekwencji  za  czynność  podlegającą  opodatkowaniu  podatkiem  od  towarów  i  usług  na  podstawie  art.  5  ust.  1  pkt  1  ustawy. W  konsekwencji  podział  majątku  Wnioskodawcy  w  następstwie  jego  rozwiązania  nie  będzie  podlegać  opodatkowaniu  podatkiem  od  towarów  i  usług  w  odniesieniu  do  Budynku  B.  Tym  samym  stanowisko  Wnioskodawcy  w  tym  zakresie  należało  uznać  za  nieprawidłowe.   Z  kolei  podział  majątku  Wnioskodawcy  w  następstwie  jego  rozwiązania  będzie  podlegać  opodatkowaniu  podatkiem  od  towarów  i  usług  w  odniesieniu  do  Budynku  A.    Zarówno  w  treści  wskazanej  ustawy,  jak  i  w  przepisach  wykonawczych  do  niej,  ustawodawca  przewidział  opodatkowanie  niektórych  towarów  i  czynności  stawkami  preferencyjnymi  oraz  zwolnienie  od  podatku.   W  przypadku  dostawy  budynków,  budowli  lub  ich  części  zwolnienie  od  podatku  przysługuje  na  podstawie  art.  43  ust.  1  pkt  10  oraz  pkt  10a  ustawy.    Stosownie  do  treści  art.  43  ust.  1  pkt  10  ustawy  : Zwalnia  się  od  podatku  dostawę  budynków,  budowli  lub  ich  części,  z  wyjątkiem  gdy:  a) dostawa  jest  dokonywana  w  ramach  pierwszego  zasiedlenia  lub  przed  nim,  b) pomiędzy  pierwszym  zasiedleniem  a  dostawą  budynku,  budowli  lub  ich  części  upłynął  okres  krótszy  niż  2  lata.   Zatem  dla  ustalenia  zasad  opodatkowania  dostawy  budynków,  budowli  lub  ich  części  na  podstawie  art.  43  ust.  1  pkt  10  ustawy  kluczowym  jest  ustalenie,  kiedy  nastąpiło  pierwsze  zasiedlenie  i  jaki  upłynął  okres  od  tego  momentu. Zgodnie  z  treścią  art.  2  pkt  14  ustawy:  Przez  pierwsze  zasiedlenie  rozumie  się  oddanie  do  użytkowania  pierwszemu  nabywcy  lub  użytkownikowi  lub  rozpoczęcie  użytkowania  na  potrzeby  własne  budynków,  budowli  lub  ich  części,  po  ich:  a) wybudowaniu  lub  b) ulepszeniu,  jeżeli  wydatki  poniesione  na  ulepszenie,  w  rozumieniu  przepisów  o  podatku  dochodowym,  stanowiły  co  najmniej  30%  wartości  początkowej. Z  powyższego  przepisu  wynika,  że  pierwszym  zasiedleniem  jest  pierwsze  zajęcie  nieruchomości  do  używania.  „Pierwsze  zasiedlenie”  budynku  lub  jego  części  ma  więc  miejsce  zarówno  w  sytuacji,  w  której  po  wybudowaniu  budynku  oddano  go  w  najem,  jak  i  w  przypadku  wykorzystywania  budynku  na  potrzeby  własnej  działalności  gospodarczej  podatnika,  bowiem  w  obydwu  przypadkach  doszło  do  korzystania  z  budynku. Jak  wynika  z  powyższych  uregulowań,  zwolnienie  wynikające  z  art.  43  ust.  1  pkt  10  ustawy  stosuje  się  w  odniesieniu  do  dostawy  całości  lub  części  budynków,  budowli,  jeżeli  w  stosunku  do  nich  miało  miejsce  pierwsze  zasiedlenie,  przy  czym  okres  pomiędzy  pierwszym  zasiedleniem,  a  dostawą  nie  jest  krótszy  niż  2  lata.  Wykluczenie  z  tego  zwolnienia  następuje  w  sytuacjach,  gdy  dostawa  jest  dokonywana  w  ramach  pierwszego  zasiedlenia  lub  przed  nim  oraz  w  sytuacji,  gdy  od  momentu  pierwszego  zasiedlenia  do  chwili  sprzedaży  nie  minęły  co  najmniej  2  lata. W  przypadku  nieruchomości  niespełniających  przesłanek  do  zwolnienia  od  podatku  na  podstawie  powołanego  wyżej  przepisu  art.  43  ust.  1  pkt  10  ustawy,  ustawodawca  umożliwia  podatnikom  –  po  spełnieniu  określonych  warunków  –  skorzystanie  ze  zwolnienia  wskazanego  w  pkt  10a  tego  przepisu.  W  myśl  art.  43  ust.  1  pkt  10a  ustawy: Zwalnia  się  od  podatku  dostawę  budynków,  budowli  lub  ich  części  nieobjętą  zwolnieniem,  o  którym  mowa  w  pkt  10,  pod  warunkiem,  że:  a) w  stosunku  do  tych  obiektów  nie  przysługiwało  dokonującemu  ich  dostawy  prawo  do  obniżenia  kwoty  podatku  należnego  o  kwotę  podatku  naliczonego, b) dokonujący  ich  dostawy  nie  ponosił  wydatków  na  ich  ulepszenie,  w  stosunku  do  których  miał  prawo  do  obniżenia  kwoty  podatku  należnego  o  kwotę  podatku  naliczonego,  a  jeżeli  ponosił  takie  wydatki,  to  były  one  niższe  niż  30%  wartości  początkowej  tych  obiektów. Mając  powyższe  na  uwadze  należy  zauważyć,  że  aby  dostawa  budynków,  budowli  lub  ich  części  mogła  korzystać  ze  zwolnienia  na  podstawie  art.  43  ust.  1  pkt  10a  ustawy,  muszą  być  spełnione  łącznie  dwa  warunki  występujące  w  tym  artykule. Przy  czym,  jeżeli  nie  zostaną  spełnione  przesłanki  zastosowania  zwolnienia  od  podatku  na  podstawie  art.  43  ust.  1  pkt  10  lub  10a  ustawy,  należy  przeanalizować  możliwość  skorzystania  ze  zwolnienia  od  podatku,  o  którym  mowa  w  art.  43  ust.  1  pkt  2  ustawy.  Zgodnie  z  art.  43  ust.  1  pkt  2  ustawy: Zwalnia  się  od  podatku  dostawę  towarów  wykorzystywanych  wyłącznie  na  cele  działalności  zwolnionej  od  podatku,  jeżeli  z  tytułu  nabycia,  importu  lub  wytworzenia  tych  towarów  nie  przysługiwało  dokonującemu  ich  dostawy  prawo  do  obniżenia  kwoty  podatku  należnego  o  kwotę  podatku  naliczonego.  Zwolnienie  od  podatku  określone  w  art.  43  ust.  1  pkt  2  ustawy,  dotyczy  wszystkich  towarów,  tj.  zarówno  nieruchomości,  jak  i  ruchomości,  przy  nabyciu  (imporcie  lub  wytworzeniu)  których  nie  przysługiwało  podatnikowi  prawo  do  odliczenia  podatku  VAT  oraz  wykorzystywanych  niezależnie  od  okresu  ich  używania  przez  podatnika  wyłącznie  na  cele  działalności  zwolnionej  od  podatku  VAT.  Analiza  przepisów  ustawy  o  podatku  od  towarów  i  usług,  regulujących  prawo  do  zwolnienia  od  podatku  dostaw  budynków,  budowli  lub  ich  części,  prowadzi  do  konkluzji,  że  w  odniesieniu  do  tych  towarów  może  wystąpić  jedna  z  kilku  podstaw  do  zastosowania  zwolnienia  od  tego  podatku.  Istotne  jest  wobec  tego  każdorazowe  kompleksowe  zbadanie  okoliczności  towarzyszących  dostawie  ww.  obiektów. Z  analizy  powołanych  wyżej  przepisów  wynika,  że  jeżeli  dostawa  budynków,  budowli  lub  ich  części  będzie  mogła  korzystać  ze  zwolnienia  z  art.  43  ust.  1  pkt  10  ustawy,  wówczas  badanie  przesłanek  wynikających  z  przepisu  art.  43  ust.  1  pkt  10a  ustawy  oraz  art.  43  ust.  1  pkt  2  ustawy  stanie  się  bezzasadne.  Należy  również  zauważyć,  że  w  myśl  art.  43  ust.  10  ustawy: Podatnik  może  zrezygnować  ze  zwolnienia  od  podatku,  o  którym  mowa  w  ust.  1  pkt  10,  i  wybrać  opodatkowanie  dostawy  budynków,  budowli  lub  ich  części,  pod  warunkiem  że  dokonujący  dostawy  i  nabywca  budynku,  budowli  lub  ich  części: 1) są  zarejestrowani  jako  podatnicy  VAT  czynni; 2) złożą: a) przed  dniem  dokonania  dostawy  tych  obiektów  właściwemu  dla  ich  nabywcy  naczelnikowi  urzędu  skarbowego  lub b) w  akcie  notarialnym,  do  zawarcia  którego  dochodzi  w  związku  z  dostawą  tych  obiektów -  zgodne  oświadczenie,  że  wybierają  opodatkowanie  dostawy  budynku,  budowli  lub  ich  części. Zgodnie  z  art.  43  ust.  11  ustawy  : Oświadczenie,  o  którym  mowa  w  ust.  10  pkt  2,  musi  również  zawierać: 1) imiona  i  nazwiska  lub  nazwę,  adresy  oraz  numery  identyfikacji  podatkowej  dokonującego  dostawy  oraz  nabywcy; 2) planowaną  datę  zawarcia  umowy  dostawy  budynku,  budowli  lub  ich  części  -  w  przypadku,  o  którym  mowa  w  ust.  10  pkt  2  lit.  a; 3) adres  budynku,  budowli  lub  ich  części. Tak  więc  ustawodawca  daje  podatnikom  –  po  spełnieniu  określonych  warunków  –  możliwość  zrezygnowania  ze  zwolnienia,  o  którym  mowa  w  art.  43  ust.  1  pkt  10  ustawy  i  opodatkowania  transakcji  na  zasadach  ogólnych. Dodatkowo  wskazać  należy,  że  zgodnie  z  art.  29a  ust.  8  ustawy: W  przypadku  dostawy  budynków  lub  budowli  trwale  z  gruntem  związanych  albo  części  takich  budynków  lub  budowli  z  podstawy  opodatkowania  nie  wyodrębnia  się  wartości  gruntu.  Co  do  zasady  zatem,  grunt  będący  przedmiotem  dostawy  podlega  opodatkowaniu  według  takiej  stawki  podatku  od  towarów  i  usług,  jaką  opodatkowane  są  budynki,  budowle  lub  ich  części  na  nim  posadowione.  Oznacza  to,  że  grunt  dzieli  w  VAT  los  podatkowy  ww.  obiektów,  które  się  na  nim  znajdują.  Zatem  w  sytuacji,  kiedy  budynki,  budowle  lub  ich  części  korzystają  ze  zwolnienia  od  podatku  VAT,  również  sprzedaż  gruntu  korzysta  ze  zwolnienia  od  podatku  VAT.  Wskazany  przepis  obejmuje  swoim  zakresem  także  grunty  będące  w  użytkowaniu  wieczystym. W  analizowanej  sprawie  w  pierwszej  kolejności  należy  zatem  rozstrzygnąć,  czy  w  odniesieniu  do  Budynku  A  miało  miejsce  pierwsze  zasiedlenie. Jak  wynika  z  opisu  sprawy  Budynek  A  został  oddany  do  użytkowania  i  przyjęty  do  ewidencji  środków  trwałych  Spółki  w  roku  2005.  Od  czasu  wybudowania  budynek  jest  odpłatnie  wynajmowany  osobom  trzecim  i  w  ten  sposób  wykorzystywany  w  działalności  gospodarczej  Spółki.  W  okresie  ostatnich  2  lat  nie  były  ponoszone  wydatki  na  ulepszenie,  w  rozumieniu  przepisów  ustawy  o  podatku  dochodowym,  które  stanowiły  co  najmniej  30%  wartości  początkowej  ww.  Budynku.  Zatem  w  rozpatrywanej  sprawie  dostawa  Budynku  A  nie  będzie  dokonana  w  ramach  pierwszego  zasiedlenia,  ani  przed  nim.  Należy  bowiem  zauważyć,  że  od  oddania  do  użytkowania  budynku  upłynął  okres  dłuższy  niż  2  lata,  a  ponadto  na  Budynek  A  Wnioskodawca  nie  ponosił  wydatków  na  jego  ulepszenie  w  okresie  ostatnich  2  lat.   Zatem  zostaną  spełnione  warunki  uprawniające  do  zastosowania  zwolnienia  od  podatku  od  towarów  i  usług  na  podstawie  art.  43  ust.  1  pkt  10  ustawy  dla  dostawy  Budynku  A.  Tym  samym,  w  oparciu  o  art.  29a  ust.  8  ustawy,  dostawa  na  rzecz  Wspólników  gruntu,  na  którym  posadowiony  jest  ten  Budynek  będzie  korzystała  ze  zwolnienia  od  podatku  od  towarów  i  usług.   Podsumowując  podział  majątku  Wnioskodawcy  w  następstwie  jego  rozwiązania  będzie  stanowił  odpłatną  dostawę  towarów,  która  podlegać  będzie  opodatkowaniu  podatkiem  od  towarów  i  usług  w  odniesieniu  do  Budynku  A.  Jednakże  dostawa  Budynku  A  będzie  objęta  zwolnieniem  od  podatku  na  podstawie  art.  43  ust.  1  pkt  10  ustawy  w  zw.  z  art.  29a  ust.  8  ustawy.    Tym  samym  stanowisko  Wnioskodawcy  w  powyższym  zakresie  należało  uznać  za  prawidłowe.   Natomiast  odnosząc  się  do  kwestii  czy  Spółka  będzie  zobowiązana  do  dokonania  korekty  podatku  naliczonego  VAT,  odliczonego  w  związku  z  nabyciem  przekazywanych  składników  majątku  należy  wskazać,  co  następuje. W  myśl  art.  86  ust.  1  ustawy:   W  zakresie,  w  jakim  towary  i  usługi  są  wykorzystywane  do  wykonywania  czynności  opodatkowanych,  podatnikowi,  o  którym  mowa  w  art.  15,  przysługuje  prawo  do  obniżenia  kwoty  podatku  należnego  o  kwotę  podatku  naliczonego,  z  zastrzeżeniem  art.  114,  art.  119  ust.  4,  art.  120  ust.  17  i  19  oraz  art.  124.   Natomiast  zasady  dotyczące  sposobu  i  terminu  dokonywania  korekt  podatku  naliczonego  oraz  podmiotu  zobowiązanego  do  ich  dokonania  zostały  określone  w  art.  91  ustawy.   Zgodnie  z  art.  91  ust.  1  ustawy: Po  zakończeniu  roku,  w  którym  podatnikowi  przysługiwało  prawo  do  obniżenia  kwoty  podatku  należnego  o  kwotę  podatku  naliczonego,  o  którym  mowa  w  art.  86  ust.  1,  jest  on  obowiązany  dokonać  korekty  kwoty  podatku  odliczonego  zgodnie  z  art.  90  ust.  2-10,  z  uwzględnieniem  proporcji  obliczonej  w  sposób  określony  w  art.  90  ust.  2-6  lub  10  lub  przepisach  wydanych  na  podstawie  art.  90  ust.  11  i  12,  dla  zakończonego  roku  podatkowego.    Na  podstawie  ust.  2  powołanego  wyżej  artykułu: W  przypadku  towarów  i  usług,  które  na  podstawie  przepisów  o  podatku  dochodowym  są  zaliczane  przez  podatnika  do  środków  trwałych  oraz  wartości  niematerialnych  i  prawnych  podlegających  amortyzacji,  a  także  gruntów  i  praw  wieczystego  użytkowania  gruntów,  jeżeli  zostały  zaliczone  do  środków  trwałych  lub  wartości  niematerialnych  i  prawnych  nabywcy,  z  wyłączeniem  tych,  których  wartość  początkowa  nie  przekracza  15  000  zł,  korekty,  o  której  mowa  w  ust.  1,  podatnik  dokonuje  w  ciągu  5  kolejnych  lat,  a  w  przypadku  nieruchomości  i  praw  wieczystego  użytkowania  gruntów  –  w  ciągu  10  lat,  licząc  od  roku,  w  którym  zostały  oddane  do  użytkowania.  Roczna  korekta  w  przypadku,  o  którym  mowa  w  zdaniu  pierwszym,  dotyczy  jednej  piątej,  a  w  przypadku  nieruchomości  i  praw  wieczystego  użytkowania  gruntów  –  jednej  dziesiątej  kwoty  podatku  naliczonego  przy  ich  nabyciu  lub  wytworzeniu.  W  przypadku  środków  trwałych  oraz  wartości  niematerialnych  i  prawnych,  których  wartość  początkowa  nie  przekracza  15  000  zł,  przepis  ust.  1  stosuje  się  odpowiednio,  z  tym  że  korekty  dokonuje  się  po  zakończeniu  roku,  w  którym  zostały  oddane  do  użytkowania.    W  świetle  art.  91  ust.  2a  ustawy: Obowiązek  dokonywania  korekt  w  ciągu  10  lat,  o  którym  mowa  w  ust.  2,  nie  dotyczy  opłat  rocznych  pobieranych  z  tytułu  oddania  gruntu  w  użytkowanie  wieczyste;  w  przypadku  tych  opłat  przepis  ust.  1  stosuje  się  odpowiednio.    Na  mocy  art.  91  ust.  3  ustawy: Korekty,  o  której  mowa  w  ust.  1  i  2,  dokonuje  się  w  deklaracji  podatkowej  składanej  za  pierwszy  okres  rozliczeniowy  roku  następującego  po  roku  podatkowym,  za  który  dokonuje  się  korekty,  a  w  przypadku  zakończenia  działalności  gospodarczej  –  w  deklaracji  podatkowej  za  ostatni  okres  rozliczeniowy.    W  świetle  art.  91  ust.  4  ustawy: W  przypadku  gdy  w  okresie  korekty,  o  której  mowa  w  ust.  2,  nastąpi  sprzedaż  towarów  lub  usług,  o  których  mowa  w  ust.  2,  lub  towary  te  zostaną  opodatkowane  zgodnie  z  art.  14,  uważa  się,  że  te  towary  lub  usługi  są  nadal  wykorzystywane  na  potrzeby  czynności  podlegających  opodatkowaniu  u  tego  podatnika,  aż  do  końca  okresu  korekty.    Stosownie  do  treści  art.  91  ust.  5  ustawy: W  przypadku,  o  którym  mowa  w  ust.  4,  korekta  powinna  być  dokonana  jednorazowo  w  odniesieniu  do  całego  pozostałego  okresu  korekty.  Korekty  dokonuje  się  w  deklaracji  podatkowej  za  okres  rozliczeniowy,  w  którym  nastąpiła  sprzedaż,  a  w  przypadku  opodatkowania  towarów  zgodnie  z  art.  14  –  w  deklaracji  podatkowej  za  okres  rozliczeniowy,  w  którym  w  stosunku  do  tych  towarów  powstał  obowiązek  podatkowy.    Jak  stanowi  art.  91  ust.  6  ustawy:   W  przypadku  gdy  towary  lub  usługi,  o  których  mowa  w  ust.  4,  zostaną:  1)    opodatkowane  –  w  celu  dokonania  korekty  przyjmuje  się,  że  dalsze  wykorzystanie  tego  towaru  lub  usługi  jest  związane  z  czynnościami  opodatkowanymi;  2)    zwolnione  od  podatku  lub  nie  podlegały  opodatkowaniu  –  w  celu  dokonania  korekty  przyjmuje  się,  że  dalsze  wykorzystanie  tego  towaru  lub  usługi  jest  związane  wyłącznie  z  czynnościami  zwolnionymi  od  podatku  lub  niepodlegającymi  opodatkowaniu.    Ponadto,  zgodnie  z  art.  91  ust.  7  ustawy:  Przepisy  ust.  1-6  stosuje  się  odpowiednio  w  przypadku,  gdy  podatnik  miał  prawo  do  obniżenia  kwot  podatku  należnego  o  całą  kwotę  podatku  naliczonego  od  wykorzystywanego  przez  siebie  towaru  lub  usługi  i  dokonał  takiego  obniżenia,  albo  nie  miał  takiego  prawa,  a  następnie  zmieniło  się  prawo  do  obniżenia  kwoty  podatku  należnego  o  kwotę  podatku  naliczonego  od  tego  towaru  lub  usługi.    W  świetle  art.  91  ust.  8  ustawy: Korekty,  o  której  mowa  w  ust.  5-7,  dokonuje  się  również,  jeżeli  towary  i  usługi  nabyte  do  wytworzenia  towaru,  o  którym  mowa  w  ust.  2,  zostały  zbyte  lub  zmieniono  ich  przeznaczenie  przed  oddaniem  tego  towaru  do  użytkowania.    W  myśl  art.  91  ust.  9  ustawy: W  przypadku  transakcji  zbycia  przedsiębiorstwa  lub  zorganizowanej  części  przedsiębiorstwa  korekta  określona  w  ust.  1-8  jest  dokonywana  przez  nabywcę  przedsiębiorstwa  lub  nabywcę  zorganizowanej  części  przedsiębiorstwa.   Zatem  z  uwagi  na  fakt,  że  –  jak  wskazał  Wnioskodawca  w  opisie  sprawy  –  w  odniesieniu  do  Budynku  A  przed  podziałem  majątku  zakończy  się  10-letni  okres  korekty,  o  której  mowa  w  art.  91  ustawy,  nie  powstanie  wobec  Spółki  obowiązek  dokonania  korekty  podatku,  o  której  mowa  w  powołanym  przepisie  art.  91  ust.  2  ustawy.  Obowiązek  ten  nie  będzie  również  dotyczył  Budynku  B,  gdyż  –  jak  wynika  z  opisu  sprawy  –  Spółce  nie  będzie  przysługiwało  prawo  do  odliczenia  podatku  naliczonego  związanego  z  jego  nabyciem,  jak  również  nie  będzie  ponosiła  wydatków  na  jego  ulepszenie  do  momentu  podziału  majątku. W  związku  z  powyższym  stanowisko  Wnioskodawcy  w  zakresie  pytania  nr  2  jest  prawidłowe.  Dodatkowe  informacje   Należy  zauważyć,  że  zgodnie  z  art.  14b  §  3  ustawy  Ordynacja  podatkowa,  składający  wniosek  o  wydanie  interpretacji  indywidualnej  obowiązany  jest  do  wyczerpującego  przedstawienia  zaistniałego  stanu  faktycznego  albo  zdarzenia  przyszłego.  Organ  jest  ściśle  związany  przedstawionym  we  wniosku  stanem  faktycznym  (opisem  zdarzenia  przyszłego).  Zainteresowana  ponosi  ryzyko  związane  z  ewentualnym  błędnym  lub  nieprecyzyjnym  przedstawieniem  we  wniosku  opisu  stanu  faktycznego  (zdarzenia  przyszłego).  Interpretacja  indywidualna  wywołuje  skutki  prawnopodatkowe  tylko  wtedy,  gdy  rzeczywisty  stan  faktyczny  sprawy  będącej  przedmiotem  interpretacji  pokrywał  się  będzie  ze  stanem  faktycznym  (oraz  z  opisem  zdarzenia  przyszłego)  podanym  przez  Wnioskodawcę  w  złożonym  wniosku.  W  związku  z  powyższym,  w  przypadku  zmiany  któregokolwiek  elementu  przedstawionego  we  wniosku  opisu  sprawy,  udzielona  odpowiedź  traci  swą  aktualność.   Jednocześnie  należy  podkreślić,  że  niniejsza  interpretacja  została  wydana  na  podstawie  przedstawionego  we  wniosku  opisu  sprawy  co  oznacza,  że  w  przypadku  gdy  w  toku  postępowania  podatkowego,  kontroli  podatkowej,  kontroli  celno-skarbowej  zostanie  określony  odmienny  stan  sprawy,  interpretacja  nie  wywoła  w  tym  zakresie  skutków  prawnych.   Nadmienia  się,  że  w  niniejszej  interpretacji  udzielono  odpowiedzi  w  zakresie  zadanych  pytań  i  przedstawionego  stanowiska.  Inne  kwestie  nieobjęte  pytaniem  nie  mogą  być  –  zgodnie  z  art.  14b  §  1  ustawy  Ordynacja  podatkowa  –  rozpatrzone.    Informacja  o  zakresie  rozstrzygnięcia   Interpretacja  dotyczy  zdarzenia  przyszłego,  które  Państwo  przedstawili  i  stanu  prawnego,  który  obowiązuje  w  dniu  wydania  interpretacji.   Pouczenie  o  funkcji  ochronnej  interpretacji ·      Funkcję  ochronną  interpretacji  indywidualnych  określają  przepisy  art.  14k-14nb  ustawy  z  dnia  29  sierpnia  1997  r.  –  Ordynacja  podatkowa  (Dz.  U.  z  2021  r.  poz.  1540  ze  zm.).  Interpretacja  będzie  mogła  pełnić  funkcję  ochronną,  jeśli:  Państwa  sytuacja  będzie  zgodna  (tożsama)  z  opisem  stanu  faktycznego  lub  zdarzenia  przyszłego  i  zastosują  się  Państwo  do  interpretacji. ·      Zgodnie  z  art.  14na  §  1  Ordynacji  podatkowej: Przepisów  art.  14k-14n  Ordynacji  podatkowej  nie  stosuje  się,  jeśli  stan  faktyczny  lub  zdarzenie  przyszłe  będące  przedmiotem  interpretacji  indywidualnej  jest  elementem  czynności,  które  są  przedmiotem  decyzji  wydanej: 1)    z  zastosowaniem  art.  119a; 2)    w  związku  z  wystąpieniem  nadużycia  prawa,  o  którym  mowa  w  art.  5  ust.  5  ustawy  z  dnia  11  marca  2004  r.  o  podatku  od  towarów  i  usług; 3)    z  zastosowaniem  środków  ograniczających  umowne  korzyści. Zgodnie  z  art.  14na  §  2  Ordynacji  podatkowej: Przepisów  art.  14k-14n  nie  stosuje  się,  jeżeli  korzyść  podatkowa,  stwierdzona  w  decyzjach  wymienionych  w  §  1,  jest  skutkiem  zastosowania  się  do  utrwalonej  praktyki  interpretacyjnej,  interpretacji  ogólnej  lub  objaśnień  podatkowych. Pouczenie  o  prawie  do  wniesienia  skargi  na  interpretację Mają  Państwo  prawo  do  zaskarżenia  tej  interpretacji  indywidualnej  do  Wojewódzkiego  Sądu  Administracyjnego.  Zasady  zaskarżania  interpretacji  indywidualnych  reguluje  ustawa  z  dnia  30  sierpnia  2002  r.  Prawo  o  postępowaniu  przed  sądami  administracyjnymi  –  Dz.  U.  z  2019  r.  poz.  2325  ze  zm.;  dalej  jako  „PPSA”).  Skargę  do  Sądu  wnosi  się  za  pośrednictwem  Dyrektora  KIS  (art.  54  §  1  PPSA).  Skargę  należy  wnieść  w  terminie  trzydziestu  dni  od  dnia  doręczenia  interpretacji  indywidualnej  (art.  53  §  1  PPSA): ·         w  formie  papierowej,  w  dwóch  egzemplarzach  (oryginał  i  odpis)  na  adres:  Krajowa  Informacja  Skarbowa,  ul.  Teodora  Sixta  17,  43-300  Bielsko-Biała  (art.  47  §  1  PPSA),  albo ·         w  formie  dokumentu  elektronicznego,  w  jednym  egzemplarzu  (bez  odpisu),  na  adres  Elektronicznej  Skrzynki  Podawczej  Krajowej  Informacji  Skarbowej  na  platformie  ePUAP:  /KIS/SkrytkaESP  (art.  47  §  3  i  art.  54  §  1a  PPSA). Skarga  na  interpretację  indywidualną  może  opierać  się  wyłącznie  na  zarzucie  naruszenia  przepisów  postępowania,  dopuszczeniu  się  błędu  wykładni  lub  niewłaściwej  oceny  co  do  zastosowania  przepisu  prawa  materialnego.  Sąd  jest  związany  zarzutami  skargi  oraz  powołaną  podstawą  prawną  (art.  57a  PPSA). Podstawa  prawna  dla  wydania  interpretacji Podstawą  prawną  dla  wydania  tej  interpretacji  jest  art.  13  §  2a  oraz  art.  14b  §  1  ustawy  z  dnia  29  sierpnia  1997  r.  –  Ordynacja  podatkowa  (Dz.  U.  z  2021  r.  poz.  1540  ze  zm.).