0112-KDIL1-1.4012.718.2025.2.MG

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie: ·      zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, usług dietetycznych i psychodietetycznych, które są/będą świadczone zarówno stacjonarnie, jak i online na rzecz osób zmagającymi się z problemami zdrowotnymi (określonymi jednostkami chorobowymi) oraz osób bez formalnej postawionej diagnozy lekarskiej, ale zgłaszających objawy mogące wskazywać na zaburzenia zdrowotne, przedstawiających wyniki badań laboratoryjnych odbiegające od normy lub obciążony wywiad rodzinny, wymagających medycznie uzasadnionej profilaktyki chorób przewlekłych przez podwykonawców lub zleceniobiorców za pośrednictwem Pani działalności gospodarczej – jest prawidłowe, ·      zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, usług dietetycznych i psychodietetycznych, które będą świadczone zarówno stacjonarnie, jak i online na rzecz osób zmagającymi się z problemami zdrowotnymi (określonymi jednostkami chorobowymi) oraz osób bez formalnej postawionej diagnozy lekarskiej, ale zgłaszających objawy mogące wskazywać na zaburzenia zdrowotne, przedstawiających wyniki badań laboratoryjnych odbiegające od normy lub obciążony wywiad rodzinny, wymagających medycznie uzasadnionej profilaktyki chorób przewlekłych przez pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę – jest nieprawidłowe, ·      zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, usług dietetycznych i psychodietetycznych, które są/będą świadczone zarówno stacjonarnie, jak i online na rzecz osób określanych jako „zdrowe” – niemających związku z konkretną jednostką chorobową, mających na celu profilaktykę zachorowań oraz zachowanie zdrowia przez podwykonawców, pracowników lub zleceniobiorców za pośrednictwem Pani działalności gospodarczej – jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 29 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 29 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, usług dietetycznych i psychodietetycznych świadczonych przez pracowników, podwykonawców lub zleceniobiorców za pośrednictwem Pani działalności gospodarczej. Uzupełniła go Pani pismem z 8 grudnia 2025 r. (wpływ 8 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą „Firma A ”, z przeważającą działalnością sklasyfikowaną według kodu PKD 86.90.E – pozostała działalność w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowaną. Wnioskodawczyni nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawczyni nie posiada wykształcenia wyższego na kierunku dietetyka, ale posiada uprawnienia do świadczenia usług psychoterapeutycznych i psychologicznych. Wnioskodawczyni nie posiada statusu podmiotu leczniczego w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej. W ramach działalności Wnioskodawczyni, jej Centrum prowadzi działalność o charakterze kompleksowym, obejmującą psychoterapię, psychologię, dietetykę, psychodietetykę oraz diagnostykę laboratoryjną. Działalność ma charakter multidyscyplinarny i koncentruje się na holistycznym podejściu do pacjenta. Centrum specjalizuje się w zaburzeniach odżywiania, otyłości oraz chorobach psychicznych współistniejących z tymi zaburzeniami, integrując wiedzę z różnych dziedzin medycznych w ramach jednego, spójnego procesu leczniczego. Usługi świadczone są zarówno w formie stacjonarnej, jak i online, przy czym przeważają konsultacje stacjonarne. Główną grupą pacjentów są osoby zmagające się z problemami zdrowotnymi na tle medycznym lub psychicznym, często występującymi jednocześnie. Wnioskodawczyni świadczy również usługi na rzecz osób bez formalnej diagnozy lekarskiej, ale zgłaszających objawy mogące wskazywać na zaburzenia zdrowotne lub posiadających wyniki badań odbiegające od normy, a także w ograniczonym zakresie na rzecz osób zdrowych – wyłącznie w celach profilaktycznych, mających na celu utrzymanie dobrego stanu zdrowia. Wszystkie usługi poprzedzone są szczegółowym wywiadem medycznym obejmującym historię chorób zarówno medycznych, jak i psychicznych, pytania o objawy, które towarzyszą na co dzień, o alergie, o badania oraz zlecanie wykonania potrzebnych badań i ich analizę. Poniższy wniosek dotyczy jedynie świadczenia usług dietetycznych i psychodietetycznych przez zespół Wnioskodawczyni. Struktura zespołu i sposób współpracy. Wnioskodawczyni świadczy usługi psychologiczne i psychodietetyczne osobiście, ale usługi dietetyczne przez podwykonawców na zasadach umów B2B. Wnioskodawczyni dopuszcza również możliwość w przyszłości zatrudniania na umowę o pracę oraz umowę zlecenie osób bez działalności gospodarczej. Wszyscy współpracownicy, których usługi są przedmiotem zapytania w niniejszym wniosku posiadają wykształcenie wyższe na kierunku związanym z dietetyką lub psychodietetyką. Istota psychodietetyki. Psychodietetyk to specjalista, który w podstawie swojego wykształcenia może być zarówno psychologiem, jak i dietetykiem. Psychodietetykę zdobywa się w trybie studiów podyplomowych. Dietetyka w ramach działalności Wnioskodawczyni ma charakter leczniczy i jest elementem całego procesu leczniczego obejmującego wielu specjalistów, tak by kompleksowo pomagać pacjentom i jak najbardziej skutecznie prowadzić proces zdrowienia. Sposób organizacji usług. Z punktu widzenia ustawy, w zakresie, którego dotyczy niniejszy wniosek, Wnioskodawczyni nabywa usługi od współpracowników we własnym imieniu, ale na rzecz pacjentów końcowych, a następnie odsprzedaje te usługi w stanie nieprzetworzonym. Rozliczenia z współpracownikami na B2B odbywają się za pomocą faktur, natomiast z potencjalnymi pracownikami i zleceniobiorcami – przelewami na prywatne konta. Proces leczniczy ma charakter ciągły i długoterminowy, obejmuje regularne wizyty i może trwać przez wiele lat, co wynika ze specyfiki leczonych schorzeń wymagających systematycznej opieki medycznej. Usługi świadczone przez współpracowników Wnioskodawczyni mają charakter terapeutyczny i profilaktyczny, służący: ·      przywracaniu zdrowia poprzez normalizację parametrów biochemicznych i łagodzenie objawów chorób; ·      poprawie zdrowia poprzez optymalizację sposobu żywienia dostosowanego do indywidualnych potrzeb; ·      profilaktyce i zachowaniu zdrowia poprzez zapobieganie progresji chorób i powikłaniom oraz kształtowanie prawidłowych nawyków. Współpracownicy wykorzystują swoje specjalistyczne wykształcenie oraz nabyte doświadczenie do indywidualnego podejścia do każdego przypadku, uwzględniając specyfikę schorzeń oraz potrzeby zdrowotne klientów. Uzupełnienie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego 1.  Nie jest Pani zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. 2.  Na pytanie o treści „Jaką dokładnie usługę zakupuje klient? Czy osobno zakupuje usługę dietetyczną i usługę psychodietetyczną? Proszę opisać konkretną usługę świadczoną na rzecz konkretnego klienta, której dotyczy pytanie, z wyjaśnieniem przebiegu tej usługi i wskazaniem, kto ją świadczy, Pani, Pani pracownicy, zleceniobiorcy czy podwykonawcy?”, wskazała Pani, że: „Klient/pacjent każdorazowo kupuje konkretną usługę wskazaną w cenniku, tj. albo: ·      usługę dietetyczną albo ·      usługę psychodietetyczną. Są to odrębne usługi, osobno rezerwowane i osobno rozliczane, choć w ramach jednego procesu leczniczego pacjent często korzysta z nich naprzemiennie lub równolegle (np. psychoterapia/psychodietetyka + dietetyk kliniczny). Wniosek nie dotyczy usługi świadczonej na rzecz konkretnego klienta, którego można wskazać z imienia i nazwiska. Wniosek o interpretację dotyczy konkretnych dwóch rodzajów usług (usługi dietetycznej oraz psychodietetyczniej) świadczonej na rzecz klientów o wspólnych cechach. Przykładowy przebieg usługi dietetycznej dla konkretnego pacjenta: 1.  Pacjent rezerwuje konsultację dietetyczną (stacjonarną lub online). 2.  Podczas pierwszej wizyty dietetyk przeprowadza szczegółowy wywiad medyczno-żywieniowy, obejmujący m.in.: -     dotychczas rozpoznane choroby i dolegliwości, -     stosowane leki, przebyte hospitalizacje, -     objawy subiektywne (np. bóle, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, zaburzenia nastroju, zaburzenia łaknienia), -     dotychczasowy sposób żywienia, -     styl życia, aktywność fizyczną, sen, -     wywiad rodzinny w kierunku chorób przewlekłych. 3.  Dietetyk dokonuje analizy wyników badań przedstawionych przez pacjenta (jeśli zostały wykonane) oraz – w razie potrzeby – wskazuje pacjentowi, jakie badania powinien skonsultować z lekarzem prowadzącym lub wykonać. 4.  Na podstawie zebranych danych dietetyk opracowuje indywidualne zalecenia żywieniowe o charakterze leczniczym lub profilaktycznym, dostosowane do stanu zdrowia pacjenta (np. dieta w insulinooporności, cukrzycy, zaburzeniach lipidowych, zaburzeniach odżywiania). 5.  Podczas kolejnych wizyt dietetyk monitoruje stan kliniczny pacjenta (objawy, samopoczucie, wyniki badań, masa ciała, parametry biochemiczne, zalecenia lekarskie), modyfikuje zalecenia i prowadzi pacjenta w sposób ciągły, celem poprawy lub utrzymania zdrowia. 6.  Dodatkowo współprowadzi pacjenta razem z psychoterapeutą w ramach spójnego jednego procesu kompleksowego leczenia. Kto świadczy usługę dietetyczną: ·      obecnie – podwykonawcy (współpracownicy B2B), prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie dietetyki; ·      w przyszłości – również pracownicy zatrudnieni przez Panią na umowę o pracę lub umowę zlecenie, posiadający odpowiednie kwalifikacje (dietetyka/psychodietetyka). Usługa psychodietetyczna przebiega podobnie, jak usługa dietetyczna, przy czym – oprócz elementów typowej konsultacji dietetycznej – obejmuje: ·      pracę nad psychologicznymi uwarunkowaniami zachowali żywieniowych (np. epizody objadania, jedzenie emocjonalne, restrykcje, kompensacje); ·      psychoedukację dotyczącą relacji z jedzeniem i obrazu ciała; ·      wsparcie w leczeniu zaburzeń odżywiania (m.in. anoreksja, bulimia, zaburzenie z napadami objadania się) we współpracy z lekarzami i psychoterapeutami. Kto świadczy usługę psychodietetyczną: ·     wniosek dotyczy usług świadczonych obecnie przez Pani podwykonawców (współpracowników B2B), prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie psychodietetyki; ·     w przyszłości – również pracownicy lub zleceniobiorcy posiadający kwalifikacje psychodietetyczne (dietetyka i/lub psychologia + studia podyplomowa z psychodietetyki)”. 3.  Na pytanie o treści „Na czym konkretnie polega usługa dietetyczna, a na czym usługa psychodietetyczną? Proszę dokładnie każdą z nich opisać”, wskazała Pani, że: „Usługa dietetyczna. Usługi dietetyczne polegają na świadczeniu opieki medycznej w zakresie żywienia, obejmujące w szczególności: 1.  Zebranie wywiadu medyczno-żywieniowego, w tym rozpoznane choroby, objawy, stosowane leki, wywiad rodzinny, sposób żywienia. 2.  Analizę stanu zdrowia pacjenta z punktu widzenia dietetyki klinicznej, w oparciu o: -     zgłaszane objawy, -     załączone wyniki badań, -     dokumentację lekarską. 3.  Opracowanie indywidualnych zaleceń żywieniowych: -     dostosowanych do jednostek chorobowych (np. cukrzyca, insulinooporność, otyłość, zaburzenia lipidowa, nadciśnienie, choroby przewodu pokarmowego), -     mających na celu normalizację lub poprawę parametrów- zdrowotnych (np. glikemia, lipidogram, ciśnienie tętnicze, masa ciała). 4.  Monitorowanie efektów i modyfikacja terapii żywieniowej podczas wizyt kontrolnych. 5.  Profilaktykę chorób (np. zespołu metabolicznego, chorób sercowo-naczyniowych) poprzez wczesną interwencję żywieniową u osób w grupie ryzyka. Usługa dietetyczna ma więc charakter medyczny i służy profilaktyce, zachowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.Usługa psychodietetyczna.Usługi psychodietetyczne obejmują połączenie dietetyki klinicznej z oddziaływaniami psychologicznymi, w szczególności: 1.  Standardowy wywiad medyczno-żywieniowy, jak przy konsultacji dietetycznej. 2.  Diagnozę problemów na styku psychiki i jedzenia, m.in.: -     zaburzeń odżywiania, -     kompulsywnego objadania się, -     jedzenia emocjonalnego, -     sztywnych, restrykcyjnych wzorców żywieniowych. 3.  Opracowanie planu terapeutycznego, który obejmuje zarówno zalecenia żywieniowe, jak i pracę nad: -     regulacją emocji, -     przekonaniami dotyczącymi ciała i jedzenia, -     budowaniem bezpiecznych nawyków żywieniowych. 4.  Stałe monitorowanie stanu zdrowia (zarówno somatycznego, jak i psychicznego) i współpracę z innymi specjalistami (np. lekarzem psychiatrą, psychoterapeutą), jeśli jest to konieczne z medycznego punktu widzenia. Usługa psychodietetyczna również ma cel terapeutyczny lub profilaktyczny, wpisujący się w opiekę medyczną nad pacjentem z zaburzeniami odżywiania lub w grupie ryzyka tych zaburzeń”. 4.  Na pytanie o treści „Proszę dokładnie wytłumaczyć: 1) kto to są: a) pracownicy, b) zleceniodawcy, c) podwykonawcy ze wskazaniem jakie konkretnie usługi oni wykonują/będą wykonywać i na czyją rzecz? Kto wykonuje/będzie wykonywać usługę dietetyczną, a kto i/lub usługę psychodietetyczną? Informacji należy udzielić odrębnie do każdego z nich”, wskazała Pani, że: 1.  „Pracownicy – osoby, które w przyszłości planuje Pani zatrudnić na podstawie umowy o pracę: ·      będą to osoby posiadające wykształcenie wyższe w zakresie dietetyki lub psychodietetyki, ·      na rzecz klientów/pacjentów Pani Centrum będą wykonywać usługi dietetyczne oraz psychodietetyczne w zakresie opisanym powyżej. 2.  Zleceniobiorcy – osoby które w przyszłości planuje Pani zatrudnić na podstawie umowy zlecenia, nieprowadzący własnej działalności gospodarczej: ·      będą to osoby z kwalifikacjami w zakresie dietetyki/psychodietetyki, ·      na rzecz Pani pacjentów będą świadczyć usługi dietetyczne i lub psychodietetyczne, w ramach Pani działalności gospodarczej. 3.  Podwykonawcy – obecni współpracownicy, którzy świadczą usługi na rzecz Pani Centrum w ramach własnych jednoosobowych działalności gospodarczych (B2B): ·      są to dietetycy (w każdym przypadku także psychodietetycy), posiadający wykształcenie wyższe na kierunkach związanych z dietetyką oraz kształcenie na kierunku psychodietetyka, ·      na rzecz Pani pacjentów świadczą usługi dietetyczne i psychodietetyczne, które Pani nabywa we własnym imieniu i odsprzedaje pacjentom w stanie nieprzetworzonym. Kto wykonuje jakie usługi: ·      usługi dietetyczne – obecnie: wyłącznie podwykonawcy (B2B), ·      usługi dietetyczne – w przyszłości: podwykonawcy oraz pracownicy/zleceniobiorcy zatrudniani przez Panią, ·      usługi psychodietetyczne – obecnie: podwykonawcy (B2B) – w zakresie, w jakim jest to istotne dla wniosku, ·      usługi psychodietetyczne – w przyszłości: również pracownicy i lub zleceniobiorcy z odpowiednimi kwalifikacjami psychodietetycznymi”. 5.  Na pytanie o treści „Do kogo dokładnie są/będą skierowane usługi dietetyczne i psychodietetyczne, będące przedmiotem zapytania, świadczone w formie stacjonarnej jak i online przez Pani podwykonawców na zasadzie umów B2B, a w przyszłości również przez pracowników zatrudnionych przez Panią na umowę o pracę oraz umowę zlecenie – czy klientkami są/będą: 1) osoby zmagające się z problemami zdrowotnymi (określonymi jednostkami chorobowymi), jak również 2) osoby zdrowe (np. chcące poprawić nawyki żywieniowe oraz profilaktykę zachowań)”, wskazała Pani, że: „Usługi dietetyczne i psychodietetyczne, świadczone zarówno stacjonarnie, jak i online, są/będą skierowane do: 1.  Osób zmagających się z problemami zdrowotnymi (określonymi jednostkami chorobowymi), w szczególności: ·      zaburzeniami odżywiania, ·      otyłością i powikłaniami wynikającymi z nadmiernej masy ciała, ·      insulinoopomością, cukrzycą, zaburzeniami lipidowymi, ·      chorobami przewodu pokarmowego, ·      innymi chorobami przewlekłymi, w których dieta stanowi element leczenia, ·      współistniejącymi zaburzeniami psychicznymi (np. depresja, zaburzenia lękowe) powiązanymi z problemami żywieniowymi. 2.  Osób bez formalnie postawionej diagnozy lekarskiej, ale: ·      zgłaszających objawy mogące wskazywać na zaburzenia zdrowotne (np. przewlekłe zmęczenie, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, nawracające bóle głowy, wahania nastroju, napady objadania się), ·      przedstawiających wyniki badań laboratoryjnych odbiegające od normy lub obciążony wywiad rodzinny (np. cukrzyca, choroby serca), ·      wymagających medycznie uzasadnionej profilaktyki chorób przewlekłych (np. w związku z nadwagą, siedzącym trybem życia, dodatnim wywiadem rodzinnym). W ograniczonym zakresie usługi są skierowane również do osób określanych potocznie jako „zdrowe”, jednak także w tych przypadkach: ·      każdorazowo przeprowadzany jest wywiad medyczno-żywieniowy, ·      ocenia się ryzyko wystąpienia chorób (np. metabolicznych, sercowo-naczyniowych), ·      celem usługi jest profilaktyka chorób i zachowanie zdrowia, nie zaś wyłącznie cele estetyczne. Usługi nie mają charakteru wyłącznie rekreacyjnego lub kosmetycznego i nie są nastawione na poprawę wyglądu w oderwaniu od zdrowia. Głównym, przeważającym celem jest zawsze ochrona zdrowia pacjenta”. 6.  Na pytanie o treści „Jaki jest/będzie zakres świadczonych przez Pani podwykonawców usług dietetycznych, a w przyszłości również przez Pani pracowników usług psychodietetycznych i/lub usług dietetycznych świadczonych na rzecz osób zmagających się z problemami zdrowotnymi, w szczególności proszę wskazać”: 1)  „na czym polegają/będą polegały te usługi, jakie czynności są/będą wykonywane w związku ze świadczeniem usług dietetycznych i psychodietetycznych na rzecz osób zmagających się z problemami zdrowotnymi?”, wskazała Pani, że: „Zarówno obecnie (przez podwykonawców), jak i w przyszłości (przez pracowników/zleceniobiorców) usługi dietetyczne i psychodietetyczne dla osób z problemami zdrowotnymi obejmują m.in.: 1.  Szczegółowy wywiad medyczno-żywieniowy, w tym: -     dotychczas postawione diagnozy i rozpoznania, -     stosowane leczenie farmakologiczne, -     objawy zgłaszane przez pacjenta, -     historia masy ciała, nawyki żywieniowe, epizody objadania się, restrykcje żywieniowe, -     wywiad rodzinny w kierunku chorób przewlekłych. 2.  Analiza stanu zdrowia pacjenta pod kątem żywienia i zaburzeń odżywiania, w oparciu o przedstawione przez pacjenta badania i dokumentację medyczną (o ile są dostępne). 3.  Opracowanie indywidualnych zaleceń żywieniowych dostosowanych do jednostek chorobowych i stanu zdrowia pacjenta. 4.  W przypadku psychodietetyki – dodatkowo: -     identyfikacja psychologicznych uwarunkowań problemów z jedzeniem, -     psychoedukacja i wsparcie w leczeniu zaburzeń odżywiania, -     praca nad zmianą utrwalonych, niekorzystnych wzorców żywieniowych. 5.  Monitorowanie efektów leczenia dietetycznego/psychodietetycznego, w tym: -     ocena zmian objawów, samopoczucia, wyników badań, -     dostosowywanie planu żywieniowego do aktualnego stanu zdrowia”. 2)  „jaki jest/będzie główny cel świadczonych dla ww. osób usług dietetycznych i psychodietetycznych, czy celem tych usług jest/będzie opieka medyczna służąca profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu i poprawie zdrowia osób zmagających się z problemami zdrowotnymi?”, wskazała Pani, że: „Głównym i dominującym celem usług dietetycznych i psychodietetycznych dla osób z problemami zdrowotnymi jest: ·      opieka medyczna służąca profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, w szczególności poprzez: -     normalizację parametrów biochemicznych, -     łagodzenie objawów chorób, -     zapobieganie powikłaniom i progresji chorób, -     wspomaganie procesu leczenia prowadzonego przez lekarzy (np. psychiatrę, diabetologa)”. 3)  „w jaki sposób świadczone przez Pani podwykonawców, a w przyszłości również przez Pani pracowników usługi będące przedmiotem zapytania dla ww. osób mają/będą miały wpływ na poprawę stanu zdrowia tych osób (proszę opisać)?”, wskazała Pani że: „Świadczone usługi wpływają na stan zdrowia pacjentów poprzez: ·      dostosowanie sposobu żywienia do rozpoznanych chorób (np. dieta w cukrzycy zgodna z zaleceniami medycznymi), ·      zmniejszenie objawów somatycznych (np. dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, wahania glikemii), ·      poprawcę parametrów laboratoryjnych i klinicznych, ·      redukcję ryzyka powikłań chorób przewlekłych, ·      poprawy funkcjonowania psychicznego u osób z zaburzeniami odżywiania i współwystępującymi zaburzeniami psychicznymi”. 4)  „czy usługi te świadczone przez Pani podwykonawców, a w przyszłości również przez Pani pracowników obejmują/będą obejmowały weryfikację stanu zdrowia konkretnego klienta?”, wskazała Pani, że: „Tak. Zarówno podwykonawcy, jak i w przyszłości pracownicy: ·      dokonują weryfikacji stanu zdrowia konkretnego pacjenta w ramach swoich kompetencji -poprzez wywiad, analizę objawów, analizę przedstawionych wyników badań, ·      w razie potrzeby wskazują konieczność konsultacji z lekarzem i dalszej diagnostyki”. 5)  „czy na potrzeby przeprowadzenia wywiadu żywieniowo-medycznego klient przedstawia/będzie przedstawiać aktualne wyniki badań?”, wskazała Pani, że: „Tak, w praktyce pacjenci często przedstawiają aktualne wyniki badań. Jeśli ich nie posiadają: ·      zachęca się ich do konsultacji z lekarzem i wykonania badań, ·      a następnie – na kolejnych wizytach – wyniki te są analizowane pod kątem zaleceń żywieniowych. Nie jest to formalny wymóg każdorazowy, ale jest to standard rekomendowany i stosowany, ponieważ usługi mają charakter medyczny”. 6)  „czy świadczone przez Pani podwykonawców, a w przyszłości również przez Pani pracowników ww. usługi obejmują/będą obejmować wydawanie klientkom zaleceń żywieniowych w kontekście leczenia medycznego w następstwie choroby, którą u nich zdiagnozowano?”, wskazała Pani, że: „Tak. W przypadku osób z rozpoznaną chorobą usługi dietetyczne i psychodietetyczne obejmują: ·      wydawanie zaleceń żywieniowych powiązanych z prowadzonym leczeniem medycznym, ·      dostosowanie zaleceń dietetycznych do zaleceń lekarskich, ·      współpracę (w uzasadnionych przypadkach) z lekarzem prowadzącym w ramach procesu terapeutycznego. Powyższe dotycz zarówno usług dietetycznych obecnie świadczonych przez podwykonawców, jak i usług dietetycznych i psychodietetycznych, które w przyszłości będą świadczone przez pracowników oraz zleceniobiorców”. 7.  Na pytanie o treści „Jaki jest/będzie zakres świadczonych przez Pani podwykonawców usług dietetycznych, a w przyszłości również przez Pani pracowników usług psychodietetycznych i/lub usług dietetycznych świadczonych na rzecz osób zdrowych (np. chcących poprawić nawyki żywieniowe oraz profilaktykę zachowań), w szczególności proszę wskazać”: 1)  „na czym polegają/będą polegały te usługi, jakie czynności są/będą wykonywane w związku ze świadczeniem ww. usług na rzecz osób zdrowych?”, wskazała Pani, że: „Dla osób określanych jako „zdrowe” (bez rozpoznanej choroby), usługi dietetyczne i psychodietetyczne obejmują: 1.  Wywiad medyczno-żywieniowy (w tym wywiad rodzinny, styl życia, objawy subiektywne). 2.  Ocenę ryzyka wystąpienia chorób (np. otyłości, cukrzycy, chorób sercowo-naczyniowych). 3.  Opracowanie zaleceń żywieniowych ukierunkowanych na: -     zapobieganie rozwojowi chorób przewlekłych, -     utrzymanie prawidłowej masy ciała w kontekście profilaktyki zdrowotnej, -     wspieranie organizmu przy zwiększonej aktywności czy obciążeniu (np. sport, praca zmianowa) -     w celu ochrony zdrowia, a nie wyłącznie w celu poprawy wyglądu”. 2)  „jaki jest/będzie główny cel świadczonych dla ww. osób usług dietetycznych i psychodietetycznych, czy celem tych usług jest/będzie profilaktyka zachorowań?”, wskazała Pani, że: „Główny cel usług dla osób zdrowych. Głównym celem usług dla tej grupy jest profilaktyka zachorowań oraz zachowanie zdrowia. Usługi: ·      nie są nastawione na cele stricte estetyczne (np. wyłącznie „poprawa sylwetki”), ·      nie mają charakteru usług rekreacyjnych czy kosmetycznych, ·      są ukierunkowane na zapobieganie chorobom poprzez modyfikację diety i stylu życia”. 3)  „czy ww. usługi są/będą świadczone dla osób chcących wyrobić pewne nawyki żywieniowe (nauczyć się zdrowego sposobu odżywiania), poprawić lub zachować zdrowie, uzyskać wiedzę na temat zdrowej i zbilansowanej diety, zadbać o sylwetkę, utrwalić prawidłowe wzorce zdrowego stylu życia, uprawiać sport?”, wskazała Pani, że: „Zgłaszają się również osoby, które: ·      chcą wyrobić zdrowe nawyki żywieniowe, ·      chcą zadbać o zdrowie w związku z pracą siedzącą, stresem, nieregularnym trybem życia, ·      uprawiają sport i chcą żywić się w sposób bezpieczny dla zdrowia. Jednak także w tych przypadkach: ·      przeprowadzany jest wywiad medyczny, ·      ocenia się stan zdrowia i ryzyko chorób, ·      celem usługi jest ochrona zdrowia i profilaktyka medyczna. Ewentualne odniesienie do „sylwetki” ma charakter wtórny i jest zawrze rozpatrywane w kontekście zdrowia (np. profilaktyka otyłości, zespołu metabolicznego), nie jako samodzielny, estetyczny cel usługi”. 4)  „czy usługi te świadczone przez podwykonawców, a w przyszłości również przez Pani pracowników obejmują/będą obejmowały weryfikację stanu zdrowia konkretnej klientki?”, wskazała Pani, że: „Tak. Również w przypadku osób bez rozpoznanej choroby: ·      weryfikuje się stan zdrowia poprzez wywiad, analizę objawów; wywiad rodzinny oraz – jeśli pacjent posiada – wyniki badań; ·      w razie potrzeby pacjent jest kierowany do lekarza w celu dalszej diagnostyki”. 5)  „czy na potrzeby przeprowadzenia wywiadu żywieniowo-medycznego klient przedstawia/będzie przedstawiać aktualne wyniki badań?”, wskazała Pani, że: „Jeżeli pacjent dysponuje aktualnymi wynikami badań, są one analizowane. Jeśli nie: ·      zaleca się ich wykonanie lub konsultację lekarską, szczególnie przy stwierdzonym zwiększonym ryzyku chorób. Dotyczy to zarówno usług dietetycznych obecnie świadczonych przez podwykonawców, jak i usług dietetycznych i psychodietetycznych świadczonych w przyszłości przez pracowników i zleceniobiorców”. 8.  Na pytanie o treści „Czy świadczone przez Pani podwykonawców usługi dietetyczne, a w przyszłości również przez Pani pracowników usługi dietetyczne i/lub psychodietetyczne mają/będą miały tożsamy zakres jak usługi świadczone przez Panią osobiście? Informacji należy udzielić odrębnie w stosunku do podwykonawców i pracowników, których w przyszłości planuje Pani zatrudnić”, wskazała Pani, że: „Tak. W zakresie usług objętych wnioskiem (dietetyka i psychodietetyka): ·      usługi świadczone przez Pani podwykonawców, ·      oraz w przyszłości przez Pani pracowników i zleceniobiorców, ·      mają lub będą mieć tożsamy zakres merytoryczny, jak usługi, które w tych obszarach może Pani świadczyć osobiście. Obejmują one tę samą metodykę pracy z pacjentem, ten sam cel (opieka medyczna w rozumieniu art. 43 ustawy) i są wykonywane zgodnie ze standardami obowiązującymi w Pani Centrum. Różnica dotyczy wyłącznie osoby wykonującej usługę (podwykonawca/pracownik vs. Pani osobiście)”. 9.  Na pytanie o treści „Czy usługi, będące przedmiotem zapytania, wykonywane przez Pani podwykonawców, a w przyszłości również przez Pani pracowników, są/będą świadczone w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 450 ze zm.)? Jeśli tak, to na podstawie jakiego przepisu? Informacji proszę udzielić odrębnie w stosunku do usług dietetycznych obecnie świadczonych przez Pani podwykonawców oraz usług dietetycznych i/lub psychodietetycznych, które będą w przyszłości świadczone przez Pani pracowników w ramach umowy o pracę oraz umowy zlecenie”, wskazała Pani, że: „Zarówno obecnie świadczone przez podwykonawców usługi dietetyczne, jak i w przyszłości usługi dietetyczne i psychodietetyczne świadczone przez pracowników i zleceniobiorców są/będą świadczone w ramach wykonywania zawodu medycznego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, tj. przez osoby: ·      legitymujące się fachowymi kwalifikacjami do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie dietetyki/psychodietetyki, ·      które wykonują te czynności fachowo, w sposób stały i w celach zarobkowych. Podwykonawcy (obecnie): ·     są dietetykami zakwalifikowanymi do grupy „specjaliści do spraw zdrowia” zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r., ·     posiadają wykształcenie wymagane dla dietetyków przez rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 10 lipca 2023 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych, ·     w związku z tym spełniają definicję osoby wykonującej zawód medyczny z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej. Pracownicy i zleceniobiorcy (w przyszłości): ·      będą spełniać te same kryteria – będą to osoby z wykształceniem kierunkowym w dziedzinie dietetyki (co najmniej tytuł licencjata lub magistra) oraz lub dodatkowymi studiami podyplomowymi z psychodietetyki, ·      będą wykonywać czynności stanowiące świadczenia zdrowotne w zakresie opieki medycznej nad pacjentami”. 10.  Na pytanie o treśći „Jakie fachowe kwalifikacje zawodowe uprawniające do udzielania świadczeń zdrowotnych posiadają Pani podwykonawcy oraz będą posiadać Pani pracownicy, których planuje Pani zatrudnić? Jakie konkretnie wykształcenie w dziedzinie udzielania świadczeń zdrowotnych posiada/będzie posiadał każdy z Pani podwykonawców oraz Pani pracowników? ”, wskazała Pani, że: „Podwykonawcy (obecnie): Każdy z Pani obecnych podwykonawców, wykonujących usługi, których dotyczy wniosek, posiada: ·      ukończone studia wyższe na kierunku dietetyka zgodnie ze standardami kształcenia i tytuł zawodowy licencjata lub magistra dietetyki, ·      w każdym z przypadków dodatkowo studia podyplomowe w zakresie psychodietetyki. Pracownicy (w przyszłości): Zamierza Pani zatrudniać wyłącznie osoby które: ·      będą posiadały ukończone studia wyższe na kierunku dietetyka (co najmniej tytuł licencjata, docelowo także magister dietetyki), ·      ewentualnie dodatkowo studia podyplomowe z psychodietetyki, ·      będą wykonywać świadczenia zdrowotne w zakresie dietetyki i psychodietetyki. Analogiczne wymagania będę stosowne wobec przyszłych zleceniobiorców”. 11.  Na pytanie o treści „Czy Pani podwykonawcy świadczący usługi dietetyczne prowadzą własną działalność gospodarczą?”, wskazała Pani, że: „Tak”. 12.  Na pytanie o treści „Czy podwykonawcy świadczą/będą świadczyć usługi w ramach prowadzonych przez nich jednoosobowych działalności gospodarczych?”, wskazała Pani, że: „Tak”. 13.  Na pytanie o treści „Jakie dokładnie usługi kupuje/będzie kupować Pani i odsprzedaje/będzie odsprzedawać w stanie nieprzetworzonym na rzecz konkretnego klienta i od kogo dokładnie? Informacji proszę udzielić odrębnie dla każdego podmiotu od którego nabywa/będzie nabywać Pani ww. usługi”, wskazała Pani, że: „Od każdego z podwykonawców nabywa Pani wcześniej opisane usługi dietetyczne oraz psychodietetyczne. Usługi te są świadczone przez podwykonawców bezpośrednio na rzecz Pani pacjentów, a Pani: ·      nabywa je od podwykonawców; ·      następnie odsprzedaje Pani pacjentom bez zmiany ich charakteru (w stanie nieprzetworzonym, zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy)”. 14.  Na pytanie o treści „Czy nabywa Pani ww. usługi od ww. podmiotów, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 i/lub pkt 19 ustawy? Jeśli tak, to jakich i na podstawie którego przepisu. 1)  czy nabywane ww. usługi są, po stronie podmiotów, od których nabywa Pani te ww. usługi, zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 lub 19 ustawy? Jeśli tak, to na podstawie którego przepisu usługi te korzystają ze zwolnienia od podatku. 2) czy podmioty, od których Pani nabywa/będzie nabywać ww. usługi, są podmiotami leczniczymi, wykonującymi działalność leczniczą, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o działalności leczniczej?”, wskazała Pani, że: „Obecni podwykonawcy nie są podmiotami leczniczymi. Są to osoby fizyczne wykonujące zawód medyczny. Zatem, nabywa Pani usługi od podmiotów wskazanych tylko w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy. Usługi dietetyczne świadczone przez podwykonawców są – po ich stronie – zwolnione z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 lub 3 albo na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, jako: ·      usługi w zakresie opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodu medycznego (dietetyk). Pytanie Czy usługi dietetyczne i psychodietetyczne, które świadczą i będą świadczyć pracownicy, zleceniobiorcy lub podwykonawcy Wnioskodawczyni, ale za pośrednictwem Jej działalności gospodarczej, korzystają i będą korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług? Pani stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawczyni, usługi dietetyczne i psychodietetyczne, które świadczą i będą świadczyć pracownicy, zleceniobiorcy lub podwykonawcy (dalej nazwani jako współpracownicy), ale za pośrednictwem Jej działalności gospodarczej, korzystają i będą korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Uzasadnienie stanowiska. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwolnieniu od podatku podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Przytoczone przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. c Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają od podatku świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych, określonych przez zainteresowane państwo członkowskie. Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku od towarów i usług podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone warunki: służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę wprost podmioty. Zwolnienie powyższe ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów. Dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia konieczne jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek: 1.  Przesłanka podmiotowa. Przesłanka podmiotowa wymaga, aby usługi były świadczone w ramach wykonywania zawodu medycznego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, osobą wykonującą zawód medyczny jest osoba uprawniona na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoba legitymująca się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny. Zawód dietetyka, pomimo braku uregulowania ustawowego, został w Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy zakwalifikowany do grupy specjalistów do spraw zdrowia (numer 2293), obejmującej m.in. lekarzy, dentystów, pielęgniarki, farmaceutów czy diagnostów laboratoryjnych. Zgodnie z poz. 67 załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami z dnia 10 lipca 2023 r., wymagane kwalifikacje dla dietetyka obejmują między innymi ukończenie studiów na kierunku dietetyka zgodnie ze standardami kształcenia i uzyskanie co najmniej tytułu zawodowego licencjata na tym kierunku. Wszyscy współpracownicy, których dotyczy niniejszy wniosek, posiadają wykształcenie wyższe na kierunku dietetycznym lub psychodietetycznym. Pomimo że zawód dietetyka nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych, to jednak inne przepisy określające m.in.: zasady jego wykonywania, zasady związane z uzyskiwaniem kwalifikacji do wykonywania zawodu, zasady i formy wykonywania zawodu, wskazują, że osoba, która zdobyła wyższe wykształcenie w zakresie dietetyki jest osobą uprawnioną do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny. Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych. Stanowisko to zostało potwierdzone w wyroku TSUE w sprawie C-141/00 Ambulanter Pflegedienst Kügler GmbH, gdzie Trybunał wskazał, że zwolnienie nie zależy od formy prawnej podatnika, ale od posiadania przez osoby świadczące usługi odpowiednich kwalifikacji zawodowych. 2.  Przesłanka przedmiotowa. Przesłanka przedmiotowa wymaga, aby świadczone usługi stanowiły usługi w zakresie opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Zgodnie z orzecznictwem TSUE, w szczególności wyrokiem w sprawie C-106/05 L.u.P. GmbH (pkt 27), pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” odnoszą się do świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz, w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. W pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok C-212/01 Margarete Unterpertinger, pkt 40). Kluczowe znaczenie ma cel świadczonych usług. Zwolnieniem od podatku objęte są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia. Usługi świadczone przez Wnioskodawczynię za pośrednictwem jej współpracowników, w pełni realizują cele określone w przepisie, służąc: ·      profilaktyce i zachowaniu zdrowia poprzez zapobieganie progresji chorób i powikłaniom oraz kształtowanie prawidłowych nawyków żywieniowych u osób zdrowych; ·      przywracaniu zdrowia poprzez normalizację parametrów biochemicznych i łagodzenie objawów chorób u osób z potwierdzonymi schorzeniami; ·      poprawie zdrowia poprzez optymalizację sposobu żywienia dostosowanego do indywidualnych potrzeb zdrowotnych oraz terapię psychodietetyczną. Główną grupą pacjentów Wnioskodawczyni są osoby z problemami zdrowotnymi wymagającymi specjalistycznej interwencji dietetycznej i psychodietetycznej. Wnioskodawczyni świadczy również usługi na rzecz osób bez formalnej diagnozy lekarskiej, ale zgłaszających objawy mogące wskazywać na zaburzenia zdrowotne lub posiadających wyniki badań odbiegające od normy. W ograniczonym zakresie świadczy usługi na rzecz osób zdrowych w celach profilaktycznych. Należy podkreślić, że zgodnie z najnowszą praktyką Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w interpretacji z dnia 26 czerwca 2025 r. nr 0113-KDIPT1-1.4012.342.2025.2.MGO, organ potwierdził, że zwolnienie od VAT obejmuje również usługi świadczone na rzecz osób, które nie mają jeszcze zdiagnozowanej choroby, ale wykazują objawy mogące świadczyć o zaburzeniach zdrowotnych lub przedstawiają wyniki badań laboratoryjnych odbiegające od wartości referencyjnych. Specyfika psychodietetyki, jako dziedziny medycznej. Psychodietetyka stanowi specjalistyczną metodę leczenia łączącą elementy dietetyki klinicznej z psychoterapią. Jest to podejście szczególnie wskazane w leczeniu zaburzeń odżywiania, gdzie nieprawidłowe wzorce żywieniowe często współwystępują z problemami psychicznymi. Psychodietetyk to specjalista, który w podstawie swojego wykształcenia może być zarówno psychologiem, jak i dietetykiem, a kwalifikacje psychodietetyczne zdobywa w trybie studiów podyplomowych. Metodyka psychodietetyczną ma wyraźny cel terapeutyczny i służy kompleksowemu leczeniu pacjentów z zaburzeniami odżywiania oraz chorobami współistniejącymi, co wpisuje się w definicję opieki medycznej zgodnie z orzecznictwem TSUE. Forma świadczenia usług stacjonarnie i online. Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o działalności leczniczej, świadczenia zdrowotne mogą być wykonywane za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności. Jak wskazuje Dyrektor KIS: „dla zastosowania zwolnienia z podatku VAT nie ma znaczenia czy usługi dietetyczne odbywają się stacjonarnie podczas wizyty pacjenta, czy on-line za pośrednictwem Internetu, ponieważ jedne i drugie służą temu samemu celowi, a mianowicie służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia pacjenta”. Świadczenie usług przez współpracowników. Odnosząc się do kwestii zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy dla usług dietetycznych i psychodietetycznych, które będą świadczyć współpracownicy za pośrednictwem działalności Wnioskodawczyni, wskazać należy, że z powołanego wyżej przepisu wynika, że ze zwolnienia od podatku korzystają usługi w zakresie opieki medycznej świadczone w ramach wykonywania zawodów medycznych – również w sytuacji, gdy pomiędzy świadczeniodawcą usługi a pacjentem istnieje trzeci podmiot (pośrednik), który nabywa usługę medyczną od świadczeniodawcy i zbywa ją osobie trzeciej. Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy, podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Tym samym, w zakresie usług dietetycznych i psychodietetycznych świadczonych przez współpracowników posiadających wykształcenie na kierunku dietetycznym lub psychodietetycznym, od których będzie Wnioskodawczyni nabywać te usługi jako usługi zwolnione na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, a następnie będzie je odsprzedawać pacjentom w stanie nieprzetworzonym, wypełnione będą przesłanki do korzystania ze zwolnienia zawartego w art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy. Potwierdzenie w praktyce organów podatkowych Przedstawione stanowisko znajduje szerokie potwierdzenie w praktyce Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej: 1.  W interpretacji z dnia 26 maja 2023 r. nr 0112-KDIL3.4012.240.2023.1.NW organ stwierdził, że usługi dietetyczne świadczone online, udzielane konkretnym pacjentom na podstawie indywidualnego wywiadu medycznego, stanowią usługi w zakresie opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT. 2.  W interpretacji z dnia 24 marca 2025 r. nr 0114-KDIP4-2.4012.822.2024.2.MC organ potwierdził możliwość stosowania zwolnienia zarówno dla usług świadczonych osobiście przez dietetyka, jak i nabywanych od współpracowników na zasadach B2B. 3.  W najnowszej interpretacji z dnia 26 czerwca 2025 r. nr 0113-KDIPT1-1.4012.342.2025.2.MGO organ dodatkowo potwierdził, że zwolnienie obejmuje również usługi świadczone na rzecz osób, które nie mają jeszcze zdiagnozowanej choroby, ale wykazują objawy mogące świadczyć o zaburzeniach zdrowotnych lub przedstawiają wyniki badań laboratoryjnych odbiegające od wartości referencyjnych. Mając na uwadze powyższe argumenty oraz najnowszą linię orzeczniczą Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że świadczone przez Nią usługi przy pomocy współpracowników spełniają zarówno przesłankę podmiotową (świadczenie przez osobę wykonującą zawód medyczny), jak i przedmiotową (usługi w zakresie opieki medycznej służące celom zdrowotnym) określone w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy i tym samym kwalifikują się do zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy. Usługi te są skierowane głównie do osób z konkretnymi problemami zdrowotnymi, do osób wykazujących objawy lub nieprawidłowości w badaniach, a także w ograniczonym zakresie do osób zdrowych w celach profilaktyki zdrowotnej, co w świetle orzecznictwa KIS kwalifikuje je jako usługi o charakterze medycznym, a zatem korzystające ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie: ·      zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, usług dietetycznych i psychodietetycznych, które są/będą świadczone zarówno stacjonarnie, jak i online na rzecz osób zmagającymi się z problemami zdrowotnymi (określonymi jednostkami chorobowymi) oraz osób bez formalnej postawionej diagnozy lekarskiej, ale zgłaszających objawy mogące wskazywać na zaburzenia zdrowotne, przedstawiających wyniki badań laboratoryjnych odbiegające od normy lub obciążony wywiad rodzinny, wymagających medycznie uzasadnionej profilaktyki chorób przewlekłych przez podwykonawców lub zleceniobiorców za pośrednictwem Pani działalności gospodarczej – jest prawidłowe, ·      zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, usług dietetycznych i psychodietetycznych, które będą świadczone zarówno stacjonarnie, jak i online na rzecz osób zmagającymi się z problemami zdrowotnymi (określonymi jednostkami chorobowymi) oraz osób bez formalnej postawionej diagnozy lekarskiej, ale zgłaszających objawy mogące wskazywać na zaburzenia zdrowotne, przedstawiających wyniki badań laboratoryjnych odbiegające od normy lub obciążony wywiad rodzinny, wymagających medycznie uzasadnionej profilaktyki chorób przewlekłych przez pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę – jest nieprawidłowe, ·      zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, usług dietetycznych i psychodietetycznych, które są/będą świadczone zarówno stacjonarnie, jak i online na rzecz osób określanych jako „zdrowe” – niemających związku z konkretną jednostką chorobową, mających na celu profilaktykę zachorowań oraz zachowanie zdrowia przez podwykonawców, pracowników lub zleceniobiorców za pośrednictwem Pani działalności gospodarczej – jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: 1)  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; 2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; 3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego. Należy wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej. Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki: ‒    w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia, ‒    świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie). Należy podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem przez pojęcie świadczenia usług należy rozumieć przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług, to – co do zasady – niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (m.in. w postaci świadczenia wzajemnego). Zatem, aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia. Ponadto, w myśl art. 8 ust. 2a ustawy: W przypadku, gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi. Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L 77 z 23 marca 2011 r., str. 1 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011: Do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie – ze względu na ich charakter - jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe. Stosownie do art. 7 ust. 2 ww. rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011: Ust. 1 obejmuje w szczególności: a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami lub nowszymi wersjami; b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa; c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez usługobiorcę; d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer; e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości, informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.); f) usługi wyszczególnione w załączniku I. Natomiast z art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011 wynika, że: ust. 1 nie ma zastosowania do: a) usług nadawczych; b) usług telekomunikacyjnych; c) towarów, w przypadku których zamawianie i obsługa zamówienia odbywają się elektronicznie; d) płyt CD-ROM, dyskietek i podobnych nośników fizycznych; e) materiałów drukowanych, takich jak książki, biuletyny, gazety lub czasopisma; f) płyt CD i kaset magnetofonowych; g) kaset wideo i płyt DVD; h) gier na płytach CD-ROM; i) usług świadczonych przez specjalistów, takich jak prawnicy i doradcy finansowi, którzy udzielają swym klientom porad za pomocą poczty elektronicznej; j) usług edukacyjnych, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez zdalne połączenie); k) usług fizycznych off-line naprawy sprzętu komputerowego; l) hurtowni danych off-line; m) usług reklamowych, w szczególności w gazetach, na plakatach i w telewizji; n) usług centrum wsparcia telefonicznego; o) usług edukacyjnych obejmujących wyłącznie kursy korespondencyjne, takie jak kursy za pośrednictwem poczty; p) konwencjonalnych usług aukcyjnych, przy których niezbędny jest bezpośredni udział, niezależnie od sposobu składania ofert; q) (uchylona) r) (uchylona) s) (uchylona) t) biletów wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, zarezerwowanych online; u) zakwaterowania, wynajmu samochodów, usług restauracyjnych, przewozu osób lub podobnych usług zarezerwowanych online. Z kolei w punkcie 5 załącznika II do rozporządzenia 282/2011 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wymienione zostały następujące usługi, które zalicza się do usług świadczonych drogą elektroniczną: a) automatyczne nauczanie na odległość, którego funkcjonowanie wymaga użycia Internetu lub podobnej sieci elektronicznej, wymagające niewielkiego bądź niewymagające żadnego udziału człowieka, łącznie z klasami wirtualnymi, z wyjątkiem sytuacji, gdzie Internet lub podobna sieć elektroniczna wykorzystywana jest jako proste narzędzie służące komunikowaniu się nauczyciela z uczniem; b) ćwiczenia wypełniane przez ucznia on-line i sprawdzane automatycznie, bez udziału człowieka. W kontekście formy świadczenia usług, należy wskazać, że zgodnie z art. 98 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą: Stawki obniżone mają zastosowanie wyłącznie do dostaw towarów i świadczenia usług, których kategorie są określone w załączniku III. Stawki obniżone nie mają zastosowania do usług świadczonych drogą elektroniczną, z wyjątkiem usług określonych w załączniku III pkt 6. Dyrektywa 2006/112/WE stanowi zatem, że do usług świadczonych drogą elektroniczną nie stosuje się stawek obniżonych. Przepisy ww. dyrektywy nie wprowadzają jednak expressis verbis ograniczenia stosowania zwolnienia w odniesieniu do kategorii usług zwolnionych, świadczonych drogą elektroniczną. Pojęcie usługi elektronicznej w rozumieniu przepisów ustawy odnosi się wyłącznie do formy świadczenia, a nie do jego treści. Stąd też należy stwierdzić, że identyfikacja danej czynności jako usługi elektronicznej (według nomenklatury unijnej: usługi świadczonej drogą elektroniczną), nie skutkuje zmianą kwalifikacji prawnej tej czynności dla potrzeb stosowania innych przepisów ustawy. Powyższe oznacza, że usługa nie traci statusu usługi zwolnionej tylko dlatego, że jest świadczona drogą elektroniczną. W konsekwencji, jeżeli określona usługa wymieniona w art. 43 ust. 1 ustawy, będzie świadczona drogą elektroniczną, w odniesieniu do tej usługi zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku VAT. W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku. Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia. Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy. Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy: Usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów: a)  lekarza i lekarza dentysty, b) pielęgniarki i położnej, c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2025 r. poz. 450, 620 i 637), d) psychologa. Wymienione powyżej zwolnienia od podatku VAT mają charakter podmiotowo-przedmiotowy i odnoszą się do usług w zakresie opieki medycznej oraz dostawy towarów i usług ściśle z tymi usługami związanych wykonywanych przez lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarki, położne, psychologa oraz usług świadczonych w ramach wykonywania zawodów medycznych. Analiza powołanych regulacji prowadzi zatem do wniosku, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek: ·      usługi są świadczone przez konkretne, wskazane przez ustawodawcę podmioty (kryterium podmiotowe); ·      usługi służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia (kryterium przedmiotowe). Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania. Jednocześnie na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy: Zwalnia się od podatku świadczenie usług, o których mowa w pkt 18 i 19, jeżeli usługi te zostały nabyte przez podatnika we własnym imieniu ale na rzecz osoby trzeciej od podmiotów, o których mowa w pkt 18 i 19. Określając krąg podmiotów objętych zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, ustawodawca odwołał się do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 450 ze zm.), zwanej dalej ustawą o działalności leczniczej. W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej: Osoba wykonująca zawód medyczny oznacza osobę uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny Jak wskazano wyżej, z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy wynika, że zwolnieniu od podatku podlegają usługi opieki medycznej, które spełniają określone warunki – służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia i świadczone są w ramach wykonywanych zawodów (lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, psychologa i osób świadczących powyższe usługi w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w ustawie o działalności leczniczej). Przy czym zwolnienie ma zastosowanie również do podatników zatrudniających osoby świadczące usługi opieki medycznej w ramach wykonywania zawodu określonego w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy bądź też podatników nabywających te usługi od podmiotów wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 18 i pkt 19 we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej. Zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy w zakresie opieki medycznej stanowi implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. c Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006, str. 1, ze zm.), zwanej dalej: Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym: państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: c) świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych, określonych przez zainteresowane państwo członkowskie. Nie każde zatem świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku. Z powyższych przepisów wynika, że zwolnieniu od podatku podlegają usługi opieki medycznej, które spełniają określone warunki – służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę podmioty (podmioty lecznicze oraz świadczone w ramach wykonywanych zawodów lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, psychologa i medycznych, o których mowa w ustawie o działalności leczniczej). Zatem powyższe zwolnienie ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Ponadto, należy podkreślić, że z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Ponadto, jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w swym orzecznictwie: pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – Dz. Urz. UE L 347, s. 1 ze zm.) powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Należy zauważyć, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani we wspólnotowych przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych pojęć w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego. W odniesieniu do powołanych wyżej przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady ukształtowała się wspólnotowa linia orzecznicza. I tak, w wyroku w sprawie C-106/05 L.u.P GmbH (pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że: „(…) pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” (…) odnoszą się do świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz, w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia”. Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie C-307/01 Peter d´Ambrumenil (pkt 57), gdzie podkreślono, że: „(…) pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. Analizując przedstawione powyżej regulacje należy zauważyć, że użyte w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez TSUE „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie C-212/01 Margarete Unterpertinger, pkt 40). Należy podkreślić, że ani powołane powyżej przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady, ani orzecznictwo TSUE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku VAT. Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-212/01 oraz w sprawie C-384/98. Również z orzeczenia C-384/98 wynika, że preferencji podlegać mogą jedynie te usługi, które mają cel terapeutyczny bądź profilaktyczny, a nie podlegają mu takie, które mają charakter czysto ekspercki i doradczy (np. orzekanie o stanie zdrowia dla potrzeb przyznania renty, bądź dla instytucji ubezpieczeniowych dla ustalenia wysokości składki ubezpieczenia na życie). Wyrażenie „opieka medyczna” dotyczy działalności mającej na celu ochronę zdrowia ludzkiego i obejmuje opiekę nad pacjentem. Celem zwolnienia jest ułatwienie ochrony zdrowia ludzkiego, która obejmuje diagnozę i badania w celu sprawdzenia czy osoba cierpi na jakąś chorobę i jeżeli to możliwe zapewnia jej leczenie. Nie obejmuje diagnozy i badania w innym celu. Aby podlegać zwolnieniu świadczenie powinno mieć cel terapeutyczny, tym samym liczy się nie charakter usługi, ale jej cel. Jeżeli podstawowym celem danego świadczenia nie są diagnoza, opieka, bądź leczenie chorób lub zaburzeń zdrowia, świadczenie takie nie podlega zwolnieniu z VAT. Jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08 CopyGene A/S: „(…) Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia; jeżeli z kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania”. Ponadto, Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08 CopyGene A/S zauważył również, że: „Działalność, którą uznano za części składowe opieki medycznej (leczenia medycznego), obejmuje: opiekę terapeutyczną jako część usługi ambulatoryjnej świadczonej przez wykwalifikowane pielęgniarki; leczenie psychoterapeutyczne świadczone przez wykwalifikowanych psychologów; prowadzenie badań lekarskich bądź pobieranie krwi lub innych próbek do badania pod kątem występowania choroby, na rzecz pracodawców lub ubezpieczycieli, albo poświadczanie zdolności medycznej do odbycia podróży, jeżeli celem tych usług zasadniczo pozostaje ochrona zdrowia zainteresowanych osób; oraz badania medyczne umożliwiające obserwację i zbadanie pacjentów, zanim zajdzie konieczność diagnozowania, rozciągnięcia opieki bądź leczenia potencjalnej choroby, zlecone przez internistów i wykonywane przez zewnętrzne laboratoria prywatne”. Zatem, zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, objęte są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia. Usługi, które tych celów nie realizują nie mogą korzystać z ww. zwolnienia. W związku z tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Nie w każdym przypadku działania podejmowane na rzecz pacjenta mają na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę jego zdrowia. W przypadku, gdy świadczone usługi nie będą związane z ochroną zdrowia i takiego celu nie będą realizować, nie mogą korzystać z omawianego zwolnienia. Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT ważnym jest wykazanie, że celem świadczonych usług jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywrócenie i poprawa zdrowia. Profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom, bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby. Z kolei „zachowywać”, oznacza pozostać w posiadaniu, dochować w niezmienionym stanie, a także ochraniać. Natomiast „ratowanie” to udzielanie komuś pomocy w niebezpieczeństwie lub w trudnej sytuacji. Interpretując termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, należy zastosować wykładnię literalną, zgodnie z którą wyrażenie to oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie. Podobnie należy postąpić dokonując wykładni pojęcia „przywracanie zdrowia”, które oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ zwolnienia te stanowią odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT jest objęta każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia stanowią pojęcia autonomiczne prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności pomiędzy państwami członkowskimi w stosowaniu systemu podatku VAT i które należy sytuować w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT. W kwestii ww. zwolnienia wypowiedział się również TSUE, który w wyroku w sprawie C-141/00 Ambulanter Pflegedienst Kügler GmbH wskazał, że: „Zwolnienie przyznane w art. 13 (A) (J) (c) Szóstej Dyrektywy (aktualnie art. 132 ust. 1 lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady) nie zależy od formy prawnej podatnika świadczącego usługi medyczne lub paramedyczne, o których mowa w tym przepisie”. W wyroku tym TSUE wyjaśnił również: „W dosłownej interpretacji, przepis ten (art. 132 ust. 1 lit. c dyrektywy) nie wymaga, by usługi medyczne były świadczone przez podatnika o konkretnej formie prawnej, aby objąć je zwolnieniem. Spełnione muszą być tylko dwa warunki: musi to obejmować usługi medyczne i muszą one być świadczone przez osoby posiadające konieczne kwalifikacje zawodowe” (pkt 27)”. Ponadto należy zwrócić uwagę na wyrok z 13 marca 2014 r. w sprawie C-366/12, Klinikum Dortmund gGmbH, pkt 26, w ktorym TSUE wskazał, że: „Należy przypomnieć na wstępie, jak podnosi rząd niemiecki, że zwolnienia, o których mowa w art. 13 szóstej dyrektywy, powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika (zob. w szczególności wyroki: z dnia 5 czerwca 1997 r. w sprawie C 2/95 SDC, Rec. s. I 3017, pkt 20; z dnia 10 września 2002 r. w sprawie C 141/00 Kügler, Rec. s. I 6833, pkt 28; z dnia 6 listopada 2003 r. w sprawie C-45/01 Dornier, Rec. s. I 12911, pkt 42). Niemniej wykładnia pojęć zawartych w tym przepisie powinna być zgodna z celami, którym służą te zwolnienia, a także winna pozostawać w zgodzie z wymogami zasady neutralności podatkowej, na której zasadza się wspólny system podatku VAT (zob. ww. wyroki: w sprawie Kügler, pkt 29; w sprawie Dornier, pkt 42)”. Jednocześnie należy wskazać, że pojęcie „opieki szpitalnej i medycznej” oraz pojęcie „świadczenia opieki medycznej” obejmują świadczenia służące diagnozowaniu i leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia lub ochronie, utrzymywaniu i przywracaniu dobrego stanu zdrowia osób. Czynnikiem decydującym o tym, czy usługi powinny być zwolnione z VAT, jest zatem ich cel terapeutyczny. W wyroku z 21 marca 2013 r. w sprawie C-91/12, PFC Clinic, TSUE stwierdził, że: „W związku z tym pojęcie „opieka medyczna” zawarte w art. 132 ust. 1 lit. b) dyrektywy VAT oraz pojęcie „świadczenie opieki medycznej” znajdujące się w tym samym ustępie pod lit. c) odnoszą się do świadczeń, które służą diagnozowaniu i w miarę możliwości leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia (zob. ww. wyrok w sprawie Future Health Technologies, pkt 37, 38). – pkt 25”. W związku z tym, jak wynika z orzecznictwa Trybunału, usługi medyczne, które zostały wykonane w celu ochrony zdrowia, w tym również w celu utrzymania bądź przywrócenia dobrego stanu zdrowia osób, korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 132 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy VAT (zob. ww. wyrok w sprawie Future Health Technologies, pkt 41, 42 i przytoczone tam orzecznictwo). – pkt 27 Zatem cel świadczeń tego rodzaju jak w sprawie głównej ma znaczenie dla ustalenia, czy podlegają one zwolnieniom ustanowionym w art. 132 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy VAT. Zwolnienia te znajdują bowiem zastosowanie do świadczeń służących diagnozowaniu i leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia lub ochronie, utrzymywaniu i przywracaniu dobrego stanu zdrowia osób (zob. podobnie ww. wyrok w sprawie Future Health Technologies, pkt 43) – pkt 28. Z kolei w wyroku z 4 marca 2021 r. w sprawie C-581/19 Frenetikexito– Unipessoal Lda, pkt 30, TSUE stwierdził, że: „(…) bezsporne jest, że usługa coachingu żywieniowego świadczona w placówce sportowej może, w perspektywie średnio- i długoterminowej lub bardzo szeroko rozumianej, być instrumentem zapobiegania pewnym chorobom, takim jak otyłość. Należy jednak stwierdzić, że to samo odnosi się do samego uprawiania sportu, którego rolę uznaje się, tytułem przykładu, za ograniczającą występowanie chorób układu krążenia. Usługa taka ma zatem zasadniczo cel zdrowotny, ale nie ma lub nie musi mieć celu terapeutycznego”. W ww. wyroku wskazano również, że brak jakiejkolwiek wskazówki, że usługa ta jest świadczona w celu zapobiegania chorobie, jej diagnozowania i leczenia oraz przywracania zdrowia, a zatem w celu terapeutycznym, prowadzi do stwierdzenia, że nie spełnia ona kryterium działalności w interesie publicznym, i tym samym nie jest objęta zwolnieniem dotyczącym opieki medycznej i co do zasady podlega opodatkowaniu VAT (patrz pkt 31, wyrok C-581/19). Co istotne w przedmiotowej sprawie, w powołanym powyżej wyroku C-581/19, pkt. 33, TSUE stwierdził również, że: „(…) Każda usługa świadczona w ramach wykonywania zawodu medycznego lub paramedycznego, skutkująca – nawet w sposób bardzo pośredni lub odległy – zapobieżeniem pewnym chorobom, byłaby bowiem objęta zwolnieniem przewidzianym w tym przepisie, co nie odpowiada zamiarowi prawodawcy Unii i wymogowi ścisłej wykładni takiego zwolnienia, przypomnianemu w pkt 22 niniejszego wyroku. Jak zauważyła rzecznik generalna w pkt 61 opinii, sam niepewny związek z chorobą, bez konkretnego ryzyka negatywnego wpływu na zdrowie, nie jest wystarczający w tym względzie”. Zatem, zgodnie z definicją opieki medycznej przedstawioną przez TSUE, to cel, jaki wiąże się z usługą wydawania zaleceń żywieniowych, jest decydujący przy ustalaniu, czy taka usługa jest objęta definicją opieki medycznej na podstawie art. 132 ust. 1 lit. c dyrektywy VAT. W ślad za ustaleniami Trybunału w sprawie C-581/19 Frenetikexito bezspornie należy uznać, że usługi polegające na wydawaniu zaleceń żywieniowych, które można porównać do usług coachingu żywieniowego, gdy są skierowane do osób zdrowych, chcących zadbać o nawyki żywieniowe oraz profilaktykę zachorowań, nie mogą być uznane za opiekę medyczną na podstawie art. 132 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy VAT, a tym samym powinny być opodatkowane podatkiem VAT. W przypadku braku kontekstu w postaci leczenia medycznego świadczone usługi nie mają celu terapeutycznego. Sytuacja może być jednak inna, jeżeli usługi w zakresie wydawania zaleceń żywieniowych są świadczone na rzecz pacjentów w kontekście leczenia medycznego w następstwie choroby, którą u nich zdiagnozowano. W takim przypadku żywienie pacjenta byłoby bezpośrednio związane z zapobieganiem, diagnozowaniem, leczeniem choroby lub przywracaniem zdrowia. Taka usługa powinna być uznana za opiekę medyczną na mocy art. 132 ust. 1 lit. b) i c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a zatem zwolniona od podatku VAT. Ponadto należy wskazać, że przewidziany w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy warunek, zgodnie z którym zwolnione od podatku VAT są usługi w zakresie opieki medycznej wykonywane w ramach zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących. Zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych aktach prawnych, np. zawód lekarza, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego, farmaceuty, felczera czy diagnosty laboratoryjnego. Poza wymienionymi istnieje jeszcze spora grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały określone zasady wykonywania w odrębnych przepisach. Należy zatem przyjąć, że pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące zawody, których status jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa takiego uregulowania. Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych. W tym miejscu należy zauważyć, że w załączniku do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 227 ze zm.), dietetycy i specjaliści do spraw żywienia zostali wymienieni pod numerem 2293 w grupie specjalistów do spraw zdrowia, obejmującej m.in. lekarzy, dentystów, pielęgniarki, farmaceutów czy diagnostów laboratoryjnych. Ponadto, zgodnie natomiast z poz. 67 załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami z dnia 10 lipca 2023 r. (Dz.U. z 2023 r. poz. 1515), wymagane kwalifikacje dla dietetyka to: ·     rozpoczęcie po dniu 30 września 2019 r. studiów w zakresie dietetyki na kierunku przyporządkowanym do dyscypliny nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, nauki o zdrowiu lub nauki o kulturze fizycznej, obejmujących co najmniej 1630 godzin kształcenia w zakresie dietetyki, i uzyskanie co najmniej tytułu zawodowego licencjata, ·     rozpoczęcie po dniu 30 września 2012 r. studiów w zakresie dietetyki, obejmujących co najmniej 1630 godzin kształcenia w zakresie dietetyki, i uzyskanie co najmniej tytułu zawodowego licencjata ukończenie studiów na kierunku dietetyka zgodnie ze standardami kształcenia określonymi w odrębnych przepisach i uzyskanie co najmniej tytułu zawodowego licencjata na tym kierunku, ·     rozpoczęcie przed dniem 1 października 2007 r. studiów na kierunku dietetyka lub na innym kierunku w specjalności dietetyka, obejmujących co najmniej 1784 godziny kształcenia w zakresie dietetyki, i uzyskanie co najmniej tytułu zawodowego licencjata rozpoczęcie przed dniem 1 października 2007 r. studiów na kierunku technologia żywności i żywienie człowieka w specjalności żywienie człowieka i uzyskanie co najmniej tytułu zawodowego licencjata na tym kierunku, ·     rozpoczęcie przed dniem 1 września 2013 r. i ukończenie szkoły policealnej publicznej lub niepublicznej o uprawnieniach szkoły publicznej i uzyskanie tytułu zawodowego dietetyk lub dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe w zawodzie dietetyk albo ukończenie technikum, albo szkoły policealnej publicznej lub niepublicznej o uprawnieniach szkoły publicznej i uzyskanie tytułu zawodowego technik technologii żywienia w specjalności dietetyka. Zatem, pomimo, że zawód dietetyka nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych, to jednak inne przepisy określające m.in.: zasady jego wykonywania, zasady związane z uzyskiwaniem kwalifikacji do wykonywania zawodu, zasady i formy wykonywania zawodu, wskazują, że osoba, która zdobyła wyższe wykształcenie w zakresie dietetyki jest osobą uprawnioną do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny. W analizowanej sprawie Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy usługi dietetyczne i psychodietetyczne, które świadczą i będą świadczyć Pani podwykonawcy, a w przyszłości również Pani pracownicy lub zleceniobiorcy, za pośrednictwem Pani działalności gospodarczej, korzystają i będą korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy. Odnosząc się do kwestii zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy dla tożsamych opisanych we wniosku usług dietetycznych i psychodietetycznych, które świadczą i będą świadczyć Pani podwykonawcy, a w przyszłości również pracownicy lub zleceniobiorcy za pośrednictwem Pani działalności gospodarczej, wskazać należy, że z powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy wynika, że ze zwolnienia od podatku od podatku od towarów i usług korzystają usługi w zakresie opieki medycznej świadczone przez podmioty lecznicze w ramach działalności leczniczej lub świadczone w ramach wykonywania zawodów lekarza i lekarza dentysty, pielęgniarki i położnej i innych zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, a także psychologów – również w sytuacji, gdy pomiędzy świadczeniodawcą usługi, a pacjentem istnieje trzeci podmiot (pośrednik), który nabywa usługę medyczną od świadczeniodawcy i zbywa ją osobie trzeciej. Wskazać ponownie należy, że zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy, podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Z opisu sprawy wynika, że: ·      prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą „Firma A ” w zakresie opieki zdrowotnej; ·      nie jest Pani zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług; ·      w ramach działalności prowadzi Pani działalność o charakterze kompleksowym, obejmującą psychoterapię, psychologię, dietetykę, psychodietetykę oraz diagnostykę laboratoryjną; ·      świadczy Pani osobiście usługi psychologiczne i psychodietetyczne. Nie posiada Pani wykształcenia wyższego na kierunku dietetyka, ale posiada Pani uprawnienia do świadczenia usług psychoterapeutycznych i psychologicznych; ·      nie posiada Pani statusu podmiotu leczniczego w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej; ·      przedmiotem Pani wniosku jest jedynie świadczenie usług dietetycznych i psychodietetycznych przez Pani zespół (podwykonawców, a w przyszłości również pracowników lub zleceniobiorców): -     podwykonawcy, to obecni Pani współpracownicy, którzy świadczą usługi na rzecz Pani Centrum w ramach własnych jednoosobowych działalności gospodarczych (B2B). Są to dietetycy (w każdym z przypadków dodatkowo studia podyplomowe w zakresie psychodietetyki), posiadający ukończone studia wyższe na kierunku dietetyka zgodnie ze standardami kształcenia i tytuł zawodowy licencjata lub magistra dietetyki oraz kształcenie na kierunku psychodietetyka (posiadają wykształcenie wymagane dla dietetyków przez rozporządzenie Ministra Zdrowia z 10 lipca 2023 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych). Podwykonawcy są również dietetykami zakwalifikowanymi do grupy „specjaliści do spraw zdrowia” zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. Osoby te na rzecz Pani pacjentów świadczą usługi dietetyczne i psychodietetyczne, które Pani nabywa we własnym imieniu i odsprzedaje pacjentom bez zmiany ich charakteru (w stanie nieprzetworzonym, zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy). Podwykonawcy nie są podmiotami leczniczymi. Są to osoby fizyczne wykonujące zawód medyczny. Rozliczenia z współpracownikami na B2B odbywają się za pomocą faktur; -     pracownicy, to osoby, które w przyszłości planuje Pani zatrudnić na podstawie umowy o pracę. Będą to osoby posiadające ukończone studia wyższe na kierunku dietetyka (co najmniej tytuł licencjata, docelowo także magister dietetyki lub psychodietetyki oraz/lub dodatkowymi studiami podyplomowymi z psychodietetyki. Osoby te na rzecz klientów/pacjentów Pani Centrum będą wykonywać usługi dietetyczne oraz psychodietetyczne w zakresie opisanym powyżej, -     zleceniobiorcy, to osoby które w przyszłości planuję zatrudnić na podstawie umowy zlecenia, nieprowadzące własnej działalności gospodarczej. Będą to osoby z wykształceniem kierunkowym w dziedzinie dietetyki (co najmniej tytuł licencjata lub magistra) oraz/lub dodatkowymi studiami podyplomowymi z psychodietetyki). Osoby te, na rzecz Pani pacjentów będą świadczyć usługi dietetyczne i/lub psychodietetyczne, w ramach Pani działalności gospodarczej; ·      zarówno obecnie świadczone przez podwykonawców usługi dietetyczne, jak i w przyszłości usługi dietetyczne i psychodietetyczne świadczone przez pracowników i zleceniobiorców są/będą świadczone w ramach wykonywania zawodu medycznego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej; ·      usługi dietetyczne polegają na świadczeniu opieki medycznej w zakresie żywienia, obejmują w szczególności: zebranie wywiadu medyczno-żywieniowego (w tym rozpoznane choroby, objawy, stosowane leki, wywiad rodzinny, sposób żywienia), analizę stanu zdrowia pacjenta z punktu widzenia dietetyki klinicznej (w oparciu o: zgłaszane objawy, załączone wyniki badań, dokumentację lekarską), opracowanie indywidualnych zaleceń żywieniowych (dostosowanych do jednostek chorobowych np. cukrzyca, insulinooporność, otyłość, zaburzenia lipidowa, nadciśnienie, choroby przewodu pokarmowego oraz mających na celu normalizację lub poprawę parametrów-zdrowotnych np. glikemia, lipidogram, ciśnienie tętnicze, masa ciała), monitorowanie efektów i modyfikacja terapii żywieniowej podczas wizyt kontrolnych, profilaktykę chorób (np. zespołu metabolicznego, chorób sercowo-naczyniowych) poprzez wczesną interwencję żywieniową u osób w grupie ryzyka. Usługa dietetyczna ma więc charakter medyczny i służy profilaktyce, zachowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia; ·      usługa psychodietetyczna obejmuje połączenie dietetyki klinicznej z oddziaływaniami psychologicznymi, w szczególności: standardowy wywiad medyczno-żywieniowy (jak przy konsultacji dietetyczne), diagnozę problemów na styku psychiki i jedzenia (m.in.: zaburzeń odżywiania, kompulsywnego objadania się, jedzenia emocjonalnego, sztywnych, restrykcyjnych wzorców żywieniowych), opracowanie planu terapeutycznego, który obejmuje zarówno zalecenia żywieniowe (jak i pracę nad: regulacją emocji, przekonaniami dotyczącymi ciała i jedzenia, budowaniem bezpiecznych nawyków żywieniowych), stałe monitorowanie stanu zdrowia (zarówno somatycznego, jak i psychicznego) i współpracę z innymi specjalistami (np. lekarzem psychiatrą, psychoterapeutą), jeśli jest to konieczne z medycznego punktu widzenia. Usługa psychodietetyczna również ma cel terapeutyczny lub profilaktyczny, wpisujący się w opiekę medyczną nad pacjentem z zaburzeniami odżywiania lub w grupie ryzyka tych zaburzeń; ·      usługi dietetyczne i psychodietetyczne świadczone w formie stacjonarnej jak i online przez Pani podwykonawców na zasadzie umów B2B, a w przyszłości również przez pracowników zatrudnionych przez Panią na umowę o pracę oraz umowę zlecenie, są/będą skierowane do: -     osób zmagających się z problemami zdrowotnymi (określonymi jednostkami chorobowymi), w szczególności: zaburzeniami odżywiania, otyłością i powikłaniami wynikającymi z nadmiernej masy ciała, insulinoopornością, cukrzycą, zaburzeniami lipidowymi, chorobami przewodu pokarmowego, innymi chorobami przewlekłymi, w których dieta stanowi element leczenia, współistniejącymi zaburzeniami psychicznymi (np. depresja, zaburzenia lękowe) powiązanymi z problemami żywieniowymi, -     osób bez formalnie postawionej diagnozy lekarskiej, ale: zgłaszających objawy mogące wskazywać na zaburzenia zdrowotne (np. przewlekłe zmęczenie, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, nawracające bóle głowy, wahania nastroju, napady objadania się), przedstawiających wyniki badań laboratoryjnych odbiegające od normy lub obciążony wywiad rodzinny (np. cukrzyca, choroby serca), wymagających medycznie uzasadnionej profilaktyki chorób przewlekłych (np. w związku z nadwagą, siedzącym trybem życia, dodatnim wywiadem rodzinnym), -     w ograniczonym zakresie usługi są skierowane również do osób określanych potocznie jako „zdrowe”, jednak także w tych przypadkach: każdorazowo przeprowadzany jest wywiad medyczno-żywieniowy, ocenia się ryzyko wystąpienia chorób (np. metabolicznych, sercowo-naczyniowych), celem usługi jest profilaktyka chorób i zachowanie zdrowia, nie zaś wyłącznie cele estetyczne. ·      zarówno obecnie (przez podwykonawców), jak i w przyszłości (przez pracowników/zleceniobiorców) usługi dietetyczne i psychodietetyczne dla osób z problemami zdrowotnymi obejmują m.in.: -     szczegółowy wywiad medyczno-żywieniowy, w tym: dotychczas postawione diagnozy i rozpoznania, stosowane leczenie farmakologiczne, objawy zgłaszane przez pacjenta, historia masy ciała, nawyki żywieniowe, epizody objadania się, restrykcje żywieniowe, wywiad rodzinny w kierunku chorób przewlekłych. -     analiza stanu zdrowia pacjenta pod kątem żywienia i zaburzeń odżywiania, w oparciu o przedstawione przez pacjenta badania i dokumentację medyczną (o ile są dostępne), -     opracowanie indywidualnych zaleceń żywieniowych dostosowanych do jednostek chorobowych i stanu zdrowia pacjenta, -     w przypadku psychodietetyki – dodatkowo: identyfikacja psychologicznych uwarunkowań problemów z jedzeniem, psychoedukacja i wsparcie w leczeniu zaburzeń odżywiania, praca nad zmianą utrwalonych, niekorzystnych wzorców żywieniowych, -     monitorowanie efektów leczenia dietetycznego/psychodietetycznego, w tym: ocena zmian objawów, samopoczucia, wyników badań, dostosowywanie planu żywieniowego do aktualnego stanu zdrowia; ·      głównym i dominującym celem usług dietetycznych i psychodietetycznych dla osób z problemami zdrowotnymi jest opieka medyczna służąca profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, w szczególności poprzez: normalizację parametrów biochemicznych, łagodzenie objawów chorób, zapobieganie powikłaniom i progresji chorób, wspomaganie procesu leczenia prowadzonego przez lekarzy (np. psychiatrę, diabetologa); ·      świadczone przez Pani podwykonawców, a w przyszłości również przez Pani pracowników usługi wpływają/będą miały wpływ na stan zdrowia pacjentów poprzez: dostosowanie sposobu żywienia do rozpoznanych chorób (np. dieta w cukrzycy zgodna z zaleceniami medycznymi), zmniejszenie objawów somatycznych (np. dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, wahania glikemii), poprawcę parametrów laboratoryjnych i klinicznych, redukcję ryzyka powikłań chorób przewlekłych, poprawy funkcjonowania psychicznego u osób z zaburzeniami odżywiania i współwystępującymi zaburzeniami psychicznymi; ·      usługi świadczone przez Pani podwykonawców, a w przyszłości również przez Pani pracowników obejmują/będą obejmowały weryfikację stanu zdrowia konkretnego pacjenta w ramach swoich kompetencji poprzez wywiad, analizę objawów, analizę przedstawionych wyników badań, w razie potrzeby wskazują konieczność konsultacji z lekarzem i dalszej diagnostyki; ·      na potrzeby przeprowadzenia wywiadu żywieniowo-medycznego klient przedstawia/będzie przedstawiać aktualne wyniki badań. W praktyce pacjenci często przedstawiają aktualne wyniki badań. Jeśli ich nie posiadają: zachęca się ich do konsultacji z lekarzem i wykonania badań, a następnie – na kolejnych wizytach – wyniki te są analizowane pod kątem zaleceń żywieniowych. Nie jest to formalny wymóg każdorazowy, ale jest to standard rekomendowany i stosowany, ponieważ usługi mają charakter medyczny; ·      świadczone przez Pani podwykonawców, a w przyszłości również przez Pani pracowników oraz zleceniobiorców usługi dietetyczne i psychodietetyczne obejmują/będą obejmować w następstwie choroby, którą u nich zdiagnozowano: wydawanie zaleceń żywieniowych powiązanych z prowadzonym leczeniem medycznym, dostosowanie zaleceń dietetycznych do zaleceń lekarskich, współpracę (w uzasadnionych przypadkach) z lekarzem prowadzącym w ramach procesu terapeutycznego. Ponadto – jak Pani wskazała: ·     Pracownicy – osoby, które w przyszłości planuje Pani zatrudnić na podstawie umowy o pracę będą to osoby posiadające wykształcenie wyższe w zakresie dietetyki lub psychodietetyki; ·     Zleceniobiorcy – osoby, które w przyszłości planuje Pani zatrudnić na podstawie umowy zlecenia, nieprowadzący własnej działalności gospodarczej będą to osoby z kwalifikacjami w zakresie dietetyki/psychodietetyki; ·     Podwykonawcy – obecni współpracownicy, którzy świadczą usługi na rzecz Pani Centrum w ramach własnych jednoosobowych działalności gospodarczych (B2B) są to dietetycy (w każdym przypadku także psychodietetycy), posiadający wykształcenie wyższe na kierunkach związanych z dietetyką oraz kształcenie na kierunku psychodietetyka; ·     Zarówno obecnie świadczone przez podwykonawców usługi dietetyczne, jak i w przyszłości usługi dietetyczne i psychodietetyczne świadczone przez pracowników i zleceniobiorców są/będą świadczone w ramach wykonywania zawodu medycznego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, tj. przez osoby legitymujące się fachowymi kwalifikacjami do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie dietetyki/psychodietetyki, które wykonują te czynności fachowo, w sposób stały i w celach zarobkowych. -    Podwykonawcy (obecnie) są dietetykami zakwalifikowanymi do grupy „specjaliści do spraw zdrowia” zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r., posiadają wykształcenie wymagane dla dietetyków przez rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 10 lipca 2023 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych, w związku z tym spełniają definicję osoby wykonującej zawód medyczny z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej; -     Pracownicy i zleceniobiorcy (w przyszłości) będą spełniać te same kryteria – będą to osoby z wykształceniem kierunkowym w dziedzinie dietetyki (co najmniej tytuł licencjata lub magistra) oraz lub dodatkowymi studiami podyplomowymi z psychodietetyki, będą wykonywać czynności stanowiące świadczenia zdrowotne w zakresie opieki medycznej nad pacjentami. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w sytuacji, o której mowa w opisie sprawy zastosowanie znajduje art. 8 ust. 2a ustawy, co oznacza, że Pani (jako podmiot pośredniczący) jest obowiązana dokonywać w tym zakresie tzw. „refakturowania” świadczeń nabywanych na rzecz klientów od podwykonawców oraz zleceniobiorców. Fakt, że Pani faktycznie nie jest/będzie konsumentem nabywanych usług nie oznacza, że w świetle obowiązujących przepisów ustawy, nie występuje/wystąpi Pani jako nabywca świadczeń. Występuje/wystąpi zatem tzw. fikcja prawna przewidziana w art. 8 ust. 2a ustawy, w świetle której występuje/wystąpi Pani w roli odsprzedającego usługi nabyte we własnym imieniu, lecz na rzecz nabywców. Zatem, na gruncie ustawy od towarów i usług, jest/będzie Pani traktowana najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Tym samym, w zakresie usług dietetycznych i psychodietetycznych, które są/będą świadczone zarówno stacjonarnie, jak i online na rzecz osób zmagającymi się z problemami zdrowotnymi (określonymi jednostkami chorobowymi) oraz osób bez formalnej postawionej diagnozy lekarskiej, ale zgłaszających objawy mogące wskazywać na zaburzenia zdrowotne, przedstawiających wyniki badań laboratoryjnych odbiegające od normy lub obciążony wywiad rodzinny, wymagających medycznie uzasadnionej profilaktyki chorób przewlekłych przez podwykonawców oraz zleceniobiorców, świadczących usługi w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, od których nabywa/będzie nabywała Pani ww. usługi – jako usługi zwolnione na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, a następnie odsprzedaje/będzie odsprzedawała je Pani klientkom w stanie nieprzetworzonym, wypełnione są/będą przesłanki do korzystania ze zwolnienia zawartego w art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy. Świadczy/będzie świadczyć Pani ww. usługi dla osób zmagających się z problemami zdrowotnymi i będzie nabywała Pani te usługi w swoim imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, od podmiotów, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy. Zatem nabyte/nabywane w przyszłości przez Panią od podwykonawców w ramach umowy B2B i zleceniobiorców we własnym imieniu, ale na rzecz osób trzecich (klientów) usługi dietetyczne i psychodietetyczne, które są/będą świadczone zarówno stacjonarnie, jak i online na rzecz osób zmagającymi się z problemami zdrowotnymi (określonymi jednostkami chorobowymi) oraz osób bez formalnej postawionej diagnozy lekarskiej, ale zgłaszających objawy mogące wskazywać na zaburzenia zdrowotne, przedstawiających wyniki badań laboratoryjnych odbiegające od normy lub obciążony wywiad rodzinny oraz wymagających medycznie uzasadnionej profilaktyki chorób przewlekłych, będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy. Natomiast, nabyte/nabywane w przyszłości przez Panią we własnym imieniu od podwykonawców w ramach umowy B2B i zleceniobiorców, ale na rzecz osób trzecich (klientów) usługi dietetyczne i psychodietetyczne, które są/będą świadczone zarówno stacjonarnie, jak i online na rzecz osób określanych jako „zdrowe”, mające na celu profilaktykę zachorowań oraz zachowanie zdrowia nie korzystają/nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, gdyż w tym przypadku nie zostanie spełniona przesłanka przedmiotowa określona w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy. Jak ustalono powyżej, celu zapobiegania chorobie, jej diagnozowania i leczenia oraz przywracania zdrowia nie mają ww. usługi wykonywane na rzecz osób zdrowych i w konsekwencji nie można uznać, że usługi wykonywane na rzecz osób zdrowych stanowią usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Tym samym, mając na uwadze wskazane okoliczności sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że analizowanym przypadku usługi dietetyczne i psychodietetyczne nabyte/nabywane w przyszłości przez Panią we własnym imieniu od podwykonawców w ramach umowy B2B i zleceniobiorców podwykonawców w ramach umowy B2B, które są/będą świadczone zarówno stacjonarnie, jak i online na rzecz osób określanych jako „zdrowe”, mających na celu profilaktykę zachorowań oraz zachowanie zdrowia, jak wcześniej rozstrzygnięto nie spełniają przesłanki przedmiotowej wskazanej w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy. W konsekwencji, świadczone ww. usługi nie będą podlegały zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy. Zatem, Pani stanowisko w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy dla nabywanych przez Panią od podwykonawców w ramach umowy B2B i w przyszłości również od zleceniobiorców we własnym imieniu, ale na rzecz osób trzecich (klientów) usług dietetycznych i psychodietetycznych, które są/będą świadczone zarówno stacjonarnie, jak i online na rzecz osób zmagającymi się z problemami zdrowotnymi (określonymi jednostkami chorobowymi) oraz osób bez formalnej postawionej diagnozy lekarskiej, ale zgłaszających objawy mogące wskazywać na zaburzenia zdrowotne, przedstawiających wyniki badań laboratoryjnych odbiegające od normy lub obciążony wywiad rodzinny, wymagających medycznie uzasadnionej profilaktyki chorób przewlekłych należało uznać za prawidłowe. Natomiast Pani stanowisko w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy dla nabywanych przez Panią we własnym imieniu od podwykonawców w ramach umowy B2B, a w przyszłości również od zleceniobiorców usług dietetycznych i psychodietetycznych, które są/będą świadczone zarówno stacjonarnie, jak i online na rzecz osób określanych jako „zdrowe” – niemających związku z konkretną jednostką chorobową mające na celu profilaktykę zachorowań oraz zachowanie zdrowia należało uznać za nieprawidłowe. Odnosząc się natomiast do usług dietetycznych i psychodietetycznych, które będą w przyszłości świadczone zarówno stacjonarnie, jak i online przez zatrudnionych przez Panią w działalności pracowników na podstawie umowy o pracę, rozważyć należy czy w sprawie nie będzie miał zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, zgodnie z którym zwalnia się od podatku, świadczenie usług, o których mowa w pkt 19, jeżeli usługi te zostały nabyte przez podatnika we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej od podmiotów, o których mowa w pkt 19. Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika, że będzie Pani nabywała ww. usługi we własnym imieniu ale na rzecz osoby trzeciej od podmiotów, o których mowa w 19. W opisie wskazała Pani, że w przyszłości planuje Pani zatrudnić na podstawie umowy o pracę pracowników, którzy na rzecz klientów/pacjentów Pani Centrum będą wykonywać usługi dietetyczne oraz psychodietetyczne w zakresie opisanym powyżej. Zaznaczyła Pani, że zamierza zatrudniać wyłącznie osoby, które będą posiadały ukończone studia wyższe na kierunku dietetyka (co najmniej tytuł licencjata, docelowo także magister dietetyki) oraz lub dodatkowymi studiami podyplomowymi z psychodietetyki. Zatem stwierdzić należy, że do ww. usług wykonywanych w przyszłości przez pracowników zatrudnianych w Pani działalności nie będzie miało zastosowania zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy. Tym samym, w odniesieniu do usług dietetycznych oraz psychodietetycznych, które będą w przyszłości świadczone zarówno stacjonarnie, jak i online przez zatrudnionych przez Panią pracowników na podstawie umowy o pracę, na rzecz osób zmagającymi się z problemami zdrowotnymi (określonymi jednostkami chorobowymi) oraz osób bez formalnej postawionej diagnozy lekarskiej, ale zgłaszających objawy mogące wskazywać na zaburzenia zdrowotne, przedstawiających wyniki badań laboratoryjnych odbiegające od normy lub obciążony wywiad rodzinny, wymagających medycznie uzasadnionej profilaktyki chorób przewlekłych, zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy. Natomiast, odnosząc się do zwolnienia od podatku VAT usług dietetycznych oraz psychodietetycznych, które będą w przyszłości świadczone zarówno stacjonarnie, jak i online przez zatrudnionych przez Panią pracowników na podstawie umowy o pracę na rzecz osób określanych jako „zdrowe”, mających na celu profilaktykę zachorowań oraz zachowanie zdrowia zastosowania nie znajdzie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, gdyż jak wcześniej wykazano ww. usługi nie mają na celu zapobiegania chorobie, jej diagnozowania i leczenia oraz przywracania zdrowia. Usługi te nie są świadczone dla osób z problemami zdrowotnymi/schorzeniami wymagającymi specjalnego podejścia żywieniowego. Mając na uwadze Pani stanowisko, zgodnie z którym usługi dietetyczne i psychodietetyczne, które będą świadczyć pracownicy, ale za pośrednictwem Pani działalności gospodarczej, będą korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, należało uznać za nieprawidłowe. Podsumowując Pani stanowisko w zakresie: ·      zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, usług dietetycznych i psychodietetycznych, które są/będą świadczone zarówno stacjonarnie, jak i online na rzecz osób zmagającymi się z problemami zdrowotnymi (określonymi jednostkami chorobowymi) oraz osób bez formalnej postawionej diagnozy lekarskiej, ale zgłaszających objawy mogące wskazywać na zaburzenia zdrowotne, przedstawiających wyniki badań laboratoryjnych odbiegające od normy lub obciążony wywiad rodzinny, wymagających medycznie uzasadnionej profilaktyki chorób przewlekłych przez podwykonawców lub zleceniobiorców za pośrednictwem Pani działalności gospodarczej – jest prawidłowe, ·      zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, usług dietetycznych i psychodietetycznych, które będą świadczone zarówno stacjonarnie, jak i online na rzecz osób zmagającymi się z problemami zdrowotnymi (określonymi jednostkami chorobowymi) oraz osób bez formalnej postawionej diagnozy lekarskiej, ale zgłaszających objawy mogące wskazywać na zaburzenia zdrowotne, przedstawiających wyniki badań laboratoryjnych odbiegające od normy lub obciążony wywiad rodzinny, wymagających medycznie uzasadnionej profilaktyki chorób przewlekłych przez pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę – jest nieprawidłowe, ·      zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, usług dietetycznych i psychodietetycznych, które są/będą świadczone zarówno stacjonarnie, jak i online na rzecz osób określanych jako „zdrowe” – niemających związku z konkretną jednostką chorobową, mających na celu profilaktykę zachorowań oraz zachowanie zdrowia przez podwykonawców, pracowników lub zleceniobiorców za pośrednictwem Pani działalności gospodarczej – jest nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy: ·      stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, ·      zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. W związku z powyższym zaznaczenia wymaga, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności ustalenia, czy usługi, które świadczy Pani osobiście korzystają ze zwolnienia od podatku. Odnosząc się do powołanych w Pani uzasadnieniu interpretacji indywidualnych Organ zauważa, że interpretacje wydawane są w indywidualnych sprawach podatników w oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy prawa i stan faktyczny/zdarzenie przyszłe przedstawiony przez danego podatnika. Interpretacje nie stanowią źródła powszechnie obowiązującego prawa, więc zawartego w nich stanowiska organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Interpretacje wskazane przez Panią są rozstrzygnięciami odnoszącymi się do indywidualnych spraw przedstawionych przez wnioskodawców, nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.